João 13
Nek Bible (NIF_WBT) vs NAA
1 Kamaikamai gwɨlat indaup tɨmbɨmbi, Yesulɨ kwelan ñolok bimbi, Beuloñ undane lololok nain indañguk wɨn ka-nandɨ-dakleñguk. Endɨ ama nin kwelan ñolok en kɨmɨt-kle kuñgɨlɨñ wɨn ep galk tɨ-ta-bɨñguk, tɨmbi yousɨmbi, kwelan gama kuñguk tuop ep galkta tɨñguk wɨn daut semguk.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Yesu gɨt gwañgwañii endɨ tim nanañ na-palɨñɨlɨmbi, ñɨndɨñ indañguk: Satandɨ Judas, Simon Iskaliottok nɨñañ, enda ikan gɨnan gɨnañ nanandɨ mɨmbi, Yesu kanjɨkñiilok kɨsɨnan kɨmɨlektok nɨñguk.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Gañgan Yesulɨ nandɨñguk, wɨn Beptɨ nepek gɨtɨk endok kiinan kɨmɨlɨmbi ka-dɨkñeñguk, tɨmbi endɨ Kunum Yambattoñnan nanin pɨñguktɨ endoñ undane louptok tɨñguk. Wɨndɨñ nandɨñɨpi,
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 nanañ na-pakɨlɨñnan nanin mɨlapi, dasindasin ombap kiundɨp kɨmɨpi, tɨmbɨkalanda no tɨkembi, boñgɨunan temguk.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Tɨñɨpi, tuk jawañ gɨnañ wɨlɨ pɨumbi, kusei kɨmɨpi, gwañgwañii kesɨsɨ wɨlɨt-sembi, tɨmbɨkalanda boñgɨunan temguk walɨ tɨmbɨ kalandañguk.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Wɨndɨñ tɨ-sem-ta-ñakap, Simon Petloloñ bɨ tombɨmbi nɨñguk, “Wopum, nɨm kañbi dɨkɨ nokok kesɨtna wɨlɨlep tɨmbeñ a.”
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Eumbi tambane nɨñguk, “Natna nek tɨ-samlet wolok kusei wɨn dɨk man ñɨndɨñgɨta nɨm nandɨ-daklelañ, gan gamamek nandɨ-tombekañ.”
7 Jesus respondeu:
8 Eumbi, Petlolɨ kɨmɨsip tɨñmɨmbi nɨñguk, “Dɨk nain no ba nola nokok kesɨtna no nɨm wɨlɨt-namekañ.” Eumbi, Yesulɨ nɨñguk, “Tɨkap nak nɨm wɨlɨt-gametetta, dɨk nokok gɨñgɨt yousɨm kuuñdok tuop nɨm.”
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Eumbi, Simon Petlolɨ nɨñguk, “Wopum, tɨkap wɨndɨñda, dɨk nandɨ-nambi, kesɨtnañgot nɨm wɨlɨt-nameñ, tambo dɨk nokok kɨtna ba kumbana wakɨt wɨlɨt-namekañ!”
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Eumbi, Yesulɨ nɨñguk, “Nin endɨ tuk ikan ik, endɨ jamilan sɨsɨnɨk, gan kesɨiñgot wɨlɨwɨlɨttok. Tɨmbi gɨnañjɨlok kandañ sɨndɨ jamilan sɨnɨk, gan gɨtɨk sɨnɨk nɨm.”
10 Jesus respondeu:
11 Yesulɨ nin sɨnɨktɨ en kanjɨkñiilok kɨsɨnan kɨmɨpi tɨñguk wɨn ikan ka-nandɨñgukta tɨmbi ñɨndɨñ eñguk, “sɨndɨ gɨtɨk sɨnɨk jamilan nɨm.”
