Hebreus 2
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs BKJ
1 Ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀ nɨ́ ndɨ, àlɛ̌ kàkǎ àlɛ̌ ràpbǎ àlɛ̌-afí atdídɔ̌ yà àlɛ̌ kɨ́rɨ̀ màkʉ̌rʉ̀ rɔ̌, akyɛ àlɛ̌ kuwína nɨ̌.
1 Portanto, convém-nos atentar com a mais zelosa atenção, às coisas que temos ouvido, para que em nenhum momento as deixemos escapar.
2 Yà Kàgàwà avɔ̀ àlɛ̌ t’ábhúna tɔ̀ màlàyíká-otù ɔ̌ Ɔtɛ náavì ndɨ̀ àkǎkǎ kɨfʉ Ɔtɛ tɨ́. Nɨ́, ɨnzá ka nɨrɨ, ɨ̀nzɨ̌ ’àdʉ̀ kʉ̀nɔ̀ dhu ɨ̀fʉ alɛ tɔ̀ Kàgàwà abhʉ̀ màlɨpɔ̀ àkǎkǎnà abádhí ràbà dhu bhěyi.
2 Porque, se a palavra dita pelos anjos foi inflexível, e cada transgressão e desobediência recebeu uma justa retribuição,
3 Nɨ́rɔ̀ àlɛ̌ nyʉ́, àlɛ̌ kʉgʉ̀ya ɨ̀ngbà dhu bhěyi ndɨ màlɨpɔ̀ ɔ̌ rɔ̀, wɔ̀ dhu bhěyi ádrʉ̀ngbǎ ɔ̀gʉ̀ nyʉ́ gàyà àlɛ̌ kɔ̀nzɨ̀ rɔ̀? Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù nyʉ́ ndɨ̀tɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ wɛmbɛrɛ̀ tɨ́ ndɨ ɔ̀gʉ̀ tɔ́ màkʉ̌rʉ̀ napɛ̀ ndɔ̀vɔ̀ ìndrǔ tɔ̀. Ndɨrɔ̀ kǎvɔ̀ dhu nɨrɨ alɛ náavɔ̀ dhu kpangba àlɛ̌ tɔ̀ ’àtɨ, ndɨ Ɔtɛ ràrɨ̌ àkǎkǎ kɨfʉ Ɔtɛ.
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação, a qual, a princípio começou a ser proclamada pelo Senhor, e foi-nos confirmada por aqueles que o ouviram;
4 Kàgàwà nyʉ́ ndɨ̀tɨ́rɔ̀ nɨ́ɨtɛ̀ dhu kpangba átɔ̀ abádhí ʉ̀nɔ̀ dhu ràrɨ̌ obhó dhu. Ndɨ dhu kɨ̌tɛ̀ ize-otù ɔ̌, yà ɨnzá apɛ̀na ’ɔ̀nzɨ angyi ìndrǔ-nzínzì ɔ̌ dhu-otù ɔ̌, ndɨrɔ̀ dhèdhèrɔ̀ wɨwɨ̀-tɨdɔ̀-otù ɔ̌. Kɨ̌tɛ̀ ka átɔ̀ yà ndɨ̀ ndòzè dhu bhěyi ndɨ̀ ndɨ́ Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí bhà pɛrɛ̀ ʉ̀ndɔ ìndrǔ tɔ̀ dhu-otù ɔ̌.
4 Deus também lhes foi por testemunha, com sinais e maravilhas, e com diversos milagres e dons do Espírito Santo, de acordo com sua própria vontade?
5 Obhó tɨ́, ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ màlàyíká ɨ Kàgàwà ʉlɨ ndɨ́nɨ̌ okoya tɨ́ kámá tɨ́ yà àlɛ̌ kɔ́tɛ dɔ̀ná ɨ̀rɨ̌raya dhu tɨ́ adzɨ ɔ̌.
5 Porque aos anjos ele não sujeitou o mundo futuro, do qual falamos.
6 Ɨ̀lɨ̌lǎ Andítá ɔ̀, atdí alɛ nɔ́vɔ̀ wà dhu kpangba atdí ngari ɔ̌, ndàtɨ:
6 Mas alguém, em um certo lugar testificou, dizendo: O que é o homem, para que lhe dê atenção? Ou o filho do homem, para que o visites?
