Filipenses 2
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs NAA
1 Àbanɨ̌nzó, nyɨ̌ nyapɛ́ ɨ̀’ɨ̀ Krɨ́stɔ̀-nyʉtsì nyɨ̌ nyóko dhu nábhʉ nyɨ̌ nyǒtsì ɔbɨ dhu tɨ́, nyɨ̌ nyapɛ́ ɨ̀’ɨ̀ kàbhà àzè nábhʉ afíkʉ ròtsì ɔbɨ dhu tɨ́, nyɨ̌ nyapɛ́ ɨ̀’ɨ̀ Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí mànà nyɨ̌ nyúngbò nyɨ̌ dhu tɨ́, nyɨ̌ nyapɛ́ ɨ̀’ɨ̀ ɨzʉ àbà ka kɨ́ ìndrǔ dɔ̌ dhu tɔ́ alɛ-afí nà nyɨ̌ nyɨ́’ɨ̀ dhu tɨ́,
1 Portanto, se existe alguma exortação em Cristo, alguma consolação de amor, alguma comunhão do Espírito, se há profundo afeto e sentimento de compaixão,
2 nɨ́rɔ̀, nyàbhʉ ɨdhɛ̀du rɨ̀ka ndɨ̀ atdídɔ̌, atdí ɨrɛ̀ta ɔ̌ nyɨ̌ nyóko dhu-otù ɔ̌. Nyòzè nyɨ̌ nzínzìkʉ ɔ̌ Krɨ́stɔ̀ náazè nyɨ̌ dhu bhěyi, atdyúkʉ ràdʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ atdí dhu dɔ̌ tɨ́.
2 então completem a minha alegria, tendo o mesmo modo de pensar, tendo o mesmo amor e sendo unidos de alma e mente.
3 Àpɛ́ nyòngò atdí dhu mà nɔ́nzɨ̀ agòta tɔ́ alɛ-afí nà, ndɨrɔ̀ ɨ̀mbǎ tɨ̌na nà ivìta tɔ́ alɛ-afí nà. Nyòngò òko yɔrɔwà nà nzínzìkʉ ɔ̌, ɨ̀ngbàtɨ́ ɨ̀lɨ ndɨ̀ alɛ mà nzínzìkʉ ɔ̌ rɔ̀zʉ̀ ɔdhɨ̀nà ádrʉ̀ngbǎlɛ tɨ́ ròsè dɔ̀na nǎ ndɨ̀tɨ́rɔ̀.
3 Não façam nada por interesse pessoal ou vaidade, mas por humildade, cada um considerando os outros superiores a si mesmo,
4 Ɨ̀ngbàtɨ́ ɨ́lɨ ndɨ̀ alɛ mà nzínzìkʉ ɔ̌ nákǎ nzá ndɔ̀nɛ̀ ídzìnga fɨ̌ndà tɨ́ ndɨ̀tɨ́rɔ̀, pbɛ́tʉ̀ kàkǎ ndɔ̀nɛ̀ ka ngʉ̌kpà alɛ tɔ̀ átɔ̀.
4 não tendo em vista somente os seus próprios interesses, mas também os dos outros.
5 Nyɨ̌ nyàkǎ nyɨ̌’ɨ̀ nà nzínzìkʉ ɔ̌ ɔ́fɔ̀ nɨ́, Yěsù Krɨ́stɔ̀ ɨ’ɨ̀ nà nyʉnatsì ɔ́fɔ̀.
5 Tenham entre vocês o mesmo modo de pensar de Cristo Jesus,
6 Rɔ̀pɛ̀ ndɨ̀ dɔ̀na-kpa ɔ̀ rɔ̀, Àbadhi nɨ́ɨ’ɨ̀ Kàgàwà nyʉ́ bhěyi,
6 que, mesmo existindo na forma de Deus, não considerou o ser igual a Deus algo que deveria ser retido a qualquer custo.
