Mateus 8
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs ARC
1 Yěsù níitdègu àwǔ pbìrì dɔ̀ rɔ̀, nɨ́ ihé-yà adʉ̀ òwu kɔ̌wù ɔ̌.
1 E, descendo ele do monte, seguiu-o uma grande multidão.
2 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ kɨ́kɨ́ nà atdí alɛ nɨ́ɨtɔ ndɨ̀, ndìtsì ndɔ̀kɔ̀ ɔtdyʉ̀na dɔ̌ Yěsù-ɔ̀nzɨ̌, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà kà nɨ̌: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, nyɨ nyòzè ka nɨ̌, dhu ɔ̀fɔ̀ nga nyɨgʉ̌ ma.»
2 E eis que veio um leproso e o adorou, dizendo: Senhor, se quiseres, podes tornar-me limpo.
3 Nɨ́ Yěsù agba ɔtsʉ́na ndàpbàlǎ kà-ngbɔ̀, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà kà nɨ̌: «Ɨwà ma mòzè wɔ̀ nyɨ nyʉ̀nɔ̀ dhu. Nɨ́ ɔ́gʉ̀!» Nɨ́ ányɨ̀ rɔ̌ rɔ̀ tɨ́, wɔ̀rɨ́ alɛ-rɔ̌ kɨ́kɨ́ náadʉ̀ ɔ̀gʉ̀.
3 E Jesus, estendendo a mão, tocou-o, dizendo: Quero; sê limpo. E logo ficou purificado da lepra.
4 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù àdʉ̀ àtɨ̀nà kà nɨ̌: «Ɨ́rɨ dhu mběyi! Àpɛ́ nyʉnɔ wɔ̀ dhu atdí alɛ tɔ̀ màtɨ́. Pbɛ́tʉ̀, árà nyɨtɛ̀ nyɨ nyɨ̀lɨ nyɨ tɨ́ dhu pbàkùhánɨ́ tɔ̀. Ndɨrɔ̀, nyádʉ̀ nyabhʉ̀ yà Músà bhà Ʉyátá nʉ́ʉnɔ pɛrɛ̀ Kàgàwà tɔ̀, ndɨ́nɨ̌ ɨwà nyɨ nyɔ̀gʉ̀ dhu navì tɨ́ kɔ́rɔ́ alɛ tɔ̀.»
4 Disse-lhe, então, Jesus: Olha, não o digas a alguém, mas vai, mostra-te ao sacerdote e apresenta a oferta que Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
5 Kàpɛ̀rnàwumù tɔ̀ kɨgɔ̀ ɔ̀ Yěsù rǒtsù ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌, Pbàrɔ́má tɔ́ pbìrì ɔ̌, atdí mɨyà pbànówí dɔ̌ atdí ádrʉ̀ngbǎlɛ nɨ́ɨra Yěsù-tɨ’ɔ̀. Kǎdʉ̀ ndɨ̀tsɔ̀ kà-rɔ̌, ndònzì mʉ̀dzʉ̀nà fɔná,
5 E, entrando Jesus em Cafarnaum, chegou junto dele um centurião, rogando-lhe
6 ndàtɨ: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, pbàkà kasʉtálɛ rɨ̌’ɨ̀ ara dɔ̌ ndɨ̀ ndàyi ɨdzá rɔ́. Kà-ngbɔ̀ nʉ́vɛ wà, nɨ́ kà rǎndɨ atdídɔ̌ nyʉ́.»
6 e dizendo: Senhor, o meu criado jaz em casa paralítico e violentamente atormentado.
7 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà kà nɨ̌: «Àrà ma márà pbʉ̀kʉ̀, madʉ̀ kɨ̀gʉ.»
7 E Jesus lhe disse: Eu irei e lhe darei saúde.
8 Pbɛ́tʉ̀, wɔ̀ pbànówí tɔ́ ádrʉ̀ngbǎlɛ náadʉ̀ dhu àdu Yěsù tɔ̀, ndàtɨ: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, dhu-àkǎ nzá nyarà àhʉ pbàkà, ɨnzá ma mɨ̀lɨ ma nyɨ nyádʉ̀ òtsù pbɨ̀ ɨdza alɛ bhěyi nɨ́dhunɨ̌. Pbɛ́tʉ̀, órì atdí dhú-ngba kɛ̀lɛ̌, nɨ́ pbàkà kasʉtálɛ rǎdʉ̀ ɔ̀gʉ̀ atdídɔ̌.
