Atos 18

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɩ́nɩ ɔma a, Paulo lɔ́kʋsʋ́ tsú Atene yɔ́ Korinto wúlutɔ.
1 Depois disto Paulo partiu de Atenas e chegou a Corinto.
2 Ɔlɔyɔ́tʋ Yudayin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Akwila, bɔkwɩɩ́ mʋ Italia ɔmanti kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Pontotɔ. Akwila mʋa mʋ ka Priskila bɛba Korinto ɩnʋ mɔkʋ́wá ɔpá. Tsúfɛ́ alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Roma Owíe Klaudio lagya Yudafɔ fɛ́ɛ́ lɛ́ Roma wúlutɔ. Paulo lɔ́yɔ amʋ́ wá.
2 E encontrando um judeu por nome Áqüila, natural do Ponto, que pouco antes viera da Itália, e Priscila, sua mulher {porque Cláudio tinha decretado que todos os judeus saíssem de Roma}, foi ter com eles,
3 Tati-obubí abwɛpʋ́ amʋ́ ɛ́ bʋgyi. Mʋ́ sʋ Paulo létsiá amʋ́ wá, mʋa mʋnyɔ betsiá bwɛ́ tati-obubí ámʋ fɛ́.
3 e, por ser do mesmo ofício, com eles morava, e juntos trabalhavam; pois eram, por ofício, fabricantes de tendas.
4 Ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakɛ́ kugyíkʋ á, Paulo tɔyɔ́ Yudafɔ ofíakpa yɛ́lɛ Bulu asʋ́n ámʋtɔ wankláán súná Yudafɔ pʋ́ Griikifɔ ámʋ, mɛ́nɩ bɔ́hɔ Yesu gyi.
4 Ele discutia todos os sábados na sinagoga, e persuadia a judeus e gregos.
5 Brɛ́á Silas mʋa Timoteo botsu Makedonia bɔtʋ Paulo a, olesi agyʋ́má ámʋ yɔ, pʋ́ Bulu asʋ́n ámʋ ɔkanda kóún bwɛ́ mʋ gyumagyihɛ. Oletsiá gyi adánsɩɛ súná Yudafɔ ámʋ ɔbɛ́ɛ, Yesu gyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) nɩ.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à palavra, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Támɛ bʋmɔhɔ mʋ asʋ́n ámʋ. Bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ mʋsʋ, síá mʋ. Mʋ́ sʋ Paulo lɔ́fwɩ ɩbɩ lɛ́ amʋ́ asʋ́ntɔ́, bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Tsú ndɛ pʋ́ya a, nalɛ́ ɩbɩ mlɩ asʋ́ntɔ́. Nɩ́ lowu mlɩdéklé a, ɩbá mlɩsʋ. Nɛ́yɛ́bláa ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ mboún Bulu asʋ́n.”
6 Como estes, porém, se opusessem e proferissem injúrias, sacudiu ele as vestes e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo, e desde agora vou para os gentios.
7 Ɩ́nɩ sʋ Paulo lɛ́dalɩ Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ yétsiá oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Tito Yustus wóyítɔ́. Megyí Yudayin oyin ámʋ gyí, támɛ ogyi Bulu osúmpʋ́. Mʋ wóyí ɩbʋ mantáa Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ.
7 E saindo dali, entrou em casa de um homem temente a Deus, chamado Tito Justo, cuja casa ficava junto da sinagoga.
8 Támɛ Krispu ánɩ́ ogyi Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ ɔhandɛ mʋa mʋ wóyítɔ́fɔ fɛ́ɛ́ mʋ́ bɔhɔ anɩ Wíe Yesu gyi. Korintofɔ ámʋ tsɔtsɔɔtsɔ ɛ́ bohogyi, bɔ́bɔ amʋ́ asú.
8 Crispo, chefe da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; e muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 Ɛkɛ ɔkʋ onyé á, Paulo lówun atɔ́. Mʋ́tɔ́ á, anɩ Wíe lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mánya ifú. Yɔ mʋ́sʋ́ afʋda asʋ́n ámʋ ɔkan wʋlɛ. Mákpa ɔnɔ́ bun.
