Apocalipse 9
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC
1 Bulu-ɔbɔpʋ núúsɩ́ lɔ́fʋlɩ́ mʋ ɔkpɛ. Nowun ánɩ́ ɔtsrakpabi lɛ́kpa tsú ɔsʋ́sʋ́ bɛda ɔsʋlʋ́sʋ, bɔpʋ ɩlán klúklúúklúá ɩma ɔka sáafɩ há mʋ.
1 O quinto anjo tocou a trombeta. Vi então uma estrela cair do céu na terra, e foi-lhe dada a chave do poço do abismo;
2 Mʋ́ʋ́ olefinkí ɩlán klúklúúklú ámʋ ɔnɔ́, ogyási lɛdalɩ mʋ́tɔ́ fɛ́ obuntɔ. Ogyási amʋ ɩlɛha nsaɩntɔ fɛ́ɛ́ ilebi tuun.
2 ela o abriu e saiu do poço uma fumaça como a de uma grande fornalha. O sol e o ar obscureceram-se com a fumaça do poço.
3 Ɩnʋ atsantsankʋ bɛdalɩ tsu ogyási amʋtɔ ba ɔsʋlʋ́sʋ. Bɛha amʋ́ túmi bɛɛ bʋsʋ́ra ahá fɛ́ nyankpʋkpíe.
3 Da fumaça saíram gafanhotos pela terra, e foi-lhes dado poder semelhante ao dos escorpiões da terra.
4 Bɛbláa atsantsankʋ ámʋ bɛɛ, bʋmápʋ ɔnɔ́ da ɩfá ntɛ́ɛ nyí kʋkʋ, dʋn ahá ámʋ́ʋ́ Bulu nsʋhɩ́ɛtɔ mɛdɩ́n amʋ́ ɔsʋkpɩ amʋ.
4 Mas foi-lhes dito que não causassem dano à erva, verdura, ou árvore alguma, mas somente aos homens que não têm o selo de Deus na fronte.
5 Bʋmɛha amʋ́ ɔkpa ánɩ́ bʋmɔ́ɔ amʋ́, támɛ bʋhɩ́ɛ wa amʋ́ ɩwɩɔsɩn tsra anu kɛ́kɛ́. Amʋ́ ɩwɩɔsɩn ámʋ ɩbwɛ́ fɛ́ alɩá nyankpʋkpíe-sʋrá tɔhɔ ɔsɩn.
5 Foi-lhes ordenado que não os matassem, mas os afligissem por cinco meses. Seu tormento era como o da picada do escorpião.
6 Ahá bódunká lowu nkɛ ámʋtɔ, támɛ bʋméenya. Bɔ́bɔ mbɔ́dɩ́ ánɩ́ bówu, támɛ bʋmóowu.
6 Naqueles dias, os homens buscarão a morte e não a conseguirão; desejarão morrer, e a morte fugirá deles.
7 Atsantsankʋ ámʋ bɛlɩan mpɔnkɔá bahɩ́hɩɛ amʋ́ há ɩsá, tɔkʋ ɩdɩn amʋ́ nwunsʋ fɛ́ sika pɛpɛ ɩpa. Bɔwa anyánkpʋ́sa ansɩ́tɔ́.
7 O aspecto desses gafanhotos era o de cavalos aparelhados para a guerra. Nas suas cabeças havia uma espécie de coroa com reflexos dourados. Seus rostos eram como rostos de homem,
8 Amʋ́ nwunsʋ-imi bʋ ɩswɩ́ fɛ́ ɔtsɩ klɛ́. Amʋ́ ayín ɛ́ igyi fɛ́ gyatá klɛ́.
8 seus cabelos como os de mulher e seus dentes, como os dentes de leão.
9 Bɔwa kántɔ́ atíntɔ ánɩ́ bɔpʋ dátɔ bwɛ́. Nɩ́ bʋdefulí á, amʋ́ atɛ totsúlá fɛ́ mpɔnkɔ mʋ́a keké tsɔtsɔɔtsɔá bʋsrɩ́ bɔyɔ́ ɩsá.
9 Seus tórax pareciam envoltos em ferro, e o ruído de suas asas era como o ruído de carros de muitos cavalos, correndo para a guerra.
10 Bʋbʋ odú, ɩtɔsʋ́rá fɛ́ nyankpʋkpíe. Bɛha amʋ́ túmi bɛɛ, bʋpʋ́ʋ amʋ́ odú ámʋ pilan ahá tsra anu kɛ́kɛ́.
10 Tinham caudas semelhantes à do escorpião, com ferrões e o poder de afligir os homens por cinco meses.
11 Ɩlán klúklúúklúá ɩma ɔka ɔbɔpʋ gyí amʋ́ owíe. Bʋtɛtɩ́ mʋ Hebrifɔ ɔblɩ́tɔ bɛɛ, Abadon. Griiki ɔblɩ́tɔ ɛ́ bʋtɛtɩ́ mʋ bɛɛ, Apolion. Mʋ́ asɩ gyí, “Atɔ́ Oyintápʋ́.”