8 E o centurião, respondendo, disse: Senhor, não sou digno de que entres debaixo do meu telhado, mas dize somente uma palavra, e o meu criado sarará,
9 Ɨma nyʉ́, yà ma mɨ́’ɨ̀ ɨrɔ́ rɔ̀, ma mɨ́’ɨ̀ ìnè dùdu-tsírɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ nà, ndɨrɔ̀ ma mɨ́’ɨ̀ ìnè ma marúvǐna pbànówí nà. Ma mapɛ́ àtɨna atdí mùnowì nɨ̌: ‹Árà ndǎlʉ̀!›, nɨ́ kà rǎdʉ̀ àrà ányɨ̀. Ma mapɛ́ àtɨna ngǎtsi mùnowì nɨ̌: ‹Ɨ́rà àzú!› Nɨ́ ka rǎdʉ̀ ɨ̀rà. Ndɨrɔ̀ ma mapɛ́ àtɨna pbàkà kasʉtálɛ nɨ̌: ‹Ɔ́nzɨ yà dhu!› Nɨ́ kà rǎdʉ̀ ndɨ dhu ɔ̀nzɨ̀.»
9 pois também eu sou homem sob autoridade e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu criado: faze isto, e ele o faz.
10 Nɨ́ wɔ̀ pbànówí dɔ̌ ádrʉ̀ngbǎlɛ nʉ́nɔ̀ dhu ndɨ̀ ndɨ̀rɨ̀ rɔ̀, ɨdhɔ nʉ́ʉkɔ Yěsù atdídɔ̌. Nɨ́ kǎdʉ̀ àtɨ̀nà owùna ɔ̌ rúbhi ìwu rɔ̌ alɛ nɨ̌: «Ma mɨ́ obhó dhu nʉ́nɔ̀ fʉ̌kʉ̀. Ɨnzá ma màpɛ̀ yà dhu bhěyi a’uta-tɨdɔ̀ nà alɛ nálǎ atdí màtɨ́ Pbàìsràyélí tɔ̀ pbìrì ɔ̌.
10 E maravilhou-se Jesus, ouvindo isso, e disse aos que o seguiam: Em verdade vos digo que nem mesmo em Israel encontrei tanta fé.
11 Nɨ́ ma mátɨna kpangba nyɨ̌ nɨ̌, ábhɔ̌ alɛ nyʉ́ níiwúya adyifɔ̀ náarɨ́ ndɨ̀tɔ ɨnǎ rɔ̀ màtɨ́ ndɨrɔ̀ adyifɔ̀ náarótsù ɨnǎ rɔ̀ màtɨ́, àdʉ̀ dhu ɔ̀nyʉ̀ atdíkpá Àbràhamʉ̀ mà, Ìsakà mà, Yàkɔbhɔ̀ mànà, ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎ kamà Kàgàwà bhà idzi ɔ̌.
11 Mas eu vos digo que muitos virão do Oriente e do Ocidente e assentar-se-ão à mesa com Abraão, e Isaque, e Jacó, no Reino dos céus;
12 Pbɛ́tʉ̀, wɔ̀ ndɨ̀ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎ kamà bhà idzi ɔ̌ àkǎnà ’òkò alɛ nyʉ́ nɨ́ ka kipfoya, kawà iri ɨ́nɔ̀ ɔ̀. Ányɨ̀ nɨ’ɨya ɔdzɨ mà, alɛ-kù t’átrita mànà.»
12 E os filhos do Reino serão lançados nas trevas exteriores; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
13 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù àdʉ̀ àtɨ̀nà wɔ̀ pbànówí dɔ̌ ádrʉ̀ngbǎlɛ nɨ̌: «Árà pbʉ̀kʉ̀! Wɔ̀ nyɨ nyà’ù ndɔ̀nzɨ̀ rádʉ̀ dhu tɨ́ dhu, nákǎ ndɔ̀nzɨ̀ ndɨ̀ ɨndʉ̀.» Nɨ́ wɔ̀ dhu Yěsù nʉ́nɔ̀ ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌ tɨ́, wɔ̀ pbànówí dɔ̌ ádrʉ̀ngbǎlɛ bhà kasʉtálɛ náadʉ̀ ɔ̀gʉ̀ dòtsí.
