Apocalipse 18
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NAA
1 Ɩ́nɩ ɔma a, nɛtrá wun Bulu-ɔbɔpʋ ɔkʋ ɛ́ dɛ́kplɩ́ tsú ɔsʋ́sʋ́ ɔbá. Ɔbʋ túmi kpɔnkpɔntɩ. Mʋ numnyam dɛwankɩ́ wʋ́lɩ́ ɔsʋlʋ́sʋ.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Ɔlɔkplʋ́n kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Babilon labwíé! Wúlu yílé Babilon labwíé! Ɩlamlí ɔŋɛ laláhɛ ɔtsan-ɔtsan fɛ́ɛ́ oŋaínkpá. Ɩlabwɛ́ isia há mbubwi laláhɛ pʋ́ mbwɩkɩ́tá-atɔ laláhɛ fɛ́ɛ́.
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 Tsúfɛ́ alapʋ́ mʋ mbʋatɔ-ntá ámʋ dá ɔmá-ɔmá fɛ́ɛ́ ɔnɔ́. Mʋa ɔyɩ́tɔ́ awíe fɛ́ɛ́ batɔ́ mbʋa. Ibíá agyípʋ́ fɛ́ɛ́ banyá ɩwɩ tsú nkpa ámʋ́ʋ́ olegyi amʋtɔ.”
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Ɩnʋ nɛlanú ɔmɛ kʋ tsú ɔsʋ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ,
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 Tsúfɛ́ mʋ lakpan lawɔ nwʋlʋ́táa.
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 Pʋ mʋ lalahɛá alapʋ́gyí fʋ́ ahá ka mʋ ɩkɔ.
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 Alagyi ɔdwɛ laláhɛ, tsú ɩwɩ dʋbɩ.
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 Mʋ́ sʋ asʋn wunhɛá igyi akʋ́n, isú pʋ́ lowu bɔ́tʋ mʋ ɛkɛwʋ́lɛ pɛ́.
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 Ɔsʋlʋ́sʋ awíe amʋ́ʋ́ mʋa amʋ́nyɔ bɔtɔ mbʋa, begyi ɔdwɛ laláhɛ amʋ bówun mʋ ogyási, su kpisíi.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Mʋ ipian ámʋ́ʋ́ odewúun amʋ ɩbɔ́wa amʋ́ ifú. Mʋ́ sʋ bɛ́lɩɩ́ tsútsúútsú blɩ́ bɛɛ, “Gyɔwɩ nɩ́! Babilon gyɔwɩ nɩ́! Wúlu kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ, nkálɩ sʋ Bulu labɩ́tɩ́ fʋ́ ɩsʋ ɔtsáwʋlɛ pɛ́ alɩ?”
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 Ɔyɩ́tɔ́ bíá agyípʋ́ bósu, gyi awɩrɛhɔ, tsúfɛ́ ɔhaa trá ɔma ɩnʋá ɔbɔ́hɔ amʋ́ atɔ fɛhɛ́. Ɔyɩ́tɔ́ bíá agyípʋ́ atɔ fɛhɛ́.|src="hk00144b.tif" size="span" loc="REV18:11-14" copy="Horace Knowles, The Bible Society, London" ref="Atɔ Lɛsúnáhɛ́ 18:11"
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 Mʋlétsiá hɔ sika pɛpɛ pʋ́ sika futútú atɔ́, abwi wankláán pʋ́ abutó wʋlɩhɛ, ɔhráda, ago, srɩ́kɩ atati pʋ́ atati pɛpɛ, nyíá ɩbʋ ɔfan, atɔ́á bɔpʋ sʋ́rʋ́fɔ́-ɩsɛ bwɛ́, mʋ́á bɔpʋ nyíá ɩbʋ ibíá sré, pʋ́ mʋ́á bɔpʋ kɔɔ́brɩ mʋ́á dátɔ pʋ́ abwiá ɩhɩ́ɛ́ bʋ akɩ́lɛ aná fɛ́ɛ́ bwɛ́ tsɔtsɔɔtsɔ tsú amʋ́ wá.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Oletsiá hɔ amʋ́ pɩ́prɩ, ɔhɩ́ɛ́n, ohuam, apʋsɛ, ntá, olif-nfɔ, nfúó wankláán, ayó, nnantswie, akúfa, mpɔnkɔ, akeké, tsíá hɔ ahá nkpábi kʋ́ráá.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 Bósu blɩ́ bɛɛ, “Ntobí ámʋ́ʋ́ fʋtekle amʋ fɛ́ɛ́ ladálɩ fʋ́ ɩbɩ. Atɔ́ ámʋ́ʋ́ fʋ́tɔpʋ́wá bite ámʋ fɛ́ɛ́ lahʋ́lɩ fʋ. Fʋmɛ́ɛtrá wun mʋ́ ɛkɛkɛɛkɛ!”
