Apocalipse 9
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NAA
1 Bulu-ɔbɔpʋ núúsɩ́ lɔ́fʋlɩ́ mʋ ɔkpɛ. Nowun ánɩ́ ɔtsrakpabi lɛ́kpa tsú ɔsʋ́sʋ́ bɛda ɔsʋlʋ́sʋ, bɔpʋ ɩlán klúklúúklúá ɩma ɔka sáafɩ há mʋ.
1 O quinto anjo tocou a trombeta, e vi uma estrela que tinha caído do céu sobre a terra. E lhe foi dada a chave do poço do abismo.
2 Mʋ́ʋ́ olefinkí ɩlán klúklúúklú ámʋ ɔnɔ́, ogyási lɛdalɩ mʋ́tɔ́ fɛ́ obuntɔ. Ogyási amʋ ɩlɛha nsaɩntɔ fɛ́ɛ́ ilebi tuun.
2 Ela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça como a fumaça de uma grande fornalha. E o sol e o ar se escureceram com a fumaça saída do poço.
3 Ɩnʋ atsantsankʋ bɛdalɩ tsu ogyási amʋtɔ ba ɔsʋlʋ́sʋ. Bɛha amʋ́ túmi bɛɛ bʋsʋ́ra ahá fɛ́ nyankpʋkpíe.
3 Também da fumaça saíram gafanhotos para a terra; e lhes foi dado poder como o poder que têm os escorpiões da terra.
4 Bɛbláa atsantsankʋ ámʋ bɛɛ, bʋmápʋ ɔnɔ́ da ɩfá ntɛ́ɛ nyí kʋkʋ, dʋn ahá ámʋ́ʋ́ Bulu nsʋhɩ́ɛtɔ mɛdɩ́n amʋ́ ɔsʋkpɩ amʋ.
4 E lhes foi dito que não causassem dano à erva da terra, nem a qualquer coisa verde, nem a árvore alguma, e tão somente às pessoas que não têm o selo de Deus na testa.
5 Bʋmɛha amʋ́ ɔkpa ánɩ́ bʋmɔ́ɔ amʋ́, támɛ bʋhɩ́ɛ wa amʋ́ ɩwɩɔsɩn tsra anu kɛ́kɛ́. Amʋ́ ɩwɩɔsɩn ámʋ ɩbwɛ́ fɛ́ alɩá nyankpʋkpíe-sʋrá tɔhɔ ɔsɩn.
5 Também não lhes foi permitido que os matassem, mas que os atormentassem durante cinco meses. E o seu tormento era como tormento de escorpião quando fere alguém.
6 Ahá bódunká lowu nkɛ ámʋtɔ, támɛ bʋméenya. Bɔ́bɔ mbɔ́dɩ́ ánɩ́ bówu, támɛ bʋmóowu.
6 Naqueles dias, as pessoas buscarão a morte e não a encontrarão; também terão desejo de morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Atsantsankʋ ámʋ bɛlɩan mpɔnkɔá bahɩ́hɩɛ amʋ́ há ɩsá, tɔkʋ ɩdɩn amʋ́ nwunsʋ fɛ́ sika pɛpɛ ɩpa. Bɔwa anyánkpʋ́sa ansɩ́tɔ́.
7 O aspecto dos gafanhotos era semelhante a cavalos preparados para a batalha. Na cabeça deles havia como que coroas parecendo de ouro, e o rosto deles era como rosto de um ser humano.
8 Amʋ́ nwunsʋ-imi bʋ ɩswɩ́ fɛ́ ɔtsɩ klɛ́. Amʋ́ ayín ɛ́ igyi fɛ́ gyatá klɛ́.
8 Tinham também cabelos, como cabelos de mulher; e os dentes eram como dentes de leão.
9 Bɔwa kántɔ́ atíntɔ ánɩ́ bɔpʋ dátɔ bwɛ́. Nɩ́ bʋdefulí á, amʋ́ atɛ totsúlá fɛ́ mpɔnkɔ mʋ́a keké tsɔtsɔɔtsɔá bʋsrɩ́ bɔyɔ́ ɩsá.
9 Tinham couraças, como couraças de ferro. O barulho que as suas asas faziam era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos, quando correm para a batalha.
10 Bʋbʋ odú, ɩtɔsʋ́rá fɛ́ nyankpʋkpíe. Bɛha amʋ́ túmi bɛɛ, bʋpʋ́ʋ amʋ́ odú ámʋ pilan ahá tsra anu kɛ́kɛ́.
10 Tinham ainda cauda, como escorpiões, e um ferrão. Na cauda tinham poder para causar dano às pessoas, por cinco meses.
11 Ɩlán klúklúúklúá ɩma ɔka ɔbɔpʋ gyí amʋ́ owíe. Bʋtɛtɩ́ mʋ Hebrifɔ ɔblɩ́tɔ bɛɛ, Abadon. Griiki ɔblɩ́tɔ ɛ́ bʋtɛtɩ́ mʋ bɛɛ, Apolion. Mʋ́ asɩ gyí, “Atɔ́ Oyintápʋ́.”
