Atos 20

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kpokiti amʋ ɔma a, Paulo lɛ́ba bɛtɩ akasɩ́pʋ́ amʋ fɛ́ɛ́ fía, tɔ́ɩ́ kplá amʋ́, wá amʋ́ atɛtɔ-ɔnlɩn. Ɔlɛklá amʋ́ asa ɔlɔpʋ ɔkpa ɔyɔ́ Makedonia ɔsʋlʋ́sʋ.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Oleki nsɩnɛ́ ɩnʋ ɔpasua ámʋsʋ tɔ́ɩ́ kplá amʋ́ asa olobowie Griikifɔ ɔsʋlʋ́sʋ.
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 Oletsiá ɩnʋ tsra asa. Brɛ́á ɔlɔbwɛ agywɩɩn ɔbɛ́ɛ, mɛ́fa ɔpʋ yɔ́ Siria ɔsʋlʋ́sʋ á, olowun ánɩ́ Yudafɔ bʋdɛ mʋ tɛ́ɛ abʋkɩta mʋ. Mʋ́ sʋ ɔlɔbwɛ agywɩɩn ɔbɛ́ɛ mɛ́layɔ́tsʋn Makedonia ɔsʋlʋ́sʋ.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 Ahá ánɩ́ bɛkpa mʋ ya ɩnʋ gyí Beroiayin Sopater, ogyi Piro mʋ bi; Tesalonikafɔ Aristarko mʋa Sekundo pʋ́ Derbeyin Gaio; amʋ́a Timoteo pʋ́ Asiafɔ Tihiko mʋa Trofimo.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Alɩ ahá ánfɩ begyankpá yógyo anɩ Troa wúlutɔ.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Israelfɔ begyi amʋ́ Bodobodo Mátúhɛ́Nkɛ ɔma a, anɩlétsiá ntsusʋ-yibitɔ tsú Filipi wúlutɔ. Anɩlɛ́natɩ́ nkɛná owítɔ́. Ɛkɛ núúsɩ́ a, anɩlɔ́bɔtʋ nkpá agyápʋ amʋ Troa wúlutɔ. Anɩ fɛ́ɛ́ anɩlétsiá ɩnʋ nkensíénɔ́.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 Kwasieda, igyi ndawɔ́tswɩ́ ámʋtɔ ɛkɛ gyankpapʋ ntʋ́pwɛsʋ á, anɩléfía abégyi atɔ́ abatɔ fɛ́ alɩá anɩ Wíe lósuná anɩ. Ɩ́nɩá Paulo dékléá ɔbɛ́natɩ́ ɔyɩ kɛhɛ sʋ á, ɔlɔtɔɩ́ kplá amʋ́ alɩɩ yɛ́ha ɔyɩ́nsɩnɛ́.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 Nkandɩ́ɛ tsɔtsɔɔtsɔ bʋ ɔsʋ́sʋ́ obu ámʋ́ʋ́ anɩléfía mʋ́tɔ́ ámʋtɔ.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Oyimbi ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Eutiko lɔ́dʋ bian nfánsrɩ́ ɔnɔ́, ɔdɛ asʋ́n ámʋ nu. Ɩ́nɩá Paulo lɔ́tɔɩ́ wá ɔpá sʋ á, dɩdɩ́ lowie mʋ, fʋ́rʋ mʋ. Ɔlɛkpa tsú ɔsʋ́sʋ́ abansʋ́rʋ saasɩ nfánsrɩ́tɔ́ ɩnʋ bɛda ɔsʋlʋ́tɔ. Brɛ́á boyótsu mʋ a, alawú fɛ́ɛ́.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 Mʋ́ʋ́ Paulo lɛ́kplɩ́ yɔ́ ɩnʋ, yémlí bun mʋsʋ, látá mʋ pútá, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Opúni mátsií mlɩ, ɔŋɛ́ bʋ mʋtɔ.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 Paulo léyinkí dʋ́ yɔ́ ɔsʋ́sʋ́ ɩnʋ, mʋa mʋ aba ámʋ nyɔ bebiabía bodobodo gyi. Ɔlɔyɔ mʋ tɔ́ɩ amʋsʋ alɩɩ yɔ́fʋn ɔyɩ kɛhɛ, ɔlɛnatɩ́.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 Mʋ́ʋ́ ahá ámʋ bɛ́kpa kebi ámʋ ya wóyí á. Ansɩ́ lɛhɩɛ gyi amʋ́ ánɩ́ ɔbʋ nkpa.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Anɩlégyankpá yówie ntsusʋ-yibi ámʋtɔ ayɔ́ Aso wúlutɔ yótsu Paulo ɩnʋ. Tsúfɛ́ Paulo lɛ́ha anɩ ɩbɩ ɔbɛ́ɛ, ɔbɔ́tsʋn ayabitɔ ɔkpa ká tíí ɩnʋ.