Romanos 11
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs NVT
1 Iná̱n nitatajtani: ¿Ix a̱n Dios kitepoꞌmáꞌ israeli̱tajmej? ¡Ayéj ijkó̱n! Nej no̱ ni‑israeli̱taj yej ipilówa̱mpa Abraham ipilowa̱n, iwá̱n itrí̱bujpa Benjamín.
1 Então pergunto: Deus rejeitou seu povo, a nação de Israel? Claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Dios ayá̱ꞌ nemi kitepoꞌmaka yej yéj kitapejpen, inó̱n yej pox ikyay ki̱xmati. ¿Ix ayá̱ꞌ ankimatij ka̱n ijkuilijtoꞌ ipan itájto̱l Dios yej kichij Elías, kén iga yéj kua̱ꞌ kite̱ne̱wij Dios kite̱lwij israeli̱tajmej? Kijtoj:
2 Não, Deus não rejeitou seu povo, que conheceu de antemão. Vocês sabem o que as Escrituras dizem a esse respeito? O profeta Elias se queixou a Deus sobre o povo de Israel, dizendo:
3 “NoTe̱ko, kimijmiktíjkeja moprofe̱tajmej, inewi moalta̱r kixi̱xiti̱nkej, iwá̱n nejsan nika̱wiꞌ nose̱lti, eꞌ nej no̱ ne̱mikti̱jnékija.”
3 “Senhor, eles mataram teus profetas e derrubaram teus altares. Sou o único que restou, e agora também procuram me matar”.
4 Eꞌ Dios kijlij: “Nikpiaoꞌ siete mil tajta̱gaꞌ yej ne̱tokaj, yej ayá̱ꞌ motankua̱ketzaj iyi̱xtaj ídolo yej kijliáj dios Baal.”
4 E vocês se lembram da resposta de Deus? Ele disse: “Ainda tenho outros sete mil que jamais se prostraram diante de Baal”.
5 Puej ijko̱nsan no̱ iná̱n, acho̱ꞌ ka̱wikej sekin israeli̱tajmej yej Dios kikne̱lij iwá̱n kitapejpen.
5 O mesmo acontece hoje, pois uns poucos do povo de Israel permaneceram fiéis, escolhidos pela graça de Deus.
6 Iwá̱n siga san kitapejpen iga yéj ijkó̱n kikne̱lij, ayejwaꞌ iga se̱ kichij yej ye̱kti; porque siga se̱ makichí̱wapa yej ye̱kti, ayejwaꞌ iga ta‑ikne̱liá Dios.
6 E, se a escolha se dá pela graça de Deus, então não se baseia nas obras deles, pois nesse caso a graça deixaria de ser o que verdadeiramente é, ou seja, gratuita e imerecida.
7 Iná̱n, ¿kén tikijto̱skej? Israeli̱tajmej ayá̱ꞌ kasikej yej kite̱mowa̱yaj, eꞌ yej Dios kitapejpen, kena kasikej. Sekin moyo̱ltakua̱wilijkej.
7 Portanto, a situação é esta: a maioria do povo de Israel não encontrou o que tanto buscava, mas uns poucos, aqueles que Deus havia escolhido, o encontraram, enquanto o coração dos demais foi endurecido.
8 Ken kijtowa ka̱n ijkuilijtoꞌ itájto̱l Dios: “Dios kikua̱tapolo̱ltij ino̱mej; kimáꞌ iyi̱xmej, eꞌ ki̱xtzakuaꞌ iga amo matachaka̱n iwá̱n kimáꞌ inakasmej, eꞌ ayá̱ꞌ takakij, iwá̱n este iná̱n ijkó̱n onokej.”
8 Como dizem as Escrituras: “Deus os fez cair em sono profundo. Até hoje, fechou-lhes os olhos para que não vejam, e tapou-lhes os ouvidos para que não ouçam”.
9 David no̱ kijtowa:
9 Da mesma forma, Davi disse: “Que sua mesa farta se transforme em laço, em armadilha que os faça pensar que tudo vai bem. Que seus privilégios os façam tropeçar, e que recebam o que merecem.
