Lucas 20

Nek Bible (NIF_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nain nola Yesulɨ tapma ilan amatam enɨ-daut tɨ-sembi, gɨñgɨt manda kɨndem enɨñɨlɨmbi, tapma ama biesɨ wakɨt endɨkñe manda nandɨ-tale ama ba ama biesɨ dɨwɨn endɨ kanep bɨmbi,
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 ñɨndɨñ nɨ-nandɨñgɨlɨñ, “Dɨk tapma ilan ñolok kundit kusei kusei pa tɨlañ wɨn nindɨ wɨndɨñ tɨndɨlok gembɨ gamguk ba ganbɨ taleñguk wɨn nɨnbɨm nandɨna.”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Eumbi tambane enguk, “Nak bo ekaeka no sanɨ-nandɨwambi nanbɨ nandɨwa:
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 nindɨ Yoane nɨmbɨ taleumbi, tuk ii-sem kena tɨñguk? Wɨn Kunum Molomdɨ ba ama nolɨ?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Eumbi, nɨsɨñgan manda e-kle-kot tɨmbi eñgɨlɨñ, “‘Kunum Molomdɨ’ wɨndɨñ nɨnam, ñɨndɨñ nɨnbetak, ‘Wɨndɨñda sɨndɨ kusei nekta mandan nɨm nandɨ-kwambɨñ dañgɨlɨñ?’
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Ba ‘Ama nolɨ Yoane nɨmbɨ taleñguk’ wɨndɨñ nɨnam, amatam nin Yoane wɨn plofet ama nandɨ-kwambɨñ dañ endɨ kawattɨ nɨndɨp kɨmnetañ.” Wɨndɨñ embi,
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 ñɨndɨñ tambane nɨñgɨlɨñ, “Wɨn nindɨ nɨmbɨ taleñguk wɨn nɨm nandamɨñ.” Eumbi
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 enguk, “Ale, nak bo nindɨ nanbɨ taleumbi, kundit ñɨn pa tɨlet wɨn bo nɨm sanbetet.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Tɨmbi Yesulɨ kusei kɨmɨpi, amatamda eyout manda no ñɨndɨñ enguk, “Ama nolɨ wain kena tɨñguk. Wain tɨpi-talembi, kenan wɨn kandɨkñe amalok kɨsɨnan kɨmɨpi, nain ombapgan kwet mayañgan nolok ña kuuptok ñañguk.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Bien epeplok nain indaumbi, kena gwañgwa sɨlanin no bien dɨwɨn epmektok kandɨkñe amaloñ nɨ-mulɨm ñañguk. Ña tombɨmbi, kandɨkñe amalɨ waipbi, slak undane ñauktok nɨ-mukɨlɨñ. Nɨ-mulɨm ñaumbi,
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 molomlɨ nombo kena gwañgwa sɨlanin no nɨ-mulɨm ña tombɨmbi, en bo waipbi, siñgi mayek tɨ-lamɨpi, slak undane ñauktok nɨ-mukɨlɨñ.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Tɨmbi molomdɨ nombo kena gwañgwa sɨlanin no nɨ-mukuk wɨn endɨ wɨt wekat mɨmbi kle kokɨlɨñ.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Wɨnaña wain kena molomdɨ enla embi eñguk, ‘Nɨtek tɨlok? Ip nandɨlet: nak nɨñana noñgangot wale kɨndem tɨ-ñɨmlet en nɨ-mulam ñaumek, giñgiñgan tɨ-ñɨmbi, bien nandɨ-ñɨmumbi epmek bek.’ Wɨndɨñ embi, nɨñañ nɨ-mulɨm ñaumbi,
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 kandɨkñelɨ nɨñañ wɨn kañbi, nɨsɨñgan e-nandɨ tɨmbi eñgɨlɨñ, ‘Ñalɨñgan beulok kii gwatnam bimbin kasɨleupi bɨlak bek. Wɨtnam kɨmbɨmbi, kena ñalɨ nɨndok gɨñgɨt tɨmbekak.’ Wɨndɨñ embi,
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 wain kena pawan munjɨmunjɨt tɨ pɨmbi, wɨlɨ kɨmguk. Sɨndɨ nɨtek nandañ, kandɨkñelɨ wɨndɨñ tɨñgɨlɨñda tɨmbi wain kena molomdɨ nɨtek tɨ-semekak?
