Marcos 5
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs BKJ
1 Asikej iyi̱ka̱mpa laguna, ka̱n ito̱ka̱ꞌ Gadara.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Kua̱ꞌ Jesús temoj ipan á̱ka̱l; ki̱xna̱n se̱ ta̱gaꞌ yej kipiaya ma̱lespí̱ritoj, iwá̱n inó̱n ta̱gaꞌ ki̱saꞌ posa̱ntoj.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Inó̱n ta̱gaꞌ kochá ka̱n moto̱kalo iwá̱n ayagaj wel kilpia̱ya malej iga cadena.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Miaꞌ ve̱j kilpijkaj iga cadena ipan iyikxi iwá̱n ipan imajma̱ꞌ, eꞌ yéj kiko̱koto̱naya, ayagaj nokta wel kidomina̱rowa̱ya.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Nochipa nentinemiá; semilwiꞌ iwá̱n senyówal, tzajtzitinemiá ipan tepe̱yoj iwá̱n ka̱n moto̱kalo, igá̱najsan momagatinemiá iga teꞌti.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Eꞌ kua̱ꞌ kiwejka‑itaꞌ Jesús, motaloj iwá̱n motankua̱ketzato iyi̱xtaj.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Tzajtzité̱waꞌpa iga kijlij:
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ijkó̱n kijtoj iga Jesús ijkí̱n kijlijtoya:
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Jesús kitajtan:
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Iwá̱n kitekiꞌtajtanilij Jesús iga amo makiti̱tani wejka in ino̱mej ma̱lespi̱ritojmej.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Ompiga onoya miaꞌ koyame̱mej, takuajtinemiáj ipan tepe̱ꞌ.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Ma̱lespi̱ritojmej ijkí̱n kitekiꞌtajtanilijkej Jesús:
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Jesús kijlij iga maya̱ka̱n ompiga; iwá̱n ino̱mej ma̱lespi̱ritojmej kijki̱stejkej ipan ta̱gaꞌ, iwá̱n kalakitoj ipan anka dos mil koyame̱mej, iwá̱n ino̱mej momajma̱petzko̱toj ipan barranko iwá̱n wetzitoj lagu̱najijtiꞌ. Iwá̱n ompa a̱mikikej.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Yej kicuida̱rojtinemiáj koyame̱mej mo̱ka̱cholojkej iwá̱n yajkij kipowatoj ipan a̱ltepe̱ꞌ iwá̱n ipan ra̱nchojmej iwá̱n yajkij la gente kitatoj te̱ sucede̱roj.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Kua̱ꞌ asikej ka̱n onoꞌ Jesús, kitakej inó̱n ta̱gaꞌ yej kipiaya ma̱lespi̱ritojmej, ye̱ꞌtajlá̱ntoꞌya iwá̱n este e̱watoꞌ; iwá̱n majmawikej.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Iwá̱n ino̱mej yej kitakej, kipojkej de inó̱n ta̱gaꞌ yej kipiaya ma̱lespí̱ritoj, iwá̱n de koyame̱mej.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Iwá̱n la gente kitekiꞌijlijkej Jesús iga makí̱saya ipan ita̱lmej.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Kua̱ꞌ Jesús nemi tejkawi ipan á̱ka̱l, inó̱n ta̱gaꞌ yej kipiaya ma̱lespí̱ritoj, kitekiꞌijlij iga mayáwiya íwa̱n.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Eꞌ Jesús ayá̱ꞌ kineꞌ, kijlij:
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Iwá̱n inó̱n ta̱gaꞌ kipowaꞌ nochi san ken iga kichij Jesús iwá̱n yéj. Kipojtinemiꞌ no̱ya̱n ipan íta̱l diez a̱ltepe̱ꞌ yej kijliáj Decápolis iwá̱n nochi kiye̱ꞌkakikej.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Kua̱ꞌ Jesús iwá̱n idisci̱polojmej a̱panojkej ipan á̱ka̱l, pox kipo̱lojkej Jesús; iwá̱n yéj ka̱ꞌ ipan a̱te̱n.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Iwá̱n asiko se̱ ta̱gaꞌ yej manda̱rowa ipan se̱ itio̱pan israeli̱tajmej. Inó̱n ta̱gaꞌ ito̱ka̱ꞌ Jairo; kua̱ꞌ yéj kitaꞌ Jesús, motankua̱ketzaꞌ iyikxite̱noj.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Iwá̱n poxsan kitajtanilij iwá̱n kijlij:
