Hebreus 10
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs BKJ
1 Músà bhà Ʉyátá nɨ’ɨ̀ ɨ̀rà rɨ́rà ídzì dhu tɔ́ ɔ́fɔ̀ ɨ̀tɛ̀ rɨ́ àlɛ̌ tɔ̀ dhu, pbɛ́tʉ̀ ka nɨ’ɨ̀ nzɨ̌ ɨ dhu nyʉ́ ɨ̀tɨ́rɔ̀. Ndɨ Ʉyátá náazè nɨ́ kongò atdí pɛrɛ̀-tɨdɔ̀ kɛ̀lɛ̌ núbho Kàgàwà tɔ̀ yà atɔ náarɨ́ ɨ̀rà dhu bhěyi. Nɨ́ ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, kǎránà nzɨ̌ Kàgàwà-tɨ’ɔ̀ ríwu alɛ nábhʉ rɔ̌ rɨ̀’ɨ̀ àkǎkǎ alɛ tɨ́.
1 Porque a lei, tendo a sombra das coisas boas que virão, e não a imagem exata das coisas, não pode nunca, com os mesmos sacrifícios que eram continuamente oferecidos de ano em ano, aperfeiçoar os que se achegam.
2 Dhu ɨ’ɨ̀na gukyè wɔ̀ dhu bhěyi rɨ́ Kàgàwà ʉ̀lɛ̌ alɛ rǎdʉ̀ ’ù’o ’ɨ̀lǎ dòtsí Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌ atdí-gʉ̀na tɨ́ dhu tɨ́, nɨ́ ɨ alɛ náawùna nzɨ̌ ’ɔ̀zʉ̀ rɔ̌ tdɨ́tdɔ̌ nzɛ́rɛngatálɛ tɨ́. Ndɨrɔ̀ abádhí ʉbhàna ɨ̀zǎ tɔ́ pɛrɛ̀ ùbhǒ ɨ̀ ɨ́ Kàgàwà tɔ̀ dhu atdídɔ̌.
2 Se ainda o fosse, não teriam deixado de ser oferecidos? Pois os adoradores, tendo sido uma vez purificados, nunca mais teriam consciência de pecado.
3 Pbɛ́tʉ̀, ndɨ ɨ̀zǎ tɔ́ pɛrɛ̀-otù ɔ̌, ìndrǔ owúnà fɨ̀yɔ́ nzɛ́rɛnga nísè rɔ̌ yà atɔ náarɨ́rà rɔ̌.
3 Mas, nesses sacrifícios, a cada ano se recordam os pecados.
4 Obhó tɨ́, ìkyì-akpá-azù mà ɨ̀ndrɨ̀-akpá-azù mànà rɨ̌ nzɨ̌ àdʉ̀ ìndrǔ tɔ́ nzɛ́rɛnga ìndò akɛkpá màtɨ́.
4 Porque não é possível que o sangue de touros e de bodes tire pecados.
5 Nɨ́ ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, Krɨ́stɔ̀ ɨra yà adzɨ ɔ̌ ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌, kǎvɔ̀ dhu Kàgàwà tɔ̀, ndàtɨ:
