Atos 28
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs NTLH
1 Kua̱ꞌ nonochimej nimoma̱nawíjkeja, nikmatikej iga inó̱n tajkóta̱l ito̱ka̱ꞌ Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Yej ompa icha̱mej poxsan neo̱mema̱wijkej nejeme̱n. Kita̱lkej tiꞌti, iwá̱n ne‑ijlijkej iga manimosko̱ka̱n nonochimej, iga tiawa̱taj iwá̱n sektaj.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Iwá̱n Pablo kipejpen kuajkuáwil yej wa̱ktoꞌ, iwá̱n nemi kakia̱ya tiko. Ompa ki̱ste̱waꞌ se̱ kowa̱ꞌ ipan kuajkuáwil iga kimachi̱lij iga nemi toto̱niá, iwá̱n kima̱tankuaj Pablo.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Iwá̱n yej ompa icha̱mej, kua̱ꞌ kitakej iga kowa̱ꞌ pi̱pilojtiká̱ꞌ ipan ima̱ꞌ Pablo, mojlijkej yejéme̱nsan:
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Eꞌ Pablo kitzejtzeloj ima̱ꞌ, iwá̱n kowa̱ꞌ wetziꞌ tiko wa̱n até̱ kichi̱wilij.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Ino̱mej gente kejla̱ntoyaj iga yawi posa̱wayati ima̱ꞌ o miktiwetzis. Kichakej, eꞌ kua̱ꞌ kitakej iga até̱ nemi kichi̱wiliá, kipatakej ken iga kejla̱mikiáj wa̱n kijtojkej iga Pablo se̱ dios.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ompa ka̱n inó̱n sucede̱roj, na̱ꞌsan onoya íta̱l se̱ ta̱gaꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Publio. Yéj yej kimanda̱rowa̱ya inó̱n tajkóta̱l. Neo̱mema̱wijkej nejeme̱n, iwá̱n niye̱ꞌonoyaj icha̱n e̱yi días.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Iwá̱n itaj Publio wetztoya iga kawa̱ntoya, iwá̱n kimakatoya ki̱salis. Pablo yajki kitato, iwá̱n kua̱ꞌ tamiꞌ ki‑ora̱doj, kita̱lilij ima̱ꞌ iwá̱n kachitialtij.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Iga inó̱n kichij, wa̱lkej no̱ sekin yej icha̱mej inó̱n tajkóta̱l yej we̱titokej, asikej ka̱n onoꞌ Pablo iwá̱n achitiakej.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 ‑
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Nonoyaj e̱yi me̱j ipan inó̱n tajkóta̱l. Iwá̱n pox ne̱ye̱ꞌitakej, iwá̱n kua̱ꞌ niáwija nimajki̱lti̱tij, ne̱majmakakej nochi yej niknekiskej ipan ojti. Nikuikej weyi á̱ka̱l yej no̱ ompa onoya kua̱ꞌ sektaj. Inó̱n weyi á̱ka̱l wa̱laj a̱ltepe̱ꞌ Alejandría wa̱n moto̱ka̱wij Cástor iwá̱n Pólux.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Iwá̱n nasitoj ka̱n moketza a̱ka̱lmej, ito̱ka̱ꞌ Siracusa, ompa nika̱wikej e̱yi día.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Iwá̱n niajkij tate̱n tate̱n este que nasikej ka̱n moketzaj a̱ka̱lmej, ompa ito̱ka̱ꞌ Regio. Ipan seꞌya día, nentoya to̱nalejekaꞌ, iwá̱n ipan seꞌya día nasítoja ipan a̱ltepe̱ꞌ Puteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Ompa nimasikej iwá̱n sekin yej kitokaj Jesucristo. Yejeme̱n ne‑ijlijkej iga manika̱wika̱n iwa̱mej se̱ semana. Iwá̱n despué̱j niájkija Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Yej kitokaj Jesucristo yej icha̱mej Roma ne‑i̱xna̱mikikoj ipan ojti, iga kimatitóyaja iga niawij nasitij. Ne‑i̱xna̱mikitoj iwa̱mej ka̱n kijliáj Foro de Apio iwá̱n Tres Tabernas. Kua̱ꞌ Pablo kitaꞌ tokni̱wa̱n, pa̱guiꞌ iwá̱n kimáꞌ gracias Dios.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Kua̱ꞌ nasíkeja Roma, el capitán kentrega̱roj pre̱sojmej ije̱fej yej tacuida̱rowaj. Eꞌ Pablo kiyokatijkej, kita̱lkej se̱san soldado yej makitzto.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Kua̱ꞌ kiwí̱gaya e̱yi día iga nasikej, Pablo kinechkoj judiyojmej yej ompa icha̱mej Roma yej má̱j tayaka̱ntokej iwá̱n kijlijkej:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Iwá̱n kua̱ꞌ ne̱tajtajtankej, kinekiáj mane̱majka̱waka̱n iga ayá̱ꞌ neasilijkej tejté̱ yej kajasi iga mane̱mikti̱ka̱n.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Eꞌ judiyojmej akinekikej mane̱majka̱waka̱n, inó̱n iga niktajtan, mane̱juzga̱ro el rey César, malej iga nej anikpiá nité̱ yej nikijtowa ico̱ntraj noge̱ntej.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Inó̱n iga nimitzno̱tzkej. Niknekiá manimitzitaka̱n iwá̱n manimitzta̱tapo̱wi̱ka̱n iga tikmatij iga tejemej yej ti‑israeli̱tajmej tikchi̱xtokej iga timoma̱nawi̱skej kua̱ꞌ wi̱ꞌ toTe̱ko, inó̱n nikpowa, iwá̱n inó̱n iga ne‑ilpitokej iga cadena.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Iwá̱n kijlijkej:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Niknekij manikakika̱n te̱ tikijtowa tej iga nikmatij iga nó̱ya̱nsan ma̱ltajtowaj de iní̱n nuevo grupo yej nemi tikchi̱wa.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Ijkó̱n iga kita̱lkej se̱ día iga yawij monechko̱tij. Iwá̱n poxsan asilo̱ꞌ ka̱n Pablo onoya, iwá̱n desde yowaltiꞌ iwá̱n este tio̱taꞌ tajtojtoya ken iga Dios reina̱rowa. Kinekiá makiyo̱lyama̱naka̱n ipan iley Moisés iwá̱n yej kijkuilojkej profe̱tajmej iga makicre̱do̱ka̱n Jesús.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Iwá̱n sekin kitajto̱lkuikej Pablo iwá̱n sekin ayá̱ꞌ.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Iwá̱n como ayá̱ꞌ se̱san iya̱lmajmej kipiayaj, pe̱wakej iga kijki̱skej. Iwá̱n Pablo kijtoj:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Xaj xikijli̱tij ino̱mej gente:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Iga ini̱mej poxsan moyo̱ltakua̱wilijkej,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Iná̱n sí, xikmatika̱n iga yawi mopowili̱ti itájto̱l Dios iga mamosalva̱ro̱ka̱n yej ayéj judiyojmej. Yejeme̱n kena yawij kikakitij.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Kua̱ꞌ Pablo tamiꞌ kijtoj inó̱n, judiyojmej poxsan mosepankuesojtiajkij.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Pablo ka̱wiꞌ o̱me años ipan inó̱n kajli yej kita̱kejtoya iwá̱n yéj ki‑o̱mema̱wia̱ya nochi yej yawi kitatij.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Iwá̱n ayagaj te̱ kijlia̱ya iga kipowaya ken iga reina̱rowa Dios iwá̱n tane̱xtilia̱ya itájto̱l toTe̱ko Jesucristo.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.