Mateus 8
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs NTLH
1 Yěsù níitdègu àwǔ pbìrì dɔ̀ rɔ̀, nɨ́ ihé-yà adʉ̀ òwu kɔ̌wù ɔ̌.
1 Jesus desceu do monte, e muitas multidões o seguiram.
2 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ kɨ́kɨ́ nà atdí alɛ nɨ́ɨtɔ ndɨ̀, ndìtsì ndɔ̀kɔ̀ ɔtdyʉ̀na dɔ̌ Yěsù-ɔ̀nzɨ̌, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà kà nɨ̌: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, nyɨ nyòzè ka nɨ̌, dhu ɔ̀fɔ̀ nga nyɨgʉ̌ ma.»
2 Então um leproso chegou perto dele, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
3 Nɨ́ Yěsù agba ɔtsʉ́na ndàpbàlǎ kà-ngbɔ̀, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà kà nɨ̌: «Ɨwà ma mòzè wɔ̀ nyɨ nyʉ̀nɔ̀ dhu. Nɨ́ ɔ́gʉ̀!» Nɨ́ ányɨ̀ rɔ̌ rɔ̀ tɨ́, wɔ̀rɨ́ alɛ-rɔ̌ kɨ́kɨ́ náadʉ̀ ɔ̀gʉ̀.
3 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante ele ficou curado da lepra.
4 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù àdʉ̀ àtɨ̀nà kà nɨ̌: «Ɨ́rɨ dhu mběyi! Àpɛ́ nyʉnɔ wɔ̀ dhu atdí alɛ tɔ̀ màtɨ́. Pbɛ́tʉ̀, árà nyɨtɛ̀ nyɨ nyɨ̀lɨ nyɨ tɨ́ dhu pbàkùhánɨ́ tɔ̀. Ndɨrɔ̀, nyádʉ̀ nyabhʉ̀ yà Músà bhà Ʉyátá nʉ́ʉnɔ pɛrɛ̀ Kàgàwà tɔ̀, ndɨ́nɨ̌ ɨwà nyɨ nyɔ̀gʉ̀ dhu navì tɨ́ kɔ́rɔ́ alɛ tɔ̀.»
4 Então Jesus lhe disse:
5 Kàpɛ̀rnàwumù tɔ̀ kɨgɔ̀ ɔ̀ Yěsù rǒtsù ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌, Pbàrɔ́má tɔ́ pbìrì ɔ̌, atdí mɨyà pbànówí dɔ̌ atdí ádrʉ̀ngbǎlɛ nɨ́ɨra Yěsù-tɨ’ɔ̀. Kǎdʉ̀ ndɨ̀tsɔ̀ kà-rɔ̌, ndònzì mʉ̀dzʉ̀nà fɔná,
5 Quando Jesus entrou na cidade de Cafarnaum, um oficial romano foi encontrar-se com ele e pediu que curasse o seu empregado.
6 ndàtɨ: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, pbàkà kasʉtálɛ rɨ̌’ɨ̀ ara dɔ̌ ndɨ̀ ndàyi ɨdzá rɔ́. Kà-ngbɔ̀ nʉ́vɛ wà, nɨ́ kà rǎndɨ atdídɔ̌ nyʉ́.»
6 Ele disse: — Senhor, o meu empregado está na minha casa, tão doente, que não pode nem se mexer na cama. Ele está sofrendo demais.
7 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà kà nɨ̌: «Àrà ma márà pbʉ̀kʉ̀, madʉ̀ kɨ̀gʉ.»
7 — Eu vou lá curá-lo! — disse Jesus.
8 Pbɛ́tʉ̀, wɔ̀ pbànówí tɔ́ ádrʉ̀ngbǎlɛ náadʉ̀ dhu àdu Yěsù tɔ̀, ndàtɨ: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, dhu-àkǎ nzá nyarà àhʉ pbàkà, ɨnzá ma mɨ̀lɨ ma nyɨ nyádʉ̀ òtsù pbɨ̀ ɨdza alɛ bhěyi nɨ́dhunɨ̌. Pbɛ́tʉ̀, órì atdí dhú-ngba kɛ̀lɛ̌, nɨ́ pbàkà kasʉtálɛ rǎdʉ̀ ɔ̀gʉ̀ atdídɔ̌.
