Lucas 9
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs NAA
1 Yěsù andu atdí kumì dɔ̀ná ɔ́yɔ̌ nà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌-tsʉ̀, ndàbhʉ ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ fɨ̌yɔ̀. Ndɨ ɔbɨ nɨ’ɨ̀ kɔ́rɔ́ nzɛ́rɛ-alafí nípfo abádhí rǎdʉ̀ nɨ̌ ìndrǔ ɔ̀ rɔ̀, ’àdʉ̀ dhèdhèrɔ̀ andɨ-tɨdɔ̀ nà alɛ nɨ́gʉ nɨ̌ ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Nɨ́, kǔví abádhí ròwù ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎ kamà Kàgàwà bhà idzi tɔ́ màkʉ̌rʉ̀ nʉ́nɔ̀ ìndrǔ tɔ̀, ’àdʉ̀ andɨ nà alɛ nɨ́gʉ.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Kʉ̌yá dhu abádhí tɔ̀ ndàtɨ: «Àpɛ́ nyìdyi atdí dhu mà abhi tɔ̀. Àpɛ́ nyùgu mùgǒ mà, bhɔlɔ mà, mʉ̀gatì mà, ndɨrɔ̀ fʉ̀rangà mànà. Ndɨrɔ̀, àpɛ́ nyùgu mbɛrʉ̀ ɔyɔ̌yɔ́.
3 E disse-lhes:
4 Nyɨ̌ ka kàkɔ ɔ̀ná ɨdza ɔ̌, nyɨ̌ nyowuna òko rɔ̌, ràrà àhʉ ányɨ̀rɔ̌ rɔ̀ nyɨ̌ nyɨ́ nyɨ̌và nyǒwù dhu ɔ̀.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Ndɨrɔ̀, ɨnzá ka kàkɔ nyɨ̌ ɔ̀ná kɨgɔ̀ ɔ̌ rɔ̀, nyɨ̌ nyowuna ùvò rɔ̌, nyǎdʉ̀ pfɔ̌kʉ-tsítsírɔ́ àhʉ̀ nɔ́’ɔ̀ ányɨ̀rɔ̌, ndɨ́nɨ̌ abádhí tɔ́ afátá nɨtɛ̀ tɨ́ abádhí tɔ̀.»
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Nɨ́ kɔ̌kɔ̀ ábhàlɨ̌ nɨ́ɨvà ɨ̀ ’òwù, ɨ̀ rùbhi dhèdhèrɔ̀ pbanga ɔ̀na nǎ, ’àmbɛ Ídzì Màkʉ̌rʉ̀ nʉ́nɔ̀ dɔ̌, ’àdʉ̀ òwu ìndrǔ nɨ́gʉ rɔ̌ kɔ́rɔ́ ngari ɔ̀nǎ.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Ádrʉ̀ngbǎ kamà Hɛ̀rɔdɛ̀ nɨ́ɨrɨ Yěsù rɔ̌nzɨna dhu-ɔ̀yɨ̌. Nɨ́ ndɨ dhu adʉ̀ kàdɔ àbhʉ rɨ̀nza ndɨ̀ atdídɔ̌. Atdídhená alɛ nóowúnà àtɨ̀nà rɔ̌, bàtizò ùbho rɔ̌ arúbhi Yùwanɨ̀ rɨ̀ngbɛ̀ wà ndɨ̀.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Ngʉ̌kpà alɛ adʉ́nà òwu àtɨ̀nà rɔ̌, Ɛ̀lɨyà ràrɨ̌ wɔ̀ ndɨ̀ nɨ̀tɔ̀. Ndɨrɔ̀ ngʉ̌kpà-tsí náadʉ́nà òwu àtɨ̀nà rɔ̌, yà angyí ʉvɛ̀ pbànábí nzínzì ɔ̌ atdí alɛ ràrɨ̌ wɔ̀ ndɨ̀ nɨ̀ngbɛ̀.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Pbɛ́tʉ̀, Hɛ̀rɔdɛ̀ adʉ̀ àtɨ̀nà: «Ma mávi wà bàtizò ùbho rɔ̌ arúbhi Yùwanɨ̀-dɔ kɔkɛ̀rɛ̀. Nɨ́rɔ̀, ádhɨ pbá alɛ nyʉ́ wɔ̀ ma márà ɔ̀nzɨna rɨ́ dhu-ɔ̀yɨ̌ nɨ́rɨ̀ rɔ̌?» Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Hɛ̀rɔdɛ̀ adʉ̀ ndòzè ndàla Yěsù.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Yěsù bhà uvitatálɛ níitdègu ’àdǔ, nɨ́ abádhí adʉ̀ ɨ̀ ɔ̀nzɨ dhu àwɛ Yěsù tɔ̀ kɔ́rɔ́. Nɨ́, Yěsù mà, ɨ ábhàlɨ̌ mànà adʉ̀ ùvò atdíkpá, ’òwù lɛ̀ngɛ̀lɛ̀ngɛ̀ rɨ̌’ɨ̀ ngari ɔ̀, Bɛ̀tɛ̀sàyidà tɨ́ kátɨna kɨgɔ̀-tɨ’ɔ̀.