11 Tinham por rei sobre eles o anjo do abismo, cujo nome em hebraico é Abadom, e em grego, Apoliom.
12 Asʋn wunhɛ gyankpapʋ lámɔ́ ɔnɔ́ á. Anyɔ tráhɛ ɛ́ ɩbá.
12 O primeiro ai passou. Eis que, depois destas coisas, vêm ainda dois ais.
13 Brɛ́á Bulu-ɔbɔpʋ síésɩ́ lɔ́fʋlɩ́ mʋ ɔkpɛ a, nonu ɔmɛ kʋ lɛdalɩ. Ɩlɛdalɩ tsu sika pɛpɛ afɔdɩɛ-asubwi ámʋ okonkí ana ámʋtɔ Bulu ansɩ́tɔ́ ɩnʋ.
13 O sexto anjo tocou a trombeta, e ouvi uma voz que vinha das quatro pontas do altar de ouro que se encontra na presença de Deus,
14 Ɩdɛ ɔbɔpʋ amʋ́ʋ́ ɔlɔfʋlɩ́ ɔkpɛ amʋ bláa ɔbɛ́ɛ, “Sankɩ abɔpʋ ana ámʋ́ʋ́ bɛklɩ́ mántá ntsu yílé Efrate ɔnɔ́ ámʋ.”
14 dizendo ao sexto anjo, o mesmo que tem a trombeta: — Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates.
15 Bulu lɛ́la amʋ́ yáɩ́ há alɩ brɛ́ ánfɩ, ofí ánfɩ, ɔtsra ánfɩ, ɛkɛ ánfɩ pʋ́ dɔnhwɩ́rɩ anfɩ ɔbɛ́ɛ, bʋsánkɩ amʋ́ abʋyɔmɔ ɔyɩ́tɔ́ ahátɔ yée asatɔ iku kʋlɛ fɛ́ɛ́.
15 Então foram soltos os quatro anjos que se achavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano, para que matassem a terça parte da humanidade.
16 Bɛbláa mɩ ánɩ́ ɩsá akɔpʋ́ ámʋ ɔdʋdʋɔ bɔ́bwɛ blɩba lafanyɔ (200,000,000), bʋdɩn mpɔnkɔsʋ.
16 O número dos exércitos da cavalaria era de vinte mil vezes dez milhares; eu ouvi o seu número.
17 Nowun mpɔnkɔ pʋ́ amʋ́sʋ́ adɩnkápʋ́ mɩ́ atowunhɛ amʋtɔ, bɔwa kántɔ́ atíntɔ. Akʋ klɛ́ lɛpɛ fɛ́ ogyá, akʋ klɛ́ lebi, akʋ ɛ́ klɛ́ igyi batɛ-nfɔ. Mpɔnkɔ ámʋ nwun igyi fɛ́ gyatá klɛ́, ogyá mʋ́a ogyási pʋ́ atonkodu dɛdalɩ amʋ́ ɔnɔ́tɔ́.
17 Assim, nesta visão, pude ver que os cavalos e os seus cavaleiros tinham couraças cor de fogo, de jacinto e de enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e de sua boca saíam fogo, fumaça e enxofre.
18 Alɩ asʋn wunhɛ aku asa, igyi ogyá, ogyási pʋ́ atonkodu amʋ ɩlɛdalɩ tsu mpɔnkɔ ámʋ ɔnɔ́, ɩlɔmɔ ɔyɩ́tɔ́ ahátɔ yée asatɔ iku kʋlɛ.
18 Por meio destes três flagelos, a saber, pelo fogo, pela fumaça e pelo enxofre que saíam da boca dos cavalos, foi morta a terça parte da humanidade.
19 Megyí amʋ́ ɔnɔ́tɔ́ nkʋlɛ asʋn wunhɛ túmi tɛdálɩ tsu. Ɩbʋ amʋ́ odútɔ́ ɛ́, tsúfɛ́ amʋ́ odú igyi fɛ́ ɩwɔ, ɩbʋ nwun, itepílan ahá.
19 Pois a força dos cavalos estava na boca e na cauda deles. As caudas deles eram semelhantes a serpentes, com cabeças, e com elas causavam dano.
20 Anyánkpʋ́sa amʋ́ʋ́ besian ɔsʋlʋ́sʋ, bʋmowu asʋn wunhɛ amʋtɔ ámʋ fɛ́ɛ́ bekiná bʋmɛdamlí klʋntɔ. Bʋmesi ɔŋɛ laláhɛ mʋ́a atunkuá bapʋ́ sika pɛpɛ, sika futútú, kɔɔ́brɩ, abwi mʋ́a nyí aná bwɛ́ súm. Alɩ ɔŋɛ laláhɛ pʋ́ atunku anfɩ bʋtamawun atɔ́, bʋtamanú asʋ́n, bʋtamanátɩ́.
20 O resto da humanidade, isto é, aqueles que não foram mortos por esses flagelos, não se arrependeu das obras das suas mãos: eles não deixaram de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Alɩ kɛ́n bʋmɛdamlí klʋntɔ sí amʋ́ tsiátɔ́ laláhɛ; ígyi ahámɔ, ɔkpɛ́, atsɩ mʋ́a ayin asʋ́nwa mʋ́a owi ámʋ ɛ́ bwɛ nɩ́.
21 Também não se arrependeram dos seus homicídios, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.