8 O oficial romano respondeu: — Não, senhor! Eu não mereço que o senhor entre na minha casa. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
9 Ɨma nyʉ́, yà ma mɨ́’ɨ̀ ɨrɔ́ rɔ̀, ma mɨ́’ɨ̀ ìnè dùdu-tsírɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ nà, ndɨrɔ̀ ma mɨ́’ɨ̀ ìnè ma marúvǐna pbànówí nà. Ma mapɛ́ àtɨna atdí mùnowì nɨ̌: ‹Árà ndǎlʉ̀!›, nɨ́ kà rǎdʉ̀ àrà ányɨ̀. Ma mapɛ́ àtɨna ngǎtsi mùnowì nɨ̌: ‹Ɨ́rà àzú!› Nɨ́ ka rǎdʉ̀ ɨ̀rà. Ndɨrɔ̀ ma mapɛ́ àtɨna pbàkà kasʉtálɛ nɨ̌: ‹Ɔ́nzɨ yà dhu!› Nɨ́ kà rǎdʉ̀ ndɨ dhu ɔ̀nzɨ̀.»
9 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
10 Nɨ́ wɔ̀ pbànówí dɔ̌ ádrʉ̀ngbǎlɛ nʉ́nɔ̀ dhu ndɨ̀ ndɨ̀rɨ̀ rɔ̀, ɨdhɔ nʉ́ʉkɔ Yěsù atdídɔ̌. Nɨ́ kǎdʉ̀ àtɨ̀nà owùna ɔ̌ rúbhi ìwu rɔ̌ alɛ nɨ̌: «Ma mɨ́ obhó dhu nʉ́nɔ̀ fʉ̌kʉ̀. Ɨnzá ma màpɛ̀ yà dhu bhěyi a’uta-tɨdɔ̀ nà alɛ nálǎ atdí màtɨ́ Pbàìsràyélí tɔ̀ pbìrì ɔ̌.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou muito admirado e disse aos que o seguiam:
11 Nɨ́ ma mátɨna kpangba nyɨ̌ nɨ̌, ábhɔ̌ alɛ nyʉ́ níiwúya adyifɔ̀ náarɨ́ ndɨ̀tɔ ɨnǎ rɔ̀ màtɨ́ ndɨrɔ̀ adyifɔ̀ náarótsù ɨnǎ rɔ̀ màtɨ́, àdʉ̀ dhu ɔ̀nyʉ̀ atdíkpá Àbràhamʉ̀ mà, Ìsakà mà, Yàkɔbhɔ̀ mànà, ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎ kamà Kàgàwà bhà idzi ɔ̌.
11 E digo a vocês que muita gente vai chegar do Leste e do Oeste e se sentar à mesa no
12 Pbɛ́tʉ̀, wɔ̀ ndɨ̀ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎ kamà bhà idzi ɔ̌ àkǎnà ’òkò alɛ nyʉ́ nɨ́ ka kipfoya, kawà iri ɨ́nɔ̀ ɔ̀. Ányɨ̀ nɨ’ɨya ɔdzɨ mà, alɛ-kù t’átrita mànà.»
12 Mas as pessoas que deviam estar no Reino serão jogadas fora, na escuridão. Ali vão chorar e ranger os dentes de desespero.
13 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù àdʉ̀ àtɨ̀nà wɔ̀ pbànówí dɔ̌ ádrʉ̀ngbǎlɛ nɨ̌: «Árà pbʉ̀kʉ̀! Wɔ̀ nyɨ nyà’ù ndɔ̀nzɨ̀ rádʉ̀ dhu tɨ́ dhu, nákǎ ndɔ̀nzɨ̀ ndɨ̀ ɨndʉ̀.» Nɨ́ wɔ̀ dhu Yěsù nʉ́nɔ̀ ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌ tɨ́, wɔ̀ pbànówí dɔ̌ ádrʉ̀ngbǎlɛ bhà kasʉtálɛ náadʉ̀ ɔ̀gʉ̀ dòtsí.