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Brɛ́á anɩa mʋnyɔ anɩléyéfia aba Aso wúlutɔ ɩnʋ á, olowie ntsusʋ-yibi ámʋtɔ, anɩlɛ́fa yɔ́ Mitilene wúlutɔ.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 Anɩlɛ́natɩ́ ɩnʋ ɔyɩ kɛhɛ, anɩlɔ́kʋsʋ́ ɩnʋ yówie Kio. Ɛkɛ nyɔɔsɩ a, anɩlɔ́kʋsʋ́ ɩnʋ yówie Samo wúlutɔ. Mʋ́ ɛkɛ sáásɩ́ ɛ́ á, anɩlɛ́trá kʋsʋ́ ɩnʋ yówie Mileto wúlutɔ.
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Paulo mékléá obéyintá brɛ́ Asia ɔmátɔ́. Mʋ́ sʋ ɔmɛkplɩ́ Efeso wúlutɔ, tsúfɛ́ ɔdɛkɔsɩ́ ánɩ́ nɩ́ ɔbɛ́talɩ́ á, obóyówie Yerusalem asa abʋgyi Pentekoste nkɛ ámʋ.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 Brɛ́á anɩlóyowie Mileto wúlutɔ á, Paulo lɔ́wa abí sɩ́sɩ́ Efeso ɔpasua ahandɛ ɔbɛ́ɛ, bʋbá bɔtʋ mʋ.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Brɛ́á ahandɛ amʋ bebefia mʋ a, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyin alɩá mɩ́a mlɩnyɔ anɩlɔ́pʋtsíá tsú ɛkɛ gyankpapʋ ánɩ́ nɛba Asia ɔmátɔ́.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Mlɩyin alɩá nɛba ɩwɩasɩ yɔ́ agyʋ́má há mɩ́ Wíe, pʋ́ alɩá Yudafɔ bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ mɩ́sʋ́, nowun ipian, su kʋ́ráá.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 Mlɩyin ánɩ́ mmɔpʋ asʋ́n ánɩ́ ɩbɛ́kpa mlɩ ŋáín mlɩ brɛ́á nɛda Bulu asʋ́n ámʋ ɔkan dɩnsʋ pʋ́ mlɩ wóyítɔ́.
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 Alɩá nɔtɔɩ́ kplá Yudafɔ pʋ́ Griikifɔ fɛ́ɛ́ mbɛ́ɛ, bʋsíi lakpan bwɛ abʋdamli ba Bulu wá, abʋbɔhɔ anɩ Wíe Yesu gyi.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Séi ánfɩ á, nɔyɔ́ Yerusalem, fɛ́ alɩá Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ labláa mɩ. Mmeyín tɔ́á ɩbɛ́ba mɩsʋ ɩnʋ.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Támɛ mʋ́á Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ tɛbláa mɩ́ wúlugyíwúlusʋ, nyin gyí, asʋn wunhɛ pʋ́ obudɩ da gyo mɩ́.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Támɛ mmotsu mʋ́ asʋnbogya. Mboún alɩá nɔ́mɔ agyʋ́má ámʋ́ʋ́ anɩ Wíe Yesu lɛ́ha mɩ́ ámʋ ɔnɔ́. Agyʋ́má ámʋ gyí, nɛ́bláa ahá Bulu awɩtɔlɛ asʋn wankláán ámʋ.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 “Séi ánfɩ a, nyin ánɩ́ mlɩ ahá ánfɩ nɛbɛda Bulu iwíegyí ɩwɩ asʋ́n ɔkan mlɩtɔ ánfɩtɔ ɔkʋkʋ mɛ́ɛtrá wun mɩ ɛkɛkɛɛkɛ.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 Mʋ́ sʋ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ ménya nkpa ánɩ́ ɩtamatá á, megyí mɩ́ sʋ omenya.