13 Então, disse Jesus ao centurião: Vai, e como creste te seja feito. E, naquela mesma hora, o seu criado sarou.
14 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù arà Pɛ́tɛrʉ̀ bhà. Nɨ́ ɨdza ndɨ̀ ndòtsù rɔ̀, kǎtù Pɛ́tɛrʉ̀ bhà agʉna-àyi ara dɔ̌ àyi rɔ́, atdídɔ̌ andɨ àbhʉ kàzʉ rʉ̀tɔ̀ ndɨ̀ ɔ̀na nǎ nɨ́dhunɨ̌.
14 E Jesus, entrando na casa de Pedro, viu a sogra deste jazendo com febre.
15 Nɨ́ Yěsù apbálá kɔ̌tsʉ́-ngbɔ̀, kà ràdʉ̀ ɔ̀gʉ̀ atdídɔ̌. Nɨ́ kǎdʉ̀ ndɨ̀và, ndàdʉ̀ ndɔ̀pɛ̀ ndɔ̀bhɔ̀lɔ̀ ɔ̀nyʉ̀ Yěsù tɔ̀.
15 E tocou-lhe na mão, e a febre a deixou; e levantou-se e serviu-os.
16 Pbɨ́tsɔ̀ngánǎ, ka kʉmba ábhɔ̌ alɛ yà nzɛ́rɛ-alafí nà arɨ́’ɨ̀ ɔ̀yà, kiwǔ nà Yěsù-tɨ’ɔ̀. Nɨ́ Yěsù náaránà nzɛ́rɛ-alafí nípfo rɔ̌ abádhí ɔ̀ rɔ̀ ɔ̀tɛ̌na nɨ̌ tɨ́, ndàdʉ̀ andɨ nà alɛ nɨ́gʉ kɔ́rɔ́.
16 E, chegada a tarde, trouxeram-lhe muitos endemoninhados, e ele, com a sua palavra, expulsou deles os espíritos e curou todos os que estavam enfermos,
17 Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ, yà Kàgàwà bhà nabì Ìsayà nʉ́ʉnɔ dhu náaká. Kǎtɨ:
17 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías, que diz: Ele tomou sobre si as nossas enfermidades e levou as nossas doenças.
18 Yěsù níitdègu ihé-yà nálǎ ngbɔ̌na nàkpɔ̀rɔ̀ rɔ́, nɨ́ kǎdʉ̀ àtɨ̀nà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ nɨ̌: «Kàda rɛ̀rʉ̀-adzè.»
18 E Jesus, vendo em torno de si uma grande multidão, ordenou que passassem para a outra margem.
19 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Músà bhà Ʉyátá tɔ́ atdí màlimò náandrì Yěsù-tɨ’ɔ̀, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà kà nɨ̌: «Màlimǒ, ma móngo ùbhi owùnʉ ɔ̌ kɔ́rɔ́ ngari ɔ̌ nyɨ nyúbhi ɨ nanǎ.»
19 E, aproximando-se dele um escriba, disse: Mestre, aonde quer que fores, eu te seguirei.
20 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀ ndàtɨ: «Ayíwě mà náarɨ́ ìnè bhǔya nà, ndɨrɔ̀ yà ɔrʉ́ arángɨlɨ àrɛ̀ mà náarɨ́’ɨ̀ ìnè ɨdzàya nà. Pbɛ́tʉ̀, Ìndrǔ t’ídhùnà rɨ̌ ndɔ̀kɔ̀, ndɨ̀lɨ dɔ̀na obvò rɔ́nga mà náarɨ́’ɨ̀ mbǎ.»
20 E disse Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu
21 Ndɨrɔ̀, kàbhà ábhàlɨ̌ nzínzì ɔ̌ atdí alɛ náatɨ kà nɨ̌: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, ítsè mara mɔtdʉ́ pɛ́ àbadu angyi.»
