Lucas 4

Nek Bible (NIF_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tɨmbi Yesulɨ tuk i-taleumbi, Dɨndɨm Woñdɨ gɨnan gɨnañ tokñe palɨmgukta nañgɨlɨmbi, Jodan tuk bim kwet ama nɨmnatnan ña kuñguk.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Wandɨñ tim sandap 40 dou mɨlat tɨ-kuñɨlɨmbi, Satandɨ tɨ-kuyuk pa tɨ-ñɨmɨñguk. Nain wolonda nanañ no nɨm nam, slak kuñɨlɨmbi, tim sandap walɨ taleumbi, nanañ gawat tɨñguk.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Tɨmbi Satandɨ ñɨndɨñ nɨñguk, “Dɨk Yambattok Nɨñan sɨnɨkta, kusaka tɨmbɨ dakleuktok kawat ñɨn nɨmbɨmbi, nanañ indawɨn!”
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Eumbi tambane nɨñguk, “Wɨndɨñ nɨm. Yambattok manda no ñɨndɨñ youyoulɨn patak, ‘Ama nanañlɨñgot kuñgun mɨuktok tuop nɨm.’”
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Tɨmbi Satandɨ kwet loloñen nolok nañgɨp lombi, kwet tuop amatam kusei kusei kuañ wɨn gɨtɨkgan walawalan nomɨk nain dumangan daulɨmɨmbi
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 nɨñguk, “Kwet gɨtɨk wolok gembɨn ba paman wɨn nokok kɨtnanan kɨmɨlɨm ka-dɨkñelet, wala tɨmbi ama nola ba nola mɨmɨlok nandɨmbi, kɨndem kiinan kɨmɨlet. Nepek gɨtɨk wɨn dɨk gam-taletalelok nandɨlet,
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 wɨn tɨkap dɨk kesɨtnanan mɨlelem tɨ-nameñda, nepenepek gɨtɨk wɨn dɨkok gɨñgɨt tɨ-taleutak.”
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Eumbi tambane nɨñguk, “Yambattok manda no ñɨndɨñ youyoulɨn patak, ‘Dɨk Wopum Yambatka mɨlelem tɨ-ñɨmɨmbi, en noñgangot kɨmɨt-klelok.’”
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Tɨmbi Satandɨ Yesu nañgɨpi, Jelusalem tapma it pendɨm kusip plon lo kɨmɨpi nɨnguk, “Dɨk Yambattok Nɨñañ sɨnɨkta, ñɨnanin dɨkopi ma pɨ!
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Kusei ñɨndɨñda dɨk nɨm kolautañ: Yambatta manda no ñɨndɨñ youyoulɨn patak, ‘Endɨ eñaloñiilok kɨsɨnan gapɨpi, gambɨ-dɨkñenelɨñdok enbekak.’
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 No wɨn ñɨndɨñ, ‘Endɨ kɨsɨlɨ gep wɨt-ta-loumbi, kawattɨ kesɨka nɨm gaulek.’”
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Eumbi tambane nɨñguk, “Yambattok manda ñɨndɨñ elak, ‘Dɨk Wopum Yambatka endok gembɨn inda-dakleuktok tɨ-kuyuk nɨm tɨ-ñɨmekañ.’”
