Lucas 15

Nek Bible (NIF_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tɨmbi takis epep ama ba yom ama asupgandɨ Yesulok mandan nandɨnepi pa baañgɨlɨñ. Wɨndɨñ tɨmbɨmbi,
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Falisi ama gɨt endɨkñe manda nandɨ-tale ama endɨ yambɨmbi nandum pɨumbi, Yesula nɨ-wolwolk embi eñgɨlɨñ, “Ama walɨ yom ama not tɨ-sembi, en gɨta pipat-mɨlat tɨmbi, nanañ yakan pa nalak.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Wɨndɨñ eumbi, Yesulɨ eyout manda no ñɨndɨñ enguk,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Tɨkap sɨndoñ nanin ama nolɨ sipsip 100 yambɨ-dɨkñeñɨlɨmbi, noñgan nolɨ pailekta, biwɨk ba? Nɨm ya! Endɨ 99 dɨwɨn wɨn kwet kli pataknan yambium kli na-palɨmbi, noñgan pailak wɨn lonjɨ ñakap tɨmbɨ indauk wolok tuop.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Tɨmbɨ indambi, walen kɨndem daumbi, bupum mɨmbi undane ñauk. Ña
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 ilnan tombi, nolii ba il kwelnan nasii kɨtɨ-semum bɨumbi enbek, ‘Sipsip pailak wɨn ip tɨmba indakta tɨmbi, bɨ nakɨta sɨlɨsɨlɨ tɨmbɨt!’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Nak sanba nandɨwɨt: ama walɨ sipsip pait-palɨmbi tɨmbɨ indañguk wala sɨlɨsɨlɨ wopum tɨñguk, wɨndɨñgangot yom ama noñgan no endɨ gɨnañ tambanelak enda tɨmbi kunum gɨnañ sɨlɨsɨlɨ wopum sɨnɨk indaukak. Gan ama 99 endɨ ikan dɨndɨm kuañda tɨmbi gɨnañ tambatambatta nɨm nandañ enda tɨmbi sɨlɨsɨlɨ lakatgot indaukak.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yesulɨ wɨndɨñ embi yousɨmbi enguk, “Tɨkap tam nolok mɨnem kwandai satninkɨt tambon tambon palmek, tɨmbi noñgan no pailekta, kak biwɨk ba? Nɨm ya. Endɨ kolsalen pɨndopi, it jamimbi, lonjɨ-kɨliñ embi, tɨmbɨ indauk wolok tuop.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Tɨmbɨ indaumbi, nolii ba il kwelnan nasii kɨtɨ-semum bɨumbi enbek, ‘Mɨnemna pailak wɨn ip tɨmba indakta tɨmbi bɨ nakɨta sɨlɨsɨlɨ tɨmbɨt!’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Nak ñɨndɨñ sanba nandɨwɨt: tam walɨ mɨnem kwandai pailɨmɨmbi tɨmbɨ indañguk wala sɨlɨsɨlɨ tɨñguk, wɨndɨñgangot yom ama noñgan no endɨ gɨnañ tambanelak enda tɨmbi Yambattok eñaloñiilok boñgɨpsɨnan sɨlɨsɨlɨ indalak.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Tɨmbi Yesulɨ yousɨmbi enguk, “Ama no endok nɨñañiit tɨpet pakɨmɨk.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Pakap, monalɨ beula ñɨndɨñ nɨñguk, ‘Bep, dɨk mɨnem kwɨlɨkwɨlɨ ba kwet pakamlak wɨn itañgan danbi, nokok tambon namɨñ.’ Eumbi, nepek gɨtɨk wɨn danbi emguk.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Monalɨ nain nɨm ombataumbi, beulɨ nepenepek mɨñguk wɨn tualok kɨmɨt-talembi, mɨnem gɨtɨk epmbi, kwet mayañgan ñambi pat-tɨ-kuñguk. Kumbi, nandɨ-kamala-kuñɨpi, mɨnem epguk wɨn gɨtɨk kot-taleñguk.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Kot-taleumbi, kwet pakuknan wandɨñ nanañ map wopum indañguk. Indaumbi, gwañgwa walɨ nanañla lonjɨ nɨm kañbi,
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 ama wɨnanin noloñ ña pa galɨumbi, bɨlyambɨ-dɨkñeuktok kena gɨnañ nɨ-mulɨm ñañguk.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Ña kena tɨ-kuñɨpi, nanañ gawat tɨlɨñgukta tɨmbi bɨttok nanañ wɨn bo ep nanalok galk nandɨlɨñguk, gan enlok nanañ nepek no nɨm pa maañgɨlɨñ.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Wɨndɨñ tɨ-kukap, gɨnañ nanandɨn tombɨmbi, ñɨndɨñ nandɨñguk, ‘Ama betnalok mɨnem kena tɨ-ñɨmañ gɨtɨk endok nanañ tuk wɨn mɨlapkan pat-semlak, gan nak endok nɨñañlɨ ñolok nanañnala kɨmbepi pa tɨlet.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Wɨndɨñda nak kwet ñɨn bimbi, bɨndambo betnaloñ ña tombi, ñɨndɨñ nɨmbetat: Bep, nak Kunum Molom gɨt dɨk sɨta yom tɨ-samgut,