10 Iyi̱xmej, mapajpachatiaka̱n, iga amo matachaka̱n,
10 Que seus olhos se escureçam para que não vejam, e que suas costas fiquem encurvadas para sempre”.
11 Nimitztajtanij iná̱n: ¿Ix a̱n melaꞌwetzikej in israeli̱tajmej wa̱n ayí̱ꞌ moketzaskej? ¡Ayá̱ꞌ!, eꞌ kua̱ꞌ israeli̱tajmej ayá̱ꞌ kichijkej ken kijtowa Dios, iga inó̱n mosalva̱rojkej yej ayéj israeli̱tajmej, iga iná̱n mami̱xkui̱ti̱ka̱n israeli̱tajmej iga makicre̱do̱ka̱n no̱.
11 Acaso o povo de Deus tropeçou e caiu sem possibilidade de se levantar? Claro que não! Foram desobedientes e, por isso, Deus tornou a salvação acessível aos gentios, para que seu próprio povo sentisse ciúme.
12 Iwá̱n siga pan yej ayompa kichijkej judiyojmej, moye̱ꞌchijkej nochi tokni̱wa̱n yej onokej ipan iní̱n ta̱jli, iwá̱n siga ka̱n wetzikej judiyojmej, moye̱ꞌchijkej yej ayéj judiyojmej, ¡ma̱jya sej moye̱ꞌchi̱waskej siga judiyojmej inochimej sej makitokaka̱n Dios!
12 Se os gentios foram enriquecidos porque os israelitas fracassaram ao rejeitar a salvação que Deus lhes oferece, imaginem como será maior a bênção para o mundo quando Israel for plenamente restaurado!
13 Eꞌ nimitzijli̱jnekij tejté̱ amejeme̱n yej ayéj anjudiyojmej. Nej iyapó̱stol Dios iwá̱n yéj ne̱ti̱tan iga itájto̱l manikpowili yej ayéj judiyojmej, pox nikye̱ꞌita iwá̱n nikyo̱lmaka iga nikchi̱wa yej ne̱tekimakakej.
13 Dirijo-me especialmente a vocês, gentios. E, uma vez que fui designado apóstolo aos gentios, enfatizo isso
14 Nikneki iga tokni̱wa̱n yej de nejéme̱npasan judiyojmej makichi̱wasnekika̱n yej amejeme̱n ankichi̱waj iga anki̱xmatij Cristo, iwá̱n ijkó̱n wel mamosalva̱ro̱ka̱n.
14 porque desejo que, de algum modo, o povo de Israel sinta ciúme e assim eu possa levar alguns deles à salvação.
15 Puej siga kua̱ꞌ judiyojmej moyokatijtoyaj wa̱n Dios, ompa pe̱waꞌ iga yej ayéj judiyojmej wel moyo̱lta̱liáj wa̱n Dios, ¿ix aya̱ꞌtaj ma̱jya sej kua̱ꞌ yejemej mamokuepaka̱n? Iga ijkó̱n kichi̱waskej, ken ojpa‑isaskej sej ka̱n miktoyaj.
15 Pois, se a rejeição deles possibilitou que o resto do mundo se reconciliasse com Deus, a aceitação será ainda mais maravilhosa. Será vida para os que estavam mortos!
16 Puej siga agaj kimaka iga ofrenda Dios yej áchtopa pa̱n yej mochi̱wa iga itixyo trigo, inó̱n kijto̱jneki iga nochi tixti no̱ Dios kiye̱ꞌita. Iwá̱n siga agaj kimaka iga ofrenda Dios inelwayo se̱ kuawiꞌ, no̱ nochi imajma̱ꞌ inó̱n kuawiꞌ Dios kiye̱ꞌita.
16 Se a parte da massa entregue como oferta é santa, então toda ela é santa. E, se as raízes da árvore são santas, os ramos também o serão.
17 Sekin judiyojmej yej ken imelaꞌmajma̱ꞌ oli̱vojkuawiꞌ, kimajma̱tzontekkej iga Dios ayꞌ kiye̱ꞌitaꞌ. Iwá̱n tej ken se̱ imajma̱ꞌ oli̱vojkuawiꞌ yej momati ipan kuayoj yej ípan mitzinjerta̱rojkej. Ijkó̱n iga tej tixwatoꞌ ipansan inó̱n inelwayo iwá̱n wel tonoꞌ iga san inó̱n iya̱yo.
