Marcos 4
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs ARIB
1 Jesús pe̱waꞌ sej tamachtij ipan lagu̱najte̱n, iwá̱n monechkoj komati gente ka̱n yéj onoya. Póxsanya katka komatimej, este Jesús tejkaj ipan se̱ weyi á̱ka̱l yej onoya ipan laguna, iwá̱n ompa mota̱lij iga tamachtij. Nochi gente onoya ipan a̱te̱n.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Iwá̱n pe̱waꞌ tamachtij ipan miaꞌ ka̱n wel mami̱xkui̱tilo; iwá̱n kua̱ꞌ tamachtijtoya, kijtowa̱ya:
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 —Xikakika̱n iní̱n: Se̱ ta̱gaꞌ yajki to̱kato.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Kua̱ꞌ nemi kipa̱pata̱naltiá íyo̱l trigo, onoꞌ yej wetzitoj ipan ojti, iwá̱n wa̱lkej to̱to̱mej iwá̱n kikuajkej.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Onoꞌ yej wetzitoj tetza̱la̱n, ka̱n onoꞌ ajalí̱n ta̱jli. Iwá̱n inó̱n íyo̱l trigo ixwaꞌ nimaní̱n iga ta̱jli ayá̱ꞌ pox tilaktiꞌ.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Eꞌ kua̱ꞌ to̱natiki̱saꞌ, pili̱niꞌ, iwá̱n wa̱guiꞌ iga ayá̱ꞌ monelwatij.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Onoꞌ yej wetzito ipan witzyoj; witzyoj wejweyakej iwá̱n kijiyo̱miktij tato̱ꞌ iwá̱n ayá̱ꞌ ta̱guiꞌ.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Eꞌ onoꞌ yej wetzito ka̱n yé̱ꞌta̱l. Ixwakej iwá̱n wejweyakej, iwá̱n pox mochij. Ipan sejsé̱ imia̱wayo kita̱lilij treinta, iwá̱n sekin kita̱lilij sesenta, iwá̱n sekin kita̱lilij cien.
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Jesús kijtoj:
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Kua̱ꞌ Jesús ká̱wiꞌya ise̱lti, yej onoyaj ite̱noj iwá̱n los doce disci̱polojmej kitajtankej te̱ kijto̱jneki o̱n ka̱n mami̱xkui̱tilo.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Jesús kijtoj:
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Ijkó̱n malej iga matachaka̱n, ken tikita ayá̱ꞌ tacháj. Malej iga matakakika̱n eꞌ amo makentende̱ro̱ka̱n nité̱, iga amo mamoyo̱lpataka̱n iwá̱n iga amo make̱lka̱wili̱ka̱n yej kichijkej yej aye̱kti.
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Kijtoj no̱:
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Yej to̱ka, inó̱n ken yej kipowa itájto̱l Dios.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Sekin ken tikita íyo̱l trigo yej wetziꞌ ipan ojti: kikakij itájto̱l Dios, eꞌ kua̱ꞌ kikakíkeja, wi̱ꞌ Tzitzimiꞌ iga ke̱lka̱walti̱kij tájto̱l yej ken kua̱ꞌ to̱ktoya ipan iya̱lmajmej.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Sekin ken íyo̱l trigo yej wetziꞌ ipan teyoj, kikakij itájto̱l Dios iwá̱n kiye̱ꞌitaj.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Eꞌ ken kua̱ꞌ ayá̱ꞌ nelwayojkej iwá̱n ayá̱ꞌ wejka̱waj. Eꞌ kua̱ꞌ panowa yej kiyo̱lmiktiáj o kijiyaj iga ne̱tokaj, mosemákaja.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Iwá̱n sekin ken tikita íyo̱l trigo yej xi̱niꞌ ipan witzyoj; kikakij itájto̱l Dios,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 eꞌ kiyo̱ltila̱na nochi yej onoꞌ ipan iní̱n ta̱jli, kineki makipoxpiá tomi̱n iwá̱n ijkó̱n iga mopojpolowa, iwá̱n kuajkuantas kineki makipiá; nochi iní̱n ke̱lka̱waltiá itájto̱l Dios iwá̱n ayá̱ꞌ kichi̱wa yej ye̱kti.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Eꞌ onoꞌ sekin yej kikakij itájto̱l Dios iwá̱n kiye̱ꞌitaj iwá̱n kichi̱waj yej ye̱kti. Sekin ken íyo̱l trigo yej kimáꞌ este treinta iwá̱n sekin ken yej kimáꞌ sesenta iwá̱n sekin ken yej kimáꞌ este cien ita̱kilka.