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 Tsúfɛ́ nabláa mlɩ tógyítɔ́á Bulu déklé ɔbɛ́ɛ mlɩbɩ́ɩ.
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 “Mʋ́ sʋ mlɩkɩ mlɩ ɩwɩ pʋ́ ahá ámʋ́ʋ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɔ́pʋwá mlɩ ɩbɩtɔ ámʋsʋ wankláán. Mlɩkpa Bulu ɔpasua ámʋ́ʋ́ ɔlɛyaɩ́ tsʋn mʋ onutó mʋ bi lowusʋ ámʋ wankláán.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Nyin ánɩ́ nɛnátɩ́ á, akʋá bʋgyi fɛ́ nkpataku, bʋbʋ ɩyɩn bɛ́ba bowie mlɩtɔ, dá ɔpasua ámʋ sáɩ́n.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Mlɩtɔ akʋ óó bɔ́kʋsʋ́, dámlí ɔnɔkwalɩ amʋ pʋ́bɩ́tɩ́a mlɩtɔ akʋ buo ɩwɩ.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 Mʋ́ sʋ mlɩda ɩwɩsʋ. Mlɩkaɩn ánɩ́ netsiá mlɩ wá nfinsa sɔ́ɔ́n, pʋ́ ansɩ́ ntsú yɩ́rɩ ɩwɩ súná mlɩ atɔ́ ɔpa onyé.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 “Mʋ́ sʋ séi á, ndɛpʋ mlɩ wá Bulu mʋa mʋ awɩtɔlɛ asʋ́n ámʋtɔ. Mʋ awɩtɔlɛ asʋ́n ámʋ ɩwá mlɩ ɔwʋnlɩ́n, ɩha amlɩdan, talɩ lɩɩ kínkín, amlɩnya atɔ́ ámʋ́ʋ́ ɔlɛhɩɛ yáɩ́ há mʋ ahá ámʋ́ʋ́ bamlí mʋ klɛ amʋ.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 Brɛ́á mbʋ mlɩ wá á, mmɛpɛ ansɩ́ ɔhaa sika pɛpɛ, mʋ sika futútú ntɛ́ɛ mʋ atɔ́sʋ́.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Mlɩ onutó mlɩyin ánɩ́ mɩ́ ɩbɩ anfɩ nɔpʋyɔ́ agyʋ́má nyá tɔ́á ɩdɛ mɩ́a mɩ́ aba ámʋ hián fɛ́ɛ́.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 Natsʋn ɔkpagyíɔkpasʋ súná mlɩ alɩá mlɔ́pʋ ɩbɩ yɔ́ agyʋ́má, pʋ́gyi ahá ánɩ́ ɩwɩ ma amʋ́ ɔnlɩn bʋalɛ. Mlɩkaɩn anɩ Wíe Yesu onutó asʋn blɩ́hɛ́sʋ. Ɔbɛ́ɛ, ‘Bulu toyúlá ɔhá ánɩ́ otekíé atɔ́ dʋn ɔhá ánɩ́ bʋtekíé mʋ.’ ”
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 Brɛ́á Paulo lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ tá á, mʋa amʋ́nyɔ fɛ́ɛ́ bɛda akpawunu bɔ́ mpáɩ.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 Amʋ́ fɛ́ɛ́ bosu brɛ́á bɛlatá aba pútá, klá aba.
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 Tɔ́á ɩlɔwa amʋ́ ahʋmɩtɩ gyí mʋ́ ámʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, mʋmɛ́ɛtrá wun amʋ́ ɛkɛkɛɛkɛ ámʋ. Besi mʋ ɔkpa yówie ɔpʋ ɔnɔ́, olowie ntsusʋ-yibitɔ.
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.