7 Kʉ̌bhà pbɨ̀ndà ádrʉ̀ngbǎnga kɔ́rɔ́, kʉgʉ̀ ndɨ̀ ìndrǔ bhěyi,
7 Pelo contrário, ele se esvaziou, assumindo a forma de servo, tornando-se semelhante aos seres humanos. E, reconhecido em figura humana,
8 Kǐfo ndɨ̀ obvò ndɨ̀tɨ́rɔ̀ ndɨ̀fʉ Kàgàwà, ràrà àhʉ ndɨ̀ ndɔ́vɛ̀ dhu ɔ̀. Ndɨ kàbhà ɔvɛ nɨ’ɨ̀ mʉ̀sàlabhà dɔ̌ ɔvɛ.
8 ele se humilhou, tornando-se obediente até a morte, e morte de cruz.
9 Nɨ́ ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, Kàgàwà nyʉ́ ndɨ̀tɨ́rɔ̀ nɨ́ɨdzɨ́ ka ɔrʉ́ nyʉ́ atdídɔ̌, ndàbhʉ kɔ́rɔ́ ɔvɔ dɔ̀nǎ ósè ɔvɔ kà tɔ̀.
9 Por isso também Deus o exaltou sobremaneira e lhe deu o nome que está acima de todo nome,
10 Kàgàwà avɔ̀ ndɨ ɔvɔ kà-dɔ̌, ndɨ́nɨ̌ ndɨ ɔvɔ rɔ̌, yà ndɨ̀ ndabhɔ̀lɔ̀ kɔ́rɔ́ dhu-tsí: yà ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ arɨ́’ɨ̀ ípìrɔ̌nga nà alɛ mà, yà adzɨ dɔ̌ arɨ́’ɨ̀ alɛ mà, kà-tsì arɨ́’ɨ̀ alɛ mànà kɔ́rɔ́ nʉ́ʉkɔ tɨ́ ɔtdyʉ̀ya-dɔ kɔ̀nzɨ̌.
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho, nos céus, na terra e debaixo da terra,
11 Ndɨrɔ̀ kǎnzɨ̀ ka, ndɨ́nɨ̌ kɔ́rɔ́ alɛ nɔ́ɔvɔ tɨ́ dhu, ’àtɨ: Yěsù Krɨ́stɔ̀ ràrɨ̌ ndɨ Ádrʉ̀ngbǎlɛ. Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ, kɔ́rɔ́ alɛ rǎdʉ̀ Kàgàwà Àba nílè.
11 e toda língua confesse que Jesus Cristo é Senhor, para glória de Deus Pai.
12 Nɨ́rɔ̀ ɔdhɨ́dǔ, yà atdídɔ̌ ma mózè nyɨ̌ rɔ̀, nyɨ̌ nyɨ́’ɨ̀ ɨfʉta nà yà tɨkʉ́ ma mɨ́’ɨ̀ ɔ̀ná kɔ́rɔ́ kàsʉmɨ̀ ɔ̌. Nɨ́, nyɨ̌ nyàkǎ nyɔ̌nzɨ̀ ka atdídɔ̌ ròsè kòmbí, yà ɨ̀mbǎ ma mɨ́’ɨ̀ atdíkpá nyɨ̌ mànà rɔ̀. Nyɨ̌ nyàkǎ nyǒngò ɨ̀wà nyɨ̌ nyábà ɔ̀gʉ̀ dhu ɨ̀tɛ̀ kàsʉ̌kʉ tɔ́ ídzì itse-otù ɔ̌. Nyɨ̌ nyàkǎ nyɔ̌nzɨ̀ kasʉ fʉ̀kʉ́ a’uta nɨ̌ kɔ́rɔ́ ɨfʉta nà Kàgàwà-ɔ̀nzɨ̌.
