Lucas 4
Nek Bible (NIF_WBT) vs ARIB
1 Tɨmbi Yesulɨ tuk i-taleumbi, Dɨndɨm Woñdɨ gɨnan gɨnañ tokñe palɨmgukta nañgɨlɨmbi, Jodan tuk bim kwet ama nɨmnatnan ña kuñguk.
1 Jesus, pois, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão; e era levado pelo Espírito no deserto,
2 Wandɨñ tim sandap 40 dou mɨlat tɨ-kuñɨlɨmbi, Satandɨ tɨ-kuyuk pa tɨ-ñɨmɨñguk. Nain wolonda nanañ no nɨm nam, slak kuñɨlɨmbi, tim sandap walɨ taleumbi, nanañ gawat tɨñguk.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo Diabo. E naqueles dias não comeu coisa alguma; e terminados eles, teve fome.
3 Tɨmbi Satandɨ ñɨndɨñ nɨñguk, “Dɨk Yambattok Nɨñan sɨnɨkta, kusaka tɨmbɨ dakleuktok kawat ñɨn nɨmbɨmbi, nanañ indawɨn!”
3 Disse-lhe então o Diabo: Se tu és Filho de Deus, manda a esta pedra que se torne em pão.
4 Eumbi tambane nɨñguk, “Wɨndɨñ nɨm. Yambattok manda no ñɨndɨñ youyoulɨn patak, ‘Ama nanañlɨñgot kuñgun mɨuktok tuop nɨm.’”
4 Jesus, porém, lhe respondeu: Está escrito: Nem só de pão viverá o homem.
5 Tɨmbi Satandɨ kwet loloñen nolok nañgɨp lombi, kwet tuop amatam kusei kusei kuañ wɨn gɨtɨkgan walawalan nomɨk nain dumangan daulɨmɨmbi
5 Então o Diabo, levando-o a um lugar elevado, mostrou-lhe num relance todos os reinos do mundo.
6 nɨñguk, “Kwet gɨtɨk wolok gembɨn ba paman wɨn nokok kɨtnanan kɨmɨlɨm ka-dɨkñelet, wala tɨmbi ama nola ba nola mɨmɨlok nandɨmbi, kɨndem kiinan kɨmɨlet. Nepek gɨtɨk wɨn dɨk gam-taletalelok nandɨlet,
6 E disse-lhe: Dar-te-ei toda a autoridade e glória destes reinos, porque me foi entregue, e a dou a quem eu quiser;
7 wɨn tɨkap dɨk kesɨtnanan mɨlelem tɨ-nameñda, nepenepek gɨtɨk wɨn dɨkok gɨñgɨt tɨ-taleutak.”
7 se tu, me adorares, será toda tua.
8 Eumbi tambane nɨñguk, “Yambattok manda no ñɨndɨñ youyoulɨn patak, ‘Dɨk Wopum Yambatka mɨlelem tɨ-ñɨmɨmbi, en noñgangot kɨmɨt-klelok.’”
8 Respondeu-lhe Jesus: Está escrito: Ao Senhor teu Deus adorarás, e só a ele servirás.
9 Tɨmbi Satandɨ Yesu nañgɨpi, Jelusalem tapma it pendɨm kusip plon lo kɨmɨpi nɨnguk, “Dɨk Yambattok Nɨñañ sɨnɨkta, ñɨnanin dɨkopi ma pɨ!
9 Então o levou a Jerusalém e o colocou sobre o pináculo do templo e lhe disse: Se tu és Filho de Deus, lança-te daqui abaixo;
10 Kusei ñɨndɨñda dɨk nɨm kolautañ: Yambatta manda no ñɨndɨñ youyoulɨn patak, ‘Endɨ eñaloñiilok kɨsɨnan gapɨpi, gambɨ-dɨkñenelɨñdok enbekak.’
10 porque está escrito: Aos seus anjos ordenará a teu respeito, que te guardem;
11 No wɨn ñɨndɨñ, ‘Endɨ kɨsɨlɨ gep wɨt-ta-loumbi, kawattɨ kesɨka nɨm gaulek.’”
11 e: eles te susterão nas mãos, para que nunca tropeces em alguma pedra.