5 Pelo que, quando ele veio ao mundo, diz: Sacrifício e oferta não quiseste, mas um corpo me preparaste.
6 Kàzʉ ɔ̀ ka kʉ́bɨna ɨ̀zǎ tɔ́ pɛrɛ̀ mà,
6 Em ofertas queimadas e sacrifícios pelo pecado não tens prazer algum.
7 Nɨ́, ma madʉ̀ àtɨ̀nà ɨnyɨ nɨ̌:
7 Então, eu disse: Eis-me aqui (na cabeça do rolo está escrito sobre mim) para fazer a tua vontade, ó Deus.
8 Àlɛ̌ kàla wà dhu, Krɨ́stɔ̀ ravɔ̀ dhu, ndàtɨ: «Nyɨ nyazè nzá, ɨ̀zǎ tɔ́ pɛrɛ̀ mà, ngʉ̌kpà pɛrɛ̀-tɨdɔ̀ mànà. Ndɨrɔ̀ nyɨ nyazè nzá ʉ̀bɨ tɨ́ ka kʉ́bɨna ɨ̀zǎ tɔ́ pɛrɛ̀ mà nzɛ́rɛnga t’ʉ́bàta tɔ́ pɛrɛ̀ mànà. Kɔ́rɔ́ kɔ̀rɨ́ dhu náafɔ̀ nzá nyɨ̀kpɔ́nʉ.» Kǎvɔ̀ dhu ndɨ dhu bhěyi àzèmbè kɔ́rɔ́ kɔ̌kɔ̀ pɛrɛ̀ núbhǒ ka karɨ́ àdhàdhɨ̀ Ʉyátá nónzì ka dhu bhěyi rɔ́rɔ̀ tɨ́.
8 Acima, quando disse: Sacrifício e ofertas, e ofertas queimadas e ofertas pelo pecado não quiseste, nem neles tiveste prazer, os quais são oferecidos pela lei.
9 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌ kǎdʉ̀ àtɨ̀nà: «Kàgàwǎ, kànɨ̌ ma mɨ̀rà, ndɨ́nɨ̌ ma mɔnzɨ tɨ́ nyɨ nyòzè dhu.» Nɨ́ ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, Kàgàwà ìpfo kɔ̌kɔ̀ ɨ̀zǎ t’úbhota tɔ́ angyè pɛrɛ̀ kɔ́rɔ́, ndàdʉ̀ ʉ̀wʉnà Krɨ́stɔ̀ nyʉ́ nɨ̌.
9 Então, ele disse: Eis-me aqui para fazer a tua vontade, ó Deus. Ele tira o primeiro, para que possa estabelecer o segundo.
10 Ndɨ̀ Krɨ́stɔ̀ anzɨ̀ Kàgàwà òzè dhu dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, àlɛ̌’ɨ, àlɛ̌ kú’o wà àlɛ̌, àlɛ̌ rɨ̀lǎ nzɛ́rɛnga ɔ̌ rɔ̀, yà kǐpfo ngbɔ̌na ndàbhʉ pɛrɛ̀ tɨ́ Kàgàwà tɔ̀ atdí-gʉ̀na kɛ̀lɛ̌ tɨ́ dhu-otù ɔ̌.
10 Por cuja vontade somos santificados pela oferta do corpo de Jesus Cristo, feita de uma vez por todas.
11 Pbàyàhúdí-bvʉ̌, ɨ̀ngbàtɨ́ ɨ̀lɨ ndɨ̀ kùhanɨ̀ mà nóongónà ìde bìlǐnganà Kàgàwà-ɔ̀nzɨ̌ pbɨ̀ndà kasʉ ɔ̀nzɨ ndɨ̀ ndɨ́ rɔ̀. Kǒngónà atdí pɛrɛ̀-tɨdɔ̀ kɛ̀lɛ̌ núbho ibí-gʉ̀na Kàgàwà tɔ̀, ɨ̀nzɨ̌ ɨ pɛrɛ̀ ràdʉ̀ ìndrǔ tɔ́ nzɛ́rɛnga ɨ̀tɔ̀ akɛkpá màtɨ́.
11 E cada sacerdote se apresenta diariamente, ministrando e oferecendo muitas vezes os mesmos sacrifícios, que nunca podem tirar os pecados.
12 Pbɛ́tʉ̀, Krɨ́stɔ̀ náabhʉ̀ pɛrɛ̀ atdí tɨ́ Kàgàwà tɔ̀. Ndɨ pɛrɛ̀ nɨ’ɨ̀ yà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ nà rɨ́’ɨ̀, ndɨ̀tɔ̀ ìndrǔ tɔ́ nzɛ́rɛnga pɛrɛ̀. Ndɨrɔ̀, kǎrádɨ pɔ́tsɔ́ ɨfʉta tɔ́ ngari ɔ̌ Kàgàwà bhà fangà dɔ̀nǎ rɔ̀.
