Lucas 20
Nek Bible (NIF_WBT) vs ARA
1 Nain nola Yesulɨ tapma ilan amatam enɨ-daut tɨ-sembi, gɨñgɨt manda kɨndem enɨñɨlɨmbi, tapma ama biesɨ wakɨt endɨkñe manda nandɨ-tale ama ba ama biesɨ dɨwɨn endɨ kanep bɨmbi,
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 ñɨndɨñ nɨ-nandɨñgɨlɨñ, “Dɨk tapma ilan ñolok kundit kusei kusei pa tɨlañ wɨn nindɨ wɨndɨñ tɨndɨlok gembɨ gamguk ba ganbɨ taleñguk wɨn nɨnbɨm nandɨna.”
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Eumbi tambane enguk, “Nak bo ekaeka no sanɨ-nandɨwambi nanbɨ nandɨwa:
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 nindɨ Yoane nɨmbɨ taleumbi, tuk ii-sem kena tɨñguk? Wɨn Kunum Molomdɨ ba ama nolɨ?”
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Eumbi, nɨsɨñgan manda e-kle-kot tɨmbi eñgɨlɨñ, “‘Kunum Molomdɨ’ wɨndɨñ nɨnam, ñɨndɨñ nɨnbetak, ‘Wɨndɨñda sɨndɨ kusei nekta mandan nɨm nandɨ-kwambɨñ dañgɨlɨñ?’
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Ba ‘Ama nolɨ Yoane nɨmbɨ taleñguk’ wɨndɨñ nɨnam, amatam nin Yoane wɨn plofet ama nandɨ-kwambɨñ dañ endɨ kawattɨ nɨndɨp kɨmnetañ.” Wɨndɨñ embi,
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 ñɨndɨñ tambane nɨñgɨlɨñ, “Wɨn nindɨ nɨmbɨ taleñguk wɨn nɨm nandamɨñ.” Eumbi
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 enguk, “Ale, nak bo nindɨ nanbɨ taleumbi, kundit ñɨn pa tɨlet wɨn bo nɨm sanbetet.”
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Tɨmbi Yesulɨ kusei kɨmɨpi, amatamda eyout manda no ñɨndɨñ enguk, “Ama nolɨ wain kena tɨñguk. Wain tɨpi-talembi, kenan wɨn kandɨkñe amalok kɨsɨnan kɨmɨpi, nain ombapgan kwet mayañgan nolok ña kuuptok ñañguk.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Bien epeplok nain indaumbi, kena gwañgwa sɨlanin no bien dɨwɨn epmektok kandɨkñe amaloñ nɨ-mulɨm ñañguk. Ña tombɨmbi, kandɨkñe amalɨ waipbi, slak undane ñauktok nɨ-mukɨlɨñ. Nɨ-mulɨm ñaumbi,
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 molomlɨ nombo kena gwañgwa sɨlanin no nɨ-mulɨm ña tombɨmbi, en bo waipbi, siñgi mayek tɨ-lamɨpi, slak undane ñauktok nɨ-mukɨlɨñ.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Tɨmbi molomdɨ nombo kena gwañgwa sɨlanin no nɨ-mukuk wɨn endɨ wɨt wekat mɨmbi kle kokɨlɨñ.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 Wɨnaña wain kena molomdɨ enla embi eñguk, ‘Nɨtek tɨlok? Ip nandɨlet: nak nɨñana noñgangot wale kɨndem tɨ-ñɨmlet en nɨ-mulam ñaumek, giñgiñgan tɨ-ñɨmbi, bien nandɨ-ñɨmumbi epmek bek.’ Wɨndɨñ embi, nɨñañ nɨ-mulɨm ñaumbi,
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 kandɨkñelɨ nɨñañ wɨn kañbi, nɨsɨñgan e-nandɨ tɨmbi eñgɨlɨñ, ‘Ñalɨñgan beulok kii gwatnam bimbin kasɨleupi bɨlak bek. Wɨtnam kɨmbɨmbi, kena ñalɨ nɨndok gɨñgɨt tɨmbekak.’ Wɨndɨñ embi,
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 wain kena pawan munjɨmunjɨt tɨ pɨmbi, wɨlɨ kɨmguk. Sɨndɨ nɨtek nandañ, kandɨkñelɨ wɨndɨñ tɨñgɨlɨñda tɨmbi wain kena molomdɨ nɨtek tɨ-semekak?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Endɨ bɨmbi, kandɨkñe wɨn gɨtɨk yandɨpmɨ kɨm-taleumbi, kenan wɨn kandɨkñe ama dɨwɨn nolok kɨsɨnan kɨmɨlekak wɨn!” Tɨmbi amatamdɨ manda wala nandum pɨumbi eñgɨlɨñ, “E e, wɨn nɨm! Wɨndɨñ nɨm tɨndɨlok!”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Gan Yesulɨ dai gembɨnatgan yambɨmbi enguk, “Tɨkap wɨndɨñda, manda youyoulɨn ñalɨ nek plon e-yout tɨlak?