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Pbɛ́tʉ̀ ihé-yà níitdègu abádhí òwù ndɨ ngari ɔ̀ dhu ɨ̀rɨ, nɨ́ ihé-yà adʉ̀ òwu ányɨ̀ átɔ̀. Nɨ́, ányɨ̀ ɨ̀ òwù ùvò rɔ̀, Yěsù adʉ̀ abádhí àkɔ, ndàdʉ̀ ɔtɛ ɔ̀pɛ̀ ndàwɛ fɨ̌yɔ̀ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎ kamà Kàgàwà bhà Idzi dɔ̌. Ndɨrɔ̀, kǎdʉ̀ ɨ̀ nòzè ndɨ̀gʉ̌ ɨ̀ alɛ nɨ́gʉ átɔ̀.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Nɨ́ ɨnga níitdègu ndɔ̀pɛ̀ ndàtɨ, nɨ́ Yěsù bhà ábhàlɨ̌ náadʉ̀ ìwu kà-tɨ’ɔ̀. Nɨ́ abádhí adʉ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ kà tɔ̀, ’àtɨ: «Ɨrɔ́ àlɛ̌ kɨ́’ɨ̀ rʉ̀ngʉ̀ ɔ̀. Nɨ́, óvì ihé-yà ròwù kyɛ̀rɔ̀kyɛ̀rɔ̀ rɨ́’ɨ̀ pbanga mà, ɨnga òbhì ka karɨ́ ɔ̀yá ngari mànà ɔ̀nǎ. Ányɨ̀ nga nɨ́ ndɨ abádhí rɨ̌ ɔ̀nyʉ̀ mà, ɨdhɔ tɔ́ ngari mànà dhu nábà nɨ̌.»
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Pbɛ́tʉ̀, Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Nyàbhʉ ɔ̀nyʉ̀ abádhí tɔ̀ nyɨ̌-tɨ́rɔ̀!» Nɨ́, ábhàlɨ̌ adʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀ ’àtɨ: «Mǎ mɨ́ imbò mʉ̀gatì mà ɔ́yɔ̌ ɨ̀bhɛ̀ kɛ̀lɛ̌ mànà nà. Nɨ́, nyɨ nyòzè tɨ́ mǒwù ɔ̀nyʉ̀ ùdzi mǎ-tɨ́rɔ̀ kɔ̌kɔ̀ alɛ́-yà tɔ̀ kɔ́rɔ́!»
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Ányɨ̀rɔ̌ kpabhálɛ ɨ’ɨ̀ mbɛ̀mbɛ̀ imbò lʉfʉ̀ tɨ́. Nɨ́, Yěsù adʉ̀ pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ àvi ràbhʉ kɔ̌kɔ̀ alɛ, ròkò obvò, imbìmbó kumì rɔ̀ tsʉ̀na tɨ́.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Ɨ ábhàlɨ̌ adʉ̀ dhu ɔ̀nzɨ̀ ndɨ dhu bhěyi tɨ́, ’àbhʉ kɔ́rɔ́ alɛ ròkò obvò.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù ugu kɔ̌kɔ̀ imbò mʉ̀gatì mà, ɔ́yɔ̌ ɨ̀bhɛ̀ mànà, ndʉ̀lʉ̌ fɔná. Nɨ́, kǎdʉ̀ ɔrʉ̀-akpà-ɔ̀nga àndà, ndàdʉ̀ wɔ̀rɨ́ ɔ̀nyʉ̀ náso. Tdɨ́tdɔ̌, kǎdʉ̀ mʉ̀gatì-ɔ̌nga nʉ́kɔ, ndùbho pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌-fɔ́, ndɨ́nɨ̌ abádhí nʉ́ʉndɔ tɨ́ ihé-yà tɔ̀.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Nɨ́, kɔ́rɔ́ alɛ náadʉ̀ dhu ɔ̀nyʉ̀ ’ùlè nɨ̌. Yěsù bhà ábhàlɨ̌ náadʉ̀ ɔ̀dɔ̀dɨ̀ mʉ̀gatì-go mà, ɨ̀bhɛ̀-go mànà-tsʉ̀ núndu, ’àdʉ̀ atdí kumì dɔ̀ná ɔ́yɔ̌ nà sɛ̌ngɛ̀ nɨ́ra nɨ̌.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Atdíku, Yěsù núubhínà ndɨ̀tsɔ̀ rɔ̌ atdírɔ̀, ìnè pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ rɨ̌’ɨ̀ tɨná rɔ́rɔ̀. Nɨ́, kǐvú dhu abádhí-tsʉ̌, ndàtɨ: «Yà ìndrǔ rɔ̌tɛ dùdú rɔ̀, abádhí náaróngo àtɨ̀nà ma ràrɨ̌ àdhɨ?»
