Hebreus 10
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs NVT
1 Músà bhà Ʉyátá nɨ’ɨ̀ ɨ̀rà rɨ́rà ídzì dhu tɔ́ ɔ́fɔ̀ ɨ̀tɛ̀ rɨ́ àlɛ̌ tɔ̀ dhu, pbɛ́tʉ̀ ka nɨ’ɨ̀ nzɨ̌ ɨ dhu nyʉ́ ɨ̀tɨ́rɔ̀. Ndɨ Ʉyátá náazè nɨ́ kongò atdí pɛrɛ̀-tɨdɔ̀ kɛ̀lɛ̌ núbho Kàgàwà tɔ̀ yà atɔ náarɨ́ ɨ̀rà dhu bhěyi. Nɨ́ ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, kǎránà nzɨ̌ Kàgàwà-tɨ’ɔ̀ ríwu alɛ nábhʉ rɔ̌ rɨ̀’ɨ̀ àkǎkǎ alɛ tɨ́.
1 A lei constitui apenas uma sombra, um vislumbre das coisas boas por vir, mas não as coisas boas em si mesmas. Os sacrifícios são repetidos todos os anos, mas nunca puderam purificar inteiramente aqueles que vêm adorar.
2 Dhu ɨ’ɨ̀na gukyè wɔ̀ dhu bhěyi rɨ́ Kàgàwà ʉ̀lɛ̌ alɛ rǎdʉ̀ ’ù’o ’ɨ̀lǎ dòtsí Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌ atdí-gʉ̀na tɨ́ dhu tɨ́, nɨ́ ɨ alɛ náawùna nzɨ̌ ’ɔ̀zʉ̀ rɔ̌ tdɨ́tdɔ̌ nzɛ́rɛngatálɛ tɨ́. Ndɨrɔ̀ abádhí ʉbhàna ɨ̀zǎ tɔ́ pɛrɛ̀ ùbhǒ ɨ̀ ɨ́ Kàgàwà tɔ̀ dhu atdídɔ̌.
2 Se tivessem esse poder, já não precisariam existir, pois os adoradores teriam sido purificados de uma vez por todas, e a consciência de seus pecados teria desaparecido.
3 Pbɛ́tʉ̀, ndɨ ɨ̀zǎ tɔ́ pɛrɛ̀-otù ɔ̌, ìndrǔ owúnà fɨ̀yɔ́ nzɛ́rɛnga nísè rɔ̌ yà atɔ náarɨ́rà rɔ̌.
3 Em vez disso, esses sacrifícios os lembravam de seus pecados todos os anos.
4 Obhó tɨ́, ìkyì-akpá-azù mà ɨ̀ndrɨ̀-akpá-azù mànà rɨ̌ nzɨ̌ àdʉ̀ ìndrǔ tɔ́ nzɛ́rɛnga ìndò akɛkpá màtɨ́.
4 Pois é impossível que o sangue de touros e bodes remova pecados.
5 Nɨ́ ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, Krɨ́stɔ̀ ɨra yà adzɨ ɔ̌ ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌, kǎvɔ̀ dhu Kàgàwà tɔ̀, ndàtɨ:
5 Por isso, quando Cristo veio ao mundo, disse: “Não quiseste sacrifícios nem ofertas, contudo me deste um corpo para oferecer.
