João 11

Nek Bible (NIF_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ama no koi Lasalos endɨ jɨmbat wopum tɨ-pakuk. Lasaloslɨ wiwiit Malia gɨt Mata en gɨta Betani it kwelan kuñguk, tɨmbi Malia wɨn tam nin endi siñgimek Wopumdok kesɨi pɨñgɨp saple mɨlɨñnattɨ wɨlɨpi, kumbam saktɨ tɨmbɨ kalandañguk. Lasaloslɨ jɨmbat tɨ-palɨñɨlɨmbi,
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 endok wiwiittɨ Yesuloñ manda ñɨndɨñ kɨmɨlɨm loñguk, “Wopum, dɨk nandɨ: noka gɨnañgalɨ kasɨlelañ endɨ jɨmbat tɨlak.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Tɨmbi Yesulɨ kasat wɨn nandɨmbi, ñɨndɨñ eñguk, “Jɨmbat indañmɨñguk walɨ endɨ kɨmbektok nɨm. Tambo walɨ Kunum Yambattok koi gɨñgɨt wopum dauktok ba nak Kunum Yambattok Nɨñañ nokok kusatna engano wɨn tɨmbɨ inda-dakleuktok indañmɨñguk.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Tɨmbi Yesulɨ Mata wakɨt dalañ Malia ba wiu Lasalos wɨn ep galk tañguk.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Wɨndɨñda tɨmbi endɨ ‘Lasaloslɨ jɨmbat tɨlak’ gɨñgɨt wɨn nandɨmbi, kwet pakuk wolok sandap tɨpet nombo yousɨm pakuk.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Pakap, gwañgwañiila enguk, “Bɨumbi, Judia kwelan bɨndambo undane ñana.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Eumbi nɨñgɨlɨñ, “Nɨnɨndaut, Judia nasilɨ kawattɨ gwɨtnep tɨñgɨlɨñ, nain nɨm ombataumbi, dɨk bɨndambo wandɨñ undane ñauñdok elañ ba?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Eumbi tambane enguk, “Sandap noñgan gɨnañ aua 12got kwettɨ sala patak. Wala tɨmbi sandap kulaktɨ kwet ñolok kolsalen kalakta tɨmbi yout-kasalam nɨm pa tɨlak.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Gan tim kulaktɨ kolsalen nɨm palmɨlakta tɨmbi yout-kasalam pa tɨlak.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesulɨ wɨndɨñ eñɨpi, yousɨmbi enguk, “Notnɨ Lasaloslɨ dou patak, gan nak ñambi, tɨmba sɨlɨkñem mɨlalekak.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Eumbi, gwañgwañiilɨ nɨñgɨlɨñ, “Wopum, tɨkap endɨ dou patakta, jɨmbalɨ taleumbi, kɨndem daukak.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Wɨn Yesulɨ Lasaloslok kɨmdok plon e-yout tɨñguk, gan gwañgwañiilɨ endɨ dou sɨlanin wala elak wɨndɨñ nandɨñgɨlɨñ.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Wɨndɨñda tɨmbi Yesulɨ indañgan enɨ-daklembi eñguk, “Lasaloslɨ ip sembɨk,
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 gan sɨnda tɨmbi nak en gɨta nɨm pakut wala sɨmbatnalɨ kɨndem dalak. Wɨn kusei ñɨndɨñda: nain ñolonda nokok kusatna nandɨ-kwambɨñ da-sɨn tanelɨñdok nainjɨ indalak. Gan man ñɨn endoñ ñana.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Eumbi, wolongan Tomas koi no Didimus endɨ gwañgwa dɨwɨnda ñɨndɨñ enguk, “Ale, wɨndɨñda nɨndɨ bo ñambi, nɨnɨndaut en gɨta kɨmna.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Tɨmbi Yesulɨ Betani it kwet kandañ ña tombi, Lasaloslɨ nain tɨpet tɨpet ikan sum gɨnañ taplium pakuk wolok kasat nandɨñguk.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Betani wɨn mayañgan nɨm, 3 kilomita ba nɨtek Jelusalem tɨmbɨ dumalaum patak,
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 wala tɨmbi amatam asuptɨ Jelusalem bimbi, Malia gɨt Matalok wiset sembɨñgukta tɨmbi enɨ-kɨlɨktɨ tɨnepi endoñ bɨ taleñgɨlɨñ.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Tɨmbi nimbek nolɨ Matala “Yesu bɨlak” wɨndɨñ nɨmbɨ nandɨmbi, endɨ telak plon ña tɨmbɨ indañguk, gan Malialɨ ilan pipakuk.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Tɨmbi Matalɨ Yesula nɨñguk, “Wopum, dɨk ñolok palɨmda, witnalɨ nɨm sembek.