João 11

Nek Bible (NIF_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ama no koi Lasalos endɨ jɨmbat wopum tɨ-pakuk. Lasaloslɨ wiwiit Malia gɨt Mata en gɨta Betani it kwelan kuñguk, tɨmbi Malia wɨn tam nin endi siñgimek Wopumdok kesɨi pɨñgɨp saple mɨlɨñnattɨ wɨlɨpi, kumbam saktɨ tɨmbɨ kalandañguk. Lasaloslɨ jɨmbat tɨ-palɨñɨlɨmbi,
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 endok wiwiittɨ Yesuloñ manda ñɨndɨñ kɨmɨlɨm loñguk, “Wopum, dɨk nandɨ: noka gɨnañgalɨ kasɨlelañ endɨ jɨmbat tɨlak.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Tɨmbi Yesulɨ kasat wɨn nandɨmbi, ñɨndɨñ eñguk, “Jɨmbat indañmɨñguk walɨ endɨ kɨmbektok nɨm. Tambo walɨ Kunum Yambattok koi gɨñgɨt wopum dauktok ba nak Kunum Yambattok Nɨñañ nokok kusatna engano wɨn tɨmbɨ inda-dakleuktok indañmɨñguk.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Tɨmbi Yesulɨ Mata wakɨt dalañ Malia ba wiu Lasalos wɨn ep galk tañguk.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Wɨndɨñda tɨmbi endɨ ‘Lasaloslɨ jɨmbat tɨlak’ gɨñgɨt wɨn nandɨmbi, kwet pakuk wolok sandap tɨpet nombo yousɨm pakuk.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Pakap, gwañgwañiila enguk, “Bɨumbi, Judia kwelan bɨndambo undane ñana.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Eumbi nɨñgɨlɨñ, “Nɨnɨndaut, Judia nasilɨ kawattɨ gwɨtnep tɨñgɨlɨñ, nain nɨm ombataumbi, dɨk bɨndambo wandɨñ undane ñauñdok elañ ba?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Eumbi tambane enguk, “Sandap noñgan gɨnañ aua 12got kwettɨ sala patak. Wala tɨmbi sandap kulaktɨ kwet ñolok kolsalen kalakta tɨmbi yout-kasalam nɨm pa tɨlak.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Gan tim kulaktɨ kolsalen nɨm palmɨlakta tɨmbi yout-kasalam pa tɨlak.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Yesulɨ wɨndɨñ eñɨpi, yousɨmbi enguk, “Notnɨ Lasaloslɨ dou patak, gan nak ñambi, tɨmba sɨlɨkñem mɨlalekak.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Eumbi, gwañgwañiilɨ nɨñgɨlɨñ, “Wopum, tɨkap endɨ dou patakta, jɨmbalɨ taleumbi, kɨndem daukak.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Wɨn Yesulɨ Lasaloslok kɨmdok plon e-yout tɨñguk, gan gwañgwañiilɨ endɨ dou sɨlanin wala elak wɨndɨñ nandɨñgɨlɨñ.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Wɨndɨñda tɨmbi Yesulɨ indañgan enɨ-daklembi eñguk, “Lasaloslɨ ip sembɨk,
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 gan sɨnda tɨmbi nak en gɨta nɨm pakut wala sɨmbatnalɨ kɨndem dalak. Wɨn kusei ñɨndɨñda: nain ñolonda nokok kusatna nandɨ-kwambɨñ da-sɨn tanelɨñdok nainjɨ indalak. Gan man ñɨn endoñ ñana.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Eumbi, wolongan Tomas koi no Didimus endɨ gwañgwa dɨwɨnda ñɨndɨñ enguk, “Ale, wɨndɨñda nɨndɨ bo ñambi, nɨnɨndaut en gɨta kɨmna.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Tɨmbi Yesulɨ Betani it kwet kandañ ña tombi, Lasaloslɨ nain tɨpet tɨpet ikan sum gɨnañ taplium pakuk wolok kasat nandɨñguk.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betani wɨn mayañgan nɨm, 3 kilomita ba nɨtek Jelusalem tɨmbɨ dumalaum patak,
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 wala tɨmbi amatam asuptɨ Jelusalem bimbi, Malia gɨt Matalok wiset sembɨñgukta tɨmbi enɨ-kɨlɨktɨ tɨnepi endoñ bɨ taleñgɨlɨñ.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Tɨmbi nimbek nolɨ Matala “Yesu bɨlak” wɨndɨñ nɨmbɨ nandɨmbi, endɨ telak plon ña tɨmbɨ indañguk, gan Malialɨ ilan pipakuk.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Tɨmbi Matalɨ Yesula nɨñguk, “Wopum, dɨk ñolok palɨmda, witnalɨ nɨm sembek.