6 Kàzʉ ɔ̀ ka kʉ́bɨna ɨ̀zǎ tɔ́ pɛrɛ̀ mà,
6 Não te agradaste de holocaustos, nem de outras ofertas pelo pecado.
7 Nɨ́, ma madʉ̀ àtɨ̀nà ɨnyɨ nɨ̌:
7 Então eu disse: ‘Aqui estou para fazer tua vontade, ó Deus, como está escrito a meu respeito no livro’”.
8 Àlɛ̌ kàla wà dhu, Krɨ́stɔ̀ ravɔ̀ dhu, ndàtɨ: «Nyɨ nyazè nzá, ɨ̀zǎ tɔ́ pɛrɛ̀ mà, ngʉ̌kpà pɛrɛ̀-tɨdɔ̀ mànà. Ndɨrɔ̀ nyɨ nyazè nzá ʉ̀bɨ tɨ́ ka kʉ́bɨna ɨ̀zǎ tɔ́ pɛrɛ̀ mà nzɛ́rɛnga t’ʉ́bàta tɔ́ pɛrɛ̀ mànà. Kɔ́rɔ́ kɔ̀rɨ́ dhu náafɔ̀ nzá nyɨ̀kpɔ́nʉ.» Kǎvɔ̀ dhu ndɨ dhu bhěyi àzèmbè kɔ́rɔ́ kɔ̌kɔ̀ pɛrɛ̀ núbhǒ ka karɨ́ àdhàdhɨ̀ Ʉyátá nónzì ka dhu bhěyi rɔ́rɔ̀ tɨ́.
8 Primeiro Cristo disse: “Não quiseste sacrifícios nem ofertas, nem holocaustos, nem outras ofertas, nem te agradaste delas” (embora sejam exigidas pela lei).
9 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌ kǎdʉ̀ àtɨ̀nà: «Kàgàwǎ, kànɨ̌ ma mɨ̀rà, ndɨ́nɨ̌ ma mɔnzɨ tɨ́ nyɨ nyòzè dhu.» Nɨ́ ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, Kàgàwà ìpfo kɔ̌kɔ̀ ɨ̀zǎ t’úbhota tɔ́ angyè pɛrɛ̀ kɔ́rɔ́, ndàdʉ̀ ʉ̀wʉnà Krɨ́stɔ̀ nyʉ́ nɨ̌.
9 Então acrescentou: “Aqui estou para fazer tua vontade”. Ele cancela a primeira aliança a fim de estabelecer a segunda.
10 Ndɨ̀ Krɨ́stɔ̀ anzɨ̀ Kàgàwà òzè dhu dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, àlɛ̌’ɨ, àlɛ̌ kú’o wà àlɛ̌, àlɛ̌ rɨ̀lǎ nzɛ́rɛnga ɔ̌ rɔ̀, yà kǐpfo ngbɔ̌na ndàbhʉ pɛrɛ̀ tɨ́ Kàgàwà tɔ̀ atdí-gʉ̀na kɛ̀lɛ̌ tɨ́ dhu-otù ɔ̌.
10 Pois a vontade de Deus era que fôssemos santificados pela oferta do corpo de Jesus Cristo, de uma vez por todas.
11 Pbàyàhúdí-bvʉ̌, ɨ̀ngbàtɨ́ ɨ̀lɨ ndɨ̀ kùhanɨ̀ mà nóongónà ìde bìlǐnganà Kàgàwà-ɔ̀nzɨ̌ pbɨ̀ndà kasʉ ɔ̀nzɨ ndɨ̀ ndɨ́ rɔ̀. Kǒngónà atdí pɛrɛ̀-tɨdɔ̀ kɛ̀lɛ̌ núbho ibí-gʉ̀na Kàgàwà tɔ̀, ɨ̀nzɨ̌ ɨ pɛrɛ̀ ràdʉ̀ ìndrǔ tɔ́ nzɛ́rɛnga ɨ̀tɔ̀ akɛkpá màtɨ́.
11 O sacerdote se apresenta todos os dias para realizar os serviços sagrados e oferece repetidamente os mesmos sacrifícios que nunca podem remover os pecados.
12 Pbɛ́tʉ̀, Krɨ́stɔ̀ náabhʉ̀ pɛrɛ̀ atdí tɨ́ Kàgàwà tɔ̀. Ndɨ pɛrɛ̀ nɨ’ɨ̀ yà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ nà rɨ́’ɨ̀, ndɨ̀tɔ̀ ìndrǔ tɔ́ nzɛ́rɛnga pɛrɛ̀. Ndɨrɔ̀, kǎrádɨ pɔ́tsɔ́ ɨfʉta tɔ́ ngari ɔ̌ Kàgàwà bhà fangà dɔ̀nǎ rɔ̀.
