2 Coríntios 3
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA
1 Asʋ́n ánfɩ anɩdɛ́blɩ́ ánfɩ ɩtráa desuná ánɩ́ anɩdɛ́ ɩwɩ kanfʋ́ súná mlɩ lóó? Ntɛ́ɛ ilehián ánɩ́ abɔ́pʋ anɩ adánsɩɛ nwʋlʋ́ bá mlɩ, ntɛ́ɛ abɔ́hɔ mʋ́ tsú mlɩ wá fɛ́ alɩá akʋ bʋtɔbwɛ́?
1 Começamos, porventura, outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou temos necessidade, como alguns, de cartas de recomendação para vós outros ou de vós?
2 Ɛkɛkɛɛkɛ! Mlɩ onutó tsiátɔ́ gyí adánsɩɛ nwʋlʋ́á bawánlɩ́n dɩ́nká anɩ klʋnsʋ, ɔhagyíɔha dɛ́ mʋ́ wúun kla, pʋ́bɩ́ ánɩ́ anɩdɛ́ agyʋ́má wankláán yɔ.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nosso coração, conhecida e lida por todos os homens,
3 Mlɩgyí ɔwʋlʋ́á Kristo lɔ́wanlɩ́n, ɩlɔtsʋn anɩsʋ ba. Támɛ megyí oyípɛ ɔlɔpʋwánlɩ́n mʋ́, Bulu Ɔkɩankpapʋ amʋ Ɔŋɛ́ ɔlɔpʋwánlɩ́n mʋ́. Megyí abwi pɛ́tɛ́plɛ́ anyɔsʋ ɛ́ ɔlɔwanlɩ́n mʋ́ dɩ́nká, mboún anyánkpʋ́sa klʋnsʋ.
3 estando já manifestos como carta de Cristo, produzida pelo nosso ministério, escrita não com tinta, mas pelo Espírito do Deus vivente, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, nos corações.
4 Anɩbʋ ɔkpa blɩ́ alɩ, tsúfɛ́ Kristo sʋ anɩ ansɩ́ dɩn Bulusʋ.
4 E é por intermédio de Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 Anɩyin ánɩ́ anɩmɔ́fʋn ánɩ́ abɛ́talɩ́ bwɛ́ tɔtɔ anɩ onutó ɩwɩsʋ. Bulu sʋ́ anɩlɔ́fʋn ha tógyítɔ́ bwɛ.
5 não que, por nós mesmos, sejamos capazes de pensar alguma coisa, como se partisse de nós; pelo contrário, a nossa suficiência vem de Deus,
6 Mʋláhá anɩlabwɛ́ mʋ ntam pɔpwɛ amʋ asúmpʋ́. Megyí ɩbɩ Bulu lɔ́pʋwánlɩ́n mʋ́ mʋ́, mboún Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ. Tsúfɛ́ mbla wanlɩ́nhɛ́ amʋ ɩtɔpʋ́ lowu ba, támɛ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ klɛ́ amʋ mʋ́ ɩtɔpʋ́ nkpa ba.
6 o qual nos habilitou para sermos ministros de uma nova aliança, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.
7 Mbla dada amʋ́ʋ́ Bulu lɔ́wanlɩ́n dɩ́nká abwi anyɔsʋ ámʋ ɩlɔpʋ lowu ba. Támɛ mʋ́ numnyam lɛ́ha Mose ansɩ́tɔ́ lɛhɩɛ wankɩ́ asa ɔlɔpʋba Israelfɔ. Brɛ́á numnyam amʋ ɔnɔ́ ɩdɛ asɩbá ó á, bʋmɛtalɩ́ kɩ mʋ ansɩ́tɔ́.
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de glória, a ponto de os filhos de Israel não poderem fitar a face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, ainda que desvanecente,
8 Ɩ́nɩá mbla wanlɩ́nhɛ́ amʋ lénya numnyam alɩ á, mʋ́mʋ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ gyumagyihɛ numnyam ɩbɛ́hɩɛ dʋn mʋ́!
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito!
9 Mbla wanlɩ́nhɛ́ amʋ́ʋ́ ɩtɛhá anɩtegyi ɩpɔ́n ámʋ kʋ́ráá ɩbʋ numnyam. Mʋ́mʋ́ nkálɩ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ gyumagyihɛ amʋ́ʋ́ ɩhɩ́ɛ́ bʋ numnyam dʋn mʋ́ ámʋ ɩbɔ́bwɛ? Tsúfɛ́ ɩtɛhá anɩtegyi asʋ Bulu ansɩ́tɔ́!