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Ganmek man ñɨndɨñgɨtañgan ñɨndɨñ nandɨlet: dɨk Kunum Yambatta nɨtek tɨmbektok nɨ-nandutañda, nandɨ-gametak.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Eumbi nɨñguk, “Dɨkok wikalɨ bɨndambo kɨmnan nanin mɨlapi kuukak.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Eumbi, Matalɨ nɨñguk, “Kunum Yambattɨ nain taletalennan amatam gɨtɨk ep tɨmbɨ mɨlatnekalɨñ, wolondamek nokok witnalɨ bo mɨlalekak wɨnda nak nandɨ-daklelet ñak.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Eumbi nɨñguk, “Amatam ep mɨlamɨlat ba kuñgu ememlok molom wɨn natna ñakan. Wala tɨmbi naka nandɨ-kɨlɨktɨ tɨ-namlaktɨ kɨmbek bek, ganmek kuñgun sɨsɨnɨk walɨ gama palmekak.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Wɨn amatam kaik papi, naka nandɨ-kɨlɨktɨ tɨ-namañ gɨtɨk endɨ sembɨnelɨñ, ganmek kɨm biañgan walɨ nain no ba nola nɨm inda-semekak. Dɨk wɨn nandɨ-kwambɨñ dalañ ba?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Eumbi, Matalɨ nɨñguk, “Wopum, biañgan ñak! Tɨmbi nak manda ñɨn bo nandɨ-kwambɨñ dalet: Mesia, Kunum Yambattok Nɨñañ, nin kwelan ñolok indauptok een, wɨn dɨtna wakan.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Matalɨ wɨndɨñ eu taleumbi, ilan undane ñambi, dalañ Malia kɨtɨñmɨmbi, manda janjat tɨmbi, ñɨndɨñ nɨñguk, “Nɨnɨndauttɨ bɨ tombi, kɨtɨ-gamlak.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Eu nandɨmbi, wolongan platik mɨlapi, Yesuloñ ñañguk.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 (Yesulɨ it kwet gɨnañ gama nɨm loñguk, tambo endɨ Matalɨ en tɨmbɨ indañguk wolok pakuk.)
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Tɨmbi Jelusalem nasi, nindɨ Malia gɨta it gɨnañ papi, nɨ-kɨlɨktɨ tɨñgɨlɨñ, endɨ Malia platik sɨnɨk mɨlapi, pawan pɨm ñaumbi kañgɨlɨñ. Kañbi, “Endɨ sumnan kut-blamblan eup ñalak” wɨndɨñ nandɨmbi, kle ñañgɨlɨñ.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Tɨmbi Malialɨ Yesu pakuknan ña tombi kañguk, wolonda endɨ kesɨinan mɨlelem tɨmbi nɨñguk, “Wopum, dɨk ñolok palɨmda, witnalɨ nɨm sembek!”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Wɨndɨñ eu taleumbi, kut-blamblan eñguk, tɨmbi Jelusalem nasi en gɨta bɨñgɨlɨñ endɨ bo mano tɨñgɨlɨñ. Tɨmbi Yesulɨ wɨn yambɨñguk, wolonda endok gɨnañlɨ mɨlata-sɨnɨk taumbi, blan ba gimbɨt walan wandin deiñguk.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Tɨmbi enɨ-nandɨñguk, “Delok kɨmɨlɨm patak?” Eumbi nɨñgɨlɨñ, “Wopum, ñɨn bɨ ka.”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Tɨmbi Yesulɨ sumdok telaknan ñañɨpi, dai tullɨ pɨñguk.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Wɨndɨñda Jelusalem nasilɨ nɨsɨñgan ñɨndɨñ eñgɨlɨñ, “Wɨ kawɨt! Endɨ Lasalos gɨnañlɨ sɨnɨk tɨke-kasɨleñguk yañ.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Gan endoñnan nanin dɨwɨndɨ ñɨndɨñ eñgɨlɨñ, “Nɨtek tɨmbi ama dai sipsipmɨn endok dai tɨmbɨ tomguktɨ ama ñɨn nɨm tɨke-kɨmɨlɨmbi sembɨñguk?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Tɨmbi Yesulɨ bɨndambo gɨnañ mɨlata sɨnɨk taumbi, sumnan ña tomguk. Lasalos wɨn kawat tombañ nolok gɨnañ kɨmɨpi, yama wɨn kawat wopumdɨ masip bimbin.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Tɨmbi Yesulɨ enguk, “Kawat tɨke ñawɨt!” Eumbi, ama sembɨsembɨndok wiu Mata endɨ tambane nɨñguk, “Wopum, nain tɨpet tɨpet ikan sembɨ-pakukta tɨmbi ip mɨlɨñ tɨlak yañ!”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Eumbi, Yesulɨ nɨñguk, “Nak ikan ñɨndɨñ ganɨt: tɨkap dɨk naka nandɨ-kɨlɨktɨ tɨ-namlañda, Kunum Yambattok kusal engano wɨn inda-dakleumbi kautañ.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Wɨndɨñda ama dɨwɨndɨ kawat wɨn tɨke ñaumbi, Yesulɨ deium loumbi, ñɨndɨñ eñguk, “Bep, dɨk nokok nɨmolona ikan nandɨ-namlañ, wala tɨmbi nak we ganlet.