12 Nosso Sumo Sacerdote, porém, ofereceu a si mesmo como único sacrifício pelos pecados, válido para sempre. Então, sentou-se no lugar de honra à direita de Deus
13 Ányɨ̀, kà rɔ̌dɔna kòmbí dhu nɨ́, Kàgàwà rɨ̌ kɔ́rɔ́ kàbhà òmvǔ àbhʉ̌ kà rɔ̀bɛ̀ dɔ̀ya dhu.
13 e ali aguarda até que todos os seus inimigos sejam humilhados e postos debaixo de seus pés.
14 Obhó tɨ́, yà ndɨ̀ ndabhʉ̀ Kàgàwà tɔ̀ atdí tɨ́ pɛrɛ̀-otù ɔ̌, kǎbhʉ̀ kɔ̌kɔ̀ ndɨ̀ ndú’o rɨ̀lǎ fɨ̀yɔ́ nzɛ́rɛnga ɔ̌ rɔ̀ alɛ, rɨ̀’ɨ̀ àkǎkǎ atdídɔ̌ Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌ dhòdhódhónganà alɛ tɨ́.
14 Porque, mediante essa única oferta, ele tornou perfeitos para sempre os que estão sendo santificados.
15 Ndɨrɔ̀, Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí rɨ̌ ndɨ dhu ɔ̀vɔ àlɛ̌ tɔ̀ átɔ̀. Wɛmbɛrɛ̀ tɨ́, kà rɨ̌ dhu ɔ̀vɔ ndàtɨ:
15 E o Espírito Santo também testemunha que isso é verdade, pois diz:
16 «Ádrʉ̀ngbǎlɛ Kàgàwà rɨ̌ dhu ɔ̀vɔ ndàtɨ:
16 “Esta é a nova aliança que farei com meu povo depois daqueles dias, diz o Senhor: Porei minhas leis em seu coração e as escreverei em sua mente”.
17 Ɨma, ma mɨ́ nzɨ̌ abádhí tɔ́ nzɛ́rɛnga mà, abádhí tɔ́ afátá mànà nɨ́rɛ̀ tdɨ́tdɔ̌ akɛkpá màtɨ́.»
17 E acrescenta: “E nunca mais me lembrarei de seus pecados e seus atos de desobediência”.
18 Kàgàwà ʉ̀bà ìndrǔ tɔ́ nzɛ́rɛnga rɔ̀, ka kɨ́ mbǎ pɛrɛ̀ t’úbhota-atdyú nà ndɨ́nɨ̌ kʉ̌bà tɨ́ nzɛ́rɛnga.
18 Onde os pecados foram perdoados, já não há necessidade de oferecer mais sacrifícios.
19 Nɨ́rɔ̀ àbanɨ̌nzó, àlɛ̌ kà’ù wà dhu, Yěsù-azù-otù ɔ̌, àlɛ̌ ràrɨ̌ òtsù òtsù Atdídɔ̌ Ɨ̀lǎ Ngari ɔ̀.
19 Portanto, irmãos, por causa do sangue de Jesus, podemos entrar com toda confiança no lugar santíssimo,
20 Àbadhi ángbɛ ípìrɔ̌nga-ɔwʉ́tá tɔ́ otu àlɛ̌ tɔ̀, ndɨ ngari-tsʉ̀ ka kʉ́tɔ̀ nɨ̌ mbɛrʉ̀-ba-ɔ̌nga ndɨ̀ ndábhʉ rʉ̀fà ndɨ̀ dhu-otù ɔ̌. Kà-tɨ̀ nɨ́, ndɨ dhu rɔ́nzɨ̀ ndɨ̀ yà kǎbhʉ ngbɔ̌na nyʉ́ ndɨ̀tɨ́rɔ̀ kʉtɔ̌ mʉ̀sàlabhà dɔ̌ dhu-otù ɔ̌.