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Nɨ́ abádhí náadù ɔtɛ kà tɔ̀ ’àtɨ: «Atdídhená alɛ náarátɨna nyɨ ràrɨ̌ yà bàtizò nubhónà Yùwanɨ̀. Ngʉ̌kpà alɛ náarátɨna nyɨ ràrɨ̌ Ɛ̀lɨyà. Ndɨrɔ̀, ngʉ̌kpà alɛ-tsí náarádʉ̀ àtɨ̀nà nyɨ ràrɨ̌ angyí ʉvɛ̀ pbànábí nzínzì ɔ̌ rɔ̀ ndɨ̀ nɨ́ngbɛ̀ atdí alɛ.»
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Nɨ́, kǎdʉ̀ dhu ìvu abádhí-tsʉ̌, ndàtɨ: «Olu, nyɨ̌ nyʉ́, nyɨ̌ nyarátɨna ma ràrɨ̌ àdhɨ?» Nɨ́, Pɛ́tɛrʉ̀ adʉ̀ dhu àdu, ndàtɨ: «Nyɨ nɨ́ Kàgàwà bhà Krɨ́stɔ̀.»
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Yěsù adʉ̀ abádhí nɨ́sɔ ɔbɨ nyʉ́ nà ɨ̀nzɨ̌ ndɨ dhu nʉnɔ tɨ́ atdí alɛ tɔ̀ màtɨ́.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Kadʉ̀ àtɨ̀nà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ nɨ̌ tdɨ́tdɔ̌: «Dhu àkǎ Ìndrǔ t’ídhùnà ràbà àpbɛ̀ atdídɔ̌. Pbanga ɔ̌ pbàkʉ̀rʉ̌ mà, pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ mà, Ʉyátá tɔ́ màlímó mànà dhu nɔ́ɔdhɔya ka. Ka kohoya ka, kadʉ̀ ɔ̀tdʉ̀nà. Ndɨrɔ̀, ɨ̀bhʉ ɨdhɔ ɔ̌, kǎdʉ̀ya ndɨ̀ngbɛ̀.»
22 dizendo:
23 Tdɨ́tdɔ̌, Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà ányɨ̀rɔ̌ ɨ̀’ɨ̀ kɔ́rɔ́ alɛ nɨ̌: «Ndɨ̀ nòzè ndùbhi owùdu ɔ̌ alɛ nákǎ ndàdzo rɔ̀ná rɔ̀, ndàdʉ̀ ndà’ù ndànɔ̀ pbɨ̀ndà mʉ̀sàlabhà kɔ́rɔ́ kàsʉmɨ̀ ɔ̌, ndàdʉ̀ owùdu nʉ́ngʉ.