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Iwá̱n Jesús yajki íwa̱n. Komati gente kipo̱lojtia̱ya, este mopi̱pitzkojtia̱yaj.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Iwá̱n ompa ya̱ya no̱ se̱ siwa̱ꞌ yej we̱titoya, iga doce años ki̱stoya esti ken imé̱s yej awel pachiwiá.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Iwá̱n miaꞌ médico, awel kipale̱wijkej, ma̱jwaꞌ kikno̱chi̱wayaj inó̱n siwa̱ꞌ, iwá̱n motatámija, eꞌ ayá̱ꞌ achitiáꞌ, ma̱jwaꞌ nemi we̱tiaya.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Kua̱ꞌ kikaguiꞌ iga ompa nemi Jesús, inó̱n siwa̱ꞌ kitechojtiajki itepotztájbapa ka̱n po̱lijtia̱lo; iwá̱n kichijchimilij isota̱ntzótzol.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Ipan iya̱lmaj kijtowa̱ya: “Masa a̱n nikchijchimili̱j itzótzol ni‑achitiás.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Iwá̱n íkua̱ꞌsan pachiwiꞌ iga kitztoya ken imé̱s; iwá̱n kimachí̱lija iga melaꞌachitiaꞌya nokta.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Iwá̱n Jesús kimatiꞌ iga ipode̱r agaj kachitialtij. Tacháꞌ itepotztajpa ka̱n po̱lijtia̱lo, iwá̱n tatajtan:
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Idisci̱polojmej kijtojkej:
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Eꞌ Jesús ta̱tacháꞌ no̱ya̱n iga makita a̱ꞌyéj in yej kichijchin.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Inó̱n siwa̱ꞌ kuekuechkatoya iga majmatoya iga kichijchimilij itzótzol. Yajki iyi̱xtaj Jesús motankua̱ketzato, iwá̱n kinojma‑ijlij te̱ kichij.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Jesús kijlij:
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Mie̱j ta̱tapojtóyaoꞌ Jesús, asikej sekin yej wa̱lkej icha̱n Jairo, inó̱n yej manda̱rowa ipan se̱ tio̱pan. Kijtojkej:
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Eꞌ Jesús akitajto̱lkuiꞌ yej tajtojkej, iwá̱n kijlij Jairo:
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Iwá̱n Jesús ayoꞌ kineꞌ iga makitoka nochi, Pé̱dro‑san, Jacobo iwá̱n Juan yej iyikni̱n Jacobo.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kua̱ꞌ asíkeja cha̱n Jairo, Jesús kitaꞌ iga po̱po̱lijtolo̱ꞌ, pox cho̱katolo̱ꞌ iwá̱n wa̱ꞌtzajtzitolo̱ꞌ.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Kalaꞌ Jesús iwá̱n kijtoj:
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Iwá̱n Jesús kiwejwetzkilijkej, eꞌ Jesús kikijki̱xtij inochi̱n. Kájkejsan Jesús iwá̱n yej íwa̱n senemiáj, takotzi̱n itaj iwá̱n iye̱ꞌ ka̱n mejmelajtoꞌ takotzi̱n.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Iwá̱n Jesús kima̱ki̱tzkij takotzi̱n yej miktoꞌ iwá̱n tajtoj ipan itájto̱l, yej hebréojpa, kijtoj:
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Íkua̱ꞌsan in inó̱n takotzi̱n yej kipiaya doce años, moketzaꞌ, iwá̱n néjnenya. Iwá̱n poxsan moyo̱lmajtilo̱ꞌ.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Eꞌ Jesús tatekimáꞌ iga amo mamopowa yej mochij. No̱ tatekimáꞌ iga mamotamákaya takotzi̱n.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.