Atos 20

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kpokiti amʋ ɔma a, Paulo lɛ́ba bɛtɩ akasɩ́pʋ́ amʋ fɛ́ɛ́ fía, tɔ́ɩ́ kplá amʋ́, wá amʋ́ atɛtɔ-ɔnlɩn. Ɔlɛklá amʋ́ asa ɔlɔpʋ ɔkpa ɔyɔ́ Makedonia ɔsʋlʋ́sʋ.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Oleki nsɩnɛ́ ɩnʋ ɔpasua ámʋsʋ tɔ́ɩ́ kplá amʋ́ asa olobowie Griikifɔ ɔsʋlʋ́sʋ.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Oletsiá ɩnʋ tsra asa. Brɛ́á ɔlɔbwɛ agywɩɩn ɔbɛ́ɛ, mɛ́fa ɔpʋ yɔ́ Siria ɔsʋlʋ́sʋ á, olowun ánɩ́ Yudafɔ bʋdɛ mʋ tɛ́ɛ abʋkɩta mʋ. Mʋ́ sʋ ɔlɔbwɛ agywɩɩn ɔbɛ́ɛ mɛ́layɔ́tsʋn Makedonia ɔsʋlʋ́sʋ.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Ahá ánɩ́ bɛkpa mʋ ya ɩnʋ gyí Beroiayin Sopater, ogyi Piro mʋ bi; Tesalonikafɔ Aristarko mʋa Sekundo pʋ́ Derbeyin Gaio; amʋ́a Timoteo pʋ́ Asiafɔ Tihiko mʋa Trofimo.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Alɩ ahá ánfɩ begyankpá yógyo anɩ Troa wúlutɔ.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Israelfɔ begyi amʋ́ Bodobodo Mátúhɛ́Nkɛ ɔma a, anɩlétsiá ntsusʋ-yibitɔ tsú Filipi wúlutɔ. Anɩlɛ́natɩ́ nkɛná owítɔ́. Ɛkɛ núúsɩ́ a, anɩlɔ́bɔtʋ nkpá agyápʋ amʋ Troa wúlutɔ. Anɩ fɛ́ɛ́ anɩlétsiá ɩnʋ nkensíénɔ́.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Kwasieda, igyi ndawɔ́tswɩ́ ámʋtɔ ɛkɛ gyankpapʋ ntʋ́pwɛsʋ á, anɩléfía abégyi atɔ́ abatɔ fɛ́ alɩá anɩ Wíe lósuná anɩ. Ɩ́nɩá Paulo dékléá ɔbɛ́natɩ́ ɔyɩ kɛhɛ sʋ á, ɔlɔtɔɩ́ kplá amʋ́ alɩɩ yɛ́ha ɔyɩ́nsɩnɛ́.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Nkandɩ́ɛ tsɔtsɔɔtsɔ bʋ ɔsʋ́sʋ́ obu ámʋ́ʋ́ anɩléfía mʋ́tɔ́ ámʋtɔ.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Oyimbi ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Eutiko lɔ́dʋ bian nfánsrɩ́ ɔnɔ́, ɔdɛ asʋ́n ámʋ nu. Ɩ́nɩá Paulo lɔ́tɔɩ́ wá ɔpá sʋ á, dɩdɩ́ lowie mʋ, fʋ́rʋ mʋ. Ɔlɛkpa tsú ɔsʋ́sʋ́ abansʋ́rʋ saasɩ nfánsrɩ́tɔ́ ɩnʋ bɛda ɔsʋlʋ́tɔ. Brɛ́á boyótsu mʋ a, alawú fɛ́ɛ́.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Mʋ́ʋ́ Paulo lɛ́kplɩ́ yɔ́ ɩnʋ, yémlí bun mʋsʋ, látá mʋ pútá, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Opúni mátsií mlɩ, ɔŋɛ́ bʋ mʋtɔ.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Paulo léyinkí dʋ́ yɔ́ ɔsʋ́sʋ́ ɩnʋ, mʋa mʋ aba ámʋ nyɔ bebiabía bodobodo gyi. Ɔlɔyɔ mʋ tɔ́ɩ amʋsʋ alɩɩ yɔ́fʋn ɔyɩ kɛhɛ, ɔlɛnatɩ́.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Mʋ́ʋ́ ahá ámʋ bɛ́kpa kebi ámʋ ya wóyí á. Ansɩ́ lɛhɩɛ gyi amʋ́ ánɩ́ ɔbʋ nkpa.