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Endɨ bɨmbi, kandɨkñe wɨn gɨtɨk yandɨpmɨ kɨm-taleumbi, kenan wɨn kandɨkñe ama dɨwɨn nolok kɨsɨnan kɨmɨlekak wɨn!” Tɨmbi amatamdɨ manda wala nandum pɨumbi eñgɨlɨñ, “E e, wɨn nɨm! Wɨndɨñ nɨm tɨndɨlok!”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Gan Yesulɨ dai gembɨnatgan yambɨmbi enguk, “Tɨkap wɨndɨñda, manda youyoulɨn ñalɨ nek plon e-yout tɨlak?
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Tɨmbi ta wolok kandañ wɨn ñɨndɨñ: no en ta wolok plon pi wɨlekta, endɨ lɨlɨmeukak, tɨmbi ta walɨ ama nolok plon pɨ wɨlekta, wɨlɨ gakñeukak.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Tɨmbi endɨkñe manda nandɨ-tale ama gɨt tapma ama biesɨ endɨ Yesulɨ eyout manda wɨn nɨsɨla eñguk wɨn nandɨ-daklembi, nain wolondañgan tɨkenep nandɨñgɨlɨñ, gan endɨ amatamda mɨsɨmbi, kak biñgɨlɨñ.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Endɨkñe manda nandɨ-tale ama gɨt tapma ama biesɨ endɨ Yesu Roma ama Judia kwet ka-dɨkñeñguk endok kiinan kɨmɨtnelɨñdok telak lonjɨñgɨlɨñ, wala tɨmbi endɨ Yesulɨ nek tɨñguk ba manda nek eñguk wala ka-tuapi, ama pawanjene deimbi, manda tɨke ku tañ wɨn enɨ-mulɨmbi, Yesuloñ ñañgɨlɨñ. Ñambi, mandalɨ sɨsoñ tɨ-ñɨmɨnelɨñdok dɨndɨm walan juluñgan tɨñɨpi,
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 nɨmbi eñgɨlɨñ, “Endaut, nɨndɨ nandɨ-gamamɨñ, dɨk manda elañ ba e-daut tɨlañ wɨn dɨndɨm sɨnɨk, tɨmbi ama loloñ ba pɨmbɨñen gɨtɨk manda telal noñgan plon enbi, Yambat nɨtek kɨmɨt-klenelɨñdok biañgan enɨ-daut pa tɨ-semlañ.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Wɨndɨñda dɨk nɨnbɨ nandɨna: endɨkñe mandalɨ takis mɨnem Sisala mɨmɨlok nandɨ-nɨmlak ba nɨm?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Eumbi, tɨ-kuyuksɨ ka-daklembi enguk,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Mɨnem kwandai satnin no daut namɨt!” Eumbi daulɨmɨum kañbi enɨ-kañguk, “Ama walan gɨt koi kundit wolok patak wɨn nindoñ?” Eumbi tambane “Sisaloñ” nɨñgɨlɨñ.