21 E outro de seus discípulos lhe disse: Senhor, permite-me que, primeiramente, vá sepultar meu pai.
22 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀, ndàtɨ: «Ɨ́rà owù-du ɔ̌, ʉ́bhà kɔ̌kɔ̀ abvo rʉ̀tdʉ̌ fɨ̀yɔ́ abvo.»
22 Jesus, porém, disse-lhe: Segue-me e deixa aos mortos sepultar os seus mortos.
23 Yěsù níitdègu ùpo ibhú ɔ̀, nɨ́ kàbhà ábhàlɨ̌ náadʉ̀ ùpo átɔ̀ kǒwù ɔ̌.
23 E, entrando ele no barco, seus discípulos o seguiram.
24 Nɨ́ kòmbómbí tɨ́, ádrʉ̀ngbǎ àpùpú náapɛ̀ ndòpìlì atdídɔ̌ rɛ̀rʉ̀ dɔ̌, mʉ̀kʉrà ràdʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’àwà ɨ̀ ibhú ɔ̀. Pbɛ́tʉ̀, Yěsù náadʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ ɔ̀dhɔ̀ ndɨ̀ ndɔ̀dhɔ̀ rɔ́.
24 E eis que, no mar, se levantou uma tempestade tão grande, que o barco era coberto pelas ondas; ele, porém, estava dormindo.
25 Nɨ́ kàbhà ábhàlɨ̌ náandrì kà-tɨ’ɔ̀, ’ɨ̀nga ka ɨdhɔ ɔ̀ rɔ̀, ’àtɨ: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, ɨ́gʉ̌ àlɛ̌! Kànɨ̌ àlɛ̌ kʉ́vɛ!»
25 E os seus discípulos, aproximando-se, o despertaram, dizendo: Senhor, salva-nos, que perecemos.
26 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu àdu abádhí tɔ̀, ndàtɨ: «Ádhu nyɨ̌ nyɨ́ ɔdɔ ɔ̀nzɨ nɨ̌? Nyɨ̌ nɨ́ ákɛ̌ a’uta nà alɛ!» Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Yěsù adʉ̀ ndɨ̀và ndìdè, ndàdʉ̀ ɔ̀tɛ ɔrʉ́ tǔna nyʉ́ nà awɛ mà, rɛ̀rʉ̀ ɔ̌ ɨdha mànà nɨ̌, ɨnga ràdʉ̀ ɨ̀nɛ̀ bhìì.Yěsù rɨ̌ àpùpú nábhʉ̌ rìdè dhu|src="WA03848b.tif" size="col" copy="Graham Wade" ref="8.26"
26 E ele disse-lhes: Por que temeis, Então, levantando-se, repreendeu os ventos e o mar, e seguiu-se uma grande bonança.
27 Ɨdhɔ nʉ́ʉkɔ ábhàlɨ̌ atdídɔ̌, ràdʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’ɔ̀tɛ̀ nzínzì yà ɔ̌ ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Ɨ́ngbǎgà alɛ-tɨdɔ̀ yà, awɛ mà, rɛ̀rʉ̀ ɔ̌ ɨdha mànà dhu náarɨ́ tsʉ̀ná dhu nɨ́rɨ?»
27 E aqueles homens se maravilharam, dizendo: Que homem é este, que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù níitdègu àrà àhʉ rɛ̀rʉ̀-adzè, Pbàgɛ̀rasɨ̀ tɔ́ pbìrì ɔ̀, nɨ́ ɔ́yɔ̌ alɛ yà nzɛ́rɛ-alafí nà arɨ́’ɨ̀ ɔ̀yà, núuvò yà ìndrǔ ʉ̀tdʉ̌ ka karɨ́ ɔ̀ná ngari ɔ̀ rɔ̀, ’ìwǔ Yěsù-tɨ’ɔ̀. Ɨ̀ alɛ nɨ’ɨ̀ atdídɔ̌ arɨ́ ɔ̀rʉ̀ alɛ, ɨ̀nzɨ̌ atdí alɛ mà ràdʉ̀ àrà ndòzè rɔ̌ ndʉ̀dà ndɨ ngari ɔ̀nǎ.
