João 4
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs NVT
1 Yesu à hi di anu Farrisi ba a wo du uwa so zzu anishirr na amasirr, anishirr ba a so kuma na ku mri ni Yohana ku.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Meme mi uwa si si Yesu nggo ku itu ima à ko zzu ba hen. A si abiga ama ba mu a so zzu ba.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Nggo Yesu a wo meme, na du anga ka Yahudiya ka na kakuma nu Galili.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ni inkpu ima yi uwa ta ga anko wa ba nu Samarriya.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Mre Yesu ku nggurr surr nu igbu a anu Samarriya wa nggo a yo ma di Sukarr, nggo a su ywhiywhirr mi ni ila yi nggo Yakubu a nu uzuma wa Isuhu na asese ka.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Udduddu ku tsu amasirr i Yakubu yi i kri nabo. Nggo Yesu à zirr di na anko a ita wa na ni ji so nu ukotu ku udduddu ku, na azhi na atsutsu.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 A sha so ntsɨmi, ayamba nu Samarriya numa gru nga nye tsu amasirr i Yesu à ddu ma di, “Bubomi tsu amasirr wa ni ingga so.”
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 (Abiga ma ba a mirri ko ire ila nu umi igbu ku, uwa so na nkpama).
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Ayamba wa à ku ayisurr na zhi Yesu di, “Kye! Ùwà sa anu Yahuda mu, ingga sa ayamba nu Samarriya mu. Ùwà na kinggi ni so zhi ingga amasirr a iso?” (Anu Yahuda ba a di kpa anu Samarriya ba chirr.)
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 I Yesu à ddu ma di, “Ka du ùwà hi nggo Abachi à di ni anishirr inkindirr, ùwà ka zhi ingga ni di ingga nu ùwà amasirr a iso sese.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Ayamba wa à ddu ma di, “Ankpye, ùwà sama ni izhizhi ka unga inkindirr ki itsu amasirr, i udduddu inggi yi ita kakami. Ùwà ta kpa amasirr a iso sese ama wa zhi nu momonggo?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Meme mi, ùwà kye du ùwà nggo mri ábáchí amunta wa Yakubu nggo à ya ki inta udduddu inggi yi, na so amasirr na yi na amarr ma ba ni ilando ima yi?”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Yesu ddu ma di, “Anishirr ba nggo ti so amasirr ama wa uhre di ki ba zizo.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Uwa ta sa amasirr wa nggo ingga di ni a di ka uhre ku glo ba mremremu. Amasirr ama wa ta kaki umblo nu umi umbarr ku, nggo a ta gri ba iso sese.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Ayamba wa à da di, “Bubomi Ankpye, sha amasirr ama wa ni ingga! Nggo a si ta di ingga ki uhre zizo hen, ni si taka ni gba amasirr ni inggya zizo hen.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 I Yesu à ddu ayamba wa di, “Kuma ku yo urumi wa ni nga.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Ayamba wa à da di, “Ingga sama nu unuru.”
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Ure ku nggo su di ùwà i garr ki aniru akywi ngga, uwanggo nggo ùwà so na ku mi à si su urumi hen. Ùwà da ki ingga ure ujiji.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Ayamba wa da di, “Ankpye, ùwà su uni kpa are.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Ziza, da ki ingga, sa angginggi du imba anu Yahuda ba kri ngbangba di Urushalima nggo na nkpama su unto ku nggo anishirr a bu kuma ku barr Abachi ku? Akiki amunta anu Samarriya ba a da di a si ni igbre uwanggo mu nggo ábáchí munta ba a ku di barr.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 I Yesu da ku di, “Ayamba, kpanye ki ingga, ivi yi ko nga nggo imba si taka hun kuma ku barr Aki wa ni igbre, ka nu Urushalima zizo hen.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Imba anu Samarriya ba hi ntsɨ ni itu yi undurr wa nggo imba ku di barr ma. Inta anu Yahuda ba hi ma kakami, nggo ikpa ttungo yi iba ni inta anu Yahuda ba yo ba.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Kye yi! Ivi yi ko nga ni i ka nga ba nggo abiga ajiji ba ta ga Abachi Aki amunta wa nu ukyekye ku Izhi i Abachi yi tuku nu nggo uwa à se jiji. Aki wa mi ko zha anishirr bama bu ga ma.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Abachi su Izhi, abangga ba nggo ti ta ga ma i wre aba bu ga ma nu ukyekye ku Izhi i Abachi yi tuku nu nggo uwa à se jiji.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Ayamba wa da di, “I ingga hi du Mezaya wa (nggo à yo ma du Kristi) à ko nga. Uwa ti nga, uwa taka ni bre ki inta aseki we.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 I Yesu da ku di, “À su uchichi ingga uwama yo ko re nu ùwà ku.