Hebreus 2
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs VC
1 Ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀ nɨ́ ndɨ, àlɛ̌ kàkǎ àlɛ̌ ràpbǎ àlɛ̌-afí atdídɔ̌ yà àlɛ̌ kɨ́rɨ̀ màkʉ̌rʉ̀ rɔ̌, akyɛ àlɛ̌ kuwína nɨ̌.
1 Por isso, é necessário prestarmos a maior atenção à mensagem que temos recebido, para não acontecer que nos desviemos do caminho reto.
2 Yà Kàgàwà avɔ̀ àlɛ̌ t’ábhúna tɔ̀ màlàyíká-otù ɔ̌ Ɔtɛ náavì ndɨ̀ àkǎkǎ kɨfʉ Ɔtɛ tɨ́. Nɨ́, ɨnzá ka nɨrɨ, ɨ̀nzɨ̌ ’àdʉ̀ kʉ̀nɔ̀ dhu ɨ̀fʉ alɛ tɔ̀ Kàgàwà abhʉ̀ màlɨpɔ̀ àkǎkǎnà abádhí ràbà dhu bhěyi.
2 A palavra anunciada por intermédio dos anjos era a tal ponto válida, que toda transgressão ou desobediência recebeu o justo castigo.
3 Nɨ́rɔ̀ àlɛ̌ nyʉ́, àlɛ̌ kʉgʉ̀ya ɨ̀ngbà dhu bhěyi ndɨ màlɨpɔ̀ ɔ̌ rɔ̀, wɔ̀ dhu bhěyi ádrʉ̀ngbǎ ɔ̀gʉ̀ nyʉ́ gàyà àlɛ̌ kɔ̀nzɨ̀ rɔ̀? Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù nyʉ́ ndɨ̀tɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ wɛmbɛrɛ̀ tɨ́ ndɨ ɔ̀gʉ̀ tɔ́ màkʉ̌rʉ̀ napɛ̀ ndɔ̀vɔ̀ ìndrǔ tɔ̀. Ndɨrɔ̀ kǎvɔ̀ dhu nɨrɨ alɛ náavɔ̀ dhu kpangba àlɛ̌ tɔ̀ ’àtɨ, ndɨ Ɔtɛ ràrɨ̌ àkǎkǎ kɨfʉ Ɔtɛ.
3 Como, então, escaparemos nós se agora desprezarmos a mensagem da salvação, tão sublime, anunciada primeiramente pelo Senhor e depois confirmada pelos que a ouviram,
4 Kàgàwà nyʉ́ ndɨ̀tɨ́rɔ̀ nɨ́ɨtɛ̀ dhu kpangba átɔ̀ abádhí ʉ̀nɔ̀ dhu ràrɨ̌ obhó dhu. Ndɨ dhu kɨ̌tɛ̀ ize-otù ɔ̌, yà ɨnzá apɛ̀na ’ɔ̀nzɨ angyi ìndrǔ-nzínzì ɔ̌ dhu-otù ɔ̌, ndɨrɔ̀ dhèdhèrɔ̀ wɨwɨ̀-tɨdɔ̀-otù ɔ̌. Kɨ̌tɛ̀ ka átɔ̀ yà ndɨ̀ ndòzè dhu bhěyi ndɨ̀ ndɨ́ Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí bhà pɛrɛ̀ ʉ̀ndɔ ìndrǔ tɔ̀ dhu-otù ɔ̌.
4 comprovando-a o próprio Deus por sinais, prodígios, milagres e pelos dons do Espírito Santo, repartidos segundo a sua vontade?
5 Obhó tɨ́, ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ màlàyíká ɨ Kàgàwà ʉlɨ ndɨ́nɨ̌ okoya tɨ́ kámá tɨ́ yà àlɛ̌ kɔ́tɛ dɔ̀ná ɨ̀rɨ̌raya dhu tɨ́ adzɨ ɔ̌.