7 Nyɨ nyábhʉ ka rɨ̀’ɨ̀ obvòbvonǎ rɔ̀ akɛ màlàyíká tɔ̀ ákɛ̌ kàsʉmɨ̀ tɨ́,
7 Tu o fizeste um pouco menor do que os anjos, tu o coroaste de glória e de honra, e o puseste sobre as obras de tuas mãos.
8 Nyɨ nyɨ́lɨ ka rɔ̀nyʉ̀ idzi yà nyɨ nyabhɔ̀lɔ̀ kɔ́rɔ́ dhu-tsí dɔ̌.»
8 Tu lhe sujeitaste todas as coisas sob seus pés. Para que nisso ele sujeitasse todas as coisas sob ele, e nada sobrasse que não fosse sujeito a ele. Mas, agora, ainda não vemos que todas as coisas lhe estejam sujeitas.
9 Àlɛ̌ kàla dhu nɨ́, Kàgàwà rabhʉ̀ wà Yěsù rɨ̀’ɨ̀ obvòbvonǎ rɔ̀ akɛ màlàyíká tɔ̀ ákɛ̌ kàsʉmɨ̀ tɨ́, ndɨ́nɨ̌ pbɨ̀ndà ídzìnga-otù ɔ̌, ndɨ̀ ndabhʉ̀ tɨ́ ka rìnè ɔvɛ-dzi kɔ́rɔ́ alɛ-okú dɔ̀ rɔ̀. Wɔ̀ ndɨ kàbhà ɔvɛ-otù ɔ̌, kǎbhʉ wà ka rɨ̀’ɨ̀ ádrʉ̀ngbǎnga mà ɨfʉta mànà nà.
9 Porém, vemos Jesus, que foi feito um pouco menor do que os anjos, por causa do sofrimento da morte, coroado com glória e honra, para que pela graça de Deus pudesse provar a morte no lugar de cada homem.
10 Kàgàwà abhɔ̀lɔ̀ ndɨ kɔ́rɔ́ dhu-tsí, ndɨrɔ̀ ɨ kɔ́rɔ́ dhu-tsí náarɨ́’ɨ̀ kà tɔ̀ tɨ́. Nɨ́, dhu afɔ̀ nga kà ràbhʉ Yěsù rɨ̀’ɨ̀ àkǎkǎ alɛ tɨ́ yà ndɨ Yěsù abà àpbɛ̀-otù ɔ̌, ndɨ́nɨ̌ ábhɔ̌ alɛ nabhʉ̀ tɨ́ rɨ̀’ɨ̀ pbɨ̀ndà inzo tɨ́, ràdʉ̀ òtsù pbɨ̀ndà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ awáwʉ̀ ɔ̀. Obhó tɨ́, Yěsù nɨ́ ndɨ ìndrǔ ʉ̀nda arɨ́ ndɨ́nɨ̌ Kàgàwà ɨgʉ́ tɨ́ alɛ.
10 Pois convinha a ele, para quem são todas as coisas, e por quem são todas as coisas, em trazer muitos filhos à glória, fazer o capitão da salvação deles perfeito através de sofrimentos.
11 Kǎrɨ́ ìndrǔ ù’ǒ rɨ̀lǎ Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌ fɨ̀yɔ́ nzɛ́rɛnga ɔ̌ rɔ̀. Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ, Yěsù, ìndrǔ nù’o alɛ mà, kǎkà ù’ǒ ndɨ̀ ndù’o rɨ̀lǎ alɛ mànà kɔ́rɔ́ nɨ́ atdí Àba bhà alɛ. Nɨ́ ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, Yěsù-nyɨ̀ rɨ̌ nzɨ̌ ɨ̀wʉ abádhí ànzi ndɨ̀ ndɨ́ àbanà bhà inzo tɨ́ rɔ̀.