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Yesulɨ gwañgwañiilok kesɨsɨ wɨlɨt-talembi, dasindasin ombap bɨndambo dasimbi, kwel kɨnjannan undane ña pip papi enɨ-nandɨñguk, “Sɨndɨ nak nek tɨ-samɨt wolok kusei ka-nandɨ-tomañ ba nɨm? Wɨn ñɨndɨñ:
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 nak sɨndok Sanɨndautsɨ ba Wopumjɨ kuletta tɨmbi sɨndɨ ‘Nɨnɨndaut’ ba ‘Wopum’ nanɨañ wɨn dɨndɨm eañ.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Wɨndɨñda tɨkap nak sɨndok Wopumjɨ ba Sanɨndautsɨlɨ sɨndok kesɨsɨ wɨlɨt-sam-taleletta, sɨngan kesɨsɨ tambo wɨlɨlɨm tɨ-ta-kulok.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Nak telak wɨn daut samɨt, wɨn sɨndɨ bo nak nomɨk kosɨ gɨñgɨt wɨn biu pɨumbi, nak tɨ-samɨt wɨndɨñgan sɨndɨ tambo tɨke-kɨmɨt tɨ-kunekalɨñ.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Biañgan ñak. Nak ñɨndɨñ sanlet: kena gwañgwa sɨlanindɨ molomjɨlok kapmainan kuañ, tɨmbi ama kena tɨndɨlok enɨ-mulɨm ñañ endɨ bo nin enɨ-mukuk endok kapmainan kuañ.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Sɨndɨ nepek sanɨt wolok walan ip nandɨ-dakleañda, tɨkap sɨndɨ wolok tuop tɨ-kunekalɨñda, sɨndɨ Kunum Yambattok dainan amatam dɨwɨn yapma kle-patnekalɨñ.”
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 Tɨmbi Yesulɨ yousɨmbi enguk, “Nak sɨndɨ gɨtɨk amatam dɨwɨn yapma kle-patnekalɨñ wɨndɨñ nɨm elet. Nak ama nɨtein nokok gwañgwanai kunelɨñdok ep kasɨleñgut wɨn nandɨ-dakle-samlet, tɨmbi nak nin kasɨleñgut wɨn plofet manda no youyoulɨn patak walɨ bien tɨmbektok kasɨleñgut. Wɨn ñɨndɨñ, ‘Ama no notna wandin nakɨta yakan nanañ nalak, endɨ kanjɨk tɨ-namlak.’
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 Nak man ñɨn wolok plon itañgan kasat tɨ-samlet, wɨn kusei ñɨndɨñda: wɨndɨñ inda-namumek, sɨndɨ nokok kusatna papat kwambɨñ wɨn nandɨ-kwambɨñ danekalɨñ.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Nak kusatnala elet walɨ biañgan sɨnɨk. Tɨmbi ñɨndɨñ sanlet: nin endɨ nak ama nɨ-mukut enda not tɨñmɨlak, endɨ Kunum Yambattok dainan nak wakan not tɨ-namlak, tɨmbi nin endɨ not tɨ-namlak, endɨ nak nanɨ-mukuk enda bo not tɨñmɨlak.”
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Yesulɨ wɨndɨñ e-talembi, gɨnañ mɨlata-sɨnɨk taumbi, indañgan e-daklembi enguk, “Manda et walɨ biañgan sɨnɨk, wɨn nak ñɨndɨñ sanlet: sɨndoñnan nanin nolɨ bola tɨ-nambi, kanjɨknailok kɨsɨnan napɨletak.”
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 Tɨmbi gwañgwañiilɨ Yesulɨ ninda sɨnɨk eñguk wala gama nɨm nandɨ-daklembi, nandɨ-bendɨ wopum tɨmbi, tambo ka tɨñgɨlɨñ.
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Tɨmbi endoñnan nanin no, wɨn gwañgwa nin Yesulɨ gɨnañlɨ kasɨleñgukendɨ Yesulok ñasɨñgan kii dɨndɨm kandañ pakuk,
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 wala tɨmbi Petlolɨ enda kiilɨ walawala tɨmbi nɨñguk, “Ninda sɨnɨk elak wɨn dɨk nɨ-ka!”
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Wɨndɨñ tɨmbɨmbi, gwañgwa walɨ Yesulok kandañ ñaña embi nɨ-nandɨñguk, “Wopum, wɨn nin?”