23 Jesus dizia a todos:
24 Pbɨ̀ndà ípìrɔ̌nga nòzè ndɔ̀dɔ̀ fɨ̌ndà alɛ níiwíya ka. Pbɛ́tʉ̀, okúdu dɔ̀ rɔ̀ rɨ́ pbɨ̀ndà ípìrɔ̌nga níwǐ alɛ, nɨ́ɨgʉ́ya ka.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Ìndrǔ rɨ̌ yà adzɨ ɔ̌ kɔ́rɔ́ ònzì nábà, pbɨ̀ndà ípìrɔ̌nga ràdʉ̀ ndɨ̀nza, ngǎtsi nɨ̌ ndɨ̀ nyʉ́ ndàdʉ̀ àwǐ dhu tɔ́ ídzìnga nɨ́ àdhu?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Ìndrǔ-nyɨ̀ náapɛ́ ɨ̀wʉ okúdu dɔ̀ rɔ̀, ndɨrɔ̀ pbàkà ɔtɛ-okú dɔ̀ rɔ̀ màtɨ́, nɨ́ Ìndrǔ t’ídhùnà-nyɨ̀ nɨ́ɨwʉya átɔ̀ kǒkú dɔ̀ rɔ̀ ndɨ̀ ndítsi ɨ̀rà pbɨ̀ndà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ awáwʉ̀ mà Àbanà bhà awáwʉ̀ mà ndɨrɔ̀ ɨ̀lɨ̌lǎ màlàyíká tɔ́ ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ awáwʉ̀ mànà ɔ̌ nɨ́nganɨ́.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Ma mɨ́ obhó dhu nʉ́nɔ fʉ̌kʉ̀: ngʉ̌kpà alɛ, yà ɨrɔ́ rɨ̌’ɨ̀ alɛ nzínzì ɔ̌, nʉ́ʉvɛ̀ya nzɨ̌ ɨnzá ɨ̀ àla Kàgàwà rɨ̌ idzi nɔ́nyʉ ìndrǔ dɔ̌ dhu rɔ́rɔ̀.»
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Mbɛ̀mbɛ̀ àrʉ̀ ɨdhɔ dzidɔ̌, wɔ̀ dhu ndɨ̀ ndɔ́tɛ̀ rɔ́rɔ̀, Yěsù náanzi Pɛ́tɛrʉ̀ mà, Yùwanɨ̀ mà, Yàkɔbhɔ̀ mànà, ’àdʉ̀ ùpo nà pbìrì dɔ̀, ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ ɨtsɔ̀ tɨ́ ɨ̀.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Nɨ́, Yěsù rɨ̌ ndɨ̀tsɔ̀ ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌, kà-nyɨ̀-wɔ̀yɔ̌ nʉ́ʉgɛ̀rɛ̀ ndɨ̀, kà-rɔ̌ mʉ̀dzarʉ̀ ràdʉ̀ ɔ̀wʉ, ndàmbɛ ʉ̀mbɨlɨ dɔ̌ alɛ-nyɨ̀kpɔ́ nóho rɨ́ dhu bhěyi.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Nɨ́ ányɨ̀rɔ̌, ɔ́yɔ̌ alɛ nʉ́ʉtɔ ɨ̀, ’àmbɛ ɔ̀tɛ dɔ̌ Yěsù mànà. Ɨ alɛ nɨ’ɨ̀ Músà mà Ɛ̀lɨyà nà.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Nɨ́ ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ awáwʉ̀ ɔ̌ ɨ̀ ʉ̀tɔ̀ ɨ̀ rɔ̀, abádhí náambɛ́nà ɔ̀tɛ dɔ̌ Yèrùsàlɛmà Yěsù rǎrà pbɨ̀ndà kasʉ nʉ́tsà nɨ̌ abhi dɔ̌.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Pɛ́tɛrʉ̀ mà, ɔdhɨ́na mànà nɨ́ɨ’ɨ̀ ɨwà ɨdhɔ nʉ́dà nà atdídɔ̌ rɔ́. Nɨ́, ɨdhɔ ɔ̀ rɔ̀ ɨ̀ ɨ̀và ɨ̀ rɔ̀, abádhí náala Yěsù bhà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ awáwʉ̀, kɔ̌kɔ̀ tɨná ìkò ɔ́yɔ̌ alɛ mànà.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Nɨ́, kɔ̌kɔ̀rɨ́ alɛ rɨ̌ Yěsù nʉ́bha ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌, Pɛ́tɛrʉ̀ náadʉ̀ àtɨ̀nà Yěsù nɨ̌: «Màlimǒ, dhu ɔ̀fɔ̀ nga àlɛ̌ ròkò ɨrɔ́. Kʉ̀dɨ̌ ɨ̀bhʉ hɛmɛ̌-dzà, atdí ɨndʉ̀, ngǎtsi Músà tɔ̀, ndɨrɔ̀ ngǎtsi Ɛ̀lɨyà tɔ̀.» (Pɛ́tɛrʉ̀ nʉ́ʉnɨ ɨnzá àdhu mà nʉ́nɔ ndɨ̀ ndɨ́ dhu.)