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Eumbi enguk, “Wɨndɨñda Sisalok gɨñgɨt wɨn Sisala tambane mɨnekalɨñ, tɨmbi Yambattok gɨñgɨt wɨn Yambatta tambane mɨnekalɨñ.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Wɨndɨñ eumbi, amatamdok dausɨnan mandalɨ sɨsoñ tɨ-ñɨmɨnelɨñdok tuop nɨm endɨ Yesulok mandala nanandɨ kena tɨmbi, kwap em pakɨlɨñ.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Sadusi amalɨ “Ama sembɨsembɨn endɨ nɨm mɨlamɨlattok” wɨndɨñ pa eañ endoñnan nanin dɨwɨndɨ Yesuloñ bɨmbi
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 nɨ-nandɨmbi eñgɨlɨñ, “Endaut, Moselɨ endɨkñe manda yout-nɨmguk walɨ ñɨndɨñ tɨneñdok elak: tɨkap ama nolɨ tamɨnnat yamɨn papi sembekta, endok dal ba kwayañlɨ endok tam kanjak wɨn tɨkembi, endok gwañgwa bɨsat ep tɨmbɨ inda-ñɨmɨnekalɨñ.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Ale, nain nola dakwaya kɨt tambon tɨpet kuñgɨlɨñ. Kuñɨpi, tualɨ tam tɨkembi, yamɨn papi sembɨñguk. Sembumbi,
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 mona gɨt gwik endɨ bo tam wakangot tɨkembi sembɨñgɨmɨk. Wɨn dakwaya kɨt tambon tɨpet endɨ gɨtɨk tam wɨn tɨkembi, yamɨn papi sembɨ-taleñgɨlɨñ.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 — ausente —
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Tɨmbi siñgi tam endɨ bo lakat papalembi sembɨñguk.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ale, ama dakwaya kɨt tambon tɨpet endɨ tam noñgangot wɨn tɨkeñgɨlɨñda tɨmbi, ama sembɨsembɨn kɨmnan nanin kaitambi mɨlatnekalɨñ nain wolonda tam wɨn endɨ nindok tam sɨnɨk tɨmbekak?”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Tɨmbi Yesulɨ enguk, “Amatam kwelan kuañ endɨ wapatam pa tañ,
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 gan Yambattɨ amatam nandum tuop tɨ-semumbi, jimba nolok nainnan kunelɨñdok kɨmnan nanin ep tɨmbɨ mɨlatnekalɨñ endɨ wapatam nɨm tɨnekalɨñ,
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 endɨ eñalolɨ kuañ wɨndɨñgangot kunekalɨñ. Tɨmbi Yambattɨ kɨmnan nanin ep tɨmbɨ mɨlakɨlɨñda tɨmbi endɨ enlok wembe gwañgwañii kumbi, bɨndambo sembɨnelɨñdok tuop nɨm.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Tɨmbi Moselɨ bo ñɨndɨñ nɨnɨ-daklelak: ama sembɨsembɨn endɨ kɨmnan nanin pa mɨlakañ. Neta, komba mambenlɨ komba nolok plon duat-pakuk wolok kasat tɨñɨpi, Wopumda ñɨndɨñ elak, en ‘Ablaamdok Yambat ba Aisaktok Yambat ba Jekoptok Yambat’.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Wɨndɨñda tɨmbi endɨ gɨtɨk Yambattok dainan kuñgunjɨat, wala tɨmbi Yambat endɨ ama kaik kuañ endok Yambat, ama sembɨsembɨn endok Yambat nɨm.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Tɨmbi endɨkñe manda nandɨ-tale ama dɨwɨndɨ ñɨndɨñ tambane nɨñgɨlɨñ, “Endaut, dɨk manda kɨndem bien elañ.”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Tɨmbi bɨndambo nɨ-nandɨnelɨñdok mɨsɨmbi, kak biñgɨlɨñ.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Tɨmbi Yesulɨ ñɨndɨñ enɨ-nandɨñguk, “Nɨtekta tɨmbi Mesia endɨ Devittok Komblin sɨnɨk wɨndɨñ pa eañ?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Kusei ñɨndɨñda wɨndɨñ sanɨ-kalet: Yambattɨ Mesiala manda no nɨñguk wɨn Devit en Kap gɨnañ ñɨndɨñ youkuk,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Devittɨ Mesia ‘Wopumna’ nɨñgukta, Mesia endɨ nɨtek Devittok komblin?”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Amatam gɨtɨk nandɨ palɨñɨlɨmbi, Yesulɨ gwañgwañiila ñɨndɨñ enguk,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Sɨndɨ endɨkñe manda nandɨ-tale ama yambɨ-nandɨ-kɨliñ embi kunekalɨñ. Endɨ ama loloñ nɨsɨlok dasindasin ombap dasimbi ña-bɨ tɨnep nandañ, ba amatam ipakanan kɨmɨn kokañ endɨ giñgiñgan tɨ-semnelɨñdok nandañ. Tɨmbi nanañ sina wopumnan ba it kiyau gɨnañ endɨ pitit kɨndem damandama pataknangot pitnepi nandañ.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Tɨmbi endɨ tam kanjak juluñgan tɨ-sembi, isɨ ba nepenepesɨ yolom ep semañ, tɨmbi dɨndɨm walan tɨnelɨñdok nɨmolo ombap pa tañ. Juluñɨtsɨla tɨmbi kɨnjan yousɨ-semum ombɨ-tɨkenekalɨ.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.