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Tɨmbi ta wolok kandañ wɨn ñɨndɨñ: no en ta wolok plon pi wɨlekta, endɨ lɨlɨmeukak, tɨmbi ta walɨ ama nolok plon pɨ wɨlekta, wɨlɨ gakñeukak.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Tɨmbi endɨkñe manda nandɨ-tale ama gɨt tapma ama biesɨ endɨ Yesulɨ eyout manda wɨn nɨsɨla eñguk wɨn nandɨ-daklembi, nain wolondañgan tɨkenep nandɨñgɨlɨñ, gan endɨ amatamda mɨsɨmbi, kak biñgɨlɨñ.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Endɨkñe manda nandɨ-tale ama gɨt tapma ama biesɨ endɨ Yesu Roma ama Judia kwet ka-dɨkñeñguk endok kiinan kɨmɨtnelɨñdok telak lonjɨñgɨlɨñ, wala tɨmbi endɨ Yesulɨ nek tɨñguk ba manda nek eñguk wala ka-tuapi, ama pawanjene deimbi, manda tɨke ku tañ wɨn enɨ-mulɨmbi, Yesuloñ ñañgɨlɨñ. Ñambi, mandalɨ sɨsoñ tɨ-ñɨmɨnelɨñdok dɨndɨm walan juluñgan tɨñɨpi,
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 nɨmbi eñgɨlɨñ, “Endaut, nɨndɨ nandɨ-gamamɨñ, dɨk manda elañ ba e-daut tɨlañ wɨn dɨndɨm sɨnɨk, tɨmbi ama loloñ ba pɨmbɨñen gɨtɨk manda telal noñgan plon enbi, Yambat nɨtek kɨmɨt-klenelɨñdok biañgan enɨ-daut pa tɨ-semlañ.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Wɨndɨñda dɨk nɨnbɨ nandɨna: endɨkñe mandalɨ takis mɨnem Sisala mɨmɨlok nandɨ-nɨmlak ba nɨm?”
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Eumbi, tɨ-kuyuksɨ ka-daklembi enguk,
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 “Mɨnem kwandai satnin no daut namɨt!” Eumbi daulɨmɨum kañbi enɨ-kañguk, “Ama walan gɨt koi kundit wolok patak wɨn nindoñ?” Eumbi tambane “Sisaloñ” nɨñgɨlɨñ.
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Eumbi enguk, “Wɨndɨñda Sisalok gɨñgɨt wɨn Sisala tambane mɨnekalɨñ, tɨmbi Yambattok gɨñgɨt wɨn Yambatta tambane mɨnekalɨñ.”
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Wɨndɨñ eumbi, amatamdok dausɨnan mandalɨ sɨsoñ tɨ-ñɨmɨnelɨñdok tuop nɨm endɨ Yesulok mandala nanandɨ kena tɨmbi, kwap em pakɨlɨñ.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Sadusi amalɨ “Ama sembɨsembɨn endɨ nɨm mɨlamɨlattok” wɨndɨñ pa eañ endoñnan nanin dɨwɨndɨ Yesuloñ bɨmbi
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 nɨ-nandɨmbi eñgɨlɨñ, “Endaut, Moselɨ endɨkñe manda yout-nɨmguk walɨ ñɨndɨñ tɨneñdok elak: tɨkap ama nolɨ tamɨnnat yamɨn papi sembekta, endok dal ba kwayañlɨ endok tam kanjak wɨn tɨkembi, endok gwañgwa bɨsat ep tɨmbɨ inda-ñɨmɨnekalɨñ.
