João 11

Nek Bible (NIF_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ama no koi Lasalos endɨ jɨmbat wopum tɨ-pakuk. Lasaloslɨ wiwiit Malia gɨt Mata en gɨta Betani it kwelan kuñguk, tɨmbi Malia wɨn tam nin endi siñgimek Wopumdok kesɨi pɨñgɨp saple mɨlɨñnattɨ wɨlɨpi, kumbam saktɨ tɨmbɨ kalandañguk. Lasaloslɨ jɨmbat tɨ-palɨñɨlɨmbi,
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 — ausente —
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 endok wiwiittɨ Yesuloñ manda ñɨndɨñ kɨmɨlɨm loñguk, “Wopum, dɨk nandɨ: noka gɨnañgalɨ kasɨlelañ endɨ jɨmbat tɨlak.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Tɨmbi Yesulɨ kasat wɨn nandɨmbi, ñɨndɨñ eñguk, “Jɨmbat indañmɨñguk walɨ endɨ kɨmbektok nɨm. Tambo walɨ Kunum Yambattok koi gɨñgɨt wopum dauktok ba nak Kunum Yambattok Nɨñañ nokok kusatna engano wɨn tɨmbɨ inda-dakleuktok indañmɨñguk.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Tɨmbi Yesulɨ Mata wakɨt dalañ Malia ba wiu Lasalos wɨn ep galk tañguk.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Wɨndɨñda tɨmbi endɨ ‘Lasaloslɨ jɨmbat tɨlak’ gɨñgɨt wɨn nandɨmbi, kwet pakuk wolok sandap tɨpet nombo yousɨm pakuk.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Pakap, gwañgwañiila enguk, “Bɨumbi, Judia kwelan bɨndambo undane ñana.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Eumbi nɨñgɨlɨñ, “Nɨnɨndaut, Judia nasilɨ kawattɨ gwɨtnep tɨñgɨlɨñ, nain nɨm ombataumbi, dɨk bɨndambo wandɨñ undane ñauñdok elañ ba?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Eumbi tambane enguk, “Sandap noñgan gɨnañ aua 12got kwettɨ sala patak. Wala tɨmbi sandap kulaktɨ kwet ñolok kolsalen kalakta tɨmbi yout-kasalam nɨm pa tɨlak.
9 Jesus respondeu:
10 Gan tim kulaktɨ kolsalen nɨm palmɨlakta tɨmbi yout-kasalam pa tɨlak.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Yesulɨ wɨndɨñ eñɨpi, yousɨmbi enguk, “Notnɨ Lasaloslɨ dou patak, gan nak ñambi, tɨmba sɨlɨkñem mɨlalekak.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Eumbi, gwañgwañiilɨ nɨñgɨlɨñ, “Wopum, tɨkap endɨ dou patakta, jɨmbalɨ taleumbi, kɨndem daukak.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Wɨn Yesulɨ Lasaloslok kɨmdok plon e-yout tɨñguk, gan gwañgwañiilɨ endɨ dou sɨlanin wala elak wɨndɨñ nandɨñgɨlɨñ.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Wɨndɨñda tɨmbi Yesulɨ indañgan enɨ-daklembi eñguk, “Lasaloslɨ ip sembɨk,
14 Então Jesus disse claramente:
15 gan sɨnda tɨmbi nak en gɨta nɨm pakut wala sɨmbatnalɨ kɨndem dalak. Wɨn kusei ñɨndɨñda: nain ñolonda nokok kusatna nandɨ-kwambɨñ da-sɨn tanelɨñdok nainjɨ indalak. Gan man ñɨn endoñ ñana.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Eumbi, wolongan Tomas koi no Didimus endɨ gwañgwa dɨwɨnda ñɨndɨñ enguk, “Ale, wɨndɨñda nɨndɨ bo ñambi, nɨnɨndaut en gɨta kɨmna.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Tɨmbi Yesulɨ Betani it kwet kandañ ña tombi, Lasaloslɨ nain tɨpet tɨpet ikan sum gɨnañ taplium pakuk wolok kasat nandɨñguk.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betani wɨn mayañgan nɨm, 3 kilomita ba nɨtek Jelusalem tɨmbɨ dumalaum patak,
