Tiago 3
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs ARIB
1 Nokni̱wa̱n, amo amonochi̱n xitamachti̱jnekika̱n, ankimátija iga yej titamachtiáj, Dios má̱j yawi te̱juzga̱ro̱tij.
1 Meus irmãos, não sejais muitos de vós mestres, sabendo que receberemos um juízo mais severo.
2 Tonochi̱n tikchi̱waj miaꞌ yej aye̱kti; eꞌ siga agaj ayá̱ꞌ na̱mo̱ltajtowa, inó̱n ye̱ꞌnemi iwá̱n ayá̱ꞌ kichi̱wa yej aye̱kti ken kitajtani iya̱lmaj.
2 Todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, esse é homem perfeito, e capaz de refrear também todo o corpo.
3 Kua̱ꞌ kawa̱yoj tikta̱liliáj freno iga mate̱cre̱do, welja tikui̱gaj ka̱n tejemej tiknekij.
3 Ora, se pomos freios na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, então conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 Taꞌkiꞌ xikitaka̱n, á̱ka̱l no̱ malej iga wejweyi iwá̱n kitope̱wa yej pox recio ejekaꞌ, eꞌ yej kinejnentiá wel kiwi̱ga ka̱n kineki iga se̱ tepostzi̱n.
4 Vede também os navios que, embora tão grandes e levados por impetuosos ventos, com um pequenino leme se voltam para onde quer o impulso do timoneiro.
5 Ijko̱nsan no̱ tole̱nguaj; inó̱n no̱ ali̱mpatzi̱n, eꞌ wel kijtowa kuajkuantas, ken tikita se̱ titzi̱n yej wel kitatiá weyi a̱ka̱walyoj.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e se gaba de grandes coisas. Vede quão grande bosque um tão pequeno fogo incendeia.
6 Tole̱nguaj ken tikita tiꞌti iwá̱n wel kijtowa komati yej ajaye̱kti iwá̱n te̱mopa tosempan, iwá̱n Tzitzimiꞌ kichijtoꞌ iga tole̱nguaj ken kua̱ꞌ wewelkatoꞌ, iwá̱n wel te̱wi̱ga ka̱n ayí̱ꞌ se̱wi tiꞌti.
6 A língua também é um fogo; sim, a língua, qual mundo de iniqüidade, colocada entre os nossos membros, contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, sendo por sua vez inflamada pelo inferno.
7 Wel tikma̱nsojtiliáj nochi anímal, to̱to̱mej, kowa̱mej, iwá̱n yej momati lama̱rijtiꞌ;
7 Pois toda espécie tanto de feras, como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se doma, e tem sido domada pelo gênero humano,
8 eꞌ ayagaj wel mote̱ntila̱na. Tole̱nguaj ayagaj wel kima̱nsojtiliá iwá̱n kipiá ken tikita veneno yej tamiktiá.
8 mas a língua, nenhum homem a pode domar. É um mal irrefreável; está cheia de peçonha mortal.
9 Iga tole̱nguaj tikweyimati̱ltiáj toTaj Dios iwá̱n tikma̱lijliáj tokni̱mej yej Dios kichij kensan yéj.
9 Com ela bendizemos ao Senhor e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Ipan sansé̱ tote̱n ki̱sa ye̱ꞌtájto̱l iwá̱n yej aye̱kti. Nokni̱wa̱n, amo ijkó̱n matikchi̱waka̱n.
10 Da mesma boca procede bênção e maldição. Não convém, meus irmãos, que se faça assim.
11 ¿Ix wel ipan se̱ a̱tzontekon ki̱sa ye̱ka̱ꞌ iwá̱n chichi̱ka̱ꞌ?
11 Porventura a fonte deita da mesma abertura água doce e água amargosa?
12 Nokni̱wa̱n, ¿ix ipan a̱makuawiꞌ wel ono na̱ntzi̱n, o ipan xo̱xoko̱mekaꞌ wel moteki ita̱kilka a̱makuawiꞌ? No̱ ipan se̱ a̱tzontekon awel ki̱sa ye̱ka̱ꞌ iwá̱n yej poye̱ꞌ.
12 Meus irmãos, pode acaso uma figueira produzir azeitonas, ou uma videira figos? Nem tampouco pode uma fonte de água salgada dar água doce.
13 Siga agaj de amejeme̱n ki̱xmati itájto̱l Dios iwá̱n nochi kentende̱rowa, mane̱si iga ye̱ꞌnemi iwá̱n mamoali̱mpamati.
13 Quem dentre vós é sábio e entendido? Mostre pelo seu bom procedimento as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 Eꞌ siga amejeme̱n anta‑i̱xítajoꞌ iwá̱n ankite̱mowaj iga amejémejsan xiye̱ꞌonoka̱n, entonces amo ximoweyimatika̱n iga anki̱xmatij itájto̱l Dios, ijkó̱n ayá̱ꞌ nemi ankichi̱waj yej ye̱kti.
14 Mas, se tendes amargo ciúme e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Porque ino̱mpa tamatilis ayá̱ꞌ wi̱ꞌ de Dios, sino que de iní̱n ta̱jli, de ta̱gaꞌ iwá̱n de tzitzimiꞌ.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 Ka̱n ta‑i̱xitalo iwá̱n ka̱n kinekij nochi iga yejémejsan, ompa ayá̱ꞌ tawelonolo̱ꞌ iwá̱n ompa mochijtoꞌ nochi yej aye̱kti.
16 Porque onde há ciúme e sentimento faccioso, aí há confusão e toda obra má.
17 Eꞌ yej wel kentende̱rowaj ken Dios kineki, ye̱ꞌnemij iwá̱n ayá̱ꞌ takuejkuesowaj; iwá̱n pox te‑ijikni̱mej, iwá̱n ye̱ꞌtajla̱ntokej. Iwá̱n ta‑ikne̱liáj iwá̱n kichi̱waj yej ye̱kti iwá̱n ayá̱ꞌ takajkaya̱waj.
17 Mas a sabedoria que vem do alto é, primeiramente, pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 Yej kinekij iga maonolo tamelá̱ kimopaj sekin iga maonoka̱n tamelá̱ iga maye̱ꞌnemika̱n.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se em paz para aqueles que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.