12 Eumbi tambane nɨñguk, “Yambattok manda ñɨndɨñ elak, ‘Dɨk Wopum Yambatka endok gembɨn inda-dakleuktok tɨ-kuyuk nɨm tɨ-ñɨmekañ.’”
12 Respondeu-lhe Jesus: Dito está: Não tentarás o Senhor teu Deus.
13 Satandɨ tɨ-kuyuk kusei kusei gɨtɨk tɨ-ñɨmum taleumbi, “Nain nolamek” embi kañ bimbi ñañguk.
13 Assim, tendo o Diabo acabado toda sorte de tentação, retirou-se dele até ocasião oportuna.
14 Tɨmbi Yesulɨ Galili kwelan undane ñambi, Dɨndɨm Woñdok gembɨ plon kulɨñgukta endok gɨñgɨt walɨ kwet kle-gɨmbup pakañ tuop sapakñaneñguk.
14 Então voltou Jesus para a Galiléia no poder do Espírito; e a sua fama correu por toda a circunvizinhança.
15 Tɨmbi endɨ kwet wolok kle-gɨmbut kuñɨpi, it kiyaunjɨ gɨnañ gɨñgɨt manda enɨ-daut tɨ-sem pa tɨmbɨmbi, amatam gɨtɨktɨ koi gɨñgɨt tɨke-loñgɨlɨñ.
15 Ensinava nas sinagogas deles, e por todos era louvado.
16 Tɨmbi Nasalet it kwet kandañ pap bendɨñguknan bo ña tomguk. Tombi, Sabat patnandɨ nain indaumbi, ep tɨndɨn klembi, it kiyau gɨnañ loñguk. Lombi, manda pinat-semepi mɨlalɨmbi,
16 Chegando a Nazaré, onde fora criado; entrou na sinagoga no dia de sábado, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 plofet Aisaialɨ manda youkuk wɨn tɨkembi, enda mɨñgɨlɨñ. Mɨumbi pɨsapi, manda ñɨndɨñ pakuk wɨn tɨmbɨ indaumbi pinat-semguk,
17 Foi-lhe entregue o livro do profeta Isaías; e abrindo-o, achou o lugar em que estava escrito:
18 — ausente —
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, porquanto me ungiu para anunciar boas novas aos pobres; enviou-me para proclamar libertação aos cativos, e restauração da vista aos cegos, para pôr em liberdade os oprimidos,
19 — ausente —
19 e para proclamar o ano aceitável do Senhor.
20 Manda wɨndɨñ pinat-talembi, pepa kwasa wɨn kwasanembi, it kiyau kena amala bɨnda mɨmbi, amatam enɨ-daut tɨ-semektok pipakuk. Tɨmbi it kiyau gɨnañ pakɨlɨñ endɨ gɨtɨkgandɨ daut endañgot deiñgɨlɨñ.
20 E fechando o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se; e os olhos de todos na sinagoga estavam fitos nele.
21 Tɨmbi Yesulɨ kusei kɨmɨpi, manda ñɨndɨñ enguk, “Gɨñgɨt manda pinalam nandañ walɨ man ñɨndɨñgɨt bien inda-daklelak.”
21 Então começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu esta escritura aos vossos ouvidos.
22 Wɨndɨñ eumbi, amatam gɨtɨktɨ nɨ-kɨndem dambi, mandan nandum galkñat sɨnɨk tɨñgukta nanandɨ kena tɨmbi eñgɨlɨñ, “Nɨtek tɨmbi Joseptok nɨñgan walɨ manda wandin elak?”
22 E todos lhe davam testemunho, e se admiravam das palavras de graça que saíam da sua boca; e diziam: Este não é filho de José?
23 Eumbi enguk, “Biañganak, sɨndɨ eyout manda ñɨndɨñ nanɨnetañ, ‘Tɨmbɨ kɨndenda ama, dɨk dɨtnalok pɨñgɨpka tɨmbɨ kɨndem da-mek’, wɨn Kapaneam it kwelan kena tɨmbɨm gɨñgɨtka nandɨñgɨmɨñ, wɨndɨñgangot ñolok ika kuseinan tɨmbɨmbi kana!”
23 Disse-lhes Jesus: Sem dúvida me direis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; Tudo o que ouvimos teres feito em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 Wɨndɨñ embi yousɨmbi enguk, “Nak biañgan sanba: plofet ama no enlok ilnan nasiilɨ not nɨm pa tɨ-ñɨmañ.