9 E de noite disse o Senhor em visão a Paulo: Não temas, mas fala e não te cales;
10 Tsúfɛ́ mɩ́a fʋnyɔ ná. Ɔhaa mɛ́ɛtalɩ́ bwɛ́ fʋ́ tɔtɔ. Mɩ́ ahá bʋtsɔ wúlu anfɩtɔ.”
10 porque eu estou contigo e ninguém te acometerá para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Mʋ́ sʋ Paulo létsiá Korinto ɩnʋ súná ahá ámʋ Bulu asʋ́n ofi ɔkʋlɛ mʋ́a ɩfʋn.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Brɛ́á Galio létsiá Roma owíe otsiákpá, ɔdɛ Griikifɔ ɔsaasɩ́ ɔmanti kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Akaiasʋ kɩ́ɩ a, Yudafɔ ámʋ bɔbwɛ ɔnɔ-ɔkʋlɛ, kɩ́tá Paulo, pʋ́ mʋ ya mʋ ansɩ́tɔ́.
12 Sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo, e o levaram ao tribunal,
13 Bɛɛ, “Oyin ánfɩ dɛ́ ahá asʋkpan suná ɔbɛ́ɛ bʋsúm Bulu tsʋn ɔkpa ánɩ́ ɩlɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ anɩ mblasʋsʋ.”
13 dizendo: Este persuade os homens a render culto a Deus de um modo contrário à lei.
14 Paulo lénya bwíí ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ amʋtɔɩ alɩ Galio lɛ́bláa Yudafɔ ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ tsitsa ntɛ́ɛ lakpan kʋ oyin ánfɩ labwɛ́ á, tɛkɩ ɩbʋ alɛ́á nɛ́yaa asʋ nú mlɩ asʋ́n.
14 E, quando Paulo estava para abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se de fato houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime perverso, com razão eu vos sofreria;
15 Támɛ ɩ́nɩá adá pʋ́ mlɩ onutó mbla ɩwɩ asʋ́n ɩwɩ nwɛ́ɛn mlɩdégyí sʋ á, mlɩyɔ amlɩyɛblɩ́ mʋ́. Mméegyi asʋ́n ánfɩ odu.”
15 mas, se são questões de palavras, de nomes, e da vossa lei, disso cuidai vós mesmos; porque eu não quero ser juiz destas coisas.
16 Mʋ́ʋ́ ɔlɛha begya amʋ́ lɛ́ asʋ́n ogyíkpá ɩnʋ á.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Ahá ámʋ fɛ́ɛ́ bowunáa kɩ́tá Sostene ánɩ́ ogyi Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ ɔhandɛ, dá mʋ ɩnʋ. Támɛ Galio mótsu kʋkʋ lɛ́ mʋ́tɔ́.
17 Então todos agarraram Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; e Gálio não se importava com nenhuma dessas coisas.
18 Paulo létsiá ahógyipʋ amʋ wá Korinto yɔ́fʋn brɛ́ kʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛklá amʋ́, mʋa Priskila pʋ́ Akwila bɛnatɩ́ yɔ́ Kenkrea wúlutɔ. Paulo lɛ́kpa mʋ nwun Kenkrea ɩnʋ, pʋ́súná ánɩ́ alamɔ́ ntam kʋá ɔlɛka ɔnɔ́. Mʋ́ʋ́ botsu ntsusʋ-yibi pʋ́ bɔyɔ́ Siria ɔmátɔ́ á.
18 Paulo, tendo ficado ali ainda muitos dias, despediu-se dos irmãos e navegou para a Síria, e com ele Priscila e Áqüila, havendo rapado a cabeça em Cencréia, porque tinha voto.
19 Brɛ́á bowie Efeso wúlutɔ á, Paulo lɛ́natɩ́ sí Priskila mʋa Akwila, yɔ́ Yudafɔ ofíakpa, mʋa Yudafɔ ámʋ bʋdɛ asʋ́ntɔ́ lɛ há aba.