13 E Jesus disse ao oficial: E naquele momento o empregado do oficial romano ficou curado.
14 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù arà Pɛ́tɛrʉ̀ bhà. Nɨ́ ɨdza ndɨ̀ ndòtsù rɔ̀, kǎtù Pɛ́tɛrʉ̀ bhà agʉna-àyi ara dɔ̌ àyi rɔ́, atdídɔ̌ andɨ àbhʉ kàzʉ rʉ̀tɔ̀ ndɨ̀ ɔ̀na nǎ nɨ́dhunɨ̌.
14 Jesus foi à casa de Pedro e viu a sogra dele de cama, com febre.
15 Nɨ́ Yěsù apbálá kɔ̌tsʉ́-ngbɔ̀, kà ràdʉ̀ ɔ̀gʉ̀ atdídɔ̌. Nɨ́ kǎdʉ̀ ndɨ̀và, ndàdʉ̀ ndɔ̀pɛ̀ ndɔ̀bhɔ̀lɔ̀ ɔ̀nyʉ̀ Yěsù tɔ̀.
15 Jesus tocou na mão dela, e a febre saiu dela. Então ela se levantou e começou a cuidar dele.
16 Pbɨ́tsɔ̀ngánǎ, ka kʉmba ábhɔ̌ alɛ yà nzɛ́rɛ-alafí nà arɨ́’ɨ̀ ɔ̀yà, kiwǔ nà Yěsù-tɨ’ɔ̀. Nɨ́ Yěsù náaránà nzɛ́rɛ-alafí nípfo rɔ̌ abádhí ɔ̀ rɔ̀ ɔ̀tɛ̌na nɨ̌ tɨ́, ndàdʉ̀ andɨ nà alɛ nɨ́gʉ kɔ́rɔ́.
16 Depois do pôr do sol, o povo levou até Jesus muitas pessoas que estavam dominadas por demônios. E ele, apenas com uma palavra, expulsava os espíritos maus e curava todas as pessoas que estavam doentes.
17 Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ, yà Kàgàwà bhà nabì Ìsayà nʉ́ʉnɔ dhu náaká. Kǎtɨ:
17 Jesus fez isso para cumprir o que o profeta Isaías tinha dito: “Ele levou as nossas doenças e carregou as nossas enfermidades.”
18 Yěsù níitdègu ihé-yà nálǎ ngbɔ̌na nàkpɔ̀rɔ̀ rɔ́, nɨ́ kǎdʉ̀ àtɨ̀nà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ nɨ̌: «Kàda rɛ̀rʉ̀-adzè.»
18 Jesus viu a multidão em volta dele e mandou os discípulos irem para o lado leste do lago.
19 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Músà bhà Ʉyátá tɔ́ atdí màlimò náandrì Yěsù-tɨ’ɔ̀, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà kà nɨ̌: «Màlimǒ, ma móngo ùbhi owùnʉ ɔ̌ kɔ́rɔ́ ngari ɔ̌ nyɨ nyúbhi ɨ nanǎ.»
19 Um mestre da Lei chegou perto dele e disse: — Mestre, estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar aonde o senhor for!
20 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀ ndàtɨ: «Ayíwě mà náarɨ́ ìnè bhǔya nà, ndɨrɔ̀ yà ɔrʉ́ arángɨlɨ àrɛ̀ mà náarɨ́’ɨ̀ ìnè ɨdzàya nà. Pbɛ́tʉ̀, Ìndrǔ t’ídhùnà rɨ̌ ndɔ̀kɔ̀, ndɨ̀lɨ dɔ̀na obvò rɔ́nga mà náarɨ́’ɨ̀ mbǎ.»
20 Jesus respondeu:
21 Ndɨrɔ̀, kàbhà ábhàlɨ̌ nzínzì ɔ̌ atdí alɛ náatɨ kà nɨ̌: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, ítsè mara mɔtdʉ́ pɛ́ àbadu angyi.»