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Ntsɨmi ma yo u abiga ma ba a kanga, na ku ayisurr nu nggo a hi ma so re na ayamba ku. Uyirr mi nu umi umbarr ku à si zhi ayamba wa di, “Ùwà zha anggi?” hen. Uyirr mi à si zhi Yesu di, “Angginggi du ùwà so re na ayamba wa ku?” hen.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Nggo ayamba wa ka itsa itsu amasirr ama wa zu na kakuma ku da ku anishirr ba nu umi igbu ku di,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Imba nga ni kye unushirr wa nggo wa à bre ki ingga inkindirr yi nggo ingga so di na yi tsatsarr. Hi du uwa yo ka su Kristi wa?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Mre, anishirr gru huzzu shishemi nu umi igbu ku ni kye Yesu.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Nu unto kuma mi u abiga ma ba so da ku di, “Ankpye, inta barr ùwà ri inkindirr manu!”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Uwa da ba di, “Iya, ingga se ni ila yi nggo imba si hi yi hen.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Abiga ma ba a zhi ikpa ambarr di, “Unggonggo mu gri ga ku?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Mre, i Yesu gru da ba di, “Ila mungga inggi si ingga bi na undu ku uwama wa nggo a tu ingga, ni bu na ku kre.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Imba si di da di, ‘A ji ihwa ine̱ yo aba bu rri ni na atu ikiri wa’ hen? Ingga nggo da ku ùwà, bwu ashishi ni kye izzuzzu yi ni kye nggo ikiri wri zha ihan!
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 A di han ku abu undu ba azadi ambarr ka wre, i ziza mi nggo ikiri yi nggo a so hwa i sa anishirr ba nggo a gri ba kuma ni iso sese. Wre ku undurr wa nggo a ttu, nu undurr wa nggo a hwa ssubi abi me̱ nyarr.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 I ta si meme ida inggi yi i si jiji di, ‘Unuma mu ttu unuma mu ku hwa.’
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Ingga tu imba di imba bi ku hwa nu unto ku nggo imba si ttu hen. Abanu a ka na undu ku vri ukpa ku ba, imba nga ni hwa ido imbarr yi.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Anu Samarriya shishemi ni igbu wama a kpanye ni Yesu ku, nggo ayamba wa a da ba di, “A da ki ingga aseki ka nggo ingga so di na ka tsatsarr.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Nggo anu Samarriya a nga ni hi ma na barr ma di a bu sha so ni igbu a ambarr wa bari. Uwa kpanye na sha so ki ivi iha.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Ni itu are ama ka, anishirr shishemi a kpanye na ku.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Na ddu ayamba wa di, “Ziza nggo, inta mi kpanye nggo inta mi ku wo ma na atu munta, na si si ki ida muwa yi mu hen. Inta hi jiji du uwa yo su Uni kpa ttungo ni ingbingbru wa.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Nu uha wa i Yesu gru kuma nu Galili.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 (Nâ ta si nggo Yesu di da di, “A si di kye uni kpa are ssu nu ungo ni ìgbù ama hen.”)
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Anu Galili ba kpa ma na ango aha, nggo aba mi a se nu Urushalima nggo a na Iga i Ivu Sarr yi na hi ma ni na aseki ka ikagri ka.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Nu umi ku uzirr kuma nggo a ba nu Galili na rri nu igbu nu Kena, nggo a ka amasirr wa ki ahi. Ankpye numa ni iko i uttu à se na ba, nggo uzuma wa nggo so nu Kapanahu à vri kakami.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Nggo à wo di Yesu à nga zhi nu Yahudiya na so zirr nu Galili, uwa kuma ku zha Yesu hi na tsi ku angu di a bu ga ma kuma nu Kapanahu ku du uzuma wa wre, nggo uvuvurr wa ki ywhiywhirr i ttu.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Yesu zhi ma di, “Ingga ti na inkindirr ikagri bari imba ta kpanye ni ingga?”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Ugo wa barr di, “Ankpye, bubomi ga mi ku du uvuvurr wa tasi ki ingga.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 I Yesu da ku ugo wa di, “Kakuma ni iko, uzumi wa ta wre ku uwa.”
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Nggo ugo wa se na anko a ikuma wa na zzu ma na amirr iko ama banu ba, aba da ku du uvuvurr wa wre ni ivri ima yi ba.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Ugo wa zhi ba attuttu wa nggo uvuvurr wa wre nggo. Aba da ku di, “Uvuvurr wa na wre nare, ni iyirr i azhi na atsutsu.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 U aki wa hi du uwama yo sa attuttu wa nggo Yesu na da ku du, “Uzumi wa ta wre nggo.” Ima yo du ugo wa na anishirr bi iko ima ba a kpanye ni Yesu ku.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Uwama yo si inkindirr i ikagri i iha nggo Yesu a na nu Galili nu ugo ki ikanga umaku zhi nu Yahudiya.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.