Tiago 3
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs NTLH
1 Nokni̱wa̱n, amo amonochi̱n xitamachti̱jnekika̱n, ankimátija iga yej titamachtiáj, Dios má̱j yawi te̱juzga̱ro̱tij.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Tonochi̱n tikchi̱waj miaꞌ yej aye̱kti; eꞌ siga agaj ayá̱ꞌ na̱mo̱ltajtowa, inó̱n ye̱ꞌnemi iwá̱n ayá̱ꞌ kichi̱wa yej aye̱kti ken kitajtani iya̱lmaj.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Kua̱ꞌ kawa̱yoj tikta̱liliáj freno iga mate̱cre̱do, welja tikui̱gaj ka̱n tejemej tiknekij.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Taꞌkiꞌ xikitaka̱n, á̱ka̱l no̱ malej iga wejweyi iwá̱n kitope̱wa yej pox recio ejekaꞌ, eꞌ yej kinejnentiá wel kiwi̱ga ka̱n kineki iga se̱ tepostzi̱n.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Ijko̱nsan no̱ tole̱nguaj; inó̱n no̱ ali̱mpatzi̱n, eꞌ wel kijtowa kuajkuantas, ken tikita se̱ titzi̱n yej wel kitatiá weyi a̱ka̱walyoj.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Tole̱nguaj ken tikita tiꞌti iwá̱n wel kijtowa komati yej ajaye̱kti iwá̱n te̱mopa tosempan, iwá̱n Tzitzimiꞌ kichijtoꞌ iga tole̱nguaj ken kua̱ꞌ wewelkatoꞌ, iwá̱n wel te̱wi̱ga ka̱n ayí̱ꞌ se̱wi tiꞌti.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Wel tikma̱nsojtiliáj nochi anímal, to̱to̱mej, kowa̱mej, iwá̱n yej momati lama̱rijtiꞌ;
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 eꞌ ayagaj wel mote̱ntila̱na. Tole̱nguaj ayagaj wel kima̱nsojtiliá iwá̱n kipiá ken tikita veneno yej tamiktiá.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Iga tole̱nguaj tikweyimati̱ltiáj toTaj Dios iwá̱n tikma̱lijliáj tokni̱mej yej Dios kichij kensan yéj.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Ipan sansé̱ tote̱n ki̱sa ye̱ꞌtájto̱l iwá̱n yej aye̱kti. Nokni̱wa̱n, amo ijkó̱n matikchi̱waka̱n.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 ¿Ix wel ipan se̱ a̱tzontekon ki̱sa ye̱ka̱ꞌ iwá̱n chichi̱ka̱ꞌ?
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Nokni̱wa̱n, ¿ix ipan a̱makuawiꞌ wel ono na̱ntzi̱n, o ipan xo̱xoko̱mekaꞌ wel moteki ita̱kilka a̱makuawiꞌ? No̱ ipan se̱ a̱tzontekon awel ki̱sa ye̱ka̱ꞌ iwá̱n yej poye̱ꞌ.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Siga agaj de amejeme̱n ki̱xmati itájto̱l Dios iwá̱n nochi kentende̱rowa, mane̱si iga ye̱ꞌnemi iwá̱n mamoali̱mpamati.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Eꞌ siga amejeme̱n anta‑i̱xítajoꞌ iwá̱n ankite̱mowaj iga amejémejsan xiye̱ꞌonoka̱n, entonces amo ximoweyimatika̱n iga anki̱xmatij itájto̱l Dios, ijkó̱n ayá̱ꞌ nemi ankichi̱waj yej ye̱kti.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Porque ino̱mpa tamatilis ayá̱ꞌ wi̱ꞌ de Dios, sino que de iní̱n ta̱jli, de ta̱gaꞌ iwá̱n de tzitzimiꞌ.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Ka̱n ta‑i̱xitalo iwá̱n ka̱n kinekij nochi iga yejémejsan, ompa ayá̱ꞌ tawelonolo̱ꞌ iwá̱n ompa mochijtoꞌ nochi yej aye̱kti.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Eꞌ yej wel kentende̱rowaj ken Dios kineki, ye̱ꞌnemij iwá̱n ayá̱ꞌ takuejkuesowaj; iwá̱n pox te‑ijikni̱mej, iwá̱n ye̱ꞌtajla̱ntokej. Iwá̱n ta‑ikne̱liáj iwá̱n kichi̱waj yej ye̱kti iwá̱n ayá̱ꞌ takajkaya̱waj.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 Yej kinekij iga maonolo tamelá̱ kimopaj sekin iga maonoka̱n tamelá̱ iga maye̱ꞌnemika̱n.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.