12 Assim, meus amados, como vocês sempre obedeceram, não só na minha presença, porém, muito mais agora, na minha ausência, desenvolvam a sua salvação com temor e tremor,
13 Obhó tɨ́, Kàgàwà nɨ́ ndɨ rɨ́ kasʉ ɔ̀nzɨ nyʉkʉtsì, ndàbhʉ nyɨ̌ nyǒzè dhu nyǎdʉ̀ dhu ɔ̀nzɨ̀ àdhàdhɨ̀ ndɨ̀ nyʉ́ ndɨ̀ ndùdhe ka dhu bhěyi.
13 porque Deus é quem efetua em vocês tanto o querer como o realizar, segundo a sua boa vontade.
14 Nyɨ̌ nyàkǎ nyɔ̌nzɨ̀ ɨ̀ngbàtɨ́ ɨ̀lɨ ndɨ̀ dhu mà ɨ̀mbǎ onungonùngǎ na, ndɨrɔ̀ ɨ̀mbǎ agòtá na.
14 Façam tudo sem murmurações nem discussões,
15 Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ nyɨ̌ nyádʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ ɨ̀mbǎ nzɛ́rɛ dhu tɨ́ ka kɔ́zʉ̀na dhu rɨ̌’ɨ̀ nyʉyatsì alɛ tɨ́, ndɨrɔ̀ Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌ ɨ́lǎ alɛ tɨ́. Nyɨ̌ nyádʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ Kàgàwà bhà nzónzo nyʉ́, yà ɨ̀mbǎ arɨ́’ɨ̀ otsu nà yà adzɨ ɔ̌ nzɛ́rɛngatálɛ, ndɨrɔ̀ ɨwà úwǐ Kàgàwà rɔ̌ rɔ̀ alɛ nzínzì ɔ̌ alɛ tɨ́. Ɨ alɛ nzínzì ɔ̌, nyɨ̌ nyɨ́’ɨ̀ àdhàdhɨ̀ awáwʉ̀ bhěyi yà adzɨ ɔ̌,
15 para que sejam irrepreensíveis e puros, filhos de Deus inculpáveis no meio de uma geração pervertida e corrupta, na qual vocês brilham como luzeiros no mundo,
16 nyǎmbɛ ípìrɔ̌nga àbhʉ̌ rɨ́ Ɔtɛ nɔ́vɔ̀ dɔ̌ abádhí tɔ̀. Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ, Krɨ́stɔ̀ rǐngo nɨ́nganɨ́, ma madʉ̀ya milè okúkʉ dɔ̀ rɔ̀, ɨnzá nzínzìkʉ ɔ̌ ma mɔ́nzɨ̀ kasʉ mà, ɔbɨ̀du mànà núwǐ kɔkɔ́rɔ̀ nɨ́dhunɨ̌.
16 preservando a palavra da vida. Assim, no Dia de Cristo, poderei me gloriar de que não corri em vão, nem me esforcei inutilmente.
17 Ka kɨ́ mbǎ ɨma mà òho, nɨ́ azùdu nɨ́ɨ’ɨna àdhàdhɨ̀ yà pɛrɛ̀ tɨ́ ka kʉ́bɨna Kàgàwà tɔ̀ ɨ̀zǎ dɔ̌ ka karʉ́dhɔ̌na dɨ̀vayì bhěyi. Ndɨ pɛrɛ̀ nɨ́ yà Kàgàwà nyɨ̌ nyá’ù nɨ̌ fʉ̀kʉ́ a’uta mà, Kà tɔ̀ nyɨ̌ nyarɔ́nzɨna kasʉ mànà. Nɨ́ ɨdhɛ̀du nɨ́ka wà ndɨ̀, ndɨrɔ̀ àlɛ̌-ɨdhɛ̀ nɨ́ka wà ndɨ̀ atdíkpá nyɨ̌ mànà kɔ́rɔ́.
17 Entretanto, mesmo que eu seja oferecido como libação sobre o sacrifício e serviço da fé que vocês têm, fico contente e me alegro com todos vocês.
