João 13
Nek Bible (NIF_WBT) vs ACF
1 Kamaikamai gwɨlat indaup tɨmbɨmbi, Yesulɨ kwelan ñolok bimbi, Beuloñ undane lololok nain indañguk wɨn ka-nandɨ-dakleñguk. Endɨ ama nin kwelan ñolok en kɨmɨt-kle kuñgɨlɨñ wɨn ep galk tɨ-ta-bɨñguk, tɨmbi yousɨmbi, kwelan gama kuñguk tuop ep galkta tɨñguk wɨn daut semguk.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que já era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, como havia amado os seus, que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Yesu gɨt gwañgwañii endɨ tim nanañ na-palɨñɨlɨmbi, ñɨndɨñ indañguk: Satandɨ Judas, Simon Iskaliottok nɨñañ, enda ikan gɨnan gɨnañ nanandɨ mɨmbi, Yesu kanjɨkñiilok kɨsɨnan kɨmɨlektok nɨñguk.
2 E, acabada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Gañgan Yesulɨ nandɨñguk, wɨn Beptɨ nepek gɨtɨk endok kiinan kɨmɨlɨmbi ka-dɨkñeñguk, tɨmbi endɨ Kunum Yambattoñnan nanin pɨñguktɨ endoñ undane louptok tɨñguk. Wɨndɨñ nandɨñɨpi,
3 Jesus, sabendo que o Pai tinha depositado nas suas mãos todas as coisas, e que havia saído de Deus e ia para Deus,
4 nanañ na-pakɨlɨñnan nanin mɨlapi, dasindasin ombap kiundɨp kɨmɨpi, tɨmbɨkalanda no tɨkembi, boñgɨunan temguk.
4 Levantou-se da ceia, tirou as vestes, e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Tɨñɨpi, tuk jawañ gɨnañ wɨlɨ pɨumbi, kusei kɨmɨpi, gwañgwañii kesɨsɨ wɨlɨt-sembi, tɨmbɨkalanda boñgɨunan temguk walɨ tɨmbɨ kalandañguk.
5 Depois deitou água numa bacia, e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Wɨndɨñ tɨ-sem-ta-ñakap, Simon Petloloñ bɨ tombɨmbi nɨñguk, “Wopum, nɨm kañbi dɨkɨ nokok kesɨtna wɨlɨlep tɨmbeñ a.”
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, tu lavas-me os pés a mim?
7 Eumbi tambane nɨñguk, “Natna nek tɨ-samlet wolok kusei wɨn dɨk man ñɨndɨñgɨta nɨm nandɨ-daklelañ, gan gamamek nandɨ-tombekañ.”
7 Respondeu Jesus, e disse-lhe: O que eu faço não o sabes tu agora, mas tu o saberás depois.
8 Eumbi, Petlolɨ kɨmɨsip tɨñmɨmbi nɨñguk, “Dɨk nain no ba nola nokok kesɨtna no nɨm wɨlɨt-namekañ.” Eumbi, Yesulɨ nɨñguk, “Tɨkap nak nɨm wɨlɨt-gametetta, dɨk nokok gɨñgɨt yousɨm kuuñdok tuop nɨm.”
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu te não lavar, não tens parte comigo.
9 Eumbi, Simon Petlolɨ nɨñguk, “Wopum, tɨkap wɨndɨñda, dɨk nandɨ-nambi, kesɨtnañgot nɨm wɨlɨt-nameñ, tambo dɨk nokok kɨtna ba kumbana wakɨt wɨlɨt-namekañ!”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Eumbi, Yesulɨ nɨñguk, “Nin endɨ tuk ikan ik, endɨ jamilan sɨsɨnɨk, gan kesɨiñgot wɨlɨwɨlɨttok. Tɨmbi gɨnañjɨlok kandañ sɨndɨ jamilan sɨnɨk, gan gɨtɨk sɨnɨk nɨm.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que está lavado não necessita de lavar senão os pés, pois no mais todo está limpo. Ora vós estais limpos, mas não todos.
11 Yesulɨ nin sɨnɨktɨ en kanjɨkñiilok kɨsɨnan kɨmɨpi tɨñguk wɨn ikan ka-nandɨñgukta tɨmbi ñɨndɨñ eñguk, “sɨndɨ gɨtɨk sɨnɨk jamilan nɨm.”
11 Porque bem sabia ele quem o havia de trair; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Yesulɨ gwañgwañiilok kesɨsɨ wɨlɨt-talembi, dasindasin ombap bɨndambo dasimbi, kwel kɨnjannan undane ña pip papi enɨ-nandɨñguk, “Sɨndɨ nak nek tɨ-samɨt wolok kusei ka-nandɨ-tomañ ba nɨm? Wɨn ñɨndɨñ:
12 Depois que lhes lavou os pés, e tomou as suas vestes, e se assentou outra vez à mesa, disse-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 nak sɨndok Sanɨndautsɨ ba Wopumjɨ kuletta tɨmbi sɨndɨ ‘Nɨnɨndaut’ ba ‘Wopum’ nanɨañ wɨn dɨndɨm eañ.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Wɨndɨñda tɨkap nak sɨndok Wopumjɨ ba Sanɨndautsɨlɨ sɨndok kesɨsɨ wɨlɨt-sam-taleletta, sɨngan kesɨsɨ tambo wɨlɨlɨm tɨ-ta-kulok.