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Wɔ̀ dhu nɔ́tɛ kà rɨ̌ rɔ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ, ádrʉ̀ngbǎ àpbù níibvú ndɨ̀, ndàtsì abádhí sɨsɨ̀na nɨ̌. Nɨ́ ɔdɔ nɨ́ɨsɨ́ Yěsù bhà ábhàlɨ̌ ɔ̀, wɔ̀ àpbù rɨ̌ ndàtsì dɔ̀yá dhu ɨ̀ àla rɔ̀.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Wɔ̀ àpbù ɔ̀ rɔ̀, atdí alɛ-tù nɨ́ɨrɨ ndɨ̀, ndàtɨ: «Yàrɨ́ nɨ́ Idhùdu, idù ma mɔ́pɨ̀ alɛ. Nɨ́, nyɨ̀rɨ kà-tsʉ̌ dhu.»
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù náadʉ̀ ndòtù atdírɔ̀ tɨ́ ányɨ̀rɔ̌. Kàbhà ábhàlɨ̌ náadʉ̀ wɔ̀ ɨ̀ àla dhu nɔ́dɔ̀ afíya ɔ̀ tɨ́, ɨ̀nzɨ̌ àdʉ̀ atdí dhu mà nʉ́nɔ̀ ìndrǔ tɔ̀.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Tsútsǎ nɨ́nganɨ́, Yěsù mà, kɔ̌kɔ̀ ɨ̀bhʉ pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà náawú pbìrì dɔ̀ rɔ̀. Nɨ́, ihé-yà náadʉ̀ ìwu Yěsù tɨ́ ɔ̀.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Nɨ́, ɨ ihé-yà nzínzì ɔ̌ atdí alɛ náavɔ̀ dhu ɔrʉ́ tǔna nyʉ́ nà Yěsù tɔ̀, ndàtɨ: «Màlimǒ, ma mɨ̀tsɔ̀ mà ɨ̀tsɔ̀ tɨ́ nyʉ́ rʉ̀nʉ́, ágɛ̀rɛ̌ pɛ́ nyɨ nyàndà idhùdu. Obhó tɨ́ àbadhi arɨ́’ɨ̀ atdírɔ̀ tɨ́ fudú.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Nzɛ́rɛ-alafí òtsù kà ɔ̀ rɔ̀, nɨ́ ányɨ̀rɔ̌ rɔ̀ tɨ́ kǎrókù, ndɨ nzɛ́rɛ-alafí ràdʉ̀ ɔ̀nánga nɨ́yà ɔbɨ nyʉ́ nà, ɨsɔ́-yà ràdʉ̀ ndùpbò liná. Ndɨ nzɛ́rɛ-alafí náarɨ́ àrà kʉ̀bhà pbǎ ngbɔrɔ́ rɔ̀, ɨwà ndɨ̀ ndàbhʉ ka rɨ̀ngyɛ̌ ndɨ̀, ndʉ̀vɛ̌ kpàna atdídɔ̌ nyʉ́ rɔ́rɔ̀.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Nɨ́, ma mɨ̀tsɔ̀ ma pbʉ̀kʉ̀ ábhàlɨ̌ rɔ̌, ndɨ́nɨ̌ wɔ̀ nzɛ́rɛ-alafí nipfo tɨ́ kà ɔ̀ rɔ̀. Pbɛ́tʉ̀, abádhí àdʉ̀ nzá kà-lɛ̀mà ɔ̀nzɨ̀.»
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Nɨ́, Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà: «Hàkà! Nyɨ̌ indo arɨ́’ɨ̀ alɛ tɨ́ rɔ̀, nyɨ̌ nɨ́ ɨ̀mbǎ arɨ́’ɨ̀ a’uta nà alɛ! Ndɨrɔ̀, nyɨ̌ nɨ́ nzɛ́rɛ alɛ! Àlɛ̌ kokoya atdíkpá nyɨ̌ mànà ìfe kàsʉmɨ̀ tɨ́? Ndɨrɔ̀, ma mondúya fʉ̀kʉ́ dhu-dzi ràrà àhʉ ìfe ɨdhɔ tɨ́?» Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà wɔ̀ ngbángba t’ábanà nɨ̌: «Ɨ́rà ndɨ idhùnʉ nà ɨrɔ́!»
