Tiago 3
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs ARA
1 Nokni̱wa̱n, amo amonochi̱n xitamachti̱jnekika̱n, ankimátija iga yej titamachtiáj, Dios má̱j yawi te̱juzga̱ro̱tij.
1 Meus irmãos, não vos torneis, muitos de vós, mestres, sabendo que havemos de receber maior juízo.
2 Tonochi̱n tikchi̱waj miaꞌ yej aye̱kti; eꞌ siga agaj ayá̱ꞌ na̱mo̱ltajtowa, inó̱n ye̱ꞌnemi iwá̱n ayá̱ꞌ kichi̱wa yej aye̱kti ken kitajtani iya̱lmaj.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça no falar, é perfeito varão, capaz de refrear também todo o corpo.
3 Kua̱ꞌ kawa̱yoj tikta̱liliáj freno iga mate̱cre̱do, welja tikui̱gaj ka̱n tejemej tiknekij.
3 Ora, se pomos freio na boca dos cavalos, para nos obedecerem, também lhes dirigimos o corpo inteiro.
4 Taꞌkiꞌ xikitaka̱n, á̱ka̱l no̱ malej iga wejweyi iwá̱n kitope̱wa yej pox recio ejekaꞌ, eꞌ yej kinejnentiá wel kiwi̱ga ka̱n kineki iga se̱ tepostzi̱n.
4 Observai, igualmente, os navios que, sendo tão grandes e batidos de rijos ventos, por um pequeníssimo leme são dirigidos para onde queira o impulso do timoneiro.
5 Ijko̱nsan no̱ tole̱nguaj; inó̱n no̱ ali̱mpatzi̱n, eꞌ wel kijtowa kuajkuantas, ken tikita se̱ titzi̱n yej wel kitatiá weyi a̱ka̱walyoj.
5 Assim, também a língua, pequeno órgão, se gaba de grandes coisas. Vede como uma fagulha põe em brasas tão grande selva!
6 Tole̱nguaj ken tikita tiꞌti iwá̱n wel kijtowa komati yej ajaye̱kti iwá̱n te̱mopa tosempan, iwá̱n Tzitzimiꞌ kichijtoꞌ iga tole̱nguaj ken kua̱ꞌ wewelkatoꞌ, iwá̱n wel te̱wi̱ga ka̱n ayí̱ꞌ se̱wi tiꞌti.
6 Ora, a língua é fogo; é mundo de iniquidade; a língua está situada entre os membros de nosso corpo, e contamina o corpo inteiro, e não só põe em chamas toda a carreira da existência humana, como também é posta ela mesma em chamas pelo inferno.
7 Wel tikma̱nsojtiliáj nochi anímal, to̱to̱mej, kowa̱mej, iwá̱n yej momati lama̱rijtiꞌ;
7 Pois toda espécie de feras, de aves, de répteis e de seres marinhos se doma e tem sido domada pelo gênero humano;
8 eꞌ ayagaj wel mote̱ntila̱na. Tole̱nguaj ayagaj wel kima̱nsojtiliá iwá̱n kipiá ken tikita veneno yej tamiktiá.
8 a língua, porém, nenhum dos homens é capaz de domar; é mal incontido, carregado de veneno mortífero.
9 Iga tole̱nguaj tikweyimati̱ltiáj toTaj Dios iwá̱n tikma̱lijliáj tokni̱mej yej Dios kichij kensan yéj.
9 Com ela, bendizemos ao Senhor e Pai; também, com ela, amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Ipan sansé̱ tote̱n ki̱sa ye̱ꞌtájto̱l iwá̱n yej aye̱kti. Nokni̱wa̱n, amo ijkó̱n matikchi̱waka̱n.
10 De uma só boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não é conveniente que estas coisas sejam assim.
11 ¿Ix wel ipan se̱ a̱tzontekon ki̱sa ye̱ka̱ꞌ iwá̱n chichi̱ka̱ꞌ?
11 Acaso, pode a fonte jorrar do mesmo lugar o que é doce e o que é amargoso?
12 Nokni̱wa̱n, ¿ix ipan a̱makuawiꞌ wel ono na̱ntzi̱n, o ipan xo̱xoko̱mekaꞌ wel moteki ita̱kilka a̱makuawiꞌ? No̱ ipan se̱ a̱tzontekon awel ki̱sa ye̱ka̱ꞌ iwá̱n yej poye̱ꞌ.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Tampouco fonte de água salgada pode dar água doce.
13 Siga agaj de amejeme̱n ki̱xmati itájto̱l Dios iwá̱n nochi kentende̱rowa, mane̱si iga ye̱ꞌnemi iwá̱n mamoali̱mpamati.
13 Quem entre vós é sábio e inteligente? Mostre em mansidão de sabedoria, mediante condigno proceder, as suas obras.
14 Eꞌ siga amejeme̱n anta‑i̱xítajoꞌ iwá̱n ankite̱mowaj iga amejémejsan xiye̱ꞌonoka̱n, entonces amo ximoweyimatika̱n iga anki̱xmatij itájto̱l Dios, ijkó̱n ayá̱ꞌ nemi ankichi̱waj yej ye̱kti.
14 Se, pelo contrário, tendes em vosso coração inveja amargurada e sentimento faccioso, nem vos glorieis disso, nem mintais contra a verdade.
15 Porque ino̱mpa tamatilis ayá̱ꞌ wi̱ꞌ de Dios, sino que de iní̱n ta̱jli, de ta̱gaꞌ iwá̱n de tzitzimiꞌ.
15 Esta não é a sabedoria que desce lá do alto; antes, é terrena, animal e demoníaca.
16 Ka̱n ta‑i̱xitalo iwá̱n ka̱n kinekij nochi iga yejémejsan, ompa ayá̱ꞌ tawelonolo̱ꞌ iwá̱n ompa mochijtoꞌ nochi yej aye̱kti.
16 Pois, onde há inveja e sentimento faccioso, aí há confusão e toda espécie de coisas ruins.
17 Eꞌ yej wel kentende̱rowaj ken Dios kineki, ye̱ꞌnemij iwá̱n ayá̱ꞌ takuejkuesowaj; iwá̱n pox te‑ijikni̱mej, iwá̱n ye̱ꞌtajla̱ntokej. Iwá̱n ta‑ikne̱liáj iwá̱n kichi̱waj yej ye̱kti iwá̱n ayá̱ꞌ takajkaya̱waj.
17 A sabedoria, porém, lá do alto é, primeiramente, pura; depois, pacífica, indulgente, tratável, plena de misericórdia e de bons frutos, imparcial, sem fingimento.
18 Yej kinekij iga maonolo tamelá̱ kimopaj sekin iga maonoka̱n tamelá̱ iga maye̱ꞌnemika̱n.
18 Ora, é em paz que se semeia o fruto da justiça, para os que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.