18 Nyɨ̌ mà átɔ̀ ɨdhɛ̀kʉ nákǎ ndɨ̀ka ndɨ̀, ndɨrɔ̀ ndɨ ɨdhɛ̀kʉ àkǎ ndɨ̀ka ndɨ̀ atdíkpá ɨma mànà.
18 Assim, também vocês, pela mesma razão, fiquem contentes e se alegrem comigo.
19 Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù òzè nɨ̌, ma mòhò dhu-atdyú movì Tìmɔ̀tɛwʉ̀ ngúfe ɨdhɔ dzidɔ̌ tɨkʉ ɔ̀, ndɨ́nɨ̌ afídu abá tɨ́ ɔbɨ dʉ̀kʉ́ ma mábàna màkʉ̌rʉ̀ nɨ̌.
19 Espero no Senhor Jesus enviar-lhes Timóteo o mais breve possível, a fim de que eu me sinta animado também ao receber notícias de vocês.
20 Obhó tɨ́, ma mɨ́ mbǎ ɨ́’ɨ̀ ngǎtsi alɛ yà fàká ɨrɛ̀ta rǎdʉ̀ ndàkɔ mànà nà, ndɨrɔ̀ yà nyɨ̌ nàndà dhu dɔ̌ rádʉ̀ atdyúna ɨ̀lɨ obhó nyʉ́ alɛ.
20 Porque não tenho ninguém com esse mesmo sentimento e que se preocupe tão sinceramente por vocês.
21 Ngʉ̌kpà alɛ kɔ́rɔ́ náarɔ́nɛna dhu nɨ́ gàsàya ɔ̀nzɨ̀ rádʉ̀ ɨ̀tɨ́rɔ̀ dhu, pbɛ́tʉ̀ abádhí arɨ́ nzɨ̌ ɨnga ɨ̀rɛ̀ Yěsù Krɨ́stɔ̀ bhà dhu dɔ̌.
21 Todos os outros buscam os seus próprios interesses e não os de Jesus Cristo.
22 Nyɨ̌ nyʉ́, nyɨ̌ nyʉ̀nɨ wà ɨ̀ngbà dhu bhěyi màtɨ́ Tìmɔ̀tɛwʉ̀ nyʉ́ ndɨ̀tɨ́rɔ̀ nɨ́tɛ̀ ndɨ̀, ɨwà àkǎ alɛ tɨ́ dhu. Obhó tɨ́, kɔ̌nzɨ̀ Ídzì Màkʉ̌rʉ̀ t’ʉ́nɔta tɔ́ kasʉ atdíkpá ma mànà, àdhàdhɨ̀ ngbángba arɨ́ kasʉ ɔ̀nzɨ àbanà mànà dhu bhěyi.
22 Quanto a Timóteo, vocês conhecem o seu caráter provado, pois serviu ao evangelho, junto comigo, como um filho trabalha ao lado do pai.
23 Nɨ́rɔ̀, ma mòzè dhu nɨ́, movì ka tɨkʉ ɔ̀, rùdú rɨ̌ ndɔ̀nzɨ yà ɨma ka kósò rɔ̀ dhu dɔ̌ ma mɨ́ awáwʉ̀ àbà rɔ́rɔ̀ tɨ́.
23 Portanto, este é quem espero enviar, tão logo eu saiba como vai ficar a minha situação.
24 Ɨma, ma mà’ù wà dhu atdídɔ̌, Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù òzè nɨ̌, ɨma nyʉ́ ma-tɨ́rɔ̀ ma ràrɨ̌ àrà àrà nyǎndà átɔ̀ ngúfe ɨdhɔ dzidɔ̌.
24 Mas confio no Senhor que também eu mesmo em breve irei até aí.
25 Pbɛ́tʉ̀, ma mála àkǎkǎ dhu tɨ́ dhu nɨ́’ɨ̀ madu àlɛ̌ t’ádɔ̀nà Ɛ̀pàfrɔ̀ditò tɨkʉ ɔ̀. Ka nɨ́ ndɨ kasʉ tɔ́ ɔdhɨ̀du, yà atdíkpá mǎ marɨ́ Ídzì Màkʉ̌rʉ̀ tɔ́ ɨla ùgye mànà alɛ. Ka nɨ́ ndɨ nyɨ̌ nyívì kàsʉ̌du nɔnzɨ tɨ́ mʉ̀dzʉ̀nà-atdyú nà ma mɨ́’ɨ̀ rɔ̀ alɛ.