20 Por sua morte, Jesus abriu um caminho novo e vivo através da cortina que leva ao lugar santíssimo.
21 Obhó tɨ́, àlɛ̌ kɨ́’ɨ̀ Kàgàwà bhà ɨdzá kɔ́rɔ́ dhu dɔ̌ rɨ́’ɨ̀ ádrʉ̀ngbǎlɛ tɨ́ wɔ̀ ndɨ Ádrʉ̀ngbǎ Kùhanɨ̀ nà.
21 E, uma vez que temos um Sumo Sacerdote que governa sobre a casa de Deus,
22 Nɨ́, dhu àkǎ àlɛ̌ ròwù Kàgàwà-tɨ’ɔ̀ atdí àlɛ̌-afí nà, ndɨrɔ̀ àkǎkǎ atdídɔ̌ a’uta nà. Yěsù núu’o àlɛ̌-afí azùna nɨ̌, rɨ̀lǎ atdídɔ̌ nzɛ́rɛ ɨrɛ̀ta ɔ̌ rɔ̀, ndàdʉ̀ àlɛ̌-ngbɔ̀ ù’o ɨ̀lɨ̌lǎ ɨdha nɨ̌.
22 entremos com coração sincero e plena confiança, pois nossa consciência culpada foi purificada, e nosso corpo, lavado com água pura.
23 Kàgàwà akɔ̀ àlɛ̌ tɔ̀ ndɨ̀ ndɔ́nzɨna dhu tɔ́ làká àlɛ̌ tɔ̀. Ndɨrɔ̀ ka nɨ́ ndɨ̀ ndʉ̀nɔ̀ dhu ɨ̀fʉ̌ arɨ́ alɛ. Nɨ́ dhu àkǎ àlɛ̌ rɔ̀vɔ̀ wɔ̀ ndɨ àlɛ̌ kɔ́dɔna ndɨ́nɨ̌ àlɛ̌ kabá tɨ́ dhu kpangba ɨ̀nzɨ̌ àlɛ̌ kɨ́ àlɛ̌ ɨ̀ngyɛ̌ rɔ́rɔ̀.
23 Apeguemo-nos firmemente, sem vacilar, à esperança que professamos, porque Deus é fiel para cumprir sua promessa.
24 Ndɨrɔ̀, dhu àkǎ àlɛ̌ ràndà àlɛ̌ dɔ̀ nga mběyi àlɛ̌ nzínzì ɔ̌, ndɨ́nɨ̌ ndɨ dhu abhʉ̀ tɨ́ àlɛ̌ àlɛ̌ ròzè àlɛ̌ àlɛ̌ nzínzì ɔ̌, àlɛ̌ ràdʉ̀ àmbɛ ídzì dhu ɔ̀nzɨ̀ dɔ̌.
24 Pensemos em como motivar uns aos outros na prática do amor e das boas obras.
25 Dhu àkǎ nzá àlɛ̌ rʉ̀bhà atdíkpá àlɛ̌ kɨ́ àlɛ̌-tsʉ̀ ùndǔ dhu, àdhàdhɨ̀ atdídhená alɛ arɔ́nzɨna dhu bhěyi. Ndɨrɔ̀, dhu àkǎ àlɛ̌ ròngò àlɛ̌-afí àbhʉ ròtsì ɔbɨ àlɛ̌ nzínzì ɔ̌. Àlɛ̌ kàkǎ àlɛ̌ rɔ̀nzɨ̀ dhu ndɨ dhu bhěyi, nyɨ̌ nyàla wà Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù rǐngo ɔ̀ná ɨdhɔ rɨ̌ ndìndù dhu dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
25 E não deixemos de nos reunir, como fazem alguns, mas encorajemo-nos mutuamente, sobretudo agora que o dia está próximo.
26 Obhó tɨ́, àlɛ̌ kapɛ́ àmbɛ nzɛ́rɛnga ɔ̀nzɨ̀ dɔ̌ kɨ̀sɨ́ tɨ́, ɨwà àlɛ̌ kʉ̀nɨ obhónga rɔ́rɔ̀, nɨ́ Kàgàwà tɔ̀ àlɛ̌ kádʉ̀ ùbhonà àlɛ̌ tɔ́ nzɛ́rɛnga kʉ̌bà tɨ́ ngǎtsi pɛrɛ̀ rɨ̌ mbǎ tdɨ́tdɔ̌.