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Satandɨ tɨ-kuyuk kusei kusei gɨtɨk tɨ-ñɨmum taleumbi, “Nain nolamek” embi kañ bimbi ñañguk.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Tɨmbi Yesulɨ Galili kwelan undane ñambi, Dɨndɨm Woñdok gembɨ plon kulɨñgukta endok gɨñgɨt walɨ kwet kle-gɨmbup pakañ tuop sapakñaneñguk.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Tɨmbi endɨ kwet wolok kle-gɨmbut kuñɨpi, it kiyaunjɨ gɨnañ gɨñgɨt manda enɨ-daut tɨ-sem pa tɨmbɨmbi, amatam gɨtɨktɨ koi gɨñgɨt tɨke-loñgɨlɨñ.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Tɨmbi Nasalet it kwet kandañ pap bendɨñguknan bo ña tomguk. Tombi, Sabat patnandɨ nain indaumbi, ep tɨndɨn klembi, it kiyau gɨnañ loñguk. Lombi, manda pinat-semepi mɨlalɨmbi,
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 plofet Aisaialɨ manda youkuk wɨn tɨkembi, enda mɨñgɨlɨñ. Mɨumbi pɨsapi, manda ñɨndɨñ pakuk wɨn tɨmbɨ indaumbi pinat-semguk,
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 — ausente —
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 — ausente —
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Manda wɨndɨñ pinat-talembi, pepa kwasa wɨn kwasanembi, it kiyau kena amala bɨnda mɨmbi, amatam enɨ-daut tɨ-semektok pipakuk. Tɨmbi it kiyau gɨnañ pakɨlɨñ endɨ gɨtɨkgandɨ daut endañgot deiñgɨlɨñ.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Tɨmbi Yesulɨ kusei kɨmɨpi, manda ñɨndɨñ enguk, “Gɨñgɨt manda pinalam nandañ walɨ man ñɨndɨñgɨt bien inda-daklelak.”
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Wɨndɨñ eumbi, amatam gɨtɨktɨ nɨ-kɨndem dambi, mandan nandum galkñat sɨnɨk tɨñgukta nanandɨ kena tɨmbi eñgɨlɨñ, “Nɨtek tɨmbi Joseptok nɨñgan walɨ manda wandin elak?”
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Eumbi enguk, “Biañganak, sɨndɨ eyout manda ñɨndɨñ nanɨnetañ, ‘Tɨmbɨ kɨndenda ama, dɨk dɨtnalok pɨñgɨpka tɨmbɨ kɨndem da-mek’, wɨn Kapaneam it kwelan kena tɨmbɨm gɨñgɨtka nandɨñgɨmɨñ, wɨndɨñgangot ñolok ika kuseinan tɨmbɨmbi kana!”
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Wɨndɨñ embi yousɨmbi enguk, “Nak biañgan sanba: plofet ama no enlok ilnan nasiilɨ not nɨm pa tɨ-ñɨmañ.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Sɨndɨ plofet Elia nek tɨñguk wɨn nandɨ-ñɨmɨt: endɨ kuñɨlɨmbi, gwɨlat tɨpet gɨt no gɨt yakɨp kɨt tambon noñgan gwi no nɨm pɨumbi, kwet tuop nanañ map wopum indañguk. Nak biañgan sanlet: nain wolonda Islael kwelan Juda tam kanjak asupgan kuñgɨlɨñ,
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 gan Yambattɨ Elia wɨn endoñ nɨm nɨ-mupi, endɨ Sidon kandañ tam kanjak no Salefat it kwelan kuñguk endoññan nɨ-mulɨm ñambi tɨke kɨmɨkuk.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Tɨmbi plofet Elisalɨ kuñɨlɨmbi, Islael kwelan Juda amatam asuptɨ wanda kwambɨñ yambo mawatsɨat kuñgɨlɨñ. Gan Elisalɨ endoñnan nanin no nɨm tɨmbɨ kɨndem dañguk, endɨ ama no koi Naman Silia kwelan nanin en noñgangot tɨmbɨ kɨndem dañguk.”
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Tɨmbi it kiyau gɨnañ pakɨlɨñdɨ Yesulok manda wɨn nandɨmbi, gɨnañjɨ komba dɨumbi
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 mɨlapi, en it kwet pawan kle munjulɨm ñañguk. Isɨ kwesɨ wɨn kwet kɨmɨn plon pakukta, jɨmbɨñ malapnan tɨke nañgɨp ñambi, munjut kolɨ pɨuktok ñañgɨlɨñ.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Gan endɨ undanembi, kɨmɨn gɨtɨk boñgɨpsɨ gɨnañ yapma klembi, walinin pɨ ñañguk.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Ñambi, it kwet no koi Kapaneam Galili kwelan patak wandɨñ pɨ tombi pakuk. Papi, Sabat patnandɨ nainda gɨñgɨt manda enɨ-daut sem pa tɨlɨñguk.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Endɨ ama biesɨlɨ manda gembɨnat eañ wɨndɨñ eñgukta tɨmbi nandɨ-gɨtɨñgɨtɨk tɨñgɨlɨñ.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Sabat patnandɨ nain nola ama no yal kolanlɨ gɨnan gɨnañ pɨñguk endɨ it kiyau gɨnañ lom pakuk. Endɨ wopumgan kwawa tɨñɨpi eñguk,
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 “Ei, Yesu Nasalet nanin, dɨk nekta nɨndoñ bɨlañ? Dɨk nɨp tɨmbɨ kolaneñdok bɨlañ ba? Nak kusaka nandɨlet: dɨk Yambat enlok kena ama giñgi sɨnɨk wɨn.”