24 E prosseguiu: Em verdade vos digo que nenhum profeta é aceito na sua terra.
25 Sɨndɨ plofet Elia nek tɨñguk wɨn nandɨ-ñɨmɨt: endɨ kuñɨlɨmbi, gwɨlat tɨpet gɨt no gɨt yakɨp kɨt tambon noñgan gwi no nɨm pɨumbi, kwet tuop nanañ map wopum indañguk. Nak biañgan sanlet: nain wolonda Islael kwelan Juda tam kanjak asupgan kuñgɨlɨñ,
25 Em verdade vos digo que muitas viúvas havia em Israel nos dias de Elias, quando céu se fechou por três anos e seis meses, de sorte que houve grande fome por toda a terra;
26 gan Yambattɨ Elia wɨn endoñ nɨm nɨ-mupi, endɨ Sidon kandañ tam kanjak no Salefat it kwelan kuñguk endoññan nɨ-mulɨm ñambi tɨke kɨmɨkuk.
26 e a nenhuma delas foi enviado Elias, senão a uma viúva em Serepta de Sidom.
27 Tɨmbi plofet Elisalɨ kuñɨlɨmbi, Islael kwelan Juda amatam asuptɨ wanda kwambɨñ yambo mawatsɨat kuñgɨlɨñ. Gan Elisalɨ endoñnan nanin no nɨm tɨmbɨ kɨndem dañguk, endɨ ama no koi Naman Silia kwelan nanin en noñgangot tɨmbɨ kɨndem dañguk.”
27 Também muitos leprosos havia em Israel no tempo do profeta Elizeu, mas nenhum deles foi purificado senão Naamã, o sírio.
28 Tɨmbi it kiyau gɨnañ pakɨlɨñdɨ Yesulok manda wɨn nandɨmbi, gɨnañjɨ komba dɨumbi
28 Todos os que estavam na sinagoga, ao ouvirem estas coisas, ficaram cheios de ira.
29 mɨlapi, en it kwet pawan kle munjulɨm ñañguk. Isɨ kwesɨ wɨn kwet kɨmɨn plon pakukta, jɨmbɨñ malapnan tɨke nañgɨp ñambi, munjut kolɨ pɨuktok ñañgɨlɨñ.
29 e, levantando-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até o despenhadeiro do monte em que a sua cidade estava edificada, para dali o precipitarem.
30 Gan endɨ undanembi, kɨmɨn gɨtɨk boñgɨpsɨ gɨnañ yapma klembi, walinin pɨ ñañguk.
30 Ele, porém, passando pelo meio deles, seguiu o seu caminho.
31 Ñambi, it kwet no koi Kapaneam Galili kwelan patak wandɨñ pɨ tombi pakuk. Papi, Sabat patnandɨ nainda gɨñgɨt manda enɨ-daut sem pa tɨlɨñguk.
31 Então desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e os ensinava no sábado.
32 Endɨ ama biesɨlɨ manda gembɨnat eañ wɨndɨñ eñgukta tɨmbi nandɨ-gɨtɨñgɨtɨk tɨñgɨlɨñ.
32 e maravilharam-se da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Sabat patnandɨ nain nola ama no yal kolanlɨ gɨnan gɨnañ pɨñguk endɨ it kiyau gɨnañ lom pakuk. Endɨ wopumgan kwawa tɨñɨpi eñguk,
33 Havia na sinagoga um homem que tinha o espírito de um demônio imundo; e gritou em alta voz:
34 “Ei, Yesu Nasalet nanin, dɨk nekta nɨndoñ bɨlañ? Dɨk nɨp tɨmbɨ kolaneñdok bɨlañ ba? Nak kusaka nandɨlet: dɨk Yambat enlok kena ama giñgi sɨnɨk wɨn.”
34 Ah! que temos nós contigo, Jesus, nazareno? vieste destruir-nos? Bem sei quem é: o Santo de Deus.
35 Wɨndɨñ eumbi, yal kolan wɨn nɨ-ñombɨñɨpi eñguk, “Dɨk mañga masipbi, amalok gɨnan nanin lambɨm po ñau.” Eumbi, yal kolandɨ ama wɨn munjut kolɨmbi, ama pakɨlɨñ endok boñgɨpsɨnan pɨñguk, gan yal endɨ ama wɨn nɨm tɨmbɨ kolaumbi, slak lambɨm po ñañguk.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te, e sai dele. E o demônio, tendo-o lançado por terra no meio do povo, saiu dele sem lhe fazer mal algum.