41 Jesus exclamou:
42 Nɨ́, Yěsù-tɨ’ɔ̀ ndɨ ngbángba rǒndri ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌, nzɛ́rɛ-alafí níibvú kà-ɔ̌nga obvò, ndàdʉ̀ kà-ɔ̌nga nɨ́yà ɔbɨ nyʉ́ nà. Pbɛ́tʉ̀, Yěsù náadʉ̀ ɔ̀rʉ̀ wɔ̀ nzɛ́rɛ-alafí dɔ̌, wɔ̀ ngbángba ràdʉ̀ ɔ̀gʉ̀. Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, kǎdʉ̀ ndɨ ngbángba nádu àbanà-fɔ ɔ̀.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Nɨ́, ɨdhɔ nʉ́ʉkɔ ʉrɔ́ ɨ̀’ɨ̀ kɔ́rɔ́ alɛ atdídɔ̌, Kàgàwà bhà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ ɨ̀ àla rɔ̀.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 Kǎtɨ́: «Nyʉ̀dɨ̌ bɨ̌kʉ nyɨ̌rɨ̀ yà fʉ̌kʉ̀ ma mʉ́nɔna ɔtɛ mběyi: Obhó tɨ́, ka kɨ́ Ìndrǔ t’ídhùnà nípfǒ kabhʉ ìndrǔ-yà-fɔ́.»
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Pbɛ́tʉ̀, wɔ̀ ɔtɛ náadʉ̀ nzá abádhí-dɔ àlʉ. Obhó tɨ́, ndɨ ɔtɛ-tɨ̀ náarù ndɨ̀ òru tɨ́ abádhí rɔ̌ ɨ̀nzɨ̌ abádhí ʉnɨ tɨ́. Ndɨrɔ̀, abádhí adʉ̀ Yěsù-tsʉ̌ ɨ̀’ɨ́ ndɨ ɔtɛ-tɨ̀ nívǔ dhu-ɔdɔ̀ nɔ́nzɨ̀ ɔ̀nzɨ tɨ́.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Ɨ ábhàlɨ̌ náadʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’àgò ɨ̀ nzínzìya ɔ̌. Abádhí ambɛ́nà dhu ɔ̀ngʉ̀ dɔ̌ tsʉ̀yá nzínzìya ɔ̌, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Àlɛ̌ nzínzì ɔ̌ ádrʉ̀ngbǎlɛ nyʉ́ ròsè nɨ́ ádhɨ?»
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Pbɛ́tʉ̀, Yěsù nʉ́ʉnɨ abádhí tɔ́ ɨrɛ̀ta angyangyɨ. Nɨ́, kǎdʉ̀ ákɛ̌ ngbángba nídyì ndɨ̀lɨ rìdè tɨná nyʉ́,
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 ndàdʉ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ tɔ̀, ndàtɨ: «Yàrɨ́ ngbángba nàkɔ ɔvɔ̀du rɔ̌ alɛ nákɔ wà ma. Ndɨrɔ̀, ɨma nàkɔ alɛ nákɔ wà yà ɨma nívì alɛ. Obhó tɨ́, nzínzìkʉ ɔ̌ kɔ́rɔ́, ákɛ̌ alɛ tɨ́ rɨ̌’ɨ̀ alɛ nɨ́ ndɨ ádrʉ̀ngbǎlɛ.»
48 e lhes disse:
49 Yùwanɨ̀ adʉ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ Yěsù tɔ̀, ndàtɨ: «Màlimǒ, mǎ màla atdí alɛ ɔvɔ̀nʉ rɔ̌ rɨ̌ nzɛ́rɛ-alafí nípfǒ ìndrǔ ɔ̀ rɔ̀ rɔ́. Nɨ́ mǎ mɨ̀sɔ̌ ka ɨ̀nzɨ̌ kǎrɨ́ ùbhi atdíkpá mǎ mànà owùnʉ ɔ̌ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.»
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Pbɛ́tʉ̀, Yěsù adʉ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ kà tɔ̀, ndàtɨ: «Ɨ̀nzɨ̌ nyɨ̀sɔ̌ ndɨ dhu kà tɔ̀. Obhó tɨ́, ɨ̀nzɨ̌ ndɨ alɛ náapɛ́ ɨ̀’ɨ̀ àlɛ̌ tɔ́ òmvǔ tɨ́, nɨ́ ndɨ alɛ nɨ́ àlɛ̌ nzínzì ɔ̀ alɛ.»