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 Bíá agyípʋ́ amʋ́ʋ́ batsʋn mʋsʋ nyá ɩwɩ ámʋ fɛ́ɛ́ bɛ́lɩɩ́ ɩfʋ́ntɔ́, tsúfɛ́ bʋdɛ ifú nya ánɩ́ bówun mʋ ɩwɩɔsɩn ámʋ odu. Bɛ́kɩ mʋ ipian ámʋ, su gyi awɩrɛhɔ!
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 Bɛ́blɩ́ bɛɛ, “Gyɔwɩ nɩ́! Wúlu yilé, gyɔwɩ nɩ́! Tɛkɩ fʋhɩ́ɛ́ fʋbʋ akɩ́lɛ. Atati fútútú mʋ́a pɛ́pɛ pʋ́ ago fʋtɛdɩ́dá. Sika pɛpɛ atɔ́ mʋ́a abutóá ɩdɛ ogyá kpa srasrasra fʋtɔwá.
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 Atonyahɛ́ tsɔtsɔɔtsɔ ánfɩ fɛ́ɛ́ lahʋ́lɩ fʋ ɔtsáwʋlɛ pɛ́!”
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 Nɩ́ bowun mʋ ogyási amʋ a, bɔ́sʋrá okitikíti bɛɛ, “Wúlu mɔmʋ lɔ́fʋn wúlu ánfɩ ɔyɩ́tɔ́ fɛ́ɛ́?”
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Bɛ́kpa ɩsɩ wá nwuntɔ, gyi awɩrɛhɔ, blɩ́ bɛɛ, “Gyɔwɩ nɩ́. Wúlu yilé, gyɔwɩ nɩ́! Fʋ́ nyatɔ anɩ ntsusʋ ayibi awíe fɛ́ɛ́ anɩlanyá ɩwɩ tsú. Fʋ́ ɩwɩsʋ atɔ́ fɛ́ɛ́ lahɩ́ ɔtsáwʋlɛ pɛ́!”
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 Ɔsʋ́sʋ́ atsiápʋ́ fɛ́ɛ́, mlɩnya ansigyí. Bulu ahá, mʋ sumbí ayɔpʋ́ pʋ́ mʋ ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ fɛ́ɛ́, mlɩnya ansigyí. Tsúfɛ́ Bulu lagyi mʋ asʋ́n, bɩ́tɩ́ mʋ ɩsʋ, ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ alapʋ́gyí mlɩ ámʋ sʋ.
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Ɩnʋ Bulu-ɔbɔpʋ ɔwʋnlɩ́npʋ́ ɔkʋ lótsu ibwi kpɔnkpɔntɩ kʋ, tswɩ wa ɔpʋtɔ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Alɩ́ Bulu ɔbɔ́pʋ ɔblɔ́ bwíé wúlu yilé Babilon, ɔhaa mɛ́ɛtrá wun mʋ́ ɛkɛkɛɛkɛ nɩ́.
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Ɔhaa mɛ́ɛtrá nu ɔsankuo adapʋ́, ɩlʋ awapʋ́, ɔtɛ́ntɛ afʋlɩ́pʋ́ pʋ́ ɩkpɛ afʋlɩ́pʋ́ nka wúlu amʋtɔ ɛkɛkɛɛkɛ. Ɩbɩ ɔnɔ́ agyʋ́má kʋkʋʋkʋ ɛ́ ɩmɛ́ɛtrá tsiá ɩnʋ. Bʋmɛ́ɛtrá kwɛ nfúó ɩnʋ ɛkɛkɛɛkɛ.
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 Ɔkandɩ́ɛ kʋkʋ mɛ́ɛtrá wankɩ́ wʋ́lɩ́ ɩnʋ, ɔhaa ɛ́ mɛ́ɛtrá nu okúlu mʋ́a ɔká pɔpwɛ ɔmɛ ɩnʋ ɛkɛkɛɛkɛ. Tsúfɛ́ tɛkɩ mʋ ibíá agyípʋ́ gyí aha kpɔnkpɔntɩ ɔyɩ́tɔ́ nɩ́. Alapʋ́ mʋ atɔ́la mlɛ́ ɔyɩ́tɔ́ ahá fɛ́ɛ́, há bafwɩ́!
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 “Babilon brɔnʋsʋ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ obugya ibun. Mʋlɔ́mɔ Bulu ahá ɔyɩ́tɔ́ fɛ́ɛ́ nɩ́.”
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.