28 E, tendo chegado à outra margem, à província dos gadarenos, saíram-lhe ao encontro dois endemoninhados, vindos dos sepulcros; tão ferozes eram, que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Nɨ́ abádhí adʉ̀ òkù, ’àtɨ Yěsù nɨ̌: «Ádhu nyɨ nyòzè mǎ nà Kàgàwà t’Ídhùnǎ? Nyɨ nyɨ̀rà tɨ́ ɨrɔ́ ndɨ́nɨ̌ nyavù tɨ́ rɔ̀ká angyangyɨ, àdɨ̌ ndɨ avuta-ɨdhɔ̀ nádɨ rɔ́rɔ̀?»
29 E eis que clamaram, dizendo: Que temos nós contigo, Jesus, Filho de Deus? Vieste aqui atormentar-nos antes do tempo?
30 Wɔ̀ ndɨ kàsʉmɨ̀ ɔ̌, àdʉ̀ tɔ́ ádrʉ̀ngbǎ màhò nɨ́ɨ’ɨ̀ ɨtsɛta abádhí tɨ́ rɔ̀, ànyʉ̌ ɨ̀ ányʉ rɔ́.
30 E andava pastando distante deles uma manada de muitos porcos.
31 Nɨ́ kɔ̌kɔ̀ alɛ ɔ̀ rɨ́’ɨ̀ nzɛ́rɛ-alafí nɨ́ɨtsɔ̀ ɨ̀ Yěsù rɔ̌, ’àtɨ: «Nyɨ nyapɛ́ nyozè nyipfo mǎ kǎkà alɛ ɔ̀ rɔ̀, nɨ́ óvì mǎ mǒwù òtsù ndǎkà àdʉ̀ tɔ́ màhò ɔ̀.»
31 E os demônios rogaram-lhe, dizendo: Se nos expulsas, permite-nos que entremos naquela manada de porcos.
32 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Nyòwu ányɨ̀.» Nɨ́ nzɛ́rɛ-alafí núuvò kɔ̌kɔ̀ ɔ́yɔ̌ alɛ ɔ̀ rɔ̀, ’àdʉ̀ òwu òtsù kɔ̌kɔ̀ àdʉ̀ ɔ̀. Ányɨ̀rɔ̌ rɔ̀ tɨ́, kɔ̀rɨ́ àdʉ̀ tɔ́ màhò náadrú pbìrì ɔngɔ̀ rɔ̌ rɔ̀, ɨ̀ rʉ̀pbà ɨ̀ rɛ̀rʉ̀ ɔ̀, ’àdʉ̀ ʉ̀vɛ ányɨ̀.
32 E ele lhes disse: Ide. E, saindo eles, se introduziram na manada dos porcos; e eis que toda aquela manada de porcos se precipitou no mar por um despenhadeiro, e morreram nas águas.
33 Ndɨrɔ̀, ɨ àdʉ̀ nʉ́ndà rɔ̌ rúbhi alɛ náatsè ɔyɨ nà kɨgɔ̀ ɔ̀. Ányɨ̀ abádhí náawɛ wɔ̀ ɨ nɔ̀nzɨ̀ dhu tɔ́ màkʉ̌rʉ̀, kɔ̌kɔ̀ nzɛ́rɛ-alafí nà ɔ́yɔ̌ alɛ-rɔ̌ ndɨ̀ nɔ̀nzɨ̀ dhu mànà kɔ́rɔ́.
33 Os porqueiros fugiram e, chegando à cidade, divulgaram tudo o que acontecera aos endemoninhados.
34 Nɨ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ alɛ nɨ́ɨvà ɨ̀ kɔ́rɔ́, ɨ̀ rìwǔ Yěsù-tɨ’ɔ̀. Nɨ́ Yěsù ɨ̀ àla rɔ̀, abádhí náadʉ̀ Yěsù nónzì rɨ̀và ndɨ̀ ndàrà fɨ̀yɔ́ pbìrì ɔ̌ rɔ̀.
34 E eis que toda aquela cidade saiu ao encontro de Jesus, e, vendo-o, rogaram-lhe que se retirasse do seu território.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.