João 4

Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yesu à hi di anu Farrisi ba a wo du uwa so zzu anishirr na amasirr, anishirr ba a so kuma na ku mri ni Yohana ku.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Meme mi uwa si si Yesu nggo ku itu ima à ko zzu ba hen. A si abiga ama ba mu a so zzu ba.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Nggo Yesu a wo meme, na du anga ka Yahudiya ka na kakuma nu Galili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ni inkpu ima yi uwa ta ga anko wa ba nu Samarriya.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Mre Yesu ku nggurr surr nu igbu a anu Samarriya wa nggo a yo ma di Sukarr, nggo a su ywhiywhirr mi ni ila yi nggo Yakubu a nu uzuma wa Isuhu na asese ka.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Udduddu ku tsu amasirr i Yakubu yi i kri nabo. Nggo Yesu à zirr di na anko a ita wa na ni ji so nu ukotu ku udduddu ku, na azhi na atsutsu.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 A sha so ntsɨmi, ayamba nu Samarriya numa gru nga nye tsu amasirr i Yesu à ddu ma di, “Bubomi tsu amasirr wa ni ingga so.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (Abiga ma ba a mirri ko ire ila nu umi igbu ku, uwa so na nkpama).
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ayamba wa à ku ayisurr na zhi Yesu di, “Kye! Ùwà sa anu Yahuda mu, ingga sa ayamba nu Samarriya mu. Ùwà na kinggi ni so zhi ingga amasirr a iso?” (Anu Yahuda ba a di kpa anu Samarriya ba chirr.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 I Yesu à ddu ma di, “Ka du ùwà hi nggo Abachi à di ni anishirr inkindirr, ùwà ka zhi ingga ni di ingga nu ùwà amasirr a iso sese.”
10 Então Jesus disse:
11 Ayamba wa à ddu ma di, “Ankpye, ùwà sama ni izhizhi ka unga inkindirr ki itsu amasirr, i udduddu inggi yi ita kakami. Ùwà ta kpa amasirr a iso sese ama wa zhi nu momonggo?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Meme mi, ùwà kye du ùwà nggo mri ábáchí amunta wa Yakubu nggo à ya ki inta udduddu inggi yi, na so amasirr na yi na amarr ma ba ni ilando ima yi?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Yesu ddu ma di, “Anishirr ba nggo ti so amasirr ama wa uhre di ki ba zizo.
13 Então Jesus disse:
14 Uwa ta sa amasirr wa nggo ingga di ni a di ka uhre ku glo ba mremremu. Amasirr ama wa ta kaki umblo nu umi umbarr ku, nggo a ta gri ba iso sese.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ayamba wa à da di, “Bubomi Ankpye, sha amasirr ama wa ni ingga! Nggo a si ta di ingga ki uhre zizo hen, ni si taka ni gba amasirr ni inggya zizo hen.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 I Yesu à ddu ayamba wa di, “Kuma ku yo urumi wa ni nga.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Ayamba wa à da di, “Ingga sama nu unuru.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Ure ku nggo su di ùwà i garr ki aniru akywi ngga, uwanggo nggo ùwà so na ku mi à si su urumi hen. Ùwà da ki ingga ure ujiji.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Ayamba wa da di, “Ankpye, ùwà su uni kpa are.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Ziza, da ki ingga, sa angginggi du imba anu Yahuda ba kri ngbangba di Urushalima nggo na nkpama su unto ku nggo anishirr a bu kuma ku barr Abachi ku? Akiki amunta anu Samarriya ba a da di a si ni igbre uwanggo mu nggo ábáchí munta ba a ku di barr.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 I Yesu da ku di, “Ayamba, kpanye ki ingga, ivi yi ko nga nggo imba si taka hun kuma ku barr Aki wa ni igbre, ka nu Urushalima zizo hen.
21 Jesus disse:
22 Imba anu Samarriya ba hi ntsɨ ni itu yi undurr wa nggo imba ku di barr ma. Inta anu Yahuda ba hi ma kakami, nggo ikpa ttungo yi iba ni inta anu Yahuda ba yo ba.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Kye yi! Ivi yi ko nga ni i ka nga ba nggo abiga ajiji ba ta ga Abachi Aki amunta wa nu ukyekye ku Izhi i Abachi yi tuku nu nggo uwa à se jiji. Aki wa mi ko zha anishirr bama bu ga ma.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Abachi su Izhi, abangga ba nggo ti ta ga ma i wre aba bu ga ma nu ukyekye ku Izhi i Abachi yi tuku nu nggo uwa à se jiji.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ayamba wa da di, “I ingga hi du Mezaya wa (nggo à yo ma du Kristi) à ko nga. Uwa ti nga, uwa taka ni bre ki inta aseki we.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 I Yesu da ku di, “À su uchichi ingga uwama yo ko re nu ùwà ku.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Ntsɨmi ma yo u abiga ma ba a kanga, na ku ayisurr nu nggo a hi ma so re na ayamba ku. Uyirr mi nu umi umbarr ku à si zhi ayamba wa di, “Ùwà zha anggi?” hen. Uyirr mi à si zhi Yesu di, “Angginggi du ùwà so re na ayamba wa ku?” hen.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Nggo ayamba wa ka itsa itsu amasirr ama wa zu na kakuma ku da ku anishirr ba nu umi igbu ku di,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Imba nga ni kye unushirr wa nggo wa à bre ki ingga inkindirr yi nggo ingga so di na yi tsatsarr. Hi du uwa yo ka su Kristi wa?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Mre, anishirr gru huzzu shishemi nu umi igbu ku ni kye Yesu.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Nu unto kuma mi u abiga ma ba so da ku di, “Ankpye, inta barr ùwà ri inkindirr manu!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Uwa da ba di, “Iya, ingga se ni ila yi nggo imba si hi yi hen.”
