Lucas 4

Nek Bible (NIF_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tɨmbi Yesulɨ tuk i-taleumbi, Dɨndɨm Woñdɨ gɨnan gɨnañ tokñe palɨmgukta nañgɨlɨmbi, Jodan tuk bim kwet ama nɨmnatnan ña kuñguk.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Wandɨñ tim sandap 40 dou mɨlat tɨ-kuñɨlɨmbi, Satandɨ tɨ-kuyuk pa tɨ-ñɨmɨñguk. Nain wolonda nanañ no nɨm nam, slak kuñɨlɨmbi, tim sandap walɨ taleumbi, nanañ gawat tɨñguk.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Tɨmbi Satandɨ ñɨndɨñ nɨñguk, “Dɨk Yambattok Nɨñan sɨnɨkta, kusaka tɨmbɨ dakleuktok kawat ñɨn nɨmbɨmbi, nanañ indawɨn!”
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Eumbi tambane nɨñguk, “Wɨndɨñ nɨm. Yambattok manda no ñɨndɨñ youyoulɨn patak, ‘Ama nanañlɨñgot kuñgun mɨuktok tuop nɨm.’”
4 Jesus respondeu:
5 Tɨmbi Satandɨ kwet loloñen nolok nañgɨp lombi, kwet tuop amatam kusei kusei kuañ wɨn gɨtɨkgan walawalan nomɨk nain dumangan daulɨmɨmbi
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 nɨñguk, “Kwet gɨtɨk wolok gembɨn ba paman wɨn nokok kɨtnanan kɨmɨlɨm ka-dɨkñelet, wala tɨmbi ama nola ba nola mɨmɨlok nandɨmbi, kɨndem kiinan kɨmɨlet. Nepek gɨtɨk wɨn dɨk gam-taletalelok nandɨlet,
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 wɨn tɨkap dɨk kesɨtnanan mɨlelem tɨ-nameñda, nepenepek gɨtɨk wɨn dɨkok gɨñgɨt tɨ-taleutak.”
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Eumbi tambane nɨñguk, “Yambattok manda no ñɨndɨñ youyoulɨn patak, ‘Dɨk Wopum Yambatka mɨlelem tɨ-ñɨmɨmbi, en noñgangot kɨmɨt-klelok.’”
8 Jesus respondeu:
9 Tɨmbi Satandɨ Yesu nañgɨpi, Jelusalem tapma it pendɨm kusip plon lo kɨmɨpi nɨnguk, “Dɨk Yambattok Nɨñañ sɨnɨkta, ñɨnanin dɨkopi ma pɨ!
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Kusei ñɨndɨñda dɨk nɨm kolautañ: Yambatta manda no ñɨndɨñ youyoulɨn patak, ‘Endɨ eñaloñiilok kɨsɨnan gapɨpi, gambɨ-dɨkñenelɨñdok enbekak.’
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 No wɨn ñɨndɨñ, ‘Endɨ kɨsɨlɨ gep wɨt-ta-loumbi, kawattɨ kesɨka nɨm gaulek.’”
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Eumbi tambane nɨñguk, “Yambattok manda ñɨndɨñ elak, ‘Dɨk Wopum Yambatka endok gembɨn inda-dakleuktok tɨ-kuyuk nɨm tɨ-ñɨmekañ.’”