21 E outro, que era seguidor de Jesus, disse: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
22 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀, ndàtɨ: «Ɨ́rà owù-du ɔ̌, ʉ́bhà kɔ̌kɔ̀ abvo rʉ̀tdʉ̌ fɨ̀yɔ́ abvo.»
22 Jesus respondeu:
23 Yěsù níitdègu ùpo ibhú ɔ̀, nɨ́ kàbhà ábhàlɨ̌ náadʉ̀ ùpo átɔ̀ kǒwù ɔ̌.
23 Jesus subiu num barco, e os seus discípulos foram com ele.
24 Nɨ́ kòmbómbí tɨ́, ádrʉ̀ngbǎ àpùpú náapɛ̀ ndòpìlì atdídɔ̌ rɛ̀rʉ̀ dɔ̌, mʉ̀kʉrà ràdʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’àwà ɨ̀ ibhú ɔ̀. Pbɛ́tʉ̀, Yěsù náadʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ ɔ̀dhɔ̀ ndɨ̀ ndɔ̀dhɔ̀ rɔ́.
24 De repente, uma grande tempestade agitou o lago, de tal maneira que as ondas começaram a cobrir o barco. E Jesus estava dormindo.
25 Nɨ́ kàbhà ábhàlɨ̌ náandrì kà-tɨ’ɔ̀, ’ɨ̀nga ka ɨdhɔ ɔ̀ rɔ̀, ’àtɨ: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, ɨ́gʉ̌ àlɛ̌! Kànɨ̌ àlɛ̌ kʉ́vɛ!»
25 Os discípulos chegaram perto dele e o acordaram, dizendo: — Socorro, Senhor! Nós vamos morrer!
26 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu àdu abádhí tɔ̀, ndàtɨ: «Ádhu nyɨ̌ nyɨ́ ɔdɔ ɔ̀nzɨ nɨ̌? Nyɨ̌ nɨ́ ákɛ̌ a’uta nà alɛ!» Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Yěsù adʉ̀ ndɨ̀và ndìdè, ndàdʉ̀ ɔ̀tɛ ɔrʉ́ tǔna nyʉ́ nà awɛ mà, rɛ̀rʉ̀ ɔ̌ ɨdha mànà nɨ̌, ɨnga ràdʉ̀ ɨ̀nɛ̀ bhìì.Yěsù rɨ̌ àpùpú nábhʉ̌ rìdè dhu|src="WA03848b.tif" size="col" copy="Graham Wade" ref="8.26"
26 — Por que é que vocês são assim tão medrosos? — respondeu Jesus. — Como é pequena a fé que vocês têm! Ele se levantou, falou duro com o vento e com as ondas, e tudo ficou calmo.
27 Ɨdhɔ nʉ́ʉkɔ ábhàlɨ̌ atdídɔ̌, ràdʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’ɔ̀tɛ̀ nzínzì yà ɔ̌ ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Ɨ́ngbǎgà alɛ-tɨdɔ̀ yà, awɛ mà, rɛ̀rʉ̀ ɔ̌ ɨdha mànà dhu náarɨ́ tsʉ̀ná dhu nɨ́rɨ?»
27 Então todos ficaram admirados e disseram: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
28 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù níitdègu àrà àhʉ rɛ̀rʉ̀-adzè, Pbàgɛ̀rasɨ̀ tɔ́ pbìrì ɔ̀, nɨ́ ɔ́yɔ̌ alɛ yà nzɛ́rɛ-alafí nà arɨ́’ɨ̀ ɔ̀yà, núuvò yà ìndrǔ ʉ̀tdʉ̌ ka karɨ́ ɔ̀ná ngari ɔ̀ rɔ̀, ’ìwǔ Yěsù-tɨ’ɔ̀. Ɨ̀ alɛ nɨ’ɨ̀ atdídɔ̌ arɨ́ ɔ̀rʉ̀ alɛ, ɨ̀nzɨ̌ atdí alɛ mà ràdʉ̀ àrà ndòzè rɔ̌ ndʉ̀dà ndɨ ngari ɔ̀nǎ.
