Apocalipse 6
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB
1 Mɩ́ ansɩ́tɔ́ ɩnʋ á, Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ asienɔ́ ámʋ́ʋ́ bɔpʋtan ɔwʋlʋ́ ámʋ ɔnɔ́ ámʋtɔ kʋlɛ. Ɩnʋ nonuá akɩankpapʋ ana ámʋtɔ ɔkʋlɛ lɛ́lɛ ɔnɔ́. Mʋ ɔmɛ lɛlɩn fɛ́ ɔpráda ɔbɛ́ɛ, “Ba!”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Nɛkɩ a, ɔpɔnkɔ futútú ɔkʋ nɩ́. Mʋsʋ odɩnkápʋ́ amʋ dɛ́ ɩta, bobun mʋ owíepa. Ɔlɔpʋ ɔpɔnkɔ ámʋ kplɩ́ ba ɔsʋlʋ́sʋ fɛ́ ɩsʋ ogyípʋ́á ɔtráa ɔbá bɔkɔ ɩsá tsɔtsɔɔtsɔ, ɔtra gyi ɩsʋ.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Brɛ́á Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ nyɔɔsɩá bɔpʋtan ɔwʋlʋ́ ámʋ ɔnɔ́ á, nonuá akɩankpapʋ amʋtɔ onyɔɔsɩ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ba!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ɔpɔnkɔ pɛpɛ ɔkʋ lɛ́dalɩ ba. Bɛha mʋsʋ ɔdɩnkápʋ́ ɔdayí ɩya anyɔ tɩ́ntɩ́n kʋ. Bɛha mʋ túmi ánɩ́ ɔlɛ́ɛ iwilwii lɛ ɔyɩ́tɔ́. Mʋ́ sʋ ɩsá lɛda ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́, ahá bɔmɔ aba.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Brɛ́á Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ saasɩá bɔpʋtan ɔwʋlʋ́ ámʋ ɔnɔ́ á, nonuá akɩankpapʋ amʋtɔ ɔsaasɩ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ba!” Nɛkɩ a, ɔpɔnkɔ bibi ɔkʋ nɩ́. Mʋsʋ ɔdɩnkápʋ́ amʋ dɛ́ skéeli.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Ɩnʋ nonu ɔmɛ kʋ lɛ́dalɩ tsu mbwɩ ámʋ́ʋ́ bʋtsie nkpa ana ámʋtɔ ɔbɛ́ɛ, “Ayó olónká kʋlɛ ntɛ́ɛ ɩmɔ olónká asa ɩbɔ́bwɛ ɛkɛwʋ́lɛ ɩkɔká. Támɛ máyintá nfɔ mʋ́a wáɩn-nyí mʋ́.”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Brɛ́á Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ naasɩá bɔpʋtan ɔwʋlʋ́ ámʋ ɔnɔ́ á, nonuá akɩankpapʋ amʋtɔ ɔnaasɩ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ba!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Ɩnʋ nowun ɔpɔnkɔ ɔkʋá mʋ ɩwɩ igyi fɛ́ nsúó. Mʋsʋ ɔdɩnkápʋ́ amʋ ɩdá gyí Lowu. Afúlitɔ ɛ́ buo mʋ. Bɛha amʋ́ túmi ánɩ́ nɩ́ beye ɔyɩ́tɔ́ aku ana á, bʋmɔ́ɔ iku kʋlɛ. Bʋpʋ́ʋ ɔdayí ɩya anyɔ mʋ́a akʋ́n, ɩlɔ mʋ́a ɔsʋlʋ́sʋ mbwɩkɩ́tá-atɔ mɔ amʋ́.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Brɛ́á Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ nuusɩá bɔpʋtan mʋ́ ɔnɔ́ á, nowun Bulu asʋ́ntɔ́ akɩtápʋ́ amʋ ɔkláa afɔdɩɛ-asubwi amʋ ayasɩ. Bulu asʋ́n ámʋ ɩwɩ adánsɩɛ gyí sʋ bɔmɔ amʋ́.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Ɩnʋ bɔsʋrá okitikíti kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́ bɛɛ, “Óo! Bulu Otúmípʋ, fʋ́ ɩwɩ lɔwankɩ́, fʋ́bʋ ɔnɔkwalɩ. Ɔmɛnkɛ fégyi ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ ahá asʋ́n, fɩ́tɛ́ anɩ obugya tsú anɩ amɔpʋ́ ámʋ wá?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Mʋ́ ɔma a, bɛha amʋ́ fɛ́ɛ́ ligá futútú, bɛbláa amʋ́ bɛɛ, bʋtráa tsia kpalobí. Bʋtsía yɔ́fʋn brɛ́á bamɔ́ amʋ́ aba asúmpʋ́ ahógyipʋ amʋ ɛ́, amʋ́ ɔdʋdʋɔ lafʋn asa.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Brɛ́á ndɛkɩ́ɩ a, Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ siesɩá bɔpʋtan ɔwʋlʋ́ ámʋ ɔnɔ́. Ɔsʋlʋ́ʋ lɛkpɩnkɩ́ kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́, owí lebi tuun fɛ́ tati bibi, ɔtsra ɛ́ lɛpɛ kɔɔ fɛ́ obugya.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Mʋ́ʋ́ ntsrakpabi bɛkpakpáa bun ɔsʋlʋ́sʋ, fɛ́ afú kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ látsʋn kpakpáa pɔntɔ-abíá ɩmɔkʋ́dan bun.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Nwʋlʋ́táa lokuntá fɛ́ ɔwʋlʋ́, tsú mʋ́ nátɩ́. Abʋ mʋ́a ɔpʋ nsɩnɛ́ ɔsʋlʋ́ʋ fɛ́ɛ́ lɛdalɩ mʋ́ otsiákpá.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Ɩnʋ nowun ánɩ́ ɔyɩ́tɔ́ awíe pʋ́ ahandɛ pʋ́ ɩsá ɔnɔ́ alɩɩ́pʋ́ pʋ́ asikafɔ pʋ́ atúmipʋ, nkpábi mʋ́a ɩwɩsʋ atsiápʋ́ beyéŋaín abʋsʋ abwi alatɔ pʋ́ abwi mbɔ́tɔ́.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Bɛbláa abʋ mʋ́a abʋtá ámʋ bɛɛ, “Mlɩkpa bun anɩsʋ, mɛ́nɩ owíe obíásʋ́ otsiápʋ́ amʋ omóowun anɩ, Okúfabi amʋ ɔmɛ́ɛbɩtɩ́ anɩ ɩsʋ!
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Tsúfɛ́ amʋ́ ahá ɩsʋbɩtɩ́ ɛkɛ ámʋ lafʋn. Ma ɔbɛ́talɩ́ lɩ́ɩ́ mʋ́ ɔnɔ́?”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.