12 Mas este homem, havendo oferecido um único sacrifício pelos pecados para sempre, assentou-se à direita de Deus.
13 Ányɨ̀, kà rɔ̌dɔna kòmbí dhu nɨ́, Kàgàwà rɨ̌ kɔ́rɔ́ kàbhà òmvǔ àbhʉ̌ kà rɔ̀bɛ̀ dɔ̀ya dhu.
13 Deste momento em diante encontra-se à espera, até que os seus inimigos sejam postos por escabelo de seus pés.
14 Obhó tɨ́, yà ndɨ̀ ndabhʉ̀ Kàgàwà tɔ̀ atdí tɨ́ pɛrɛ̀-otù ɔ̌, kǎbhʉ̀ kɔ̌kɔ̀ ndɨ̀ ndú’o rɨ̀lǎ fɨ̀yɔ́ nzɛ́rɛnga ɔ̌ rɔ̀ alɛ, rɨ̀’ɨ̀ àkǎkǎ atdídɔ̌ Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌ dhòdhódhónganà alɛ tɨ́.
14 Porque com uma só oferta ele aperfeiçoou para sempre os que estão santificados;
15 Ndɨrɔ̀, Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí rɨ̌ ndɨ dhu ɔ̀vɔ àlɛ̌ tɔ̀ átɔ̀. Wɛmbɛrɛ̀ tɨ́, kà rɨ̌ dhu ɔ̀vɔ ndàtɨ:
15 e disto o Espírito Santo também nos é por testemunha, porque depois de haver dito:
16 «Ádrʉ̀ngbǎlɛ Kàgàwà rɨ̌ dhu ɔ̀vɔ ndàtɨ:
16 Este é o pacto que farei com eles depois daqueles dias, diz o Senhor: Colocarei as minhas leis em seus corações, e em suas mentes as escreverei;
17 Ɨma, ma mɨ́ nzɨ̌ abádhí tɔ́ nzɛ́rɛnga mà, abádhí tɔ́ afátá mànà nɨ́rɛ̀ tdɨ́tdɔ̌ akɛkpá màtɨ́.»
17 e de seus pecados e iniquidades não mais me lembrarei.
18 Kàgàwà ʉ̀bà ìndrǔ tɔ́ nzɛ́rɛnga rɔ̀, ka kɨ́ mbǎ pɛrɛ̀ t’úbhota-atdyú nà ndɨ́nɨ̌ kʉ̌bà tɨ́ nzɛ́rɛnga.
18 Ora, onde há remissão destes, não há mais oferta pelo pecado.
19 Nɨ́rɔ̀ àbanɨ̌nzó, àlɛ̌ kà’ù wà dhu, Yěsù-azù-otù ɔ̌, àlɛ̌ ràrɨ̌ òtsù òtsù Atdídɔ̌ Ɨ̀lǎ Ngari ɔ̀.
19 Tendo, pois, irmãos, ousadia para entrarmos no santíssimo lugar, pelo sangue de Jesus,
20 Àbadhi ángbɛ ípìrɔ̌nga-ɔwʉ́tá tɔ́ otu àlɛ̌ tɔ̀, ndɨ ngari-tsʉ̀ ka kʉ́tɔ̀ nɨ̌ mbɛrʉ̀-ba-ɔ̌nga ndɨ̀ ndábhʉ rʉ̀fà ndɨ̀ dhu-otù ɔ̌. Kà-tɨ̀ nɨ́, ndɨ dhu rɔ́nzɨ̀ ndɨ̀ yà kǎbhʉ ngbɔ̌na nyʉ́ ndɨ̀tɨ́rɔ̀ kʉtɔ̌ mʉ̀sàlabhà dɔ̌ dhu-otù ɔ̌.