14 Ora, se eu, Senhor e Mestre, vos lavei os pés, vós deveis também lavar os pés uns aos outros.
15 Nak telak wɨn daut samɨt, wɨn sɨndɨ bo nak nomɨk kosɨ gɨñgɨt wɨn biu pɨumbi, nak tɨ-samɨt wɨndɨñgan sɨndɨ tambo tɨke-kɨmɨt tɨ-kunekalɨñ.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Biañgan ñak. Nak ñɨndɨñ sanlet: kena gwañgwa sɨlanindɨ molomjɨlok kapmainan kuañ, tɨmbi ama kena tɨndɨlok enɨ-mulɨm ñañ endɨ bo nin enɨ-mukuk endok kapmainan kuañ.
16 Na verdade, na verdade vos digo que não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Sɨndɨ nepek sanɨt wolok walan ip nandɨ-dakleañda, tɨkap sɨndɨ wolok tuop tɨ-kunekalɨñda, sɨndɨ Kunum Yambattok dainan amatam dɨwɨn yapma kle-patnekalɨñ.”
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as fizerdes.
18 Tɨmbi Yesulɨ yousɨmbi enguk, “Nak sɨndɨ gɨtɨk amatam dɨwɨn yapma kle-patnekalɨñ wɨndɨñ nɨm elet. Nak ama nɨtein nokok gwañgwanai kunelɨñdok ep kasɨleñgut wɨn nandɨ-dakle-samlet, tɨmbi nak nin kasɨleñgut wɨn plofet manda no youyoulɨn patak walɨ bien tɨmbektok kasɨleñgut. Wɨn ñɨndɨñ, ‘Ama no notna wandin nakɨta yakan nanañ nalak, endɨ kanjɨk tɨ-namlak.’
18 Não falo de todos vós; eu bem sei os que tenho escolhido; mas para que se cumpra a Escritura: O que come o pão comigo, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Nak man ñɨn wolok plon itañgan kasat tɨ-samlet, wɨn kusei ñɨndɨñda: wɨndɨñ inda-namumek, sɨndɨ nokok kusatna papat kwambɨñ wɨn nandɨ-kwambɨñ danekalɨñ.
19 Desde agora vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, acrediteis que eu sou.
20 Nak kusatnala elet walɨ biañgan sɨnɨk. Tɨmbi ñɨndɨñ sanlet: nin endɨ nak ama nɨ-mukut enda not tɨñmɨlak, endɨ Kunum Yambattok dainan nak wakan not tɨ-namlak, tɨmbi nin endɨ not tɨ-namlak, endɨ nak nanɨ-mukuk enda bo not tɨñmɨlak.”
20 Na verdade, na verdade vos digo: Se alguém receber o que eu enviar, me recebe a mim, e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Yesulɨ wɨndɨñ e-talembi, gɨnañ mɨlata-sɨnɨk taumbi, indañgan e-daklembi enguk, “Manda et walɨ biañgan sɨnɨk, wɨn nak ñɨndɨñ sanlet: sɨndoñnan nanin nolɨ bola tɨ-nambi, kanjɨknailok kɨsɨnan napɨletak.”
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e afirmou, dizendo: Na verdade, na verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Tɨmbi gwañgwañiilɨ Yesulɨ ninda sɨnɨk eñguk wala gama nɨm nandɨ-daklembi, nandɨ-bendɨ wopum tɨmbi, tambo ka tɨñgɨlɨñ.
22 Então os discípulos olhavam uns para os outros, duvidando de quem ele falava.
23 Tɨmbi endoñnan nanin no, wɨn gwañgwa nin Yesulɨ gɨnañlɨ kasɨleñgukendɨ Yesulok ñasɨñgan kii dɨndɨm kandañ pakuk,
23 Ora, um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava, estava reclinado no seio de Jesus.
24 wala tɨmbi Petlolɨ enda kiilɨ walawala tɨmbi nɨñguk, “Ninda sɨnɨk elak wɨn dɨk nɨ-ka!”
24 Então Simão Pedro fez sinal a este, para que perguntasse quem era aquele de quem ele falava.
25 Wɨndɨñ tɨmbɨmbi, gwañgwa walɨ Yesulok kandañ ñaña embi nɨ-nandɨñguk, “Wopum, wɨn nin?”
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é?
