Apocalipse 18

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ɩ́nɩ ɔma a, nɛtrá wun Bulu-ɔbɔpʋ ɔkʋ ɛ́ dɛ́kplɩ́ tsú ɔsʋ́sʋ́ ɔbá. Ɔbʋ túmi kpɔnkpɔntɩ. Mʋ numnyam dɛwankɩ́ wʋ́lɩ́ ɔsʋlʋ́sʋ.
1 E, depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Ɔlɔkplʋ́n kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Babilon labwíé! Wúlu yílé Babilon labwíé! Ɩlamlí ɔŋɛ laláhɛ ɔtsan-ɔtsan fɛ́ɛ́ oŋaínkpá. Ɩlabwɛ́ isia há mbubwi laláhɛ pʋ́ mbwɩkɩ́tá-atɔ laláhɛ fɛ́ɛ́.
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, e abrigo de todo espírito imundo, e refúgio de toda ave imunda e aborrecível!
3 Tsúfɛ́ alapʋ́ mʋ mbʋatɔ-ntá ámʋ dá ɔmá-ɔmá fɛ́ɛ́ ɔnɔ́. Mʋa ɔyɩ́tɔ́ awíe fɛ́ɛ́ batɔ́ mbʋa. Ibíá agyípʋ́ fɛ́ɛ́ banyá ɩwɩ tsú nkpa ámʋ́ʋ́ olegyi amʋtɔ.”
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua prostituição. Os reis da terra se prostituíram com ela. E os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Ɩnʋ nɛlanú ɔmɛ kʋ tsú ɔsʋ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ,
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados e para que não incorras nas suas pragas.
5 Tsúfɛ́ mʋ lakpan lawɔ nwʋlʋ́táa.
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniquidades dela.
6 Pʋ mʋ lalahɛá alapʋ́gyí fʋ́ ahá ka mʋ ɩkɔ.
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 Alagyi ɔdwɛ laláhɛ, tsú ɩwɩ dʋbɩ.
7 Quanto ela se glorificou e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto, porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, não sou viúva e não verei o pranto.
8 Mʋ́ sʋ asʋn wunhɛá igyi akʋ́n, isú pʋ́ lowu bɔ́tʋ mʋ ɛkɛwʋ́lɛ pɛ́.
8 Portanto, num dia virão as suas pragas: a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo, porque é forte o Senhor Deus, que a julga.
9 Ɔsʋlʋ́sʋ awíe amʋ́ʋ́ mʋa amʋ́nyɔ bɔtɔ mbʋa, begyi ɔdwɛ laláhɛ amʋ bówun mʋ ogyási, su kpisíi.
9 E os reis da terra, que se prostituíram com ela e viveram em delícias, a chorarão e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Mʋ ipian ámʋ́ʋ́ odewúun amʋ ɩbɔ́wa amʋ́ ifú. Mʋ́ sʋ bɛ́lɩɩ́ tsútsúútsú blɩ́ bɛɛ, “Gyɔwɩ nɩ́! Babilon gyɔwɩ nɩ́! Wúlu kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ, nkálɩ sʋ Bulu labɩ́tɩ́ fʋ́ ɩsʋ ɔtsáwʋlɛ pɛ́ alɩ?”
10 Estarão de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! Ai daquela grande Babilônia, aquela forte cidade! Pois numa hora veio o seu juízo.
11 Ɔyɩ́tɔ́ bíá agyípʋ́ bósu, gyi awɩrɛhɔ, tsúfɛ́ ɔhaa trá ɔma ɩnʋá ɔbɔ́hɔ amʋ́ atɔ fɛhɛ́. Ɔyɩ́tɔ́ bíá agyípʋ́ atɔ fɛhɛ́.|src="hk00144b.tif" size="span" loc="REV18:11-14" copy="Horace Knowles, The Bible Society, London" ref="Atɔ Lɛsúnáhɛ́ 18:11"
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 Mʋlétsiá hɔ sika pɛpɛ pʋ́ sika futútú atɔ́, abwi wankláán pʋ́ abutó wʋlɩhɛ, ɔhráda, ago, srɩ́kɩ atati pʋ́ atati pɛpɛ, nyíá ɩbʋ ɔfan, atɔ́á bɔpʋ sʋ́rʋ́fɔ́-ɩsɛ bwɛ́, mʋ́á bɔpʋ nyíá ɩbʋ ibíá sré, pʋ́ mʋ́á bɔpʋ kɔɔ́brɩ mʋ́á dátɔ pʋ́ abwiá ɩhɩ́ɛ́ bʋ akɩ́lɛ aná fɛ́ɛ́ bwɛ́ tsɔtsɔɔtsɔ tsú amʋ́ wá.
12 mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda madeira odorífera, e todo vaso de marfim, e todo vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 Oletsiá hɔ amʋ́ pɩ́prɩ, ɔhɩ́ɛ́n, ohuam, apʋsɛ, ntá, olif-nfɔ, nfúó wankláán, ayó, nnantswie, akúfa, mpɔnkɔ, akeké, tsíá hɔ ahá nkpábi kʋ́ráá.
13 e cinamomo, e cardamomo, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e cavalgaduras, e ovelhas; e mercadorias de cavalos, e de carros, e de corpos e de almas de homens.