17 Mas alguns desses ramos, alguns do povo de Israel, foram cortados. E vocês, gentios, que eram ramos de uma oliveira brava, foram enxertados na árvore. Agora, portanto, participam do alimento nutritivo que vem da raiz da oliveira especial de Deus.
18 Eꞌ amo ximomachi̱li iga tej ma̱jya sej que imelaꞌmajma̱ꞌ olivo, yej kito̱jneki judiyojmej. Siga timomachi̱liá iga tej ma̱jya sej, xikejla̱miki iga ayéj mopan ixwatoꞌ inelwayo, sino tej tixwatoꞌ pan inelwayo melaꞌoli̱voj.
18 No entanto, não devem se orgulhar de terem sido enxertados no lugar dos ramos que foram cortados, pois é a raiz que sustenta o ramo, e não o contrário.
19 Anka tikijto̱j: “Kena, eꞌ imajma̱ꞌ kitzojtzontekkej iga nej mane‑injerta̱ro̱ka̱n ipan oli̱vojkuawiꞌ.”
19 Talvez digam: “Esses ramos foram cortados para abrir espaço para nós”.
20 Ijkó̱n; eꞌ kitzojtzontekkej iga ayá̱ꞌ moconfia̱rojkej ipan Dios, iwá̱n tej ompa tonoꞌ iga san timoconfia̱roj ipan Dios. Inó̱n íga amo ximoweyimati, sino que achi xikmajmawili Dios.
20 É verdade, mas lembrem-se de que esses ramos foram cortados porque não creram e que vocês estão ali porque creem. Portanto, não se orgulhem, mas temam o que poderia acontecer.
21 Siga Dios ayá̱ꞌ kikne̱lij imelaꞌmajma̱ꞌ olivo, welsan no̱ tej ijkó̱n mitzchi̱wili̱j.
21 Pois, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará vocês.
22 Taꞌ xikita kén iga Dios pox ta‑ikne̱liá, eꞌ no̱ kikuesowa yej ayá̱ꞌ kichi̱wa ken yéj kijtowa. Ijkó̱n kichij wa̱n ino̱mej yej wetzikej, eꞌ tej pox mitzikne̱lij. Dios mitzikne̱liaoꞌ mie̱j timoconfia̱rowa ipan yéj; eꞌ siga ayá̱ꞌ, tej no̱ yawij mitzo̱ntekitij.
22 Observem como Deus é, ao mesmo tempo, bondoso e severo. É severo com os que lhe desobedecem, mas é bondoso com vocês, desde que continuem a confiar em sua bondade. Mas, se deixarem de confiar, também serão cortados.
23 Eꞌ siga judiyojmej sej kicre̱dowaj, yejemej sej ki‑injerta̱ro̱skej pan oli̱vojkuawiꞌ; iga Dios kipiá poder iga sej makichi̱wa.
23 E, se o povo de Israel abandonar sua incredulidade, será enxertado novamente, pois Deus tem poder para enxertá-los de volta na árvore.
24 Siga tej yej ayéj tijudiyoj, mitzontekkej ipan kuayojoli̱voj, iwá̱n mitzinjerta̱rojkej ipan ye̱ꞌoli̱vojkuawiꞌ, malej iga tej ayéj de inó̱mbapa kuawiꞌ, ¡ma̱jya sej judiyojmej, yej imelaꞌmajma̱ꞌ oli̱vojkuawiꞌ, yawij ki‑injerta̱ro̱tij ka̱n achto onoyaj!
24 Vocês eram, por natureza, o ramo cortado de uma oliveira brava. Portanto, se Deus se mostrou disposto a fazer algo contrário à natureza ao enxertá-los em sua árvore cultivada, estará ainda mais disposto a enxertar os ramos naturais de volta na árvore da qual eles fazem parte.
25 Puej nokni̱wa̱n, nikneki xikmatika̱n yej aya momatiá, yej Dios kichi̱wasneki, iga amo ximomachi̱li̱ka̱n iga poxsan antamatij: israeli̱tajmej ayá̱ꞌ momelaꞌyo̱ltakua̱wilijkej inochimej, eꞌ ijkó̱n onoskej este que mamasi yej ayéj judiyojmej, yej yawij kicre̱do̱tij ipan Cristo.