11 Porque tanto o que santifica, como os que são santificados, são todos de um; por cuja causa ele não se envergonha de lhes chamar de irmãos,
12 Obhó tɨ́, kà rǎtɨna:
12 dizendo: Anunciarei o teu nome a meus irmãos, no meio da igreja cantar-te-ei louvores.
13 Tdɨ́tdɔ̌ Yěsù rǎtɨna:
13 E outra vez: Porei nele a minha confiança. E novamente: Contemple a mim e aos filhos que Deus me deu.
14 Ɨ nzónzo nɨ́ ìndrǔ nyʉ́ kǎkà ìnè rɨ́’ɨ̀ ngbùlǔya nà ndɨrɔ̀ azu mànà nyʉyatsì alɛ. Nɨ́ Yěsù idyi ndɨ ìndrǔ tɔ́ ɔ́fɔ̀ átɔ̀. Kǎnzɨ̀ dhu ndɨ dhu bhěyi ndɨ́nɨ̌ pbɨ̀ndà ɔvɛ-otù ɔ̌, ndɨ̀ ndɨtɔ̀ tɨ́ yà ɔvɛ t’íbhòta tɔ́ ɔbɨ nà ɨ’ɨ̀ Pfɔ̀mvɔ-ɔbɨ̀ atdídɔ̌,
14 E já que os filhos são participantes da carne e do sangue, ele também participou das mesmas coisas, para que através da morte ele destruísse aquele que tinha o poder da morte, isto é, o diabo;
15 ndɨrɔ̀ ndɨ́nɨ̌ ndɨ̀ ndʉkɔlɔ tɨ́ yà ɔvɛ-ɔdɔ̀ ɔ̀nzɨ ɨ̀ ɨ́ dhu náabhʉ̀ ròngò òko ɨnɔ bhěyi kɔ́rɔ́ fɨ̀yɔ́ ípìrɔ̌nga ɔ̌ alɛ.
15 e livrasse aqueles que, por terem medo da morte, estavam por toda a vida sujeitos à servidão.
16 Obhó tɨ́, dòtsí nyʉ́ kɨ̌ra nzá màlàyíká-dzʉ̀nà ndɨ̀ ndɔnzɨ tɨ́, pbɛ́tʉ̀ kɨ̌ra yà adzɨ ɔ̌ alɛ, Àbràhamʉ̀ bhà pbàdzʉkʉrʉ dzʉ̀nà ndɨ̀ ndɔnzɨ tɨ́.
16 Porque, na verdade, ele não assumiu a natureza dos anjos, mas ele tomou a semente de Abraão.
17 Nɨ́ ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, dhu aká àbadhi mà rɔ̀fɔ̀ ɨ̀ àbanà bhà inzo mànà kɔ́rɔ́ dhu ɔ̌. Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ, kǎdʉ̀na òngo Kàgàwà tɔ̀ arɨ́ kasʉ ɔ̀nzɨ pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ dɔ̌ Kamà tɨ́, ndɨ́nɨ̌ ndɨ̀ ndu’o tɨ́ ìndrǔ tɔ́ nzɛ́rɛnga. Ndɨ ádrʉ̀ngbǎ kùhanɨ̀ nɨ́ yà pbɨ̀ndà kasʉ ɨ̀fʉ̌ arɨ́, ndàdʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ ìndrǔ dɔ̌ ka kɨ́ ɨzʉ àbà nɨ̌ alɛ-afí nà alɛ.
17 Por isso, em todas as coisas, convinha-lhe que fosse feito semelhante aos irmãos, para que fosse um sumo sacerdote misericordioso e fiel em todas as coisas que pertencessem a Deus, para operar a reconciliação por causa dos pecados do povo.
18 Ndɨrɔ̀, àpbɛ̀ kǎbà ndàdʉ̀ ʉ̀da umvútá ɔ̀nǎ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, kà rɨ̌’ɨ̀ ìnè ndɔ̀nzɨ̀ umvútá ɔ̌ ɨ̀ nòtù alɛ dzʉ̀nà.
18 Porque naquilo que ele mesmo sofreu sendo tentado, ele pode socorrer aos que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.