Apocalipse 6
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NAA
1 Mɩ́ ansɩ́tɔ́ ɩnʋ á, Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ asienɔ́ ámʋ́ʋ́ bɔpʋtan ɔwʋlʋ́ ámʋ ɔnɔ́ ámʋtɔ kʋlɛ. Ɩnʋ nonuá akɩankpapʋ ana ámʋtɔ ɔkʋlɛ lɛ́lɛ ɔnɔ́. Mʋ ɔmɛ lɛlɩn fɛ́ ɔpráda ɔbɛ́ɛ, “Ba!”
1 Vi quando o Cordeiro quebrou o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse som de trovão: — Venha!
2 Nɛkɩ a, ɔpɔnkɔ futútú ɔkʋ nɩ́. Mʋsʋ odɩnkápʋ́ amʋ dɛ́ ɩta, bobun mʋ owíepa. Ɔlɔpʋ ɔpɔnkɔ ámʋ kplɩ́ ba ɔsʋlʋ́sʋ fɛ́ ɩsʋ ogyípʋ́á ɔtráa ɔbá bɔkɔ ɩsá tsɔtsɔɔtsɔ, ɔtra gyi ɩsʋ.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e foi-lhe dada uma coroa. E ele saiu vencendo e para vencer.
3 Brɛ́á Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ nyɔɔsɩá bɔpʋtan ɔwʋlʋ́ ámʋ ɔnɔ́ á, nonuá akɩankpapʋ amʋtɔ onyɔɔsɩ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ba!”
3 Quando o Cordeiro quebrou o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: — Venha!
4 Ɔpɔnkɔ pɛpɛ ɔkʋ lɛ́dalɩ ba. Bɛha mʋsʋ ɔdɩnkápʋ́ ɔdayí ɩya anyɔ tɩ́ntɩ́n kʋ. Bɛha mʋ túmi ánɩ́ ɔlɛ́ɛ iwilwii lɛ ɔyɩ́tɔ́. Mʋ́ sʋ ɩsá lɛda ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́, ahá bɔmɔ aba.
4 E saiu outro cavalo, que era vermelho. E ao seu cavaleiro foi dado poder para tirar a paz da terra e fazer com que os homens matassem uns aos outros. Também lhe foi dada uma grande espada.
5 Brɛ́á Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ saasɩá bɔpʋtan ɔwʋlʋ́ ámʋ ɔnɔ́ á, nonuá akɩankpapʋ amʋtɔ ɔsaasɩ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ba!” Nɛkɩ a, ɔpɔnkɔ bibi ɔkʋ nɩ́. Mʋsʋ ɔdɩnkápʋ́ amʋ dɛ́ skéeli.
5 Quando o Cordeiro quebrou o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: — Venha! Então olhei, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Ɩnʋ nonu ɔmɛ kʋ lɛ́dalɩ tsu mbwɩ ámʋ́ʋ́ bʋtsie nkpa ana ámʋtɔ ɔbɛ́ɛ, “Ayó olónká kʋlɛ ntɛ́ɛ ɩmɔ olónká asa ɩbɔ́bwɛ ɛkɛwʋ́lɛ ɩkɔká. Támɛ máyintá nfɔ mʋ́a wáɩn-nyí mʋ́.”
6 E ouvi o que parecia uma voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: — Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifique o azeite e o vinho.
7 Brɛ́á Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ naasɩá bɔpʋtan ɔwʋlʋ́ ámʋ ɔnɔ́ á, nonuá akɩankpapʋ amʋtɔ ɔnaasɩ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ba!”
7 Quando o Cordeiro quebrou o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: — Venha!
8 Ɩnʋ nowun ɔpɔnkɔ ɔkʋá mʋ ɩwɩ igyi fɛ́ nsúó. Mʋsʋ ɔdɩnkápʋ́ amʋ ɩdá gyí Lowu. Afúlitɔ ɛ́ buo mʋ. Bɛha amʋ́ túmi ánɩ́ nɩ́ beye ɔyɩ́tɔ́ aku ana á, bʋmɔ́ɔ iku kʋlɛ. Bʋpʋ́ʋ ɔdayí ɩya anyɔ mʋ́a akʋ́n, ɩlɔ mʋ́a ɔsʋlʋ́sʋ mbwɩkɩ́tá-atɔ mɔ amʋ́.