12 Então Jesus respondeu:
13 Satandɨ tɨ-kuyuk kusei kusei gɨtɨk tɨ-ñɨmum taleumbi, “Nain nolamek” embi kañ bimbi ñañguk.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Tɨmbi Yesulɨ Galili kwelan undane ñambi, Dɨndɨm Woñdok gembɨ plon kulɨñgukta endok gɨñgɨt walɨ kwet kle-gɨmbup pakañ tuop sapakñaneñguk.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Tɨmbi endɨ kwet wolok kle-gɨmbut kuñɨpi, it kiyaunjɨ gɨnañ gɨñgɨt manda enɨ-daut tɨ-sem pa tɨmbɨmbi, amatam gɨtɨktɨ koi gɨñgɨt tɨke-loñgɨlɨñ.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Tɨmbi Nasalet it kwet kandañ pap bendɨñguknan bo ña tomguk. Tombi, Sabat patnandɨ nain indaumbi, ep tɨndɨn klembi, it kiyau gɨnañ loñguk. Lombi, manda pinat-semepi mɨlalɨmbi,
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 plofet Aisaialɨ manda youkuk wɨn tɨkembi, enda mɨñgɨlɨñ. Mɨumbi pɨsapi, manda ñɨndɨñ pakuk wɨn tɨmbɨ indaumbi pinat-semguk,
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 — ausente —
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 — ausente —
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Manda wɨndɨñ pinat-talembi, pepa kwasa wɨn kwasanembi, it kiyau kena amala bɨnda mɨmbi, amatam enɨ-daut tɨ-semektok pipakuk. Tɨmbi it kiyau gɨnañ pakɨlɨñ endɨ gɨtɨkgandɨ daut endañgot deiñgɨlɨñ.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Tɨmbi Yesulɨ kusei kɨmɨpi, manda ñɨndɨñ enguk, “Gɨñgɨt manda pinalam nandañ walɨ man ñɨndɨñgɨt bien inda-daklelak.”
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Wɨndɨñ eumbi, amatam gɨtɨktɨ nɨ-kɨndem dambi, mandan nandum galkñat sɨnɨk tɨñgukta nanandɨ kena tɨmbi eñgɨlɨñ, “Nɨtek tɨmbi Joseptok nɨñgan walɨ manda wandin elak?”
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Eumbi enguk, “Biañganak, sɨndɨ eyout manda ñɨndɨñ nanɨnetañ, ‘Tɨmbɨ kɨndenda ama, dɨk dɨtnalok pɨñgɨpka tɨmbɨ kɨndem da-mek’, wɨn Kapaneam it kwelan kena tɨmbɨm gɨñgɨtka nandɨñgɨmɨñ, wɨndɨñgangot ñolok ika kuseinan tɨmbɨmbi kana!”
23 Então Jesus disse:
24 Wɨndɨñ embi yousɨmbi enguk, “Nak biañgan sanba: plofet ama no enlok ilnan nasiilɨ not nɨm pa tɨ-ñɨmañ.
24 E continuou:
25 Sɨndɨ plofet Elia nek tɨñguk wɨn nandɨ-ñɨmɨt: endɨ kuñɨlɨmbi, gwɨlat tɨpet gɨt no gɨt yakɨp kɨt tambon noñgan gwi no nɨm pɨumbi, kwet tuop nanañ map wopum indañguk. Nak biañgan sanlet: nain wolonda Islael kwelan Juda tam kanjak asupgan kuñgɨlɨñ,
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 gan Yambattɨ Elia wɨn endoñ nɨm nɨ-mupi, endɨ Sidon kandañ tam kanjak no Salefat it kwelan kuñguk endoññan nɨ-mulɨm ñambi tɨke kɨmɨkuk.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Tɨmbi plofet Elisalɨ kuñɨlɨmbi, Islael kwelan Juda amatam asuptɨ wanda kwambɨñ yambo mawatsɨat kuñgɨlɨñ. Gan Elisalɨ endoñnan nanin no nɨm tɨmbɨ kɨndem dañguk, endɨ ama no koi Naman Silia kwelan nanin en noñgangot tɨmbɨ kɨndem dañguk.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Tɨmbi it kiyau gɨnañ pakɨlɨñdɨ Yesulok manda wɨn nandɨmbi, gɨnañjɨ komba dɨumbi
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 mɨlapi, en it kwet pawan kle munjulɨm ñañguk. Isɨ kwesɨ wɨn kwet kɨmɨn plon pakukta, jɨmbɨñ malapnan tɨke nañgɨp ñambi, munjut kolɨ pɨuktok ñañgɨlɨñ.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Gan endɨ undanembi, kɨmɨn gɨtɨk boñgɨpsɨ gɨnañ yapma klembi, walinin pɨ ñañguk.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Ñambi, it kwet no koi Kapaneam Galili kwelan patak wandɨñ pɨ tombi pakuk. Papi, Sabat patnandɨ nainda gɨñgɨt manda enɨ-daut sem pa tɨlɨñguk.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Endɨ ama biesɨlɨ manda gembɨnat eañ wɨndɨñ eñgukta tɨmbi nandɨ-gɨtɨñgɨtɨk tɨñgɨlɨñ.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Sabat patnandɨ nain nola ama no yal kolanlɨ gɨnan gɨnañ pɨñguk endɨ it kiyau gɨnañ lom pakuk. Endɨ wopumgan kwawa tɨñɨpi eñguk,
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 “Ei, Yesu Nasalet nanin, dɨk nekta nɨndoñ bɨlañ? Dɨk nɨp tɨmbɨ kolaneñdok bɨlañ ba? Nak kusaka nandɨlet: dɨk Yambat enlok kena ama giñgi sɨnɨk wɨn.”