26 Se continuamos a pecar deliberadamente depois de ter recebido o conhecimento da verdade, já não há sacrifício que cubra esses pecados.
27 Pbɛ́tʉ̀, ndʉ̀bhà rádʉ̀ àlɛ̌ tɔ̀ dhu nɨ́, àlɛ̌ ɔ̌ ɔdɔ́na, àlɛ̌ kɨ́ Kàgàwà rɨ̌ anya ɔ̀tdɨ̀ àlɛ̌ dɔ̌, ndɔ̀tdɨ̀ àlɛ̌’ɨ, rɔ̀ná òmvǔ-tsè atdídɔ̌ ɔ́rʉ̀ kàzʉ nɨ̌ dhu ɔ̀dɔ dhu.
27 Há somente a assustadora expectativa do julgamento e do fogo intenso que consumirá os inimigos.
28 Angyi ka kongónà Músà bhà Ʉyátá nʉ̀kɔ̀ ɨ̀ngbàtɨ́ ɨ̀lɨ ndɨ̀ alɛ mà, nóhò ɨ̀mbǎ ɨzʉ tɔ́ alɛ-afí na, ɔ́yɔ̌ alɛ mà, ndɨrɔ̀ ngǎtsi nɨ̌ ɨ̀bhʉ alɛ mà níkò kɔ̀nzɨ̀ dhu tɔ́ ngàmbì tɨ́ rɔ̀.
28 Pois quem se recusava a obedecer à lei de Moisés era morto sem misericórdia, com base no depoimento de duas ou três testemunhas.
29 Nɨ́rɔ̀, Kàgàwà t’ídhùnà gàyà nɔ̀nzɨ̀ alɛ tɨ́ nzɨ̌ àdʉ̀ ododu màlɨpɔ̀ nyʉ́ nábà? Obhó tɨ́, ndɨ alɛ nɨ́fʉ nzá yà ndɨ̀ nú’o ndɨ̀lǎ nzɛ́rɛnga ɔ̌ rɔ̀ Kàgàwà t’ídhùnà-azù, yà ìndrǔ nábhʉ rùngbò ɨ̀ Kàgàwà mànà azu. Ndɨrɔ̀ ndɨ alɛ ʉ̀nɔ̀ dhu nzɛ́rɛ yà ìndrǔ àbhʉ̌ arɨ́ rʉ̀nɨ Kàgàwà bhà ídzìnga kàbhà Ɨ̀lɨ̌lǎ Alafí nɨ̌.
29 Imaginem quão maior será o castigo para quem insultou o Filho de Deus, tratou como comum e profano o sangue da aliança que o santificou e menosprezou o Espírito Santo que concede graça.
30 Obhó tɨ́, àlɛ̌ kʉ̀nɨ wà yàrɨ́ dhu navɔ̀ ìndrǔ tɔ̀ alɛ. Kǎtɨ:
30 Pois conhecemos aquele que disse: “A vingança cabe a mim; eu lhes darei o que merecem”. E também: “O Senhor julgará o seu povo”.
31 Kàgàwà, yà ípìrɔ̌nga nà arɨ́’ɨ̀ dhòdhódhónganà alɛ-fɔ́ ìndrǔ rɨ̌sɨ̌ dhu nɨ́ ɔdɔ̀na àkǎ kɔnzɨ̀ atdídɔ̌ dhu!
31 Que coisa terrível é cair nas mãos do Deus vivo.
32 Nyɨ̀rɛ̀ pɛ́ yà angyi ndɨ̀ nanzɨ̀ rʉ̀kʉ́ dhu, yà Kàgàwà awʉ̀ nyɨ̀kʉ́ nga ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌. Nyɨ̌ nyabà àpbɛ̀ abhɔ nyʉ́ ìndrǔ-fɔ́, pbɛ́tʉ̀ nyɨ̌ nyandù ɨ àpbɛ̀-dzi kɔ́rɔ́.