36 Tɨmbi amatamdɨ kundit wɨn kañbi ka-sɨlɨkñembi, nanandɨ kena tɨmbi, nɨsɨñgan e-nandɨ tɨmbi eñgɨlɨñ, “Kai, ama ñalɨ manda nɨtnein sɨnɨk elak? Ama yambalat nomɨk endɨ yal kolan manda gembɨnat enbumbi lambɨm po ñañ!”
36 E veio espanto sobre todos, e falavam entre si, perguntando uns aos outros: Que palavra é esta, pois com autoridade e poder ordena aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Yesulɨ kundit wandin tɨmbɨmbi, endok gɨñgɨt walɨ kwet kle-gɨmbup pakañ tuop sapakñaneñguk.
37 E se divulgava a sua fama por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Yesulɨ it kiyau gɨnañ nanin pɨmbi, Simondok ilan loñguk. It wolok Simon yapman tam jɨmbat tɨmbi, pɨñgɨu komba dɨumbi pakuk. Tɨmbi Yesulɨ en tɨmbɨ plap tauktok nɨ-nandumbi,
38 Ora, levantando-se Jesus, saiu da sinagoga e entrou em casa de Simão; e estando a sogra de Simão enferma com muita febre, rogaram-lhe por ela.
39 tam pakuknan lombi mumuñembi, jɨmbat nɨ-ñombɨumbi, tam wɨn kañ biñguk. Wɨndɨñ tɨmbɨmbi, tam pɨñgɨu nandum pañgɨtaumbi, plapkan mɨlapi, Yesu gɨt nolii yambɨ-dɨkñeñguk.
39 E ele, inclinando-se para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou. Imediatamente ela se levantou e os servia.
40 Maim pɨumbi, Sabat patnandɨ nain taleumbi, amalɨ nosii jɨmbat kusei kusei inda-semguk wɨn Yesuloñ yanañgɨp bɨumbi, kiilɨ ama gɨtɨk noñgan noñgan ep kañbi, ep tɨmbɨ kɨndem dañgɨlɨñ.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de várias doenças lhos traziam; e ele punha as mãos sobre cada um deles e os curava.
41 Tɨñɨpi, amatam asuptoñ yal kolanjɨ wakɨt ep kle-semumbi, kwawa wopumgan tɨñɨpi po ñambi, ñɨndɨñ eñgɨlɨñ, “Dɨk Yambattok Nɨñañ sɨnɨk.” Yal kolan endɨ Yesu en Mesia Yambattɨ nɨ-mukuk wɨndɨñ nandɨ-ñɨmɨñgɨlɨñ, wala tɨmbi enombɨmbi, manda eelok e-kɨmɨsip tɨ-semguk.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Filho de Deus. Ele, porém, os repreendia, e não os deixava falar; pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Kwet salaup tɨmbɨmbi, Yesulɨ it bimbi, pɨ ña kwet ama nɨmnatnan ñambi pakuk. Tɨmbi amalɨ lonjɨ kukap tɨmbɨ indaumbi, tɨke kimbɨ dambi, en gɨta papatok nɨñgɨlɨñ,
42 Ao romper do dia saiu, e foi a um lugar deserto; e as multidões procuravam-no e, vindo a ele, queriam detê-lo, para que não se ausentasse delas.
43 gan endɨ ñɨndɨñ enguk, “Yambattɨ amatam yambɨ-dɨkñembi, ama wapmañjɨ kulak wolok gɨñgɨt manda kɨndem ewa pɨuktok endɨ nanɨ-mukuk, wala tɨmbi nak it kwet dɨwɨnnan bo ñauttok een.”
43 Ele, porém, lhes disse: É necessário que também às outras cidades eu anuncie o evangelho do reino de Deus; porque para isso é que fui enviado.
44 Wɨndɨñ embi yambɨk bimbi, ña Judia kwet tuop kumbi, it kiyaunjɨ gɨnañ manda eu pɨñguk.
44 E pregava nas sinagogas da Judéia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.