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ganmek man ñɨndɨñgɨtañgan ñɨndɨñ nandɨlet: dɨk Kunum Yambatta nɨtek tɨmbektok nɨ-nandutañda, nandɨ-gametak.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Eumbi nɨñguk, “Dɨkok wikalɨ bɨndambo kɨmnan nanin mɨlapi kuukak.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Eumbi, Matalɨ nɨñguk, “Kunum Yambattɨ nain taletalennan amatam gɨtɨk ep tɨmbɨ mɨlatnekalɨñ, wolondamek nokok witnalɨ bo mɨlalekak wɨnda nak nandɨ-daklelet ñak.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Eumbi nɨñguk, “Amatam ep mɨlamɨlat ba kuñgu ememlok molom wɨn natna ñakan. Wala tɨmbi naka nandɨ-kɨlɨktɨ tɨ-namlaktɨ kɨmbek bek, ganmek kuñgun sɨsɨnɨk walɨ gama palmekak.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Wɨn amatam kaik papi, naka nandɨ-kɨlɨktɨ tɨ-namañ gɨtɨk endɨ sembɨnelɨñ, ganmek kɨm biañgan walɨ nain no ba nola nɨm inda-semekak. Dɨk wɨn nandɨ-kwambɨñ dalañ ba?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Eumbi, Matalɨ nɨñguk, “Wopum, biañgan ñak! Tɨmbi nak manda ñɨn bo nandɨ-kwambɨñ dalet: Mesia, Kunum Yambattok Nɨñañ, nin kwelan ñolok indauptok een, wɨn dɨtna wakan.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Matalɨ wɨndɨñ eu taleumbi, ilan undane ñambi, dalañ Malia kɨtɨñmɨmbi, manda janjat tɨmbi, ñɨndɨñ nɨñguk, “Nɨnɨndauttɨ bɨ tombi, kɨtɨ-gamlak.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Eu nandɨmbi, wolongan platik mɨlapi, Yesuloñ ñañguk.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 (Yesulɨ it kwet gɨnañ gama nɨm loñguk, tambo endɨ Matalɨ en tɨmbɨ indañguk wolok pakuk.)
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Tɨmbi Jelusalem nasi, nindɨ Malia gɨta it gɨnañ papi, nɨ-kɨlɨktɨ tɨñgɨlɨñ, endɨ Malia platik sɨnɨk mɨlapi, pawan pɨm ñaumbi kañgɨlɨñ. Kañbi, “Endɨ sumnan kut-blamblan eup ñalak” wɨndɨñ nandɨmbi, kle ñañgɨlɨñ.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Tɨmbi Malialɨ Yesu pakuknan ña tombi kañguk, wolonda endɨ kesɨinan mɨlelem tɨmbi nɨñguk, “Wopum, dɨk ñolok palɨmda, witnalɨ nɨm sembek!”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Wɨndɨñ eu taleumbi, kut-blamblan eñguk, tɨmbi Jelusalem nasi en gɨta bɨñgɨlɨñ endɨ bo mano tɨñgɨlɨñ. Tɨmbi Yesulɨ wɨn yambɨñguk, wolonda endok gɨnañlɨ mɨlata-sɨnɨk taumbi, blan ba gimbɨt walan wandin deiñguk.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Tɨmbi enɨ-nandɨñguk, “Delok kɨmɨlɨm patak?” Eumbi nɨñgɨlɨñ, “Wopum, ñɨn bɨ ka.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Tɨmbi Yesulɨ sumdok telaknan ñañɨpi, dai tullɨ pɨñguk.
35 Jesus chorou.
36 Wɨndɨñda Jelusalem nasilɨ nɨsɨñgan ñɨndɨñ eñgɨlɨñ, “Wɨ kawɨt! Endɨ Lasalos gɨnañlɨ sɨnɨk tɨke-kasɨleñguk yañ.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Gan endoñnan nanin dɨwɨndɨ ñɨndɨñ eñgɨlɨñ, “Nɨtek tɨmbi ama dai sipsipmɨn endok dai tɨmbɨ tomguktɨ ama ñɨn nɨm tɨke-kɨmɨlɨmbi sembɨñguk?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Tɨmbi Yesulɨ bɨndambo gɨnañ mɨlata sɨnɨk taumbi, sumnan ña tomguk. Lasalos wɨn kawat tombañ nolok gɨnañ kɨmɨpi, yama wɨn kawat wopumdɨ masip bimbin.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Tɨmbi Yesulɨ enguk, “Kawat tɨke ñawɨt!” Eumbi, ama sembɨsembɨndok wiu Mata endɨ tambane nɨñguk, “Wopum, nain tɨpet tɨpet ikan sembɨ-pakukta tɨmbi ip mɨlɨñ tɨlak yañ!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Eumbi, Yesulɨ nɨñguk, “Nak ikan ñɨndɨñ ganɨt: tɨkap dɨk naka nandɨ-kɨlɨktɨ tɨ-namlañda, Kunum Yambattok kusal engano wɨn inda-dakleumbi kautañ.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Wɨndɨñda ama dɨwɨndɨ kawat wɨn tɨke ñaumbi, Yesulɨ deium loumbi, ñɨndɨñ eñguk, “Bep, dɨk nokok nɨmolona ikan nandɨ-namlañ, wala tɨmbi nak we ganlet.