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 wala tɨmbi amatam asuptɨ Jelusalem bimbi, Malia gɨt Matalok wiset sembɨñgukta tɨmbi enɨ-kɨlɨktɨ tɨnepi endoñ bɨ taleñgɨlɨñ.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Tɨmbi nimbek nolɨ Matala “Yesu bɨlak” wɨndɨñ nɨmbɨ nandɨmbi, endɨ telak plon ña tɨmbɨ indañguk, gan Malialɨ ilan pipakuk.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Tɨmbi Matalɨ Yesula nɨñguk, “Wopum, dɨk ñolok palɨmda, witnalɨ nɨm sembek.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ganmek man ñɨndɨñgɨtañgan ñɨndɨñ nandɨlet: dɨk Kunum Yambatta nɨtek tɨmbektok nɨ-nandutañda, nandɨ-gametak.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Eumbi nɨñguk, “Dɨkok wikalɨ bɨndambo kɨmnan nanin mɨlapi kuukak.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Eumbi, Matalɨ nɨñguk, “Kunum Yambattɨ nain taletalennan amatam gɨtɨk ep tɨmbɨ mɨlatnekalɨñ, wolondamek nokok witnalɨ bo mɨlalekak wɨnda nak nandɨ-daklelet ñak.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Eumbi nɨñguk, “Amatam ep mɨlamɨlat ba kuñgu ememlok molom wɨn natna ñakan. Wala tɨmbi naka nandɨ-kɨlɨktɨ tɨ-namlaktɨ kɨmbek bek, ganmek kuñgun sɨsɨnɨk walɨ gama palmekak.
25 Então Jesus afirmou:
26 Wɨn amatam kaik papi, naka nandɨ-kɨlɨktɨ tɨ-namañ gɨtɨk endɨ sembɨnelɨñ, ganmek kɨm biañgan walɨ nain no ba nola nɨm inda-semekak. Dɨk wɨn nandɨ-kwambɨñ dalañ ba?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Eumbi, Matalɨ nɨñguk, “Wopum, biañgan ñak! Tɨmbi nak manda ñɨn bo nandɨ-kwambɨñ dalet: Mesia, Kunum Yambattok Nɨñañ, nin kwelan ñolok indauptok een, wɨn dɨtna wakan.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Matalɨ wɨndɨñ eu taleumbi, ilan undane ñambi, dalañ Malia kɨtɨñmɨmbi, manda janjat tɨmbi, ñɨndɨñ nɨñguk, “Nɨnɨndauttɨ bɨ tombi, kɨtɨ-gamlak.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Eu nandɨmbi, wolongan platik mɨlapi, Yesuloñ ñañguk.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 (Yesulɨ it kwet gɨnañ gama nɨm loñguk, tambo endɨ Matalɨ en tɨmbɨ indañguk wolok pakuk.)
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Tɨmbi Jelusalem nasi, nindɨ Malia gɨta it gɨnañ papi, nɨ-kɨlɨktɨ tɨñgɨlɨñ, endɨ Malia platik sɨnɨk mɨlapi, pawan pɨm ñaumbi kañgɨlɨñ. Kañbi, “Endɨ sumnan kut-blamblan eup ñalak” wɨndɨñ nandɨmbi, kle ñañgɨlɨñ.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Tɨmbi Malialɨ Yesu pakuknan ña tombi kañguk, wolonda endɨ kesɨinan mɨlelem tɨmbi nɨñguk, “Wopum, dɨk ñolok palɨmda, witnalɨ nɨm sembek!”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Wɨndɨñ eu taleumbi, kut-blamblan eñguk, tɨmbi Jelusalem nasi en gɨta bɨñgɨlɨñ endɨ bo mano tɨñgɨlɨñ. Tɨmbi Yesulɨ wɨn yambɨñguk, wolonda endok gɨnañlɨ mɨlata-sɨnɨk taumbi, blan ba gimbɨt walan wandin deiñguk.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Tɨmbi enɨ-nandɨñguk, “Delok kɨmɨlɨm patak?” Eumbi nɨñgɨlɨñ, “Wopum, ñɨn bɨ ka.”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Tɨmbi Yesulɨ sumdok telaknan ñañɨpi, dai tullɨ pɨñguk.