11 Têm eles por rei o anjo do abismo; chama-se em hebraico Abadon, e em grego, Apolion.
12 Asʋn wunhɛ gyankpapʋ lámɔ́ ɔnɔ́ á. Anyɔ tráhɛ ɛ́ ɩbá.
12 Terminado assim o primeiro ai, eis que, depois dele, vêm ainda dois outros.
13 Brɛ́á Bulu-ɔbɔpʋ síésɩ́ lɔ́fʋlɩ́ mʋ ɔkpɛ a, nonu ɔmɛ kʋ lɛdalɩ. Ɩlɛdalɩ tsu sika pɛpɛ afɔdɩɛ-asubwi ámʋ okonkí ana ámʋtɔ Bulu ansɩ́tɔ́ ɩnʋ.
13 O sexto anjo tocou a trombeta. Ouvi então uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro, que está diante de Deus,
14 Ɩdɛ ɔbɔpʋ amʋ́ʋ́ ɔlɔfʋlɩ́ ɔkpɛ amʋ bláa ɔbɛ́ɛ, “Sankɩ abɔpʋ ana ámʋ́ʋ́ bɛklɩ́ mántá ntsu yílé Efrate ɔnɔ́ ámʋ.”
14 e que dizia ao sexto anjo que tinha a trombeta: Solta os quatro Anjos que estão acorrentados à beira do grande rio Eufrates.
15 Bulu lɛ́la amʋ́ yáɩ́ há alɩ brɛ́ ánfɩ, ofí ánfɩ, ɔtsra ánfɩ, ɛkɛ ánfɩ pʋ́ dɔnhwɩ́rɩ anfɩ ɔbɛ́ɛ, bʋsánkɩ amʋ́ abʋyɔmɔ ɔyɩ́tɔ́ ahátɔ yée asatɔ iku kʋlɛ fɛ́ɛ́.
15 Então foram soltos os quatro Anjos que se conservavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano da matança da terça parte dos homens...
16 Bɛbláa mɩ ánɩ́ ɩsá akɔpʋ́ ámʋ ɔdʋdʋɔ bɔ́bwɛ blɩba lafanyɔ (200,000,000), bʋdɩn mpɔnkɔsʋ.
16 O número de soldados desta cavalaria era de duzentos milhões. Eu ouvi o seu número.
17 Nowun mpɔnkɔ pʋ́ amʋ́sʋ́ adɩnkápʋ́ mɩ́ atowunhɛ amʋtɔ, bɔwa kántɔ́ atíntɔ. Akʋ klɛ́ lɛpɛ fɛ́ ogyá, akʋ klɛ́ lebi, akʋ ɛ́ klɛ́ igyi batɛ-nfɔ. Mpɔnkɔ ámʋ nwun igyi fɛ́ gyatá klɛ́, ogyá mʋ́a ogyási pʋ́ atonkodu dɛdalɩ amʋ́ ɔnɔ́tɔ́.
17 E foi assim que eu vi os cavalos e os que os montavam: estes últimos eram couraçados de uma chama sulfurosa azul. Os cavalos tinham crina como uma juba de leão e de suas narinas saíam fogo, fumaça e enxofre.
18 Alɩ asʋn wunhɛ aku asa, igyi ogyá, ogyási pʋ́ atonkodu amʋ ɩlɛdalɩ tsu mpɔnkɔ ámʋ ɔnɔ́, ɩlɔmɔ ɔyɩ́tɔ́ ahátɔ yée asatɔ iku kʋlɛ.
18 E uma terça parte dos homens foi morta por esses três flagelos {fogo, fumaça e enxofre} que lhes saíam das narinas.
19 Megyí amʋ́ ɔnɔ́tɔ́ nkʋlɛ asʋn wunhɛ túmi tɛdálɩ tsu. Ɩbʋ amʋ́ odútɔ́ ɛ́, tsúfɛ́ amʋ́ odú igyi fɛ́ ɩwɔ, ɩbʋ nwun, itepílan ahá.
19 Porque o poder nocivo dos cavalos estava também nas caudas; tinham cabeças como serpentes e causavam dano com elas.
20 Anyánkpʋ́sa amʋ́ʋ́ besian ɔsʋlʋ́sʋ, bʋmowu asʋn wunhɛ amʋtɔ ámʋ fɛ́ɛ́ bekiná bʋmɛdamlí klʋntɔ. Bʋmesi ɔŋɛ laláhɛ mʋ́a atunkuá bapʋ́ sika pɛpɛ, sika futútú, kɔɔ́brɩ, abwi mʋ́a nyí aná bwɛ́ súm. Alɩ ɔŋɛ laláhɛ pʋ́ atunku anfɩ bʋtamawun atɔ́, bʋtamanú asʋ́n, bʋtamanátɩ́.
20 Mas o restante dos homens, que não foram mortos por esses três flagelos, não se arrependeu das obras de suas mãos. Não cessaram de adorar o demônio e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Alɩ kɛ́n bʋmɛdamlí klʋntɔ sí amʋ́ tsiátɔ́ laláhɛ; ígyi ahámɔ, ɔkpɛ́, atsɩ mʋ́a ayin asʋ́nwa mʋ́a owi ámʋ ɛ́ bwɛ nɩ́.
21 Não se arrependeram de seus homicídios, seus malefícios, suas imundícies e furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.