26 Eumbi, Yesulɨ tambane nɨñguk, “Nak plaua nanañ dɨp ñɨn wɨtna gɨnañ wɨsɨmbi, mɨwam nambetak en wakan.” Wɨndɨñ eñɨpi, plaua nanañ dɨp wɨn wɨsɨmbi, Judas Simon Iskaliottok nɨñañda mɨumbi
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o bocado molhado. E, molhando o bocado, o deu a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 tɨkeumbi, wolongan Satandɨ Judaslok gɨnañ pɨ-ñɨmɨñguk. Tɨmbi Yesulɨ nɨñguk, “Dɨk nepek tɨmbep tɨlañ wɨn platik sɨnɨk tɨ.”
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Disse, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Endɨ wɨndɨñ eñguk, gan nanañ na-pakɨlɨñ dɨwɨn nolɨ endɨ kusei nekta wɨndɨñ nɨñguk wɨn nɨm nandɨ-dakleñgɨlɨñ. Nɨm nandɨ-daklembi,
28 E nenhum dos que estavam assentados à mesa compreendeu a que propósito lhe dissera isto.
29 Judaslɨ endok mɨnemjɨ ka-dɨkñeñgukta tɨmbi dɨwɨndɨ Yesulɨ Judasla ñɨndɨñ ba nek nɨñguk wɨndɨñ nandɨñgɨlɨñ, “Dɨk ñambi, gwɨlatta nek nanalok tɨpɨkamɨñ wɨn tua,” ba “Pɨmbɨñesɨla mɨnem em.”
29 Porque, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe tinha dito: Compra o que nos é necessário para a festa; ou que desse alguma coisa aos pobres.
30 Tɨmbi Judaslɨ nanañ dɨp wɨn tɨke-taleumbi, wolongan walinin kɨlɨm gɨnañ pɨm ñañguk.
30 E, tendo Judas tomado o bocado, saiu logo. E era já noite.
31 Judaslɨ walinin ip pɨm ñaumbi, Yesulɨ gwañgwañii dɨwɨn ñɨndɨñ enguk, “Ama Sɨsɨnɨk nokok kusatna engano walɨ man inda-dakleupi tɨlak, tɨmbi nek inda-namepi tɨlak, walɨ Kunum Yambattok kusal engano wɨn tɨmbɨ inda-dakleukak.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 Tɨkap nak endok kusal engano wɨn tɨmba inda-daklelakta, nain nɨm ombataumbi, endɨ bo nokok kusatna engano wɨn tɨmbɨ inda-dakleukak.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Gwañgwanai, nak nain dumangot gama sɨn gɨta kuutat. Kukap ñawambi, sɨndɨ nep lonjɨnekalɨñ, gan nak Juda ama biesɨla engut wɨndɨñgangot sɨnda ñɨndɨñ sanlet, ‘Nak ñautatnan sɨndɨ ñanelɨñdok tuop nɨm.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Vós me buscareis, mas, como tenho dito aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu vo-lo digo também agora.
34 Wɨndɨñda tɨmbi nak endɨkñe manda komblin sanbi, sɨndɨ gɨnañjɨlɨ tambo tɨke-galk tɨnelɨñdok sanɨ-dɨkñelet, wɨn nak sep galk tɨ-samguttɨ tɨ-samlet, telak wolok tuopgan sɨndɨ bo tambo tɨke-galk tɨnekalɨñ.
34 Um novo mandamento vos dou: Que vos ameis uns aos outros; como eu vos amei a vós, que também vós uns aos outros vos ameis.
35 Tɨkap sɨndɨ wɨndɨñ tɨ-kunekalɨñda, amatam gɨtɨktɨ sɨndɨ nokok gwañgwanai kuañ wɨn sambɨ-nandɨ-tomnekaliñ.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Tɨmbi Simon Petlolɨ Yesu nɨ-nandɨñguk, “Wopum, dɨk dendɨñ ñaukañ?” Eumbi tambane nɨñguk, “Nak ñautatnan dɨk man ñɨn nep klem ñauñdok tuop nɨm, gan gamamek dɨk nep klembi ñaukañ.”
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou não podes agora seguir-me, mas depois me seguirás.
37 Eumbi nɨ-nandɨmbi eñguk, “Wopum, nɨtek tɨmbi nak man ñɨn gep klem ñauttok tuop nɨm? Nak kuñguna bimbi, kɨm-gamettok pañgɨtam patet.”
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Wɨndɨñ eumbi, Yesulɨ nɨñguk, “Ba dɨkok kuñguñga bimbi, kɨm-nametañ ba? Wɨn biañgan nɨm! Nak ñɨndɨñ ganlet: puputtɨ gamañ nɨm kɨtɨñɨlɨmbi, dɨk naka nain tɨpet gɨt no e-sembɨ tɨ-nametañ.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por mim? Na verdade, na verdade te digo que não cantará o galo enquanto não me tiveres negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.