Lucas 20
Nek Bible (NIF_WBT) vs ARC
1 Nain nola Yesulɨ tapma ilan amatam enɨ-daut tɨ-sembi, gɨñgɨt manda kɨndem enɨñɨlɨmbi, tapma ama biesɨ wakɨt endɨkñe manda nandɨ-tale ama ba ama biesɨ dɨwɨn endɨ kanep bɨmbi,
1 E aconteceu, num daqueles dias, que, estando ele ensinando o povo no templo e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos
2 ñɨndɨñ nɨ-nandɨñgɨlɨñ, “Dɨk tapma ilan ñolok kundit kusei kusei pa tɨlañ wɨn nindɨ wɨndɨñ tɨndɨlok gembɨ gamguk ba ganbɨ taleñguk wɨn nɨnbɨm nandɨna.”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos: com que autoridade fazes essas coisas? Ou quem é que te deu esta autoridade?
3 Eumbi tambane enguk, “Nak bo ekaeka no sanɨ-nandɨwambi nanbɨ nandɨwa:
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: dizei-me, pois:
4 nindɨ Yoane nɨmbɨ taleumbi, tuk ii-sem kena tɨñguk? Wɨn Kunum Molomdɨ ba ama nolɨ?”
4 o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Eumbi, nɨsɨñgan manda e-kle-kot tɨmbi eñgɨlɨñ, “‘Kunum Molomdɨ’ wɨndɨñ nɨnam, ñɨndɨñ nɨnbetak, ‘Wɨndɨñda sɨndɨ kusei nekta mandan nɨm nandɨ-kwambɨñ dañgɨlɨñ?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
6 Ba ‘Ama nolɨ Yoane nɨmbɨ taleñguk’ wɨndɨñ nɨnam, amatam nin Yoane wɨn plofet ama nandɨ-kwambɨñ dañ endɨ kawattɨ nɨndɨp kɨmnetañ.” Wɨndɨñ embi,
6 E, se dissermos: dos homens, todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 ñɨndɨñ tambane nɨñgɨlɨñ, “Wɨn nindɨ nɨmbɨ taleñguk wɨn nɨm nandamɨñ.” Eumbi
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 enguk, “Ale, nak bo nindɨ nanbɨ taleumbi, kundit ñɨn pa tɨlet wɨn bo nɨm sanbetet.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Tɨmbi Yesulɨ kusei kɨmɨpi, amatamda eyout manda no ñɨndɨñ enguk, “Ama nolɨ wain kena tɨñguk. Wain tɨpi-talembi, kenan wɨn kandɨkñe amalok kɨsɨnan kɨmɨpi, nain ombapgan kwet mayañgan nolok ña kuuptok ñañguk.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a
10 Bien epeplok nain indaumbi, kena gwañgwa sɨlanin no bien dɨwɨn epmektok kandɨkñe amaloñ nɨ-mulɨm ñañguk. Ña tombɨmbi, kandɨkñe amalɨ waipbi, slak undane ñauktok nɨ-mukɨlɨñ. Nɨ-mulɨm ñaumbi,
10 E, no devido tempo, mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 molomlɨ nombo kena gwañgwa sɨlanin no nɨ-mulɨm ña tombɨmbi, en bo waipbi, siñgi mayek tɨ-lamɨpi, slak undane ñauktok nɨ-mukɨlɨñ.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este e afrontando-
12 Tɨmbi molomdɨ nombo kena gwañgwa sɨlanin no nɨ-mukuk wɨn endɨ wɨt wekat mɨmbi kle kokɨlɨñ.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este,
13 Wɨnaña wain kena molomdɨ enla embi eñguk, ‘Nɨtek tɨlok? Ip nandɨlet: nak nɨñana noñgangot wale kɨndem tɨ-ñɨmlet en nɨ-mulam ñaumek, giñgiñgan tɨ-ñɨmbi, bien nandɨ-ñɨmumbi epmek bek.’ Wɨndɨñ embi, nɨñañ nɨ-mulɨm ñaumbi,
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 kandɨkñelɨ nɨñañ wɨn kañbi, nɨsɨñgan e-nandɨ tɨmbi eñgɨlɨñ, ‘Ñalɨñgan beulok kii gwatnam bimbin kasɨleupi bɨlak bek. Wɨtnam kɨmbɨmbi, kena ñalɨ nɨndok gɨñgɨt tɨmbekak.’ Wɨndɨñ embi,
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 wain kena pawan munjɨmunjɨt tɨ pɨmbi, wɨlɨ kɨmguk. Sɨndɨ nɨtek nandañ, kandɨkñelɨ wɨndɨñ tɨñgɨlɨñda tɨmbi wain kena molomdɨ nɨtek tɨ-semekak?