25 No entanto, julguei necessário enviar-lhes Epafrodito, meu irmão, cooperador e companheiro de lutas, e, da parte de vocês, mensageiro e auxiliar nas minhas necessidades.
26 Kɨ̌’ɨ̀ dhu-atdyú nà atdídɔ̌ ndàla nyɨ̌ kɔ́rɔ́ tdɨ́tdɔ̌, ndɨrɔ̀ kà-afí úbhì ɨnga ɨ̀rɛ̀ rɔ̌ atdídɔ̌ ɨwà nyɨ̌ nyɨ́rɨ̀ ndɨ̀ ndɨ́’ɨ̀ andɨ nà dhu dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
26 Ele tinha muita saudade de todos vocês e estava angustiado porque vocês ficaram sabendo que ele adoeceu.
27 Obhó tɨ́, kɨ̌’ɨ̀ andɨ nà mbɛ̀mbɛ̀ ndɔ̀vɛ̀, pbɛ́tʉ̀ Kàgàwà nábà ɨzʉ kà-dɔ̌, ndɨrɔ̀ ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ kà-dɔ̌ tɨ́ atdírɔ̀, pbɛ́tʉ̀, dùdú màtɨ́ átɔ̀, ndɨ́nɨ̌ ɨ̀mbǎ ma mɨ’ɨ tɨ́ ɨzʉ nà ngǎtsi ɨzʉ dɔ̀.
27 De fato, adoeceu e estava à beira da morte. Mas Deus se compadeceu dele — e não somente dele, mas também de mim —, para que eu não tivesse tristeza sobre tristeza.
28 Nɨ́rɔ̀ ma móvì ka tɨkʉ ɔ̀ tsàkàtsàkà, ndɨ́nɨ̌ ɨdhɛ̀kʉ ɨka tɨ́ ndɨ̀ kàlǎ nyɨ̌ nyɨ́ tdɨ́tdɔ̌ rɔ̀, ndɨrɔ̀ ndɨ́nɨ̌ pbàkà ɨzʉ adʉ̀ tɨ́ òngo akɛ olù.
28 Por isso, tanto mais me apresso em mandá-lo, para que, vendo-o novamente, vocês fiquem alegres e eu tenha menos tristeza.
29 Nɨ́rɔ̀, dhu àkǎ nyǎkɔ àbadhi ádrʉ̀ngbǎ dhɛ̀dhɛ nà atdídɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù-nyʉtsì. Nyɨ̌ nyàkǎ wà nyǎbhʉ ɨfʉta wɔ̀ dhu bhěyi alɛ-tɨdɔ̀ tɔ̀.
29 Recebam-no, pois, no Senhor, com toda a alegria, e honrem sempre os que são como ele.
30 Obhó tɨ́, Krɨ́stɔ̀ bhà kasʉ-okú dɔ̀ rɔ̀ nga nɨ́ ndɨ kǎtsǔ ndɔ̀vɛ̀ nɨ̌. Kǎtsǔ ndìwǐ pbɨ̀ndà ípìrɔ̌nga yà ɨ̀nzɨ̌ nyɨ̌ nyàmbɛ̀nà ìwu nà nyɨ̌-tɨ́rɔ̀ idù mʉ̀dzʉ̀nà tɔ́ dhu nà ndɨ̀ ndárà ɨ̀rà rɔ̌ idù rɔ̀.
30 Porque, por causa da obra de Cristo, ele quase morreu, arriscando a própria vida, para suprir a ajuda que vocês não podiam me dar pessoalmente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.