25 Irmãos, quero que vocês entendam este mistério para que não se orgulhem de si mesmos. Alguns do povo de Israel têm o coração endurecido, mas isso durará apenas até que o tempo dos gentios se complete.
26 Kua̱ꞌ inó̱n mochi̱was, íkua̱ꞌ nochi israeli̱tajmej mosalva̱ro̱skej, puej ka̱n ijkuilijtoꞌ kijtowa:
26 E assim todo o Israel será salvo. Como dizem as Escrituras: “O libertador virá de Sião e afastará Israel
27 Iwá̱n iní̱n nikchi̱was wa̱n yejeme̱n,
27 E esta é minha aliança com eles: eu removerei seus pecados”.
28 Iga judiyojmej akicre̱dojkej ye̱ꞌnoti̱ciaj, kijiyakej Dios, ijkó̱n iná̱n mitzojtapowilijkej amejeme̱n yej ayéj anjudiyojmej iga wel xicre̱do̱ka̱n ye̱ꞌnoti̱ciaj. Eꞌ Dios kinéki‑oꞌ in judiyojmej iga Dios kitapejpen iyikyapatajmej.
28 Muitos do povo de Israel agora são inimigos das boas-novas, e isso beneficia vocês, gentios. No entanto, porque ele escolheu seus patriarcas, eles ainda são o povo que Deus ama.
29 Puej yej Dios te̱maka, ayoꞌ sej te̱kui̱liá, niga yej kino̱tzaꞌ, ayá̱ꞌ ompay kisenkokajte̱wa.
29 Pois as bênçãos de Deus e o seu chamado jamais podem ser anulados.
30 Amejeme̱n ikya ayá̱ꞌ ankichijkej ken kineki Dios, eꞌ iga judiyojmej ayá̱ꞌ kichijkej ken Dios kineki, inó̱n iga iná̱n amejeme̱n Dios mitzikne̱liáj.
30 Em outros tempos, vocês, gentios, foram rebeldes contra Deus, mas agora, por causa da desobediência deles, vocês receberam misericórdia.
31 Ijko̱nsan no̱ yejeme̱n iná̱n ayá̱ꞌ kichi̱waj ken Dios kineki, eꞌ iga san Dios makine̱xtili iga wel kikne̱liáj yejeme̱n, kensan no̱ amejeme̱n mitzikne̱lijkej.
31 Agora eles são os rebeldes, e Deus foi misericordioso com vocês, para que eles também participem da misericórdia dele.
32 Dios kikajtej nochi iga makichi̱waka̱n yej aye̱kti, iga iná̱n Dios nochi wel makikne̱li.
32 Pois Deus colocou a todos debaixo da desobediência para que de todos tivesse misericórdia.
33 ¡Poxsan weyi itamatilis Dios iwá̱n Yéj pox kojasi yej kichi̱wa! Ayá̱ꞌ wel tikojasij ken yéj kejla̱miki, niga wel tikentende̱rowaj yej yéj kichi̱wa.
33 Como são grandes as riquezas, a sabedoria e o conhecimento de Deus! É impossível entendermos suas decisões e seus caminhos!
34 Puej, ¿a̱ꞌyéj kimati yej toTe̱ko kejla̱miki? ¿O a̱ꞌyéj kimachtij?
34 “Pois quem conhece os pensamentos do Senhor? Quem sabe o suficiente para aconselhá-lo?”
35 ¿Ix onoꞌ a̱n agaj yej achto kimáꞌ tejté̱ toTe̱ko iga yéj iná̱n kenkua̱ꞌ ki̱xtawa yej kimakakej?
35 “Quem lhe deu primeiro alguma coisa, para que ele precise depois retribuir?”
36 Nochi itatki Dios, iga yéj nochi kichij iga yéjsan. ¡Nochipa mamoweyimati̱lti Dios! Ijkó̱nyawaꞌ.
36 Pois todas as coisas vêm dele, existem por meio dele e são para ele. A ele seja toda a glória para sempre! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.