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Wɨndɨñ eumbi, yal kolan wɨn nɨ-ñombɨñɨpi eñguk, “Dɨk mañga masipbi, amalok gɨnan nanin lambɨm po ñau.” Eumbi, yal kolandɨ ama wɨn munjut kolɨmbi, ama pakɨlɨñ endok boñgɨpsɨnan pɨñguk, gan yal endɨ ama wɨn nɨm tɨmbɨ kolaumbi, slak lambɨm po ñañguk.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Tɨmbi amatamdɨ kundit wɨn kañbi ka-sɨlɨkñembi, nanandɨ kena tɨmbi, nɨsɨñgan e-nandɨ tɨmbi eñgɨlɨñ, “Kai, ama ñalɨ manda nɨtnein sɨnɨk elak? Ama yambalat nomɨk endɨ yal kolan manda gembɨnat enbumbi lambɨm po ñañ!”
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Yesulɨ kundit wandin tɨmbɨmbi, endok gɨñgɨt walɨ kwet kle-gɨmbup pakañ tuop sapakñaneñguk.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Yesulɨ it kiyau gɨnañ nanin pɨmbi, Simondok ilan loñguk. It wolok Simon yapman tam jɨmbat tɨmbi, pɨñgɨu komba dɨumbi pakuk. Tɨmbi Yesulɨ en tɨmbɨ plap tauktok nɨ-nandumbi,
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 tam pakuknan lombi mumuñembi, jɨmbat nɨ-ñombɨumbi, tam wɨn kañ biñguk. Wɨndɨñ tɨmbɨmbi, tam pɨñgɨu nandum pañgɨtaumbi, plapkan mɨlapi, Yesu gɨt nolii yambɨ-dɨkñeñguk.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Maim pɨumbi, Sabat patnandɨ nain taleumbi, amalɨ nosii jɨmbat kusei kusei inda-semguk wɨn Yesuloñ yanañgɨp bɨumbi, kiilɨ ama gɨtɨk noñgan noñgan ep kañbi, ep tɨmbɨ kɨndem dañgɨlɨñ.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Tɨñɨpi, amatam asuptoñ yal kolanjɨ wakɨt ep kle-semumbi, kwawa wopumgan tɨñɨpi po ñambi, ñɨndɨñ eñgɨlɨñ, “Dɨk Yambattok Nɨñañ sɨnɨk.” Yal kolan endɨ Yesu en Mesia Yambattɨ nɨ-mukuk wɨndɨñ nandɨ-ñɨmɨñgɨlɨñ, wala tɨmbi enombɨmbi, manda eelok e-kɨmɨsip tɨ-semguk.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Kwet salaup tɨmbɨmbi, Yesulɨ it bimbi, pɨ ña kwet ama nɨmnatnan ñambi pakuk. Tɨmbi amalɨ lonjɨ kukap tɨmbɨ indaumbi, tɨke kimbɨ dambi, en gɨta papatok nɨñgɨlɨñ,
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 gan endɨ ñɨndɨñ enguk, “Yambattɨ amatam yambɨ-dɨkñembi, ama wapmañjɨ kulak wolok gɨñgɨt manda kɨndem ewa pɨuktok endɨ nanɨ-mukuk, wala tɨmbi nak it kwet dɨwɨnnan bo ñauttok een.”
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Wɨndɨñ embi yambɨk bimbi, ña Judia kwet tuop kumbi, it kiyaunjɨ gɨnañ manda eu pɨñguk.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.