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Eumbi, Yesulɨ tambane nɨñguk, “Nak plaua nanañ dɨp ñɨn wɨtna gɨnañ wɨsɨmbi, mɨwam nambetak en wakan.” Wɨndɨñ eñɨpi, plaua nanañ dɨp wɨn wɨsɨmbi, Judas Simon Iskaliottok nɨñañda mɨumbi
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 tɨkeumbi, wolongan Satandɨ Judaslok gɨnañ pɨ-ñɨmɨñguk. Tɨmbi Yesulɨ nɨñguk, “Dɨk nepek tɨmbep tɨlañ wɨn platik sɨnɨk tɨ.”
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Endɨ wɨndɨñ eñguk, gan nanañ na-pakɨlɨñ dɨwɨn nolɨ endɨ kusei nekta wɨndɨñ nɨñguk wɨn nɨm nandɨ-dakleñgɨlɨñ. Nɨm nandɨ-daklembi,
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Judaslɨ endok mɨnemjɨ ka-dɨkñeñgukta tɨmbi dɨwɨndɨ Yesulɨ Judasla ñɨndɨñ ba nek nɨñguk wɨndɨñ nandɨñgɨlɨñ, “Dɨk ñambi, gwɨlatta nek nanalok tɨpɨkamɨñ wɨn tua,” ba “Pɨmbɨñesɨla mɨnem em.”
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Tɨmbi Judaslɨ nanañ dɨp wɨn tɨke-taleumbi, wolongan walinin kɨlɨm gɨnañ pɨm ñañguk.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Judaslɨ walinin ip pɨm ñaumbi, Yesulɨ gwañgwañii dɨwɨn ñɨndɨñ enguk, “Ama Sɨsɨnɨk nokok kusatna engano walɨ man inda-dakleupi tɨlak, tɨmbi nek inda-namepi tɨlak, walɨ Kunum Yambattok kusal engano wɨn tɨmbɨ inda-dakleukak.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Tɨkap nak endok kusal engano wɨn tɨmba inda-daklelakta, nain nɨm ombataumbi, endɨ bo nokok kusatna engano wɨn tɨmbɨ inda-dakleukak.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 Gwañgwanai, nak nain dumangot gama sɨn gɨta kuutat. Kukap ñawambi, sɨndɨ nep lonjɨnekalɨñ, gan nak Juda ama biesɨla engut wɨndɨñgangot sɨnda ñɨndɨñ sanlet, ‘Nak ñautatnan sɨndɨ ñanelɨñdok tuop nɨm.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 Wɨndɨñda tɨmbi nak endɨkñe manda komblin sanbi, sɨndɨ gɨnañjɨlɨ tambo tɨke-galk tɨnelɨñdok sanɨ-dɨkñelet, wɨn nak sep galk tɨ-samguttɨ tɨ-samlet, telak wolok tuopgan sɨndɨ bo tambo tɨke-galk tɨnekalɨñ.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Tɨkap sɨndɨ wɨndɨñ tɨ-kunekalɨñda, amatam gɨtɨktɨ sɨndɨ nokok gwañgwanai kuañ wɨn sambɨ-nandɨ-tomnekaliñ.”
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Tɨmbi Simon Petlolɨ Yesu nɨ-nandɨñguk, “Wopum, dɨk dendɨñ ñaukañ?” Eumbi tambane nɨñguk, “Nak ñautatnan dɨk man ñɨn nep klem ñauñdok tuop nɨm, gan gamamek dɨk nep klembi ñaukañ.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 Eumbi nɨ-nandɨmbi eñguk, “Wopum, nɨtek tɨmbi nak man ñɨn gep klem ñauttok tuop nɨm? Nak kuñguna bimbi, kɨm-gamettok pañgɨtam patet.”
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Wɨndɨñ eumbi, Yesulɨ nɨñguk, “Ba dɨkok kuñguñga bimbi, kɨm-nametañ ba? Wɨn biañgan nɨm! Nak ñɨndɨñ ganlet: puputtɨ gamañ nɨm kɨtɨñɨlɨmbi, dɨk naka nain tɨpet gɨt no e-sembɨ tɨ-nametañ.”
38 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.