19 E eles chegaram a Éfeso, onde Paulo os deixou; e tendo entrado na sinagoga, discutia com os judeus.
20 Bokokóli mʋ bɛɛ, ɔtráa tsia amʋ́ wá kpalobí, omotsulá.
20 Estes rogavam que ficasse por mais algum tempo, mas ele não anuiu,
21 Támɛ brɛ́á ɔdɛdalɩ ɔyɔ́ á, ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ Bulu lótsulá á, néyinkí ba mlɩ wá.” Ɩnʋ olowie ntsusʋ-yibitɔ tsú Efeso ɩnʋ nátɩ́.
21 antes se despediu deles, dizendo: Se Deus quiser, de novo voltarei a vós; e navegou de Éfeso.
22 Brɛ́á ɔlɛkplɩ́ Kaesarea a, ɔlɔdʋ yɔ́ Yerusalem yɛ́ha ɔpasua ámʋ tsiá. Mʋ́ʋ́ oleyinkí kplɩ́ yɔ́ Antiokia a.
22 Tendo chegado a Cesaréia, subiu a Jerusalém e saudou a igreja, e desceu a Antioquia.
23 Oletsiá Antiokia ɩnʋ kpalobí. Mʋ́ ɔma a, ɔlɛnatɩ́ ɩnʋ beki Galatia pʋ́ Frigia ɔsʋlʋ́sʋ, ɔdɛ akasɩ́pʋ́ amʋ Bulu asʋ́n bláa, pʋ́wá amʋ́ ɔwʋnlɩ́n.
23 E, tendo demorado ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela região da Galácia e da Frígia, fortalecendo a todos os discípulos.
24 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Yudayin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Apolo laba ɔbʋ Efeso wúlutɔ. Bɔkwɩɩ́ mʋ Aleksandria, wúlu ánɩ́ ɩbʋ Egyipte ɔmátɔ́. Oyin tɔɩ́, oyin Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ ɛ́ wankláán.
24 Ora, chegou a Éfeso certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e poderoso nas Escrituras.
25 Bosuná mʋ anɩ Wíe ɔkpa ámʋ. Mʋ́ sʋ Yesu ɩwɩ ɔnɔkwalɩ amʋ blɩ́ tɛhɩ́ɛ́ wá mʋ ansigyí. Támɛ Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane asúbɔ ámʋ pɛ́ oyin.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão as coisas concernentes a Jesus, conhecendo entretanto somente o batismo de João.
26 Apolo ménya ifú. Ɔlɔwa klʋn súná atɔ́ Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ wankláán. Brɛ́á Priskila mʋa Akwila bonu mʋ asʋn blɩ́hɛ́ a, bɛkpa mʋ yáa wóyítɔ́ yósuná mʋ Bulu ɔkpa ámʋ wankláán dʋn alɩá oyin yaɩ́.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga: mas quando Priscila e Áqüila o ouviram, levaram-no consigo e lhe expuseram com mais precisão o caminho de Deus.
27 Brɛ́á Apolo lɔ́bwɛ agywɩɩn ɔbɛ́ɛ, ɔbɔ́yɔ Akaia ɔsʋlʋ́sʋ á, ahógyipʋ amʋ bɔwa mʋ atɛtɔ-ɔnlɩn. Bɔwanlɩ́n ɔwʋlʋ́ sɩ́sɩ́ ɩnʋ ahógyipʋ bɛɛ, bʋhɔ́ɔ mʋ wankláán. Brɛ́á oloyówie ɩnʋ á, ɔlɛhɩɛ bʋ́a ahá ánɩ́ ɩna Bulu awɩtɔlɛsʋ bahɔ Yesu gyi.
27 Querendo ele passar à Acáia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos que o recebessem; e tendo ele chegado, auxiliou muito aos que pela graça haviam crido.
28 Apolo mʋa Yudafɔ ámʋ begyi Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ ɩwɩ nwɛ́ɛn, ɔlɔtɔɩ́ lɛ́ asʋ́ntɔ́ túmisʋ pʋ́gyi amʋ́sʋ́. Ɔlɔpʋ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ súná amʋ́ ánɩ́ Yesu gyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ).
28 Pois com grande poder refutava publicamente os judeus, demonstrando pelas escrituras que Jesus era o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.