Romanos 9

Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nej niktoka Cristo, iwá̱n iyEspí̱ritoj Dios ne̱ne̱xtiliá pan noa̱lmaj iwá̱n ne‑ijliá iga ayá̱ꞌ nemi nitakajkaya̱wa; nemi nimitzijliáj nokta iga
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 poxsan nimokno̱mati, iwá̱n nochipa kualo̱toꞌ noa̱lmaj.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Niknekiá katka manikpale̱wi̱ka̱n nokni̱wa̱n israeli̱tajmej yej de nejéme̱mpasan. Este katka Dios ayoꞌ mane̱ye̱ꞌita iwá̱n manikajte̱wa iyojwi Cristo, eꞌ siga katka inó̱n kipale̱wia̱yaj yejemej iga makina̱ꞌtecho̱ka̱n Dios.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Yejemej israeli̱tajmej, iwá̱n Dios kitapejpen iga mamochi̱waka̱n ipilowa̱n. Dios kine̱xtilij ipode̱r iga onoya iwa̱mej kua̱ꞌ kichij pacto iwá̱n yejemej. Dios kimáꞌ iley Moisés. Dios kine̱xtilij ken iga makiweyimati̱lti̱ka̱n kua̱ꞌ monechkowaj tio̱pan, iwá̱n kijlij yej yawi kimakatij.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Yejemej ipilowa̱n ipilówa̱mpa to‑ikyapatajwe̱wetkej, ipan ino̱mej wa̱laj Cristo, iwá̱n yéj Dios yej kimanda̱rowa nochi, nochipa mamoweyimati̱lti. Ijkó̱nyawaꞌ.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Ayéj iga Dios ayá̱ꞌ kichij ken kijlij israeli̱tajmej; iga ayéj nochi gente yej israeli̱tajmej imelaꞌpilowa̱n Dios, iga ayá̱ꞌ nochi moconfia̱rowaj ipan Dios ken iyikyapatajwe̱wejmej Israel yej no̱ ito̱ka̱ꞌ Jacob.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Niga nochi ipilowa̱n Abraham ayéj nochi imelaꞌpilowa̱n; sino que Dios ijkí̱n kijlij: “Petz mopiltzi̱n Isaac yawi kipi̱wi̱ti mopilowa̱n.”
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Iní̱n te‑ijli̱jneki iga ijkó̱n ken Isaac nace̱roj iga Abraham moconfia̱roj ipan yej kijtoj Dios; tejemej no̱ ipilowa̱n Dios ayéj iga tejemej ipilowa̱n Abraham, ma̱jwaꞌ iga timoconfia̱rowaj ipan yej kijtoj Dios.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Dios kijlij Abraham yej yawi mochi̱wati: “Se̱ xiwiꞌ sej niwi̱ꞌ, iwá̱n íkua̱ꞌ Sara kítasya se̱ ipiltzi̱n.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Amo xike̱lka̱waka̱n yej mochij wa̱n kua̱tejmej yej ipilowa̱n Rebeca wa̱n Isaac yej to‑ikyapatajwe̱wej;
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 — ausente —
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Iná̱n ¿té̱ tikijto̱skej? In Dios, ¿ix kichi̱wa yej aye̱kti? ¡Ayéj ijkó̱n!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Iga Dios kijlij Moisés: “Nia nikcho̱kili̱ti yej nej nikneki manikikne̱li, iwá̱n nikikne̱li̱j yej nej nia nikikne̱li̱ti.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Inó̱n iga ayejsan iga agaj makineki, niga mamotekiꞌtope̱wa iga makalaki, tájmaꞌwaꞌ Dios yej yéj kikne̱liá.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Iga ka̱n ijkuilijtoꞌ kijliá Faraón: “Nimitzta̱lij iga rey iga nimitzne̱xtili̱j nopode̱r iwá̱n iga ipan iní̱n ta̱jli no̱ya̱n mane‑i̱xmatika̱n.”
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Inó̱n iga Dios kikne̱liá a̱ꞌya iga yéj kikne̱li̱jneki, iwá̱n kiyo̱ltakua̱wiliá, a̱ꞌya iga yéj kiyo̱ltakua̱wili̱jneki.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Iwá̱n tej tine‑ijli̱j: “Siga ijkó̱n, ¿te iga Dios kijtowa iga itechko ta̱gaꞌ? ¿A̱ꞌyéj wel kijtowa iga amo mamochi̱wa ken Dios kineki?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 ¡Eꞌ tej ta̱ga! ¿Te̱ moteki in tej iga ximokueso iwá̱n Dios? ¿Ix wel a̱n se̱ ko̱miꞌ makijli yej kichij: “¿Te iga ijkí̱n tine̱chij?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Pues yej kichi̱wa ko̱miꞌ wel kichi̱wa ken yéj kineki, iwá̱n ipan ino̱nsan ko̱nsokiꞌ wel no̱ kichi̱wa yej ná̱mo̱l awel kikui, iwá̱n seꞌ yej a̱ꞌsan ne̱si wel kikui.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 ¿Iwá̱n te̱ tikijto̱skej?, Dios kineꞌ matane̱xtili ken tacastiga̱rowa iwá̱n iga nochi makitaka̱n ipode̱r, inó̱n iga Dios ayá̱ꞌ kikuesowilij yej kajasiá iga makicastiga̱ro̱ka̱n yej onóyaja ga poliwiskej.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Ijkó̱n kichij iga kine̱xtij iweyipode̱r ipan tejeme̱n yej te‑ikne̱lij, yej desde áchtosan te̱tapejpen iga matonoka̱n ka̱n yéj onoꞌ.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Dios te̱no̱tzaꞌ, akita siga tijudiyojmej o ayéj.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Ken ijkuilijtoꞌ ipan a̱maꞌ yej kijkuiloj Oseas:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Iwá̱n ompa ka̱n mitzijlijkej: “Amejeme̱n ayéj nopilowa̱n”,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Eꞌ iga israeli̱tajmej, Isaías kijtoj ijkí̱n: “Malej iga israeli̱tajmej pox miakej ken tikita xa̱jli yej onoꞌ lama̱rte̱noj, petz alí̱n ka̱wiskej yej yawij mosalva̱ro̱tij.
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Ayá̱ꞌ wejkatis toTe̱ko yawi kijuzga̱ro̱ti nochi yej onokej ipan iní̱n ta̱jli.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Ken Isaías ikya kijtoj:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 ¿Te̱ tikijto̱skej? Iga yej ayéj israeli̱tajmej yej ayá̱ꞌ kite̱mowa̱yaj iga maye̱ꞌonoka̱n iyi̱xtaj Dios, yejémejwaꞌ in yej má̱j ye̱ꞌonokej iyi̱xtaj Dios iga moconfia̱rowaj.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Eꞌ israeli̱tajmej yej kitokayaj la ley, yej katka maye̱ꞌonóka̱nya iyi̱xtaj Dios, awel kichijkej ken kijtowa inó̱n ley.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Te iga? Iga ayá̱ꞌ kite̱mojkej iga maye̱ꞌonoka̱n iyi̱xtaj Dios iga san moconfia̱rowaj ipan Cristo, ma̱jwaꞌ kinekiáj iga Dios makiye̱ꞌita yej kichi̱wayaj. Inó̱n iga ken mokxiwi̱tekikej ipan teꞌti, iwá̱n ino̱nwaꞌ teꞌti kijto̱jneki Cristo.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Ken kijtowa ka̱n ijkuilijtoꞌ:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.