9 Porque, se o ministério da condenação foi glória, em muito maior proporção será glorioso o ministério da justiça.
10 Mʋ́mʋ́ idesuná ánɩ́ Bulu mbla dada amʋ ɩtráa ma numnyam kʋ́ráá. Pɔ́pwɛ anfɩ numnyam lagyi mʋ́sʋ́.
10 Porquanto, na verdade, o que, outrora, foi glorificado, neste respeito, já não resplandece, diante da atual sobre-excelente glória.
11 Tsúfɛ́ nɩ́ Mbla dada amʋ́ʋ́ imetsiá wá ɔpá ámʋ ɩbʋ numnyam alɩ á, mʋ́mʋ́ pɔ́pwɛ anfɩ́ ibétsiá brɛ́ fɛ́ɛ́ ánfɩ klɛ́ ɩbɛ́hɩɛ dʋn mʋ́!
11 Porque, se o que se desvanecia teve sua glória, muito mais glória tem o que é permanente.
12 Anɩ ansɩ́ dɩn ntam pɔpwɛ anfɩsʋ. Mʋ́ sʋ anɩbʋ ɔkpa tɔ́ɩ́ faan.
12 Tendo, pois, tal esperança, servimo-nos de muita ousadia no falar.
13 Anɩmégyí fɛ́ Mose ánɩ́ oletsiá pʋ́ tati bun nwun, mɛ́nɩ Israelfɔ bʋmóowun mʋ ansɩ́tɔ́ wankɩ́, brɛ́á mʋ́ ɔnɔ́ ɩdɛ asɩbá.
13 E não somos como Moisés, que punha véu sobre a face, para que os filhos de Israel não atentassem na terminação do que se desvanecia.
14 Támɛ mʋ́ óó á, Bulu lɛ́ha amʋ́ klʋntɔ lɔ́wa odwin bɔfʋn ndɛ. Mʋ́ sʋ nɩ́ bʋdɛ Bulu mbla dada amʋ kláa amʋ́ ofíakpa a, bʋtamanú mʋ́ asɩ, tsúfɛ́ tati ámʋ létin amʋ́ agywɩɩn. Tɔtɔ mɛ́ɛtalɩ́ bwíí tati ámʋ lɛ́ amʋ́ agywɩɩnsʋ, nkɛ́tɩ amʋ́a Kristo babwɛ́ kʋlɛ.
14 Mas os sentidos deles se embotaram. Pois até ao dia de hoje, quando fazem a leitura da antiga aliança, o mesmo véu permanece, não lhes sendo revelado que, em Cristo, é removido.
15 Bɔ́tʋ ndɛ kʋ́ráá nɩ́ bʋdɛ Mose mbla ámʋ kláa a, tati ámʋ ɩtráa bun amʋ́ agywɩɩnsʋ. Mʋ́ sʋ bʋtamanú mʋ́ asɩ.
15 Mas até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 Támɛ nɩ́ ɔha onyá dámlí klʋntɔ ba anɩ Wíe wá pɛ́, Kristo labwíí tati ámʋ lɛ́ mʋ agywɩɩnsʋ.
16 Quando, porém, algum deles se converte ao Senhor, o véu lhe é retirado.
17 Anɩ Wíe amʋ́ʋ́ asʋ́n ánfɩ ɩdɛtɔɩ́ tsú mʋ ɩwɩ ámʋ gyí Ɔŋɛ́ Wankɩ́hɛ́ amʋ nɩ. Ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́á Ɔŋɛ́ ámʋ ɩbʋ a, ɩwɩgyí tétsíá ɩnʋ.
17 Ora, o Senhor é o Espírito; e, onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Anɩ Wíe dɛ́ tati ámʋ bwií lɛ́ anɩ fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́. Mʋ́ sʋ́ anɩdɛ́ mʋ numnyam amʋ lɛ súná nɩ́. Mʋ Ɔŋɛ́ ámʋ lahá anɩdɛ́ mʋ lɩ́an, tsúfɛ́ mʋ numnyam amʋ ɩtráa dɛwankɩ́ anɩtɔ tsɩ́a.
18 E todos nós, com o rosto desvendado, contemplando, como por espelho, a glória do Senhor, somos transformados, de glória em glória, na sua própria imagem, como pelo Senhor, o Espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.