Atos 5
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs NVT
1 Eꞌ se̱ ta̱gaꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Ananías iwá̱n Safira yej isiwa̱ꞌ, kinamakakej ita̱lmej.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Iní̱n ta̱gaꞌ kikuiꞌ achi inó̱n tomi̱n, iwá̱n achi kika̱wili̱toj apo̱stolejmej ken tikita acho̱nya nokta iga kinamakakej. Iwá̱n isiwa̱ꞌ nochi kimatiá.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Iwá̱n Pedro kijtoj:
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 ¿Ix ayéj motatki katka in ta̱jli? Iwá̱n siga tiknamáꞌ, ¿ix ayéj motatki no̱ in tomi̱n? ¿Te iga ijkó̱n tikchij? Ayéj nejemej anne̱kajkayajkej, Dio̱swaꞌ in tikneꞌ xikajkaya̱wa.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Kua̱ꞌ inó̱n kikáꞌ Ananías, miktiwétziꞌya. Iwá̱n nochi yej kimatikej, poxsan majmawikej.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Iwá̱n asikej sekin chokomej, kikimilojkej iga tzótzol iwá̱n yajkij kito̱katoj.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Panoj ken e̱yi horas, kalakito isiwa̱ꞌ Ananías, yéj aya kimatiá iga míguiꞌya iwé̱j.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Pedro kitajtan:
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Iwá̱n Pedro kijlij:
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Iwá̱n íkua̱ꞌsan miktiwetziꞌ iyikxite̱noj Pedro. Kua̱ꞌ kalakkej chokomej kasitoj siwa̱ꞌ míktoꞌya, iwá̱n kiki̱xtijkej iwá̱n kito̱kkej ite̱noj iwé̱j.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Iwá̱n inochimej yej kicre̱dojtoyaj Jesucristo iwá̱n nochi yej kimatikej yej mochij, poxsan majmawikej.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Iga Dios kipale̱wij apo̱stolejmej, kichi̱wayaj miaꞌ mila̱grojmej iyi̱xtaj la gente. Inochi̱n yej kicre̱dowa̱yaj toTe̱ko monechkowa̱yaj weyitio̱pan, ite̱noj puerta yej ito̱ka̱ꞌ Salomón.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Ni agaj yej ayá̱ꞌ kicre̱dowa̱ya Jesucristo mi̱xe̱wia̱ya iga masen‑onoka̱n iwa̱mej, eꞌ la gente poxsan kiye̱ꞌitayaj ino̱mej tokni̱mej.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Yej kicre̱dowa̱yaj toTe̱ko, ma̱jya miakiayaj, tajta̱gaꞌ iwá̱n siwa̱tkej.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Este kiki̱xtiayaj ipan calle yej we̱titokej, kite̱kayaj ipan tapech iwá̱n ipan petaꞌ, iga kua̱ꞌ pano̱j Pedro, malej itó̱nal maasi ipan sekin de yejemej.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Iwá̱n miaꞌ no̱ yej najna̱ꞌsan iya̱ltepe̱mej, ya̱yaj Jerusalén, kiwi̱gayaj iyenfe̱rmojmej iwá̱n yej kikno̱chijtoyaj ma̱lespi̱ritojmej iwá̱n nochi achitiakej.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Iwá̱n ije̱fej sacerdo̱tejmej iwá̱n nochi saduceojmej yej íwa̱n onoyaj, ki̱xitayaj apo̱stolejmej.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Iwá̱n kiki̱tzkijkej apo̱stolejmej iwá̱n kipre̱sojwijkej.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Eꞌ se̱ iyá̱ngel toTe̱ko yajki tayowaka̱n kitapowili̱toj cárcel, iwá̱n kiki̱xtijkej, kijlijkej:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 —Xa̱ka̱n, ximoketzatij weyitio̱pan iwá̱n xikta̱tapo̱wi̱tij la gente ken iga wel manejnemika̱n ipan iyojwi Dios.
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Iga inó̱n kikakikej, ipan seꞌya día isájpasan kalakkej weyitio̱pan iwá̱n pe̱wakej tamachtijkej.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Kiti̱tankej policiyajmej yej tacuida̱rowaj weyitio̱pan. Eꞌ kua̱ꞌ asitoj ipan cárcel, akasíkejoꞌ, iwá̱n mokuepkej iga tamati̱lti̱toj.