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Anɩlégyankpá yówie ntsusʋ-yibi ámʋtɔ ayɔ́ Aso wúlutɔ yótsu Paulo ɩnʋ. Tsúfɛ́ Paulo lɛ́ha anɩ ɩbɩ ɔbɛ́ɛ, ɔbɔ́tsʋn ayabitɔ ɔkpa ká tíí ɩnʋ.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Brɛ́á anɩa mʋnyɔ anɩléyéfia aba Aso wúlutɔ ɩnʋ á, olowie ntsusʋ-yibi ámʋtɔ, anɩlɛ́fa yɔ́ Mitilene wúlutɔ.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Anɩlɛ́natɩ́ ɩnʋ ɔyɩ kɛhɛ, anɩlɔ́kʋsʋ́ ɩnʋ yówie Kio. Ɛkɛ nyɔɔsɩ a, anɩlɔ́kʋsʋ́ ɩnʋ yówie Samo wúlutɔ. Mʋ́ ɛkɛ sáásɩ́ ɛ́ á, anɩlɛ́trá kʋsʋ́ ɩnʋ yówie Mileto wúlutɔ.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Paulo mékléá obéyintá brɛ́ Asia ɔmátɔ́. Mʋ́ sʋ ɔmɛkplɩ́ Efeso wúlutɔ, tsúfɛ́ ɔdɛkɔsɩ́ ánɩ́ nɩ́ ɔbɛ́talɩ́ á, obóyówie Yerusalem asa abʋgyi Pentekoste nkɛ ámʋ.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Brɛ́á anɩlóyowie Mileto wúlutɔ á, Paulo lɔ́wa abí sɩ́sɩ́ Efeso ɔpasua ahandɛ ɔbɛ́ɛ, bʋbá bɔtʋ mʋ.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Brɛ́á ahandɛ amʋ bebefia mʋ a, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyin alɩá mɩ́a mlɩnyɔ anɩlɔ́pʋtsíá tsú ɛkɛ gyankpapʋ ánɩ́ nɛba Asia ɔmátɔ́.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Mlɩyin alɩá nɛba ɩwɩasɩ yɔ́ agyʋ́má há mɩ́ Wíe, pʋ́ alɩá Yudafɔ bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ mɩ́sʋ́, nowun ipian, su kʋ́ráá.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Mlɩyin ánɩ́ mmɔpʋ asʋ́n ánɩ́ ɩbɛ́kpa mlɩ ŋáín mlɩ brɛ́á nɛda Bulu asʋ́n ámʋ ɔkan dɩnsʋ pʋ́ mlɩ wóyítɔ́.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Alɩá nɔtɔɩ́ kplá Yudafɔ pʋ́ Griikifɔ fɛ́ɛ́ mbɛ́ɛ, bʋsíi lakpan bwɛ abʋdamli ba Bulu wá, abʋbɔhɔ anɩ Wíe Yesu gyi.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Séi ánfɩ á, nɔyɔ́ Yerusalem, fɛ́ alɩá Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ labláa mɩ. Mmeyín tɔ́á ɩbɛ́ba mɩsʋ ɩnʋ.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Támɛ mʋ́á Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ tɛbláa mɩ́ wúlugyíwúlusʋ, nyin gyí, asʋn wunhɛ pʋ́ obudɩ da gyo mɩ́.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Támɛ mmotsu mʋ́ asʋnbogya. Mboún alɩá nɔ́mɔ agyʋ́má ámʋ́ʋ́ anɩ Wíe Yesu lɛ́ha mɩ́ ámʋ ɔnɔ́. Agyʋ́má ámʋ gyí, nɛ́bláa ahá Bulu awɩtɔlɛ asʋn wankláán ámʋ.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Séi ánfɩ a, nyin ánɩ́ mlɩ ahá ánfɩ nɛbɛda Bulu iwíegyí ɩwɩ asʋ́n ɔkan mlɩtɔ ánfɩtɔ ɔkʋkʋ mɛ́ɛtrá wun mɩ ɛkɛkɛɛkɛ.