15 E, lançando-o fora da vinha,
16 Endɨ bɨmbi, kandɨkñe wɨn gɨtɨk yandɨpmɨ kɨm-taleumbi, kenan wɨn kandɨkñe ama dɨwɨn nolok kɨsɨnan kɨmɨlekak wɨn!” Tɨmbi amatamdɨ manda wala nandum pɨumbi eñgɨlɨñ, “E e, wɨn nɨm! Wɨndɨñ nɨm tɨndɨlok!”
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isso, disseram: Não seja assim!
17 Gan Yesulɨ dai gembɨnatgan yambɨmbi enguk, “Tɨkap wɨndɨñda, manda youyoulɨn ñalɨ nek plon e-yout tɨlak?
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra que os edificadores reprovaram, essa foi feita cabeça da esquina.
18 Tɨmbi ta wolok kandañ wɨn ñɨndɨñ: no en ta wolok plon pi wɨlekta, endɨ lɨlɨmeukak, tɨmbi ta walɨ ama nolok plon pɨ wɨlekta, wɨlɨ gakñeukak.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Tɨmbi endɨkñe manda nandɨ-tale ama gɨt tapma ama biesɨ endɨ Yesulɨ eyout manda wɨn nɨsɨla eñguk wɨn nandɨ-daklembi, nain wolondañgan tɨkenep nandɨñgɨlɨñ, gan endɨ amatamda mɨsɨmbi, kak biñgɨlɨñ.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo, porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Endɨkñe manda nandɨ-tale ama gɨt tapma ama biesɨ endɨ Yesu Roma ama Judia kwet ka-dɨkñeñguk endok kiinan kɨmɨtnelɨñdok telak lonjɨñgɨlɨñ, wala tɨmbi endɨ Yesulɨ nek tɨñguk ba manda nek eñguk wala ka-tuapi, ama pawanjene deimbi, manda tɨke ku tañ wɨn enɨ-mulɨmbi, Yesuloñ ñañgɨlɨñ. Ñambi, mandalɨ sɨsoñ tɨ-ñɨmɨnelɨñdok dɨndɨm walan juluñgan tɨñɨpi,
20 E, trazendo- o debaixo de olho, mandaram espias que se fingiam de justos, para o apanharem em alguma palavra e o entregarem à jurisdição e poder do governador.
21 nɨmbi eñgɨlɨñ, “Endaut, nɨndɨ nandɨ-gamamɨñ, dɨk manda elañ ba e-daut tɨlañ wɨn dɨndɨm sɨnɨk, tɨmbi ama loloñ ba pɨmbɨñen gɨtɨk manda telal noñgan plon enbi, Yambat nɨtek kɨmɨt-klenelɨñdok biañgan enɨ-daut pa tɨ-semlañ.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Wɨndɨñda dɨk nɨnbɨ nandɨna: endɨkñe mandalɨ takis mɨnem Sisala mɨmɨlok nandɨ-nɨmlak ba nɨm?”
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Eumbi, tɨ-kuyuksɨ ka-daklembi enguk,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 “Mɨnem kwandai satnin no daut namɨt!” Eumbi daulɨmɨum kañbi enɨ-kañguk, “Ama walan gɨt koi kundit wolok patak wɨn nindoñ?” Eumbi tambane “Sisaloñ” nɨñgɨlɨñ.
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Eumbi enguk, “Wɨndɨñda Sisalok gɨñgɨt wɨn Sisala tambane mɨnekalɨñ, tɨmbi Yambattok gɨñgɨt wɨn Yambatta tambane mɨnekalɨñ.”
25 Disse-lhes, então: Dai, pois, a César o que
26 Wɨndɨñ eumbi, amatamdok dausɨnan mandalɨ sɨsoñ tɨ-ñɨmɨnelɨñdok tuop nɨm endɨ Yesulok mandala nanandɨ kena tɨmbi, kwap em pakɨlɨñ.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Sadusi amalɨ “Ama sembɨsembɨn endɨ nɨm mɨlamɨlattok” wɨndɨñ pa eañ endoñnan nanin dɨwɨndɨ Yesuloñ bɨmbi
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 nɨ-nandɨmbi eñgɨlɨñ, “Endaut, Moselɨ endɨkñe manda yout-nɨmguk walɨ ñɨndɨñ tɨneñdok elak: tɨkap ama nolɨ tamɨnnat yamɨn papi sembekta, endok dal ba kwayañlɨ endok tam kanjak wɨn tɨkembi, endok gwañgwa bɨsat ep tɨmbɨ inda-ñɨmɨnekalɨñ.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de alguém falecer, tendo mulher e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher e suscite posteridade a seu irmão.