20 por um caminho novo e vivo, que ele consagrou para nós, através do véu, isto é, da sua carne,
21 Obhó tɨ́, àlɛ̌ kɨ́’ɨ̀ Kàgàwà bhà ɨdzá kɔ́rɔ́ dhu dɔ̌ rɨ́’ɨ̀ ádrʉ̀ngbǎlɛ tɨ́ wɔ̀ ndɨ Ádrʉ̀ngbǎ Kùhanɨ̀ nà.
21 e tendo um sumo sacerdote sobre a casa de Deus;
22 Nɨ́, dhu àkǎ àlɛ̌ ròwù Kàgàwà-tɨ’ɔ̀ atdí àlɛ̌-afí nà, ndɨrɔ̀ àkǎkǎ atdídɔ̌ a’uta nà. Yěsù núu’o àlɛ̌-afí azùna nɨ̌, rɨ̀lǎ atdídɔ̌ nzɛ́rɛ ɨrɛ̀ta ɔ̌ rɔ̀, ndàdʉ̀ àlɛ̌-ngbɔ̀ ù’o ɨ̀lɨ̌lǎ ɨdha nɨ̌.
22 cheguemo-nos com coração verdadeiro, em inteira certeza de fé; tendo o coração purificado da má consciência, e o corpo lavado com água pura.
23 Kàgàwà akɔ̀ àlɛ̌ tɔ̀ ndɨ̀ ndɔ́nzɨna dhu tɔ́ làká àlɛ̌ tɔ̀. Ndɨrɔ̀ ka nɨ́ ndɨ̀ ndʉ̀nɔ̀ dhu ɨ̀fʉ̌ arɨ́ alɛ. Nɨ́ dhu àkǎ àlɛ̌ rɔ̀vɔ̀ wɔ̀ ndɨ àlɛ̌ kɔ́dɔna ndɨ́nɨ̌ àlɛ̌ kabá tɨ́ dhu kpangba ɨ̀nzɨ̌ àlɛ̌ kɨ́ àlɛ̌ ɨ̀ngyɛ̌ rɔ́rɔ̀.
23 Fiquemos, pois, firmes em nossa profissão de fé, sem nos abalar; (porque fiel é aquele que prometeu);
24 Ndɨrɔ̀, dhu àkǎ àlɛ̌ ràndà àlɛ̌ dɔ̀ nga mběyi àlɛ̌ nzínzì ɔ̌, ndɨ́nɨ̌ ndɨ dhu abhʉ̀ tɨ́ àlɛ̌ àlɛ̌ ròzè àlɛ̌ àlɛ̌ nzínzì ɔ̌, àlɛ̌ ràdʉ̀ àmbɛ ídzì dhu ɔ̀nzɨ̀ dɔ̌.
24 e consideremo-nos uns aos outros, para nos estimularmos ao amor e às boas obras.
25 Dhu àkǎ nzá àlɛ̌ rʉ̀bhà atdíkpá àlɛ̌ kɨ́ àlɛ̌-tsʉ̀ ùndǔ dhu, àdhàdhɨ̀ atdídhená alɛ arɔ́nzɨna dhu bhěyi. Ndɨrɔ̀, dhu àkǎ àlɛ̌ ròngò àlɛ̌-afí àbhʉ ròtsì ɔbɨ àlɛ̌ nzínzì ɔ̌. Àlɛ̌ kàkǎ àlɛ̌ rɔ̀nzɨ̀ dhu ndɨ dhu bhěyi, nyɨ̌ nyàla wà Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù rǐngo ɔ̀ná ɨdhɔ rɨ̌ ndìndù dhu dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
25 Não abandonando a nossa assembleia, como é costume de alguns, antes exortando-nos uns aos outros; e tanto mais, à medida que vedes que aquele dia se aproxima.
26 Obhó tɨ́, àlɛ̌ kapɛ́ àmbɛ nzɛ́rɛnga ɔ̀nzɨ̀ dɔ̌ kɨ̀sɨ́ tɨ́, ɨwà àlɛ̌ kʉ̀nɨ obhónga rɔ́rɔ̀, nɨ́ Kàgàwà tɔ̀ àlɛ̌ kádʉ̀ ùbhonà àlɛ̌ tɔ́ nzɛ́rɛnga kʉ̌bà tɨ́ ngǎtsi pɛrɛ̀ rɨ̌ mbǎ tdɨ́tdɔ̌.