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Dɨk nain tuop nandɨ-namlañ, wɨn natna nandɨ-talelet. Gan nak amatam ñolok ikañ enda nandɨ-sembi, endɨ dɨtna wakan nanɨ-mulɨm indañgut wɨn nandɨ-kwambɨñ danelɨñdok wɨndɨñ et.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Wɨndɨñ eu taleumbi, wopumgan kɨtɨmbi eñguk, “Lasalos, dɨk pɨ!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Eumbi, kɨmguktɨ kaiktambi pɨñguk. Tɨmbi kii kesɨi ba kumbam wɨn sandumdɨ tapli imimɨnda tɨmbi Yesulɨ enguk, “Sandum pɨsalɨm, samakgan kuwɨn.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Wɨndɨñda Jelusalem nasi Malia kanep bɨñgɨlɨñ endoñnan nanin asuptɨ Yesulɨ Lasalos nɨtek tɨñmɨñguk wɨn ka-nandɨñgɨlɨñda tɨmbi en Mesia sɨnɨk wɨn nandɨ-kwambɨñ dañgɨlɨñ.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Gan dɨwɨndɨ Falisi amaloñ ñambi, Yesulɨ nɨtek tɨñguk wolok kasat tɨ-semgɨlɨñ.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Wɨndɨñda tapma ama biesɨ gɨt Falisi ama endɨ Judalok it kiyau wopumdok ama gɨtɨk kɨtɨ-semum bɨumbi, kɨmɨn tɨmbi, nɨsɨñgan Yesulok plon ñɨndɨñ e-nandɨ tɨñgɨlɨñ, “Nɨtek tɨlok? Ama walɨ jimba kundit asupgan sɨnɨk pa tɨlak wɨn!
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Tɨkap nɨndɨ binambi, wɨndɨñgot tɨ-kuukta, amatam gɨtɨkgandɨ en Mesia wɨndɨñ nandɨ-kwambɨñ dambi, enda tɨmbi kusei kɨmɨpi, nɨndok kandɨkñenii Roma nasi mik tɨ-semumbi, endɨ bɨmbi, nɨndok tapma it wakɨt ama sambat ñɨn nɨpma tɨkeumbi kolanekamɨñ.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Tɨmbi ama biesɨ endoñnan nanin no, wɨn Kaiafas, endɨ gwɨlat wolonda tapma amalok telak damanjɨ kuñguk, tɨmbi endɨ ñɨndɨñ enguk, “Sɨndɨ ka-nandɨ-daklenjɨ nɨmnat yañ!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Nɨm kañbi Juda ama nɨn gɨtɨk kola-taleneñ, wala tɨmbi wɨn sɨndok kandañ kɨndem, tɨkap ama noñganlɨñgot amatam gɨtɨktok kɨnjannɨ kɨm-nɨmek. Sɨndɨ wɨn nɨm ka-nandɨ-dakleañ bek.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Kaiafaslɨ wɨndɨñ eñguk, gan endɨ manda wɨn enlok nanandɨnla nɨm eñguk. Tambo endɨ gwɨlat wolonda tapma amalok telak damanjɨ pakukta, plofet manda eñɨpi, ñɨndɨñ eñguk: Yesulɨ Juda amatamdok kɨnjan kɨm-semepi tɨñguk.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Tɨmbi endokgot nɨm. Endɨ Kunum Yambattok gɨñgɨtñii kwet nolok nolok papusenem pakañ ep kiulɨmbi, sambat noñgan tɨnelɨñdok kɨmbepi tɨñguk.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Kaiafaslɨ wɨndɨñ eñgukta tɨmbi Juda ama biesɨlɨ sandap wolondañgan kusei kɨmɨpi, nɨsɨñgan e-sambat tɨ-kumbi, Yesu wɨlɨ kɨmnelɨñdok telak lonjɨñgɨlɨñ.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Wɨndɨñda tɨmbi Yesulɨ Jelusalem nasi endok boñgɨpsɨnan indañgan nombo nɨm kuñguk. Tambo endɨ walinin pɨm ñambi, kwet no kwet sɨlanin ñasɨñgan patak wolok ñambi, it kwet no koi Eflaim wolok gwañgwañii gɨta kuñguk.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Tɨmbi Juda amatamdok Kamaikamai gwɨlat dumalaumbi, amatam asuptɨ isɨ kwesɨ bimbi, Kunum Yambattok dainan jamilan indanelɨñdok itañgan tapma ilan tɨ-pañgɨpañgɨle tɨnepi Jelusalem lo ñañgɨlɨñ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ñambi, Yesu lonjɨmbi, tapma it sañ jimba gɨnañ ipi, nɨsɨñgan ñɨndɨñ eñgɨlɨñ, “Sɨndɨ nɨtek nandañ? Endɨ gwɨlatta nɨm bɨukak bek.”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Wɨndɨñ eñgɨlɨñ wɨn kusei ñɨndɨñda: tapma ama biesɨ gɨt Falisi amalɨ Yesu tɨkenelɨñdok manda kwambɨñ no ñɨndɨñ eu satañguk, “Tɨkap ama nolɨ Yesu delok patak wɨn nandɨlakta, wɨn nɨnbɨ nandɨmbi, en tɨkeneñdok.”
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.