14 Bósu blɩ́ bɛɛ, “Ntobí ámʋ́ʋ́ fʋtekle amʋ fɛ́ɛ́ ladálɩ fʋ́ ɩbɩ. Atɔ́ ámʋ́ʋ́ fʋ́tɔpʋ́wá bite ámʋ fɛ́ɛ́ lahʋ́lɩ fʋ. Fʋmɛ́ɛtrá wun mʋ́ ɛkɛkɛɛkɛ!”
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti, e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Bíá agyípʋ́ amʋ́ʋ́ batsʋn mʋsʋ nyá ɩwɩ ámʋ fɛ́ɛ́ bɛ́lɩɩ́ ɩfʋ́ntɔ́, tsúfɛ́ bʋdɛ ifú nya ánɩ́ bówun mʋ ɩwɩɔsɩn ámʋ odu. Bɛ́kɩ mʋ ipian ámʋ, su gyi awɩrɛhɔ!
15 Os mercadores destas coisas, que com elas se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando, e lamentando,
16 Bɛ́blɩ́ bɛɛ, “Gyɔwɩ nɩ́! Wúlu yilé, gyɔwɩ nɩ́! Tɛkɩ fʋhɩ́ɛ́ fʋbʋ akɩ́lɛ. Atati fútútú mʋ́a pɛ́pɛ pʋ́ ago fʋtɛdɩ́dá. Sika pɛpɛ atɔ́ mʋ́a abutóá ɩdɛ ogyá kpa srasrasra fʋtɔwá.
16 e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! Porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Atonyahɛ́ tsɔtsɔɔtsɔ ánfɩ fɛ́ɛ́ lahʋ́lɩ fʋ ɔtsáwʋlɛ pɛ́!”
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe.
18 Nɩ́ bowun mʋ ogyási amʋ a, bɔ́sʋrá okitikíti bɛɛ, “Wúlu mɔmʋ lɔ́fʋn wúlu ánfɩ ɔyɩ́tɔ́ fɛ́ɛ́?”
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Bɛ́kpa ɩsɩ wá nwuntɔ, gyi awɩrɛhɔ, blɩ́ bɛɛ, “Gyɔwɩ nɩ́. Wúlu yilé, gyɔwɩ nɩ́! Fʋ́ nyatɔ anɩ ntsusʋ ayibi awíe fɛ́ɛ́ anɩlanyá ɩwɩ tsú. Fʋ́ ɩwɩsʋ atɔ́ fɛ́ɛ́ lahɩ́ ɔtsáwʋlɛ pɛ́!”
19 E lançaram pó sobre a cabeça e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! Porque numa hora foi assolada.
20 Ɔsʋ́sʋ́ atsiápʋ́ fɛ́ɛ́, mlɩnya ansigyí. Bulu ahá, mʋ sumbí ayɔpʋ́ pʋ́ mʋ ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ fɛ́ɛ́, mlɩnya ansigyí. Tsúfɛ́ Bulu lagyi mʋ asʋ́n, bɩ́tɩ́ mʋ ɩsʋ, ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ alapʋ́gyí mlɩ ámʋ sʋ.
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas, porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Ɩnʋ Bulu-ɔbɔpʋ ɔwʋnlɩ́npʋ́ ɔkʋ lótsu ibwi kpɔnkpɔntɩ kʋ, tswɩ wa ɔpʋtɔ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Alɩ́ Bulu ɔbɔ́pʋ ɔblɔ́ bwíé wúlu yilé Babilon, ɔhaa mɛ́ɛtrá wun mʋ́ ɛkɛkɛɛkɛ nɩ́.
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó e lançou- a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 Ɔhaa mɛ́ɛtrá nu ɔsankuo adapʋ́, ɩlʋ awapʋ́, ɔtɛ́ntɛ afʋlɩ́pʋ́ pʋ́ ɩkpɛ afʋlɩ́pʋ́ nka wúlu amʋtɔ ɛkɛkɛɛkɛ. Ɩbɩ ɔnɔ́ agyʋ́má kʋkʋʋkʋ ɛ́ ɩmɛ́ɛtrá tsiá ɩnʋ. Bʋmɛ́ɛtrá kwɛ nfúó ɩnʋ ɛkɛkɛɛkɛ.
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flauteiros, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti se não ouvirá mais;
23 Ɔkandɩ́ɛ kʋkʋ mɛ́ɛtrá wankɩ́ wʋ́lɩ́ ɩnʋ, ɔhaa ɛ́ mɛ́ɛtrá nu okúlu mʋ́a ɔká pɔpwɛ ɔmɛ ɩnʋ ɛkɛkɛɛkɛ. Tsúfɛ́ tɛkɩ mʋ ibíá agyípʋ́ gyí aha kpɔnkpɔntɩ ɔyɩ́tɔ́ nɩ́. Alapʋ́ mʋ atɔ́la mlɛ́ ɔyɩ́tɔ́ ahá fɛ́ɛ́, há bafwɩ́!
23 e luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 “Babilon brɔnʋsʋ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ obugya ibun. Mʋlɔ́mɔ Bulu ahá ɔyɩ́tɔ́ fɛ́ɛ́ nɩ́.”
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.