5 Não foi tampouco aos anjos que Deus submeteu o mundo vindouro, de que falamos.
6 Ɨ̀lɨ̌lǎ Andítá ɔ̀, atdí alɛ nɔ́vɔ̀ wà dhu kpangba atdí ngari ɔ̌, ndàtɨ:
6 Alguém em certa passagem afirmou: Que é o homem para que dele te lembres, ou o filho do homem, para que o visites?
7 Nyɨ nyábhʉ ka rɨ̀’ɨ̀ obvòbvonǎ rɔ̀ akɛ màlàyíká tɔ̀ ákɛ̌ kàsʉmɨ̀ tɨ́,
7 Por pouco tempo o colocaste inferior aos anjos; de glória e de honra o coroaste,
8 Nyɨ nyɨ́lɨ ka rɔ̀nyʉ̀ idzi yà nyɨ nyabhɔ̀lɔ̀ kɔ́rɔ́ dhu-tsí dɔ̌.»
8 e sujeitaste a seus pés todas as coisas {Sl 8,5s}. Ora, se lhe sujeitou todas as coisas, nada deixou que não lhe ficasse sujeito. Atualmente, é verdade, não vemos que tudo lhe esteja sujeito.
9 Àlɛ̌ kàla dhu nɨ́, Kàgàwà rabhʉ̀ wà Yěsù rɨ̀’ɨ̀ obvòbvonǎ rɔ̀ akɛ màlàyíká tɔ̀ ákɛ̌ kàsʉmɨ̀ tɨ́, ndɨ́nɨ̌ pbɨ̀ndà ídzìnga-otù ɔ̌, ndɨ̀ ndabhʉ̀ tɨ́ ka rìnè ɔvɛ-dzi kɔ́rɔ́ alɛ-okú dɔ̀ rɔ̀. Wɔ̀ ndɨ kàbhà ɔvɛ-otù ɔ̌, kǎbhʉ wà ka rɨ̀’ɨ̀ ádrʉ̀ngbǎnga mà ɨfʉta mànà nà.
9 Mas aquele que fora colocado por pouco tempo abaixo dos anjos, Jesus, nós o vemos, por sua Paixão e morte, coroado de glória e de honra. Assim, pela graça de Deus, a sua morte aproveita a todos os homens.
10 Kàgàwà abhɔ̀lɔ̀ ndɨ kɔ́rɔ́ dhu-tsí, ndɨrɔ̀ ɨ kɔ́rɔ́ dhu-tsí náarɨ́’ɨ̀ kà tɔ̀ tɨ́. Nɨ́, dhu afɔ̀ nga kà ràbhʉ Yěsù rɨ̀’ɨ̀ àkǎkǎ alɛ tɨ́ yà ndɨ Yěsù abà àpbɛ̀-otù ɔ̌, ndɨ́nɨ̌ ábhɔ̌ alɛ nabhʉ̀ tɨ́ rɨ̀’ɨ̀ pbɨ̀ndà inzo tɨ́, ràdʉ̀ òtsù pbɨ̀ndà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ awáwʉ̀ ɔ̀. Obhó tɨ́, Yěsù nɨ́ ndɨ ìndrǔ ʉ̀nda arɨ́ ndɨ́nɨ̌ Kàgàwà ɨgʉ́ tɨ́ alɛ.
10 Aquele para quem e por quem todas as coisas existem, desejando conduzir à glória numerosos filhos, deliberou elevar à perfeição, pelo sofrimento, o autor da salvação deles,
11 Kǎrɨ́ ìndrǔ ù’ǒ rɨ̀lǎ Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌ fɨ̀yɔ́ nzɛ́rɛnga ɔ̌ rɔ̀. Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ, Yěsù, ìndrǔ nù’o alɛ mà, kǎkà ù’ǒ ndɨ̀ ndù’o rɨ̀lǎ alɛ mànà kɔ́rɔ́ nɨ́ atdí Àba bhà alɛ. Nɨ́ ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, Yěsù-nyɨ̀ rɨ̌ nzɨ̌ ɨ̀wʉ abádhí ànzi ndɨ̀ ndɨ́ àbanà bhà inzo tɨ́ rɔ̀.