32 Lembrem-se dos primeiros dias, quando foram iluminados, e de como permaneceram firmes apesar de muita luta e sofrimento.
33 Atdídhená kàsʉmɨ̀ ɔ̌, ka kowúnà dhu ʉ̀nɔ̀ rɔ̌ nzɛ́rɛ nyɨ̌ nɨ̌, kadʉ̀ àvu rʉ̀kʉ́ ábhɔ̌ alɛ-ɔ̀nzɨ̌ rɔ̀. Ndɨrɔ̀ ngʉ̌kpà kàsʉmɨ̀ ɔ̌, nyɨ̌ nyowúnà nyǎpbò rɔ̌ atdíkpá kɔ̌kɔ̀ rɔ̀yá ka kávu alɛ mànà.
33 Houve ocasiões em que foram expostos a insultos e espancamentos; em outras, ajudaram os que passavam pelas mesmas coisas.
34 Nyɨ̌ nyabà ɨzʉ kɔ̌kɔ̀ imbi-dzà ɔ̀ ɨ’ɨ̀ alɛ dɔ̌, nyǎdʉ̀ fʉkʉ́ dhu-tsí ʉ̀dhǎ ka kɨ́ dhu ná’ù dhɛ̀dhɛ nyʉ́ nà, nyɨ̌ nyʉnɨ dhu ìnè nyɨ̌ ràrɨ̌’ɨ̀ ídzì dhu-tsí, yà mběyi nyʉ́ rɨ́’ɨ̀ ndɨrɔ̀ dhòdhódhónga nà rádɨ nà dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
34 Sofreram com os que foram presos e aceitaram com alegria quando lhes foi tirado tudo que possuíam. Sabiam que lhes esperavam coisas melhores, que durarão para sempre.
35 Nɨ́rɔ̀, nyɨ̌ nyàkǎ nzá nyʉ̌bhà fʉ̀kʉ́ a’uta, ndɨ a’uta rɨ̌ ádrʉ̀ngbǎ pɛrɛ̀ nyʉ́ nábhʉ̌ nyǎbà nɨ́dhunɨ̌.
35 Portanto, não abram mão de sua firme confiança. Lembrem-se da grande recompensa que ela lhes traz.
36 Nyɨ̌ nyàkǎ nyɨ̌dɔ̀ afíkʉ obvò, ndɨ́nɨ̌ nyɨ̌ nyɔnzɨ tɨ́ Kàgàwà ózè dhu, kà ràdʉ̀ yà ndɨ̀ ndakɔ̀ fɨ̀ndá làká fʉ̌kʉ̀ dhu nábhʉ fʉ̌kʉ̀.
36 Vocês precisam perseverar, a fim de que, depois de terem feito a vontade de Deus, recebam tudo que ele lhes prometeu.
37 Obhó tɨ́, Ɨ̀lɨ̌lǎ Andítá ɔ̀ Kàgàwà rǎtɨna:
37 “Pois em breve virá aquele que está para vir; não se atrasará.
38 Obhónángatálɛ tɨ́ rɨ́’ɨ̀ nyɨ̀kpɔ́du ɔ̌ alɛ,
38 Meu justo viverá pela fé; se ele se afastar, porém, não me agradarei dele.”
39 Pbɛ́tʉ̀, àlɛ̌’ɨ́ na, àlɛ̌ nɨ́ nzɨ̌ olù rádʉ̀ ’àdu, ’àdʉ̀ ùwǐ alɛ. Àlɛ̌ nɨ́ ɨwà Kàgàwà ná’ù alɛ, ndɨ́nɨ̌ ndɨ a’uta nɔ́ɔdɔ tɨ́ àlɛ̌ tɔ́ ípìrɔ̌nga.
39 Mas não somos como aqueles que se afastam para sua própria destruição. Somos pessoas de fé cuja alma é preservada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.