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Yěsù rɔ̌dzɨ̀ yà adzɨ ɔ̌ rɔ̀, ndàrà ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ ɔ̀ná ɨdhɔ nɨ́ɨ’ɨ̀ ɨwà ndɨ̀ ndìndù ndɨ̀ rɔ́. Nɨ́ ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, kǎká ndàrà Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Nɨ́, kǎdʉ̀ pbɨ̀ndà mʉ̀kɛ̀ngyɛ̀ nóvì ròwù angyi fɨ̌ndà. Nɨ́ ɨ alɛ uvò ’òwù, ’òwù òtsù Pbàsàmàrɨ́yá tɔ́ atdí pbanga ɔ̀, ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ ɔbhɔlɔ tɨ́ kàkɔ̌ ka kɨ́ tɨ́ dhu.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Pbɛ́tʉ̀, ndɨ pbanga ɔ̌ bhà adʉ̀ nzá Yěsù àkɔ fɨ̀rábvʉ̌, Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀ kà rǎrà dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Nɨ́, Yěsù bhà ábhàlɨ̌, Yàkɔbhɔ̀ mà Yùwanɨ̀ mànà níitdègu wɔ̀ dhu àlǎ, nɨ́ abádhí adʉ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ Yěsù tɔ̀, ’àtɨ: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, nyɨ nyòzè tɨ́ wà mǒnzì kàzʉ rìfò ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ rɔ̀, rɔ̀tdɨ̀ kɔ̌kɔ̀ alɛ-tsè?»
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Pbɛ́tʉ̀, Yěsù adʉ̀ ndàgɛrɛ ndàndà abádhí dɔ̀ nga, ndàdʉ̀ ɔ̀rʉ̀ abádhí dɔ̌.
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà náadʉ̀ ùvò, ’òwù ngǎtsi pbanga ɔ̀.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Otu ɔ̌ kɔ̌kɔ̀ alɛ rǒwu rɔ́rɔ̀, atdí alɛ náavɔ̀ dhu Yěsù tɔ̀ ndàtɨ: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, ma móngo ùbhi owùnʉ ɔ̌, kɔ́rɔ́ ngari ɔ̌ nyɨ nyúbhi ɨ nanǎ.»
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Nɨ́, Yěsù adʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀ ndàtɨ: «Ayíwě mà náarɨ́’ɨ̀ ìnè bhǔya nà. Ndɨrɔ̀, yà ɔrʉ́ arángɨlɨ àrɛ̀ mà náarɨ́’ɨ̀ ìnè ɨdzàya nà. Pbɛ́tʉ̀, Ìndrǔ t’ídhùnà, rɨ̌ ndɔ̀kɔ̀, ndɨ̀lɨ dɔ̀na obvò rɔ́nga mà náarɨ́’ɨ̀ ɨ̀mbǎ.»
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Ndɨrɔ̀, Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà ngǎtsi alɛ nɨ̌: «Ɨ́rà owùdu ɔ̌!» Pbɛ́tʉ̀, ndɨ alɛ adʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀, ndàtɨ: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, ʉ́fà rʉsà idù, marà pɛ́ àbadu ɔ̀tdʉ̀ angyi.»
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Nɨ́, Yěsù adʉ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ kà tɔ̀, ndàtɨ: «Ʉ́bhà kɔ̌kɔ̀ abvo rʉ̀tdʉ̌ fɨ̌yɔ́ abvo. Pbɛ́tʉ̀, árà nyʉnɔ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎ kamà Kàgàwà bhà Idzi tɔ́ Màkʉ̌rʉ̀ ìndrǔ tɔ̀.»
60 Mas Jesus insistiu:
61 Ngǎtsi alɛ náatɨ tdɨ́tdɔ̌ Yěsù nɨ̌: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ́, ma mòzè mʉngʉ owùnʉ. Pbɛ́tʉ̀, ʉ́fà pɛ́ rʉsà angyi idù, marà pbàkà ɨdzá-bhà nóvì.»
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Nɨ́, Yěsù adʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀, ndàtɨ: «Ɨwà ɨnga nɔ̀pɛ̀ ndòbhì alɛ náapɛ́ olùnga àndà, nɨ́ ndɨ alɛ àkǎ nzá ndɔ̀nzɨ̀ kasʉ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎ kamà Kàgàwà bhà Idzi ɔ̌.»
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.