28 Quando Jesus chegou à região de Gadara, no lado leste do lago da Galileia, foram se encontrar com ele dois homens que estavam dominados por demônios. Eles vinham do cemitério, onde estavam morando. Eram tão violentos e perigosos, que ninguém se arriscava a passar por aquele caminho.
29 Nɨ́ abádhí adʉ̀ òkù, ’àtɨ Yěsù nɨ̌: «Ádhu nyɨ nyòzè mǎ nà Kàgàwà t’Ídhùnǎ? Nyɨ nyɨ̀rà tɨ́ ɨrɔ́ ndɨ́nɨ̌ nyavù tɨ́ rɔ̀ká angyangyɨ, àdɨ̌ ndɨ avuta-ɨdhɔ̀ nádɨ rɔ́rɔ̀?»
29 Eles começaram a gritar: — Filho de Deus, o que o senhor quer de nós? O senhor veio aqui para nos castigar antes do tempo?
30 Wɔ̀ ndɨ kàsʉmɨ̀ ɔ̌, àdʉ̀ tɔ́ ádrʉ̀ngbǎ màhò nɨ́ɨ’ɨ̀ ɨtsɛta abádhí tɨ́ rɔ̀, ànyʉ̌ ɨ̀ ányʉ rɔ́.
30 Acontece que perto dali estavam muitos porcos comendo.
31 Nɨ́ kɔ̌kɔ̀ alɛ ɔ̀ rɨ́’ɨ̀ nzɛ́rɛ-alafí nɨ́ɨtsɔ̀ ɨ̀ Yěsù rɔ̌, ’àtɨ: «Nyɨ nyapɛ́ nyozè nyipfo mǎ kǎkà alɛ ɔ̀ rɔ̀, nɨ́ óvì mǎ mǒwù òtsù ndǎkà àdʉ̀ tɔ́ màhò ɔ̀.»
31 E os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se o senhor vai nos expulsar, nos mande entrar naqueles porcos!
32 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Nyòwu ányɨ̀.» Nɨ́ nzɛ́rɛ-alafí núuvò kɔ̌kɔ̀ ɔ́yɔ̌ alɛ ɔ̀ rɔ̀, ’àdʉ̀ òwu òtsù kɔ̌kɔ̀ àdʉ̀ ɔ̀. Ányɨ̀rɔ̌ rɔ̀ tɨ́, kɔ̀rɨ́ àdʉ̀ tɔ́ màhò náadrú pbìrì ɔngɔ̀ rɔ̌ rɔ̀, ɨ̀ rʉ̀pbà ɨ̀ rɛ̀rʉ̀ ɔ̀, ’àdʉ̀ ʉ̀vɛ ányɨ̀.
32 — Pois vão! — disse Jesus. Os demônios foram e entraram nos porcos, e estes se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
33 Ndɨrɔ̀, ɨ àdʉ̀ nʉ́ndà rɔ̌ rúbhi alɛ náatsè ɔyɨ nà kɨgɔ̀ ɔ̀. Ányɨ̀ abádhí náawɛ wɔ̀ ɨ nɔ̀nzɨ̀ dhu tɔ́ màkʉ̌rʉ̀, kɔ̌kɔ̀ nzɛ́rɛ-alafí nà ɔ́yɔ̌ alɛ-rɔ̌ ndɨ̀ nɔ̀nzɨ̀ dhu mànà kɔ́rɔ́.
33 Os homens que tomavam conta dos porcos fugiram e chegaram até a cidade. Lá contaram tudo isso e também o que havia acontecido com os dois homens que estavam dominados por demônios.
34 Nɨ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ alɛ nɨ́ɨvà ɨ̀ kɔ́rɔ́, ɨ̀ rìwǔ Yěsù-tɨ’ɔ̀. Nɨ́ Yěsù ɨ̀ àla rɔ̀, abádhí náadʉ̀ Yěsù nónzì rɨ̀và ndɨ̀ ndàrà fɨ̀yɔ́ pbìrì ɔ̌ rɔ̀.
34 Então todos os moradores daquela cidade saíram para se encontrar com Jesus; e, quando o encontraram, pediram com insistência que fosse embora da terra deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.