11 para que santificador e santificados formem um só todo. Por isso, {Jesus} não hesita em chamá-los seus irmãos,
12 Obhó tɨ́, kà rǎtɨna:
12 dizendo: Anunciarei teu nome a meus irmãos, no meio da assembléia cantarei os teus louvores {Sl 21,23}.
13 Tdɨ́tdɔ̌ Yěsù rǎtɨna:
13 E outra vez: Quanto a mim, ponho nele a minha confiança {Is 8,17}; e: Eis-me aqui, eu e os filhos que Deus me deu {Is 8,18}.
14 Ɨ nzónzo nɨ́ ìndrǔ nyʉ́ kǎkà ìnè rɨ́’ɨ̀ ngbùlǔya nà ndɨrɔ̀ azu mànà nyʉyatsì alɛ. Nɨ́ Yěsù idyi ndɨ ìndrǔ tɔ́ ɔ́fɔ̀ átɔ̀. Kǎnzɨ̀ dhu ndɨ dhu bhěyi ndɨ́nɨ̌ pbɨ̀ndà ɔvɛ-otù ɔ̌, ndɨ̀ ndɨtɔ̀ tɨ́ yà ɔvɛ t’íbhòta tɔ́ ɔbɨ nà ɨ’ɨ̀ Pfɔ̀mvɔ-ɔbɨ̀ atdídɔ̌,
14 Porquanto os filhos participam da mesma natureza, da mesma carne e do sangue, também ele participou, a fim de destruir pela morte aquele que tinha o império da morte, isto é, o demônio,
15 ndɨrɔ̀ ndɨ́nɨ̌ ndɨ̀ ndʉkɔlɔ tɨ́ yà ɔvɛ-ɔdɔ̀ ɔ̀nzɨ ɨ̀ ɨ́ dhu náabhʉ̀ ròngò òko ɨnɔ bhěyi kɔ́rɔ́ fɨ̀yɔ́ ípìrɔ̌nga ɔ̌ alɛ.
15 e libertar aqueles que, pelo medo da morte, estavam toda a vida sujeitos a uma verdadeira escravidão.
16 Obhó tɨ́, dòtsí nyʉ́ kɨ̌ra nzá màlàyíká-dzʉ̀nà ndɨ̀ ndɔnzɨ tɨ́, pbɛ́tʉ̀ kɨ̌ra yà adzɨ ɔ̌ alɛ, Àbràhamʉ̀ bhà pbàdzʉkʉrʉ dzʉ̀nà ndɨ̀ ndɔnzɨ tɨ́.
16 Veio em socorro, não dos anjos, e sim da raça de Abraão;
17 Nɨ́ ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, dhu aká àbadhi mà rɔ̀fɔ̀ ɨ̀ àbanà bhà inzo mànà kɔ́rɔ́ dhu ɔ̌. Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ, kǎdʉ̀na òngo Kàgàwà tɔ̀ arɨ́ kasʉ ɔ̀nzɨ pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ dɔ̌ Kamà tɨ́, ndɨ́nɨ̌ ndɨ̀ ndu’o tɨ́ ìndrǔ tɔ́ nzɛ́rɛnga. Ndɨ ádrʉ̀ngbǎ kùhanɨ̀ nɨ́ yà pbɨ̀ndà kasʉ ɨ̀fʉ̌ arɨ́, ndàdʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ ìndrǔ dɔ̌ ka kɨ́ ɨzʉ àbà nɨ̌ alɛ-afí nà alɛ.
17 e por isso convinha que ele se tornasse em tudo semelhante aos seus irmãos, para ser um pontífice compassivo e fiel no serviço de Deus, capaz de expiar os pecados do povo.
18 Ndɨrɔ̀, àpbɛ̀ kǎbà ndàdʉ̀ ʉ̀da umvútá ɔ̀nǎ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, kà rɨ̌’ɨ̀ ìnè ndɔ̀nzɨ̀ umvútá ɔ̌ ɨ̀ nòtù alɛ dzʉ̀nà.
18 De fato, por ter ele mesmo suportado tribulações, está em condição de vir em auxílio dos que são atribulados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.