29 Ale, nain nola dakwaya kɨt tambon tɨpet kuñgɨlɨñ. Kuñɨpi, tualɨ tam tɨkembi, yamɨn papi sembɨñguk. Sembumbi,
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem filhos;
30 mona gɨt gwik endɨ bo tam wakangot tɨkembi sembɨñgɨmɨk. Wɨn dakwaya kɨt tambon tɨpet endɨ gɨtɨk tam wɨn tɨkembi, yamɨn papi sembɨ-taleñgɨlɨñ.
30 e o segundo
31 — ausente —
31 e o terceiro também a tomaram, e, igualmente, os sete. Todos eles morreram e não deixaram filhos.
32 Tɨmbi siñgi tam endɨ bo lakat papalembi sembɨñguk.
32 E, por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Ale, ama dakwaya kɨt tambon tɨpet endɨ tam noñgangot wɨn tɨkeñgɨlɨñda tɨmbi, ama sembɨsembɨn kɨmnan nanin kaitambi mɨlatnekalɨñ nain wolonda tam wɨn endɨ nindok tam sɨnɨk tɨmbekak?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Tɨmbi Yesulɨ enguk, “Amatam kwelan kuañ endɨ wapatam pa tañ,
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 gan Yambattɨ amatam nandum tuop tɨ-semumbi, jimba nolok nainnan kunelɨñdok kɨmnan nanin ep tɨmbɨ mɨlatnekalɨñ endɨ wapatam nɨm tɨnekalɨñ,
35 mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro e a ressurreição dos mortos nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 endɨ eñalolɨ kuañ wɨndɨñgangot kunekalɨñ. Tɨmbi Yambattɨ kɨmnan nanin ep tɨmbɨ mɨlakɨlɨñda tɨmbi endɨ enlok wembe gwañgwañii kumbi, bɨndambo sembɨnelɨñdok tuop nɨm.
36 porque já não podem mais morrer, pois são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Tɨmbi Moselɨ bo ñɨndɨñ nɨnɨ-daklelak: ama sembɨsembɨn endɨ kɨmnan nanin pa mɨlakañ. Neta, komba mambenlɨ komba nolok plon duat-pakuk wolok kasat tɨñɨpi, Wopumda ñɨndɨñ elak, en ‘Ablaamdok Yambat ba Aisaktok Yambat ba Jekoptok Yambat’.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Wɨndɨñda tɨmbi endɨ gɨtɨk Yambattok dainan kuñgunjɨat, wala tɨmbi Yambat endɨ ama kaik kuañ endok Yambat, ama sembɨsembɨn endok Yambat nɨm.”
38 Ora, ele vivem todos.
39 Tɨmbi endɨkñe manda nandɨ-tale ama dɨwɨndɨ ñɨndɨñ tambane nɨñgɨlɨñ, “Endaut, dɨk manda kɨndem bien elañ.”
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Tɨmbi bɨndambo nɨ-nandɨnelɨñdok mɨsɨmbi, kak biñgɨlɨñ.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Tɨmbi Yesulɨ ñɨndɨñ enɨ-nandɨñguk, “Nɨtekta tɨmbi Mesia endɨ Devittok Komblin sɨnɨk wɨndɨñ pa eañ?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Kusei ñɨndɨñda wɨndɨñ sanɨ-kalet: Yambattɨ Mesiala manda no nɨñguk wɨn Devit en Kap gɨnañ ñɨndɨñ youkuk,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Devittɨ Mesia ‘Wopumna’ nɨñgukta, Mesia endɨ nɨtek Devittok komblin?”
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Amatam gɨtɨk nandɨ palɨñɨlɨmbi, Yesulɨ gwañgwañiila ñɨndɨñ enguk,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Sɨndɨ endɨkñe manda nandɨ-tale ama yambɨ-nandɨ-kɨliñ embi kunekalɨñ. Endɨ ama loloñ nɨsɨlok dasindasin ombap dasimbi ña-bɨ tɨnep nandañ, ba amatam ipakanan kɨmɨn kokañ endɨ giñgiñgan tɨ-semnelɨñdok nandañ. Tɨmbi nanañ sina wopumnan ba it kiyau gɨnañ endɨ pitit kɨndem damandama pataknangot pitnepi nandañ.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Tɨmbi endɨ tam kanjak juluñgan tɨ-sembi, isɨ ba nepenepesɨ yolom ep semañ, tɨmbi dɨndɨm walan tɨnelɨñdok nɨmolo ombap pa tañ. Juluñɨtsɨla tɨmbi kɨnjan yousɨ-semum ombɨ-tɨkenekalɨ.”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.