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 wala tɨmbi nak ñandin ñalɨ nombo nɨñañga sɨnɨk kuuptok tuop nɨm, slak nandɨ-namumbi, mɨnem kena tɨ-gambi kuutat.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Wɨndɨñ nandɨmbi mɨlapi, wolongan beuloñ ñauktok ñañguk. Ñakap, kambak mayañgan il tɨmbɨ dumalaum bɨumbi, beulɨ kañguk. Kañbi ka-daklembi, blan tɨ-ñɨmbi, woñep ñam apbi, sɨmumuñ tɨ-ñɨmɨñguk.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Tɨmbi nɨñañlɨ ñɨndɨñ nɨñguk, ‘Bep, nak Kunum Molom gɨt dɨk sɨta yom tɨ-samgut, wala tɨmbi nak ñandin ñalɨ nombo dɨkok nɨñañga sɨnɨk kuuptok tuop nɨm.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Gan beulɨ nandɨ-kɨmnembi, kena gwañgwañiila ñɨndɨñ enguk, ‘Sɨndɨ platik sɨnɨk ñambi, dasindasi engano pamanat wɨn tɨke bɨmbi dasi-ñɨmɨt, tɨmbi besa pamanat kii nɨñañ plon dasi-ñɨmɨmbi, kesɨ gwɨlap wakɨt dasi-ñɨmɨt.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Tɨmbi makauk nɨñañ kɨttɨ towium bendɨ wopum da-kɨliñe patak wɨn tɨke bɨm wɨp, sina wopum tɨmbi, sɨlɨsɨlɨ tɨna.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Neta, nɨñana ñɨn endɨ kɨmguk ba paikuknan nanin nombo bɨ indambi, kaik patak.’ Wɨndɨñ eumbi, kusei kɨmɨpi, sɨlɨsɨlɨ wopum tɨñgɨlɨñ.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Tɨñɨlɨmbi, tuanlɨ kena gɨnañ pakuk walɨ ilan undane bɨm, it tɨmbɨ dumalaumbi, amatamdɨ kap tiumbi nandɨñguk.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Nandɨmbi, kena gwañgwa no kɨtɨ-ñɨmɨum bɨumbi, nɨ-nandɨ asup tɨmbi, ñɨndɨñ nɨ-kañguk, ‘Wɨ nek indalak?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Eumbi nɨñguk, ‘Kwayañga mona ip bɨk patak. Tɨmbi pɨñgɨu gwɨlap no nɨm kolañgukta besettɨ eumbi, makauk nɨñañ kɨttɨ towium bendɨ wopum dañguk wɨn wɨpi, nanañ si-na tamɨñ.’ Wɨndɨñ eumbi,
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 tualɨ wala nandu pɨumbi, gɨnañ komba dɨumbi, it gɨnañnan nɨm lololok gɨñgɨneñguk. Tɨmbi beulɨ pɨmbi, tualoñ ñambi, nɨ-busumbusuk tɨ-ñɨmbi, it gɨnañ louktok nɨ-nandɨñɨpi nɨ-gɨñgɨneñguk.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Gan tualɨ tambane nɨñguk, ‘Nandɨlañ. Gwɨlat asupgan ñɨn nak kena gwañgwa sɨlanin nomɨk kena tɨ-gam-ta-bɨmbi, mandañga no nɨm wɨkut, ganmek dɨk notnai gɨt sɨlɨsɨlɨ tɨneñdok meme nɨñañ kambak no nɨm namguñ.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Gan nɨñañga mona ñalɨ tam telak joñgo kuañ en gɨta kumbi, mɨnemga na-taleñguk en wandin walɨ bɨumbi, dɨk eumbi, makauk nɨñañ kɨttɨ towium bendɨ wopum dañguk wɨn dombɨmbi si-ñɨmañ.’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Eumbi, beulɨ nɨñguk, ‘Nɨñana, dɨk nepek nola nɨm lonjɨlañ. Nain tuop dɨk noñganlɨ nakɨta kulañ, tɨmbi nepenepek gɨtɨk pat-namlak wɨn dɨkok gɨñgɨt.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Kwayañga ñɨn endɨ kɨmguk ba paikuknan nanin nombo bɨ indambi kaik patak. Nɨtekta walenɨ nɨm kɨndem daumbi, na sɨlɨsɨlɨ nɨm tɨneñ?’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.