32 Jesus respondeu:
33 Abiga ma ba a zhi ikpa ambarr di, “Unggonggo mu gri ga ku?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Mre, i Yesu gru da ba di, “Ila mungga inggi si ingga bi na undu ku uwama wa nggo a tu ingga, ni bu na ku kre.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Imba si di da di, ‘A ji ihwa ine̱ yo aba bu rri ni na atu ikiri wa’ hen? Ingga nggo da ku ùwà, bwu ashishi ni kye izzuzzu yi ni kye nggo ikiri wri zha ihan!
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 A di han ku abu undu ba azadi ambarr ka wre, i ziza mi nggo ikiri yi nggo a so hwa i sa anishirr ba nggo a gri ba kuma ni iso sese. Wre ku undurr wa nggo a ttu, nu undurr wa nggo a hwa ssubi abi me̱ nyarr.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 I ta si meme ida inggi yi i si jiji di, ‘Unuma mu ttu unuma mu ku hwa.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Ingga tu imba di imba bi ku hwa nu unto ku nggo imba si ttu hen. Abanu a ka na undu ku vri ukpa ku ba, imba nga ni hwa ido imbarr yi.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Anu Samarriya shishemi ni igbu wama a kpanye ni Yesu ku, nggo ayamba wa a da ba di, “A da ki ingga aseki ka nggo ingga so di na ka tsatsarr.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Nggo anu Samarriya a nga ni hi ma na barr ma di a bu sha so ni igbu a ambarr wa bari. Uwa kpanye na sha so ki ivi iha.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ni itu are ama ka, anishirr shishemi a kpanye na ku.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Na ddu ayamba wa di, “Ziza nggo, inta mi kpanye nggo inta mi ku wo ma na atu munta, na si si ki ida muwa yi mu hen. Inta hi jiji du uwa yo su Uni kpa ttungo ni ingbingbru wa.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Nu uha wa i Yesu gru kuma nu Galili.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 (Nâ ta si nggo Yesu di da di, “A si di kye uni kpa are ssu nu ungo ni ìgbù ama hen.”)
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Anu Galili ba kpa ma na ango aha, nggo aba mi a se nu Urushalima nggo a na Iga i Ivu Sarr yi na hi ma ni na aseki ka ikagri ka.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Nu umi ku uzirr kuma nggo a ba nu Galili na rri nu igbu nu Kena, nggo a ka amasirr wa ki ahi. Ankpye numa ni iko i uttu à se na ba, nggo uzuma wa nggo so nu Kapanahu à vri kakami.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Nggo à wo di Yesu à nga zhi nu Yahudiya na so zirr nu Galili, uwa kuma ku zha Yesu hi na tsi ku angu di a bu ga ma kuma nu Kapanahu ku du uzuma wa wre, nggo uvuvurr wa ki ywhiywhirr i ttu.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Yesu zhi ma di, “Ingga ti na inkindirr ikagri bari imba ta kpanye ni ingga?”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ugo wa barr di, “Ankpye, bubomi ga mi ku du uvuvurr wa tasi ki ingga.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 I Yesu da ku ugo wa di, “Kakuma ni iko, uzumi wa ta wre ku uwa.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Nggo ugo wa se na anko a ikuma wa na zzu ma na amirr iko ama banu ba, aba da ku du uvuvurr wa wre ni ivri ima yi ba.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ugo wa zhi ba attuttu wa nggo uvuvurr wa wre nggo. Aba da ku di, “Uvuvurr wa na wre nare, ni iyirr i azhi na atsutsu.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 U aki wa hi du uwama yo sa attuttu wa nggo Yesu na da ku du, “Uzumi wa ta wre nggo.” Ima yo du ugo wa na anishirr bi iko ima ba a kpanye ni Yesu ku.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Uwama yo si inkindirr i ikagri i iha nggo Yesu a na nu Galili nu ugo ki ikanga umaku zhi nu Yahudiya.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.