8 Vi, então, e eis um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o inferno o estava seguindo. E lhes foi dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Brɛ́á Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ nuusɩá bɔpʋtan mʋ́ ɔnɔ́ á, nowun Bulu asʋ́ntɔ́ akɩtápʋ́ amʋ ɔkláa afɔdɩɛ-asubwi amʋ ayasɩ. Bulu asʋ́n ámʋ ɩwɩ adánsɩɛ gyí sʋ bɔmɔ amʋ́.
9 Quando o Cordeiro quebrou o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Ɩnʋ bɔsʋrá okitikíti kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́ bɛɛ, “Óo! Bulu Otúmípʋ, fʋ́ ɩwɩ lɔwankɩ́, fʋ́bʋ ɔnɔkwalɩ. Ɔmɛnkɛ fégyi ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ ahá asʋ́n, fɩ́tɛ́ anɩ obugya tsú anɩ amɔpʋ́ ámʋ wá?”
10 Clamaram com voz forte, dizendo: — Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Mʋ́ ɔma a, bɛha amʋ́ fɛ́ɛ́ ligá futútú, bɛbláa amʋ́ bɛɛ, bʋtráa tsia kpalobí. Bʋtsía yɔ́fʋn brɛ́á bamɔ́ amʋ́ aba asúmpʋ́ ahógyipʋ amʋ ɛ́, amʋ́ ɔdʋdʋɔ lafʋn asa.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi pedido que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Brɛ́á ndɛkɩ́ɩ a, Okúfabi amʋ lɛ́maɩ́n atɔ́ siesɩá bɔpʋtan ɔwʋlʋ́ ámʋ ɔnɔ́. Ɔsʋlʋ́ʋ lɛkpɩnkɩ́ kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́, owí lebi tuun fɛ́ tati bibi, ɔtsra ɛ́ lɛpɛ kɔɔ fɛ́ obugya.
12 Vi quando o Cordeiro quebrou o sexto selo. Houve um grande terremoto, o sol se tornou negro como pano de saco feito de crina, a lua ficou toda vermelha como sangue,
13 Mʋ́ʋ́ ntsrakpabi bɛkpakpáa bun ɔsʋlʋ́sʋ, fɛ́ afú kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ látsʋn kpakpáa pɔntɔ-abíá ɩmɔkʋ́dan bun.
13 as estrelas do céu caíram sobre a terra, como a figueira deixa cair os seus figos verdes quando sacudida por um vento forte,
14 Nwʋlʋ́táa lokuntá fɛ́ ɔwʋlʋ́, tsú mʋ́ nátɩ́. Abʋ mʋ́a ɔpʋ nsɩnɛ́ ɔsʋlʋ́ʋ fɛ́ɛ́ lɛdalɩ mʋ́ otsiákpá.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então todos os montes e as ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Ɩnʋ nowun ánɩ́ ɔyɩ́tɔ́ awíe pʋ́ ahandɛ pʋ́ ɩsá ɔnɔ́ alɩɩ́pʋ́ pʋ́ asikafɔ pʋ́ atúmipʋ, nkpábi mʋ́a ɩwɩsʋ atsiápʋ́ beyéŋaín abʋsʋ abwi alatɔ pʋ́ abwi mbɔ́tɔ́.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Bɛbláa abʋ mʋ́a abʋtá ámʋ bɛɛ, “Mlɩkpa bun anɩsʋ, mɛ́nɩ owíe obíásʋ́ otsiápʋ́ amʋ omóowun anɩ, Okúfabi amʋ ɔmɛ́ɛbɩtɩ́ anɩ ɩsʋ!
16 e disseram aos montes e aos rochedos: — Caiam sobre nós e nos escondam da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Tsúfɛ́ amʋ́ ahá ɩsʋbɩtɩ́ ɛkɛ ámʋ lafʋn. Ma ɔbɛ́talɩ́ lɩ́ɩ́ mʋ́ ɔnɔ́?”
17 Porque chegou o grande Dia da ira deles, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.