26 Porque se pecamos voluntariamente, depois de termos recebido o conhecimento da verdade, já não resta mais sacrifício pelos pecados.
27 Pbɛ́tʉ̀, ndʉ̀bhà rádʉ̀ àlɛ̌ tɔ̀ dhu nɨ́, àlɛ̌ ɔ̌ ɔdɔ́na, àlɛ̌ kɨ́ Kàgàwà rɨ̌ anya ɔ̀tdɨ̀ àlɛ̌ dɔ̌, ndɔ̀tdɨ̀ àlɛ̌’ɨ, rɔ̀ná òmvǔ-tsè atdídɔ̌ ɔ́rʉ̀ kàzʉ nɨ̌ dhu ɔ̀dɔ dhu.
27 Porém uma expectação terrível de juízo, e uma indignação ardente que há de devorar os adversários.
28 Angyi ka kongónà Músà bhà Ʉyátá nʉ̀kɔ̀ ɨ̀ngbàtɨ́ ɨ̀lɨ ndɨ̀ alɛ mà, nóhò ɨ̀mbǎ ɨzʉ tɔ́ alɛ-afí na, ɔ́yɔ̌ alɛ mà, ndɨrɔ̀ ngǎtsi nɨ̌ ɨ̀bhʉ alɛ mà níkò kɔ̀nzɨ̀ dhu tɔ́ ngàmbì tɨ́ rɔ̀.
28 Aquele que desprezou a lei de Moisés, morreu sem misericórdia, sob duas ou três testemunhas.
29 Nɨ́rɔ̀, Kàgàwà t’ídhùnà gàyà nɔ̀nzɨ̀ alɛ tɨ́ nzɨ̌ àdʉ̀ ododu màlɨpɔ̀ nyʉ́ nábà? Obhó tɨ́, ndɨ alɛ nɨ́fʉ nzá yà ndɨ̀ nú’o ndɨ̀lǎ nzɛ́rɛnga ɔ̌ rɔ̀ Kàgàwà t’ídhùnà-azù, yà ìndrǔ nábhʉ rùngbò ɨ̀ Kàgàwà mànà azu. Ndɨrɔ̀ ndɨ alɛ ʉ̀nɔ̀ dhu nzɛ́rɛ yà ìndrǔ àbhʉ̌ arɨ́ rʉ̀nɨ Kàgàwà bhà ídzìnga kàbhà Ɨ̀lɨ̌lǎ Alafí nɨ̌.
29 Com quão maior castigo pensais vós que será julgado merecedor aquele que pisar o Filho de Deus, e tiver por profano o sangue do pacto com que foi santificado, e ultrajar ao Espírito da graça?
30 Obhó tɨ́, àlɛ̌ kʉ̀nɨ wà yàrɨ́ dhu navɔ̀ ìndrǔ tɔ̀ alɛ. Kǎtɨ:
30 Porque conhecemos aquele que disse: A vingança pertence a mim, eu retribuirei, diz o Senhor. E outra vez: O Senhor julgará o seu povo.
31 Kàgàwà, yà ípìrɔ̌nga nà arɨ́’ɨ̀ dhòdhódhónganà alɛ-fɔ́ ìndrǔ rɨ̌sɨ̌ dhu nɨ́ ɔdɔ̀na àkǎ kɔnzɨ̀ atdídɔ̌ dhu!
31 Coisa terrível é cair nas mãos do Deus vivo.
32 Nyɨ̀rɛ̀ pɛ́ yà angyi ndɨ̀ nanzɨ̀ rʉ̀kʉ́ dhu, yà Kàgàwà awʉ̀ nyɨ̀kʉ́ nga ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌. Nyɨ̌ nyabà àpbɛ̀ abhɔ nyʉ́ ìndrǔ-fɔ́, pbɛ́tʉ̀ nyɨ̌ nyandù ɨ àpbɛ̀-dzi kɔ́rɔ́.