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Dɨk nain tuop nandɨ-namlañ, wɨn natna nandɨ-talelet. Gan nak amatam ñolok ikañ enda nandɨ-sembi, endɨ dɨtna wakan nanɨ-mulɨm indañgut wɨn nandɨ-kwambɨñ danelɨñdok wɨndɨñ et.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Wɨndɨñ eu taleumbi, wopumgan kɨtɨmbi eñguk, “Lasalos, dɨk pɨ!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Eumbi, kɨmguktɨ kaiktambi pɨñguk. Tɨmbi kii kesɨi ba kumbam wɨn sandumdɨ tapli imimɨnda tɨmbi Yesulɨ enguk, “Sandum pɨsalɨm, samakgan kuwɨn.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Wɨndɨñda Jelusalem nasi Malia kanep bɨñgɨlɨñ endoñnan nanin asuptɨ Yesulɨ Lasalos nɨtek tɨñmɨñguk wɨn ka-nandɨñgɨlɨñda tɨmbi en Mesia sɨnɨk wɨn nandɨ-kwambɨñ dañgɨlɨñ.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Gan dɨwɨndɨ Falisi amaloñ ñambi, Yesulɨ nɨtek tɨñguk wolok kasat tɨ-semgɨlɨñ.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Wɨndɨñda tapma ama biesɨ gɨt Falisi ama endɨ Judalok it kiyau wopumdok ama gɨtɨk kɨtɨ-semum bɨumbi, kɨmɨn tɨmbi, nɨsɨñgan Yesulok plon ñɨndɨñ e-nandɨ tɨñgɨlɨñ, “Nɨtek tɨlok? Ama walɨ jimba kundit asupgan sɨnɨk pa tɨlak wɨn!
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Tɨkap nɨndɨ binambi, wɨndɨñgot tɨ-kuukta, amatam gɨtɨkgandɨ en Mesia wɨndɨñ nandɨ-kwambɨñ dambi, enda tɨmbi kusei kɨmɨpi, nɨndok kandɨkñenii Roma nasi mik tɨ-semumbi, endɨ bɨmbi, nɨndok tapma it wakɨt ama sambat ñɨn nɨpma tɨkeumbi kolanekamɨñ.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Tɨmbi ama biesɨ endoñnan nanin no, wɨn Kaiafas, endɨ gwɨlat wolonda tapma amalok telak damanjɨ kuñguk, tɨmbi endɨ ñɨndɨñ enguk, “Sɨndɨ ka-nandɨ-daklenjɨ nɨmnat yañ!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Nɨm kañbi Juda ama nɨn gɨtɨk kola-taleneñ, wala tɨmbi wɨn sɨndok kandañ kɨndem, tɨkap ama noñganlɨñgot amatam gɨtɨktok kɨnjannɨ kɨm-nɨmek. Sɨndɨ wɨn nɨm ka-nandɨ-dakleañ bek.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kaiafaslɨ wɨndɨñ eñguk, gan endɨ manda wɨn enlok nanandɨnla nɨm eñguk. Tambo endɨ gwɨlat wolonda tapma amalok telak damanjɨ pakukta, plofet manda eñɨpi, ñɨndɨñ eñguk: Yesulɨ Juda amatamdok kɨnjan kɨm-semepi tɨñguk.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Tɨmbi endokgot nɨm. Endɨ Kunum Yambattok gɨñgɨtñii kwet nolok nolok papusenem pakañ ep kiulɨmbi, sambat noñgan tɨnelɨñdok kɨmbepi tɨñguk.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Kaiafaslɨ wɨndɨñ eñgukta tɨmbi Juda ama biesɨlɨ sandap wolondañgan kusei kɨmɨpi, nɨsɨñgan e-sambat tɨ-kumbi, Yesu wɨlɨ kɨmnelɨñdok telak lonjɨñgɨlɨñ.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Wɨndɨñda tɨmbi Yesulɨ Jelusalem nasi endok boñgɨpsɨnan indañgan nombo nɨm kuñguk. Tambo endɨ walinin pɨm ñambi, kwet no kwet sɨlanin ñasɨñgan patak wolok ñambi, it kwet no koi Eflaim wolok gwañgwañii gɨta kuñguk.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Tɨmbi Juda amatamdok Kamaikamai gwɨlat dumalaumbi, amatam asuptɨ isɨ kwesɨ bimbi, Kunum Yambattok dainan jamilan indanelɨñdok itañgan tapma ilan tɨ-pañgɨpañgɨle tɨnepi Jelusalem lo ñañgɨlɨñ.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ñambi, Yesu lonjɨmbi, tapma it sañ jimba gɨnañ ipi, nɨsɨñgan ñɨndɨñ eñgɨlɨñ, “Sɨndɨ nɨtek nandañ? Endɨ gwɨlatta nɨm bɨukak bek.”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Wɨndɨñ eñgɨlɨñ wɨn kusei ñɨndɨñda: tapma ama biesɨ gɨt Falisi amalɨ Yesu tɨkenelɨñdok manda kwambɨñ no ñɨndɨñ eu satañguk, “Tɨkap ama nolɨ Yesu delok patak wɨn nandɨlakta, wɨn nɨnbɨ nandɨmbi, en tɨkeneñdok.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.