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 Kijtojkej:
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Kua̱ꞌ inó̱n kikakikej ije̱fej sacerdo̱tejmej iwá̱n ije̱fej policiyajmej yej tacuida̱rowaj weyitio̱pan iwá̱n ino̱mej sacerdo̱tejmej yej no̱ manda̱rowaj, mojlia̱yaj: atikmatij ke̱man tamatis iní̱n.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Íkua̱ꞌ asito se̱ ta̱gaꞌ iwá̱n kijtoj:
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Ije̱fej policiyajmej iwá̱n policiyajmej yej takuida̱rowaj, yajkij kikuitoj tamelá̱ iga kimajmawilia̱yaj la gente iga wel kitemiktiáj.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Kua̱ꞌ kaxiti̱toj, kiwi̱gakej iyi̱xtaj yej kimanda̱rowaj judiyojmej, iwá̱n ije̱fej sacerdo̱tejmej kijlij apo̱stolejmej:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 —Nejeme̱n nimitzijlíjkeja iga ayoꞌ nokta xitamachti̱ka̱n yej kichij Jesús. ¿Iwá̱n te̱ ankichijkej? Amejeme̱n antamachtijtinénkeja no̱ya̱n Jerusalén iwá̱n ankinekij xine̱panti̱ka̱n iga nejemej nikmiktijkej inó̱n ta̱gaꞌ.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Iwá̱n Pedro iwá̱n sekin apo̱stolejmej kijtojkej:
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 IDio̱s to‑ikyapatajwa̱n, ki‑ojpa‑ixitij Jesús; inó̱n yej ankiclava̱rojkej ipan se̱ cruz iga ankimiktijkej.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Dios kiwi̱gaꞌ ajko iwá̱n kita̱lij ila̱doj iye̱ꞌma̱ꞌ, kita̱lij iga mamanda̱ro iwá̱n matasalva̱ro. Ijkó̱n israeli̱tajmej wel makikajte̱waka̱n iga ayompa nemij iga Dios makiperdona̱ro yejemej.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Inó̱n nejemej niknojma‑itakej iwá̱n nimitzpowiliáj, iwá̱n no̱ mitzne̱xtiliáj el Espíritu Santo. Inó̱n Espíritu, Dios kimaka yejsan kichi̱wa ken yéj kijtowa.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Kua̱ꞌ inó̱n kikakikej, kuejkuesiwikej iwá̱n kinekiáj makimikti̱ka̱n.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Iwá̱n ompa ka̱n nechkatoyaj yej manda̱rowaj onoya se̱ fariseo yej ito̱ka̱ꞌ Gamaliel yej tamachtiá ipan iley Moisés, inó̱n ta̱gaꞌ poxsan kiye̱ꞌitayaj. Moketzaꞌ iwá̱n kijtoj iga achi alí̱n maki̱saka̱n apo̱stolejmej.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Iwá̱n Gamaliel kijlij yej manda̱rowaj:
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Xikejla̱mikika̱n ken ikya kichij Teudas, yéj kiyo̱lmakatoya iga mamanda̱ro. Iwá̱n kitokakej ken cuatrocientos tajta̱gaꞌ; eꞌ yéj kimiktíjkejsan, iwá̱n nochi yej kitokayaj pa̱payi̱nikej iwá̱n ompa nochi tamiꞌ.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Má̱j despué̱j, kua̱ꞌ nemi mocensa̱ro̱lo, Judas yej de Galilea poxsan miaꞌ kinechkoj yej kitokayaj; eꞌ yéj no̱ kimiktijkej, iwá̱n yej kitokayaj inochimej pa̱payi̱nikej.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Inó̱n iga nimitzijliáj iga xikajte̱waka̱n ka̱ma manemika̱n ini̱mej tajta̱gaꞌ, amo te̱ xikchi̱wili̱ka̱n. Porque siga nemi kichi̱waj kensan yejeme̱n kinekij, yáwisan tamiti.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Eꞌ siga kichi̱waj yej Dios kineki iga mamochi̱wa, amejeme̱n awel te̱ ankichi̱wili̱skej. Achi xitamajmawili̱ka̱n, amo santá̱ꞌ ankikuejkuesojtoskej Dios.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Iwá̱n nochi kitajto̱lkui̱lij inó̱n ta̱gaꞌ. Iwá̱n kino̱tzkej apo̱stolejmej, kimagakej iwá̱n kitekimakakej iga ayoꞌ má̱j mata̱tapowaka̱n ipan ito̱ka̱ꞌ Jesús; iwá̱n kimajkajkej.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Iwá̱n apo̱stolejmej kí̱skeja iyi̱xtaj yej manda̱rowaj, poxsan pa̱ktiajkij iga Dios kitaꞌ iga wel kijyo̱wiáj kua̱ꞌ kikno̱chijkej iga moconfia̱rojkej ipan Jesús.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Iwá̱n nochipa tamachtia̱yaj iwá̱n kipowayaj itájto̱l Jesucristo. Ya̱yaj ipan weyitio̱pan, iwá̱n no̱ tamachtijtinemiáj ipan kajlimej.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.