Apocalipse 6

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɩ́ ansɩ́tɔ́ ɩnʋ á, Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ asienɔ́ ámʋ́ʋ́ bɔpʋtan ɔwʋlʋ́ ámʋ ɔnɔ́ ámʋtɔ kʋlɛ. Ɩnʋ nonuá akɩankpapʋ ana ámʋtɔ ɔkʋlɛ lɛ́lɛ ɔnɔ́. Mʋ ɔmɛ lɛlɩn fɛ́ ɔpráda ɔbɛ́ɛ, “Ba!”
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 Nɛkɩ a, ɔpɔnkɔ futútú ɔkʋ nɩ́. Mʋsʋ odɩnkápʋ́ amʋ dɛ́ ɩta, bobun mʋ owíepa. Ɔlɔpʋ ɔpɔnkɔ ámʋ kplɩ́ ba ɔsʋlʋ́sʋ fɛ́ ɩsʋ ogyípʋ́á ɔtráa ɔbá bɔkɔ ɩsá tsɔtsɔɔtsɔ, ɔtra gyi ɩsʋ.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 Brɛ́á Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ nyɔɔsɩá bɔpʋtan ɔwʋlʋ́ ámʋ ɔnɔ́ á, nonuá akɩankpapʋ amʋtɔ onyɔɔsɩ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ba!”
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 Ɔpɔnkɔ pɛpɛ ɔkʋ lɛ́dalɩ ba. Bɛha mʋsʋ ɔdɩnkápʋ́ ɔdayí ɩya anyɔ tɩ́ntɩ́n kʋ. Bɛha mʋ túmi ánɩ́ ɔlɛ́ɛ iwilwii lɛ ɔyɩ́tɔ́. Mʋ́ sʋ ɩsá lɛda ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́, ahá bɔmɔ aba.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Brɛ́á Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ saasɩá bɔpʋtan ɔwʋlʋ́ ámʋ ɔnɔ́ á, nonuá akɩankpapʋ amʋtɔ ɔsaasɩ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ba!” Nɛkɩ a, ɔpɔnkɔ bibi ɔkʋ nɩ́. Mʋsʋ ɔdɩnkápʋ́ amʋ dɛ́ skéeli.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Ɩnʋ nonu ɔmɛ kʋ lɛ́dalɩ tsu mbwɩ ámʋ́ʋ́ bʋtsie nkpa ana ámʋtɔ ɔbɛ́ɛ, “Ayó olónká kʋlɛ ntɛ́ɛ ɩmɔ olónká asa ɩbɔ́bwɛ ɛkɛwʋ́lɛ ɩkɔká. Támɛ máyintá nfɔ mʋ́a wáɩn-nyí mʋ́.”
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 Brɛ́á Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ naasɩá bɔpʋtan ɔwʋlʋ́ ámʋ ɔnɔ́ á, nonuá akɩankpapʋ amʋtɔ ɔnaasɩ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ba!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 Ɩnʋ nowun ɔpɔnkɔ ɔkʋá mʋ ɩwɩ igyi fɛ́ nsúó. Mʋsʋ ɔdɩnkápʋ́ amʋ ɩdá gyí Lowu. Afúlitɔ ɛ́ buo mʋ. Bɛha amʋ́ túmi ánɩ́ nɩ́ beye ɔyɩ́tɔ́ aku ana á, bʋmɔ́ɔ iku kʋlɛ. Bʋpʋ́ʋ ɔdayí ɩya anyɔ mʋ́a akʋ́n, ɩlɔ mʋ́a ɔsʋlʋ́sʋ mbwɩkɩ́tá-atɔ mɔ amʋ́.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 Brɛ́á Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ nuusɩá bɔpʋtan mʋ́ ɔnɔ́ á, nowun Bulu asʋ́ntɔ́ akɩtápʋ́ amʋ ɔkláa afɔdɩɛ-asubwi amʋ ayasɩ. Bulu asʋ́n ámʋ ɩwɩ adánsɩɛ gyí sʋ bɔmɔ amʋ́.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 Ɩnʋ bɔsʋrá okitikíti kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́ bɛɛ, “Óo! Bulu Otúmípʋ, fʋ́ ɩwɩ lɔwankɩ́, fʋ́bʋ ɔnɔkwalɩ. Ɔmɛnkɛ fégyi ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ ahá asʋ́n, fɩ́tɛ́ anɩ obugya tsú anɩ amɔpʋ́ ámʋ wá?”
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 Mʋ́ ɔma a, bɛha amʋ́ fɛ́ɛ́ ligá futútú, bɛbláa amʋ́ bɛɛ, bʋtráa tsia kpalobí. Bʋtsía yɔ́fʋn brɛ́á bamɔ́ amʋ́ aba asúmpʋ́ ahógyipʋ amʋ ɛ́, amʋ́ ɔdʋdʋɔ lafʋn asa.
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 Brɛ́á ndɛkɩ́ɩ a, Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ siesɩá bɔpʋtan ɔwʋlʋ́ ámʋ ɔnɔ́. Ɔsʋlʋ́ʋ lɛkpɩnkɩ́ kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́, owí lebi tuun fɛ́ tati bibi, ɔtsra ɛ́ lɛpɛ kɔɔ fɛ́ obugya.
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 Mʋ́ʋ́ ntsrakpabi bɛkpakpáa bun ɔsʋlʋ́sʋ, fɛ́ afú kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ látsʋn kpakpáa pɔntɔ-abíá ɩmɔkʋ́dan bun.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Nwʋlʋ́táa lokuntá fɛ́ ɔwʋlʋ́, tsú mʋ́ nátɩ́. Abʋ mʋ́a ɔpʋ nsɩnɛ́ ɔsʋlʋ́ʋ fɛ́ɛ́ lɛdalɩ mʋ́ otsiákpá.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Ɩnʋ nowun ánɩ́ ɔyɩ́tɔ́ awíe pʋ́ ahandɛ pʋ́ ɩsá ɔnɔ́ alɩɩ́pʋ́ pʋ́ asikafɔ pʋ́ atúmipʋ, nkpábi mʋ́a ɩwɩsʋ atsiápʋ́ beyéŋaín abʋsʋ abwi alatɔ pʋ́ abwi mbɔ́tɔ́.
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 Bɛbláa abʋ mʋ́a abʋtá ámʋ bɛɛ, “Mlɩkpa bun anɩsʋ, mɛ́nɩ owíe obíásʋ́ otsiápʋ́ amʋ omóowun anɩ, Okúfabi amʋ ɔmɛ́ɛbɩtɩ́ anɩ ɩsʋ!
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 Tsúfɛ́ amʋ́ ahá ɩsʋbɩtɩ́ ɛkɛ ámʋ lafʋn. Ma ɔbɛ́talɩ́ lɩ́ɩ́ mʋ́ ɔnɔ́?”
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.