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Ale, nain nola dakwaya kɨt tambon tɨpet kuñgɨlɨñ. Kuñɨpi, tualɨ tam tɨkembi, yamɨn papi sembɨñguk. Sembumbi,
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 mona gɨt gwik endɨ bo tam wakangot tɨkembi sembɨñgɨmɨk. Wɨn dakwaya kɨt tambon tɨpet endɨ gɨtɨk tam wɨn tɨkembi, yamɨn papi sembɨ-taleñgɨlɨñ.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 — ausente —
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Tɨmbi siñgi tam endɨ bo lakat papalembi sembɨñguk.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ale, ama dakwaya kɨt tambon tɨpet endɨ tam noñgangot wɨn tɨkeñgɨlɨñda tɨmbi, ama sembɨsembɨn kɨmnan nanin kaitambi mɨlatnekalɨñ nain wolonda tam wɨn endɨ nindok tam sɨnɨk tɨmbekak?”
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Tɨmbi Yesulɨ enguk, “Amatam kwelan kuañ endɨ wapatam pa tañ,
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 gan Yambattɨ amatam nandum tuop tɨ-semumbi, jimba nolok nainnan kunelɨñdok kɨmnan nanin ep tɨmbɨ mɨlatnekalɨñ endɨ wapatam nɨm tɨnekalɨñ,
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 endɨ eñalolɨ kuañ wɨndɨñgangot kunekalɨñ. Tɨmbi Yambattɨ kɨmnan nanin ep tɨmbɨ mɨlakɨlɨñda tɨmbi endɨ enlok wembe gwañgwañii kumbi, bɨndambo sembɨnelɨñdok tuop nɨm.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Tɨmbi Moselɨ bo ñɨndɨñ nɨnɨ-daklelak: ama sembɨsembɨn endɨ kɨmnan nanin pa mɨlakañ. Neta, komba mambenlɨ komba nolok plon duat-pakuk wolok kasat tɨñɨpi, Wopumda ñɨndɨñ elak, en ‘Ablaamdok Yambat ba Aisaktok Yambat ba Jekoptok Yambat’.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Wɨndɨñda tɨmbi endɨ gɨtɨk Yambattok dainan kuñgunjɨat, wala tɨmbi Yambat endɨ ama kaik kuañ endok Yambat, ama sembɨsembɨn endok Yambat nɨm.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Tɨmbi endɨkñe manda nandɨ-tale ama dɨwɨndɨ ñɨndɨñ tambane nɨñgɨlɨñ, “Endaut, dɨk manda kɨndem bien elañ.”
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Tɨmbi bɨndambo nɨ-nandɨnelɨñdok mɨsɨmbi, kak biñgɨlɨñ.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Tɨmbi Yesulɨ ñɨndɨñ enɨ-nandɨñguk, “Nɨtekta tɨmbi Mesia endɨ Devittok Komblin sɨnɨk wɨndɨñ pa eañ?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Kusei ñɨndɨñda wɨndɨñ sanɨ-kalet: Yambattɨ Mesiala manda no nɨñguk wɨn Devit en Kap gɨnañ ñɨndɨñ youkuk,
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Devittɨ Mesia ‘Wopumna’ nɨñgukta, Mesia endɨ nɨtek Devittok komblin?”
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Amatam gɨtɨk nandɨ palɨñɨlɨmbi, Yesulɨ gwañgwañiila ñɨndɨñ enguk,
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 “Sɨndɨ endɨkñe manda nandɨ-tale ama yambɨ-nandɨ-kɨliñ embi kunekalɨñ. Endɨ ama loloñ nɨsɨlok dasindasin ombap dasimbi ña-bɨ tɨnep nandañ, ba amatam ipakanan kɨmɨn kokañ endɨ giñgiñgan tɨ-semnelɨñdok nandañ. Tɨmbi nanañ sina wopumnan ba it kiyau gɨnañ endɨ pitit kɨndem damandama pataknangot pitnepi nandañ.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Tɨmbi endɨ tam kanjak juluñgan tɨ-sembi, isɨ ba nepenepesɨ yolom ep semañ, tɨmbi dɨndɨm walan tɨnelɨñdok nɨmolo ombap pa tañ. Juluñɨtsɨla tɨmbi kɨnjan yousɨ-semum ombɨ-tɨkenekalɨ.”
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.