32 Lembrai-vos, porém, dos dias passados, nos quais, depois de serdes iluminados, suportastes grande combate de aflições.
33 Atdídhená kàsʉmɨ̀ ɔ̌, ka kowúnà dhu ʉ̀nɔ̀ rɔ̌ nzɛ́rɛ nyɨ̌ nɨ̌, kadʉ̀ àvu rʉ̀kʉ́ ábhɔ̌ alɛ-ɔ̀nzɨ̌ rɔ̀. Ndɨrɔ̀ ngʉ̌kpà kàsʉmɨ̀ ɔ̌, nyɨ̌ nyowúnà nyǎpbò rɔ̌ atdíkpá kɔ̌kɔ̀ rɔ̀yá ka kávu alɛ mànà.
33 Em parte, sendo feitos alvos tanto de desonra como de aflições, e também por vos tornardes companheiros dos que assim foram tratados.
34 Nyɨ̌ nyabà ɨzʉ kɔ̌kɔ̀ imbi-dzà ɔ̀ ɨ’ɨ̀ alɛ dɔ̌, nyǎdʉ̀ fʉkʉ́ dhu-tsí ʉ̀dhǎ ka kɨ́ dhu ná’ù dhɛ̀dhɛ nyʉ́ nà, nyɨ̌ nyʉnɨ dhu ìnè nyɨ̌ ràrɨ̌’ɨ̀ ídzì dhu-tsí, yà mběyi nyʉ́ rɨ́’ɨ̀ ndɨrɔ̀ dhòdhódhónga nà rádɨ nà dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
34 Pois vos compadecestes de mim em minhas prisões, mas também com alegria aceitastes a espoliação dos vossos bens, sabendo que vós tendes no céu uma possessão melhor e duradoura.
35 Nɨ́rɔ̀, nyɨ̌ nyàkǎ nzá nyʉ̌bhà fʉ̀kʉ́ a’uta, ndɨ a’uta rɨ̌ ádrʉ̀ngbǎ pɛrɛ̀ nyʉ́ nábhʉ̌ nyǎbà nɨ́dhunɨ̌.
35 Não lanceis fora a vossa confiança, a qual tem uma grande recompensa.
36 Nyɨ̌ nyàkǎ nyɨ̌dɔ̀ afíkʉ obvò, ndɨ́nɨ̌ nyɨ̌ nyɔnzɨ tɨ́ Kàgàwà ózè dhu, kà ràdʉ̀ yà ndɨ̀ ndakɔ̀ fɨ̀ndá làká fʉ̌kʉ̀ dhu nábhʉ fʉ̌kʉ̀.
36 Porque necessitais de paciência, para que, depois de haverdes feito a vontade de Deus, alcanceis a promessa.
37 Obhó tɨ́, Ɨ̀lɨ̌lǎ Andítá ɔ̀ Kàgàwà rǎtɨna:
37 Porque por mais um pouco de tempo, aquele que há de vir virá, e não tardará.
38 Obhónángatálɛ tɨ́ rɨ́’ɨ̀ nyɨ̀kpɔ́du ɔ̌ alɛ,
38 Ora, o justo viverá pela fé; mas se algum homem recuar, a minha alma não terá prazer nele.
39 Pbɛ́tʉ̀, àlɛ̌’ɨ́ na, àlɛ̌ nɨ́ nzɨ̌ olù rádʉ̀ ’àdu, ’àdʉ̀ ùwǐ alɛ. Àlɛ̌ nɨ́ ɨwà Kàgàwà ná’ù alɛ, ndɨ́nɨ̌ ndɨ a’uta nɔ́ɔdɔ tɨ́ àlɛ̌ tɔ́ ípìrɔ̌nga.
39 Nós, porém, não somos daqueles que recuam para a perdição, mas daqueles que creem para a salvação da alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.