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Wɨndɨñ eumbi, yal kolan wɨn nɨ-ñombɨñɨpi eñguk, “Dɨk mañga masipbi, amalok gɨnan nanin lambɨm po ñau.” Eumbi, yal kolandɨ ama wɨn munjut kolɨmbi, ama pakɨlɨñ endok boñgɨpsɨnan pɨñguk, gan yal endɨ ama wɨn nɨm tɨmbɨ kolaumbi, slak lambɨm po ñañguk.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Tɨmbi amatamdɨ kundit wɨn kañbi ka-sɨlɨkñembi, nanandɨ kena tɨmbi, nɨsɨñgan e-nandɨ tɨmbi eñgɨlɨñ, “Kai, ama ñalɨ manda nɨtnein sɨnɨk elak? Ama yambalat nomɨk endɨ yal kolan manda gembɨnat enbumbi lambɨm po ñañ!”
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Yesulɨ kundit wandin tɨmbɨmbi, endok gɨñgɨt walɨ kwet kle-gɨmbup pakañ tuop sapakñaneñguk.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Yesulɨ it kiyau gɨnañ nanin pɨmbi, Simondok ilan loñguk. It wolok Simon yapman tam jɨmbat tɨmbi, pɨñgɨu komba dɨumbi pakuk. Tɨmbi Yesulɨ en tɨmbɨ plap tauktok nɨ-nandumbi,
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 tam pakuknan lombi mumuñembi, jɨmbat nɨ-ñombɨumbi, tam wɨn kañ biñguk. Wɨndɨñ tɨmbɨmbi, tam pɨñgɨu nandum pañgɨtaumbi, plapkan mɨlapi, Yesu gɨt nolii yambɨ-dɨkñeñguk.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Maim pɨumbi, Sabat patnandɨ nain taleumbi, amalɨ nosii jɨmbat kusei kusei inda-semguk wɨn Yesuloñ yanañgɨp bɨumbi, kiilɨ ama gɨtɨk noñgan noñgan ep kañbi, ep tɨmbɨ kɨndem dañgɨlɨñ.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Tɨñɨpi, amatam asuptoñ yal kolanjɨ wakɨt ep kle-semumbi, kwawa wopumgan tɨñɨpi po ñambi, ñɨndɨñ eñgɨlɨñ, “Dɨk Yambattok Nɨñañ sɨnɨk.” Yal kolan endɨ Yesu en Mesia Yambattɨ nɨ-mukuk wɨndɨñ nandɨ-ñɨmɨñgɨlɨñ, wala tɨmbi enombɨmbi, manda eelok e-kɨmɨsip tɨ-semguk.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Kwet salaup tɨmbɨmbi, Yesulɨ it bimbi, pɨ ña kwet ama nɨmnatnan ñambi pakuk. Tɨmbi amalɨ lonjɨ kukap tɨmbɨ indaumbi, tɨke kimbɨ dambi, en gɨta papatok nɨñgɨlɨñ,
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 gan endɨ ñɨndɨñ enguk, “Yambattɨ amatam yambɨ-dɨkñembi, ama wapmañjɨ kulak wolok gɨñgɨt manda kɨndem ewa pɨuktok endɨ nanɨ-mukuk, wala tɨmbi nak it kwet dɨwɨnnan bo ñauttok een.”
43 Mas Jesus disse:
44 Wɨndɨñ embi yambɨk bimbi, ña Judia kwet tuop kumbi, it kiyaunjɨ gɨnañ manda eu pɨñguk.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.