35 Jesus chorou.
36 Wɨndɨñda Jelusalem nasilɨ nɨsɨñgan ñɨndɨñ eñgɨlɨñ, “Wɨ kawɨt! Endɨ Lasalos gɨnañlɨ sɨnɨk tɨke-kasɨleñguk yañ.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Gan endoñnan nanin dɨwɨndɨ ñɨndɨñ eñgɨlɨñ, “Nɨtek tɨmbi ama dai sipsipmɨn endok dai tɨmbɨ tomguktɨ ama ñɨn nɨm tɨke-kɨmɨlɨmbi sembɨñguk?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Tɨmbi Yesulɨ bɨndambo gɨnañ mɨlata sɨnɨk taumbi, sumnan ña tomguk. Lasalos wɨn kawat tombañ nolok gɨnañ kɨmɨpi, yama wɨn kawat wopumdɨ masip bimbin.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Tɨmbi Yesulɨ enguk, “Kawat tɨke ñawɨt!” Eumbi, ama sembɨsembɨndok wiu Mata endɨ tambane nɨñguk, “Wopum, nain tɨpet tɨpet ikan sembɨ-pakukta tɨmbi ip mɨlɨñ tɨlak yañ!”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Eumbi, Yesulɨ nɨñguk, “Nak ikan ñɨndɨñ ganɨt: tɨkap dɨk naka nandɨ-kɨlɨktɨ tɨ-namlañda, Kunum Yambattok kusal engano wɨn inda-dakleumbi kautañ.”
40 Jesus respondeu:
41 Wɨndɨñda ama dɨwɨndɨ kawat wɨn tɨke ñaumbi, Yesulɨ deium loumbi, ñɨndɨñ eñguk, “Bep, dɨk nokok nɨmolona ikan nandɨ-namlañ, wala tɨmbi nak we ganlet.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Dɨk nain tuop nandɨ-namlañ, wɨn natna nandɨ-talelet. Gan nak amatam ñolok ikañ enda nandɨ-sembi, endɨ dɨtna wakan nanɨ-mulɨm indañgut wɨn nandɨ-kwambɨñ danelɨñdok wɨndɨñ et.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Wɨndɨñ eu taleumbi, wopumgan kɨtɨmbi eñguk, “Lasalos, dɨk pɨ!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Eumbi, kɨmguktɨ kaiktambi pɨñguk. Tɨmbi kii kesɨi ba kumbam wɨn sandumdɨ tapli imimɨnda tɨmbi Yesulɨ enguk, “Sandum pɨsalɨm, samakgan kuwɨn.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Wɨndɨñda Jelusalem nasi Malia kanep bɨñgɨlɨñ endoñnan nanin asuptɨ Yesulɨ Lasalos nɨtek tɨñmɨñguk wɨn ka-nandɨñgɨlɨñda tɨmbi en Mesia sɨnɨk wɨn nandɨ-kwambɨñ dañgɨlɨñ.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Gan dɨwɨndɨ Falisi amaloñ ñambi, Yesulɨ nɨtek tɨñguk wolok kasat tɨ-semgɨlɨñ.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Wɨndɨñda tapma ama biesɨ gɨt Falisi ama endɨ Judalok it kiyau wopumdok ama gɨtɨk kɨtɨ-semum bɨumbi, kɨmɨn tɨmbi, nɨsɨñgan Yesulok plon ñɨndɨñ e-nandɨ tɨñgɨlɨñ, “Nɨtek tɨlok? Ama walɨ jimba kundit asupgan sɨnɨk pa tɨlak wɨn!