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 No̱ kijtoj:
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Puej inewi yej i̱ya̱ntoꞌ yawi mone̱xti̱ti. Iwá̱n nochi yej mo‑ichtaka‑ijtoj, yawi momatiti.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Yej annakasyojkej, xine̱ye̱ꞌkakika̱n.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Iwá̱n no̱ kijtoj:
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Yej kipiá, yawij má̱j kimakatij; eꞌ yej akipiá, este yej alí̱n kipiá, yawij kikui̱li̱tij.
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Jesús kijtoj no̱:
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Kochi iwá̱n tane̱si moketza; á̱wil seꞌya día, yej kito̱gaꞌ ixwa iwá̱n weyá iwá̱n yéj akimati kén iga ixwaꞌ.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Ta̱jli kixwaltiá; achto pochi̱ni iwá̱n má̱j má̱j ki̱sa imia̱wayo iwá̱n chika̱wayay íyo̱l.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Kua̱ꞌ chika̱ꞌya ita̱kilka, kitékija iwá̱n mosasakay.
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Kijtoj no̱ Jesús:
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ken tikita íyo̱l mostaza yej moto̱ka iwá̱n mochi̱wa weyikuawiꞌ, malej iga má̱j ali̱mpa de nochi semilla yej onoꞌ ipan ta̱jli.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Eꞌ kua̱ꞌ motó̱gaꞌya, weyá má̱j sej que nochi tato̱ꞌmej, majma̱yowi poxsan, este to̱to̱mej wel moxeketiáj ompa iga tasejka̱n.
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Jesús tamachtia̱ya miaꞌ ka̱n mami̱xkui̱tilo, este ke̱ꞌ yejemej wel kentende̱rowa̱yaj.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Siga ayá̱ꞌ kipowaya ka̱n mami̱xkui̱tilo, ayá̱ꞌ tamachtia̱ya; idisci̱polojmej ka̱n iyokamej kijlia̱yaj te̱ kijto̱jneki inó̱n ka̱n mami̱xkui̱tilo.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Ino̱nsan día kua̱ꞌ tayowátiꞌya, Jesús kijlij idisci̱polojmej:
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Iwá̱n Jesús kikajtej la gente iwá̱n yajkij iwá̱n idisci̱polojmej ipan ino̱nsan weyi á̱ka̱l ka̱n tamachtijtoya, iwá̱n kitokatiajkij sékinoꞌ má̱j a̱ka̱lmej.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Eꞌ tzi̱ntiꞌ se̱ ejekaꞌ yej pox tajpalej, iwá̱n poxsan mopa̱palakachowa̱ya a̱ꞌti este kajkalakiá ipan á̱ka̱l iwá̱n némiya a̱te̱miá.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Eꞌ Jesús kochtia̱ya itzi̱nkopa á̱ka̱l, mokuajtetontijtia̱ya iga kuajteton. Kixitijkej iwá̱n kijlijkej:
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Jesús moketzaꞌ, kajajwaꞌ ejekaꞌ iwá̱n kijlij a̱ꞌti:
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Iwá̱n Jesús kijlij idisci̱polojmej:
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Iwá̱n yejeme̱n poxsan majmatikajkej, iwá̱n yejéme̱nsan mose̱sepantajtaniáj:
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.