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Mʋ́ sʋ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ ménya nkpa ánɩ́ ɩtamatá á, megyí mɩ́ sʋ omenya.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Tsúfɛ́ nabláa mlɩ tógyítɔ́á Bulu déklé ɔbɛ́ɛ mlɩbɩ́ɩ.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 “Mʋ́ sʋ mlɩkɩ mlɩ ɩwɩ pʋ́ ahá ámʋ́ʋ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɔ́pʋwá mlɩ ɩbɩtɔ ámʋsʋ wankláán. Mlɩkpa Bulu ɔpasua ámʋ́ʋ́ ɔlɛyaɩ́ tsʋn mʋ onutó mʋ bi lowusʋ ámʋ wankláán.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Nyin ánɩ́ nɛnátɩ́ á, akʋá bʋgyi fɛ́ nkpataku, bʋbʋ ɩyɩn bɛ́ba bowie mlɩtɔ, dá ɔpasua ámʋ sáɩ́n.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Mlɩtɔ akʋ óó bɔ́kʋsʋ́, dámlí ɔnɔkwalɩ amʋ pʋ́bɩ́tɩ́a mlɩtɔ akʋ buo ɩwɩ.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Mʋ́ sʋ mlɩda ɩwɩsʋ. Mlɩkaɩn ánɩ́ netsiá mlɩ wá nfinsa sɔ́ɔ́n, pʋ́ ansɩ́ ntsú yɩ́rɩ ɩwɩ súná mlɩ atɔ́ ɔpa onyé.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Mʋ́ sʋ séi á, ndɛpʋ mlɩ wá Bulu mʋa mʋ awɩtɔlɛ asʋ́n ámʋtɔ. Mʋ awɩtɔlɛ asʋ́n ámʋ ɩwá mlɩ ɔwʋnlɩ́n, ɩha amlɩdan, talɩ lɩɩ kínkín, amlɩnya atɔ́ ámʋ́ʋ́ ɔlɛhɩɛ yáɩ́ há mʋ ahá ámʋ́ʋ́ bamlí mʋ klɛ amʋ.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Brɛ́á mbʋ mlɩ wá á, mmɛpɛ ansɩ́ ɔhaa sika pɛpɛ, mʋ sika futútú ntɛ́ɛ mʋ atɔ́sʋ́.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Mlɩ onutó mlɩyin ánɩ́ mɩ́ ɩbɩ anfɩ nɔpʋyɔ́ agyʋ́má nyá tɔ́á ɩdɛ mɩ́a mɩ́ aba ámʋ hián fɛ́ɛ́.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Natsʋn ɔkpagyíɔkpasʋ súná mlɩ alɩá mlɔ́pʋ ɩbɩ yɔ́ agyʋ́má, pʋ́gyi ahá ánɩ́ ɩwɩ ma amʋ́ ɔnlɩn bʋalɛ. Mlɩkaɩn anɩ Wíe Yesu onutó asʋn blɩ́hɛ́sʋ. Ɔbɛ́ɛ, ‘Bulu toyúlá ɔhá ánɩ́ otekíé atɔ́ dʋn ɔhá ánɩ́ bʋtekíé mʋ.’ ”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Brɛ́á Paulo lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ tá á, mʋa amʋ́nyɔ fɛ́ɛ́ bɛda akpawunu bɔ́ mpáɩ.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Amʋ́ fɛ́ɛ́ bosu brɛ́á bɛlatá aba pútá, klá aba.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Tɔ́á ɩlɔwa amʋ́ ahʋmɩtɩ gyí mʋ́ ámʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, mʋmɛ́ɛtrá wun amʋ́ ɛkɛkɛɛkɛ ámʋ. Besi mʋ ɔkpa yówie ɔpʋ ɔnɔ́, olowie ntsusʋ-yibitɔ.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.