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Tɨkap nɨndɨ binambi, wɨndɨñgot tɨ-kuukta, amatam gɨtɨkgandɨ en Mesia wɨndɨñ nandɨ-kwambɨñ dambi, enda tɨmbi kusei kɨmɨpi, nɨndok kandɨkñenii Roma nasi mik tɨ-semumbi, endɨ bɨmbi, nɨndok tapma it wakɨt ama sambat ñɨn nɨpma tɨkeumbi kolanekamɨñ.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Tɨmbi ama biesɨ endoñnan nanin no, wɨn Kaiafas, endɨ gwɨlat wolonda tapma amalok telak damanjɨ kuñguk, tɨmbi endɨ ñɨndɨñ enguk, “Sɨndɨ ka-nandɨ-daklenjɨ nɨmnat yañ!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Nɨm kañbi Juda ama nɨn gɨtɨk kola-taleneñ, wala tɨmbi wɨn sɨndok kandañ kɨndem, tɨkap ama noñganlɨñgot amatam gɨtɨktok kɨnjannɨ kɨm-nɨmek. Sɨndɨ wɨn nɨm ka-nandɨ-dakleañ bek.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Kaiafaslɨ wɨndɨñ eñguk, gan endɨ manda wɨn enlok nanandɨnla nɨm eñguk. Tambo endɨ gwɨlat wolonda tapma amalok telak damanjɨ pakukta, plofet manda eñɨpi, ñɨndɨñ eñguk: Yesulɨ Juda amatamdok kɨnjan kɨm-semepi tɨñguk.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Tɨmbi endokgot nɨm. Endɨ Kunum Yambattok gɨñgɨtñii kwet nolok nolok papusenem pakañ ep kiulɨmbi, sambat noñgan tɨnelɨñdok kɨmbepi tɨñguk.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Kaiafaslɨ wɨndɨñ eñgukta tɨmbi Juda ama biesɨlɨ sandap wolondañgan kusei kɨmɨpi, nɨsɨñgan e-sambat tɨ-kumbi, Yesu wɨlɨ kɨmnelɨñdok telak lonjɨñgɨlɨñ.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Wɨndɨñda tɨmbi Yesulɨ Jelusalem nasi endok boñgɨpsɨnan indañgan nombo nɨm kuñguk. Tambo endɨ walinin pɨm ñambi, kwet no kwet sɨlanin ñasɨñgan patak wolok ñambi, it kwet no koi Eflaim wolok gwañgwañii gɨta kuñguk.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Tɨmbi Juda amatamdok Kamaikamai gwɨlat dumalaumbi, amatam asuptɨ isɨ kwesɨ bimbi, Kunum Yambattok dainan jamilan indanelɨñdok itañgan tapma ilan tɨ-pañgɨpañgɨle tɨnepi Jelusalem lo ñañgɨlɨñ.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Ñambi, Yesu lonjɨmbi, tapma it sañ jimba gɨnañ ipi, nɨsɨñgan ñɨndɨñ eñgɨlɨñ, “Sɨndɨ nɨtek nandañ? Endɨ gwɨlatta nɨm bɨukak bek.”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Wɨndɨñ eñgɨlɨñ wɨn kusei ñɨndɨñda: tapma ama biesɨ gɨt Falisi amalɨ Yesu tɨkenelɨñdok manda kwambɨñ no ñɨndɨñ eu satañguk, “Tɨkap ama nolɨ Yesu delok patak wɨn nandɨlakta, wɨn nɨnbɨ nandɨmbi, en tɨkeneñdok.”
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.