Atos 28
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs ARA
1 Kua̱ꞌ nonochimej nimoma̱nawíjkeja, nikmatikej iga inó̱n tajkóta̱l ito̱ka̱ꞌ Malta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Yej ompa icha̱mej poxsan neo̱mema̱wijkej nejeme̱n. Kita̱lkej tiꞌti, iwá̱n ne‑ijlijkej iga manimosko̱ka̱n nonochimej, iga tiawa̱taj iwá̱n sektaj.
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Iwá̱n Pablo kipejpen kuajkuáwil yej wa̱ktoꞌ, iwá̱n nemi kakia̱ya tiko. Ompa ki̱ste̱waꞌ se̱ kowa̱ꞌ ipan kuajkuáwil iga kimachi̱lij iga nemi toto̱niá, iwá̱n kima̱tankuaj Pablo.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
4 Iwá̱n yej ompa icha̱mej, kua̱ꞌ kitakej iga kowa̱ꞌ pi̱pilojtiká̱ꞌ ipan ima̱ꞌ Pablo, mojlijkej yejéme̱nsan:
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Eꞌ Pablo kitzejtzeloj ima̱ꞌ, iwá̱n kowa̱ꞌ wetziꞌ tiko wa̱n até̱ kichi̱wilij.
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
6 Ino̱mej gente kejla̱ntoyaj iga yawi posa̱wayati ima̱ꞌ o miktiwetzis. Kichakej, eꞌ kua̱ꞌ kitakej iga até̱ nemi kichi̱wiliá, kipatakej ken iga kejla̱mikiáj wa̱n kijtojkej iga Pablo se̱ dios.
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
7 Ompa ka̱n inó̱n sucede̱roj, na̱ꞌsan onoya íta̱l se̱ ta̱gaꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Publio. Yéj yej kimanda̱rowa̱ya inó̱n tajkóta̱l. Neo̱mema̱wijkej nejeme̱n, iwá̱n niye̱ꞌonoyaj icha̱n e̱yi días.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Iwá̱n itaj Publio wetztoya iga kawa̱ntoya, iwá̱n kimakatoya ki̱salis. Pablo yajki kitato, iwá̱n kua̱ꞌ tamiꞌ ki‑ora̱doj, kita̱lilij ima̱ꞌ iwá̱n kachitialtij.
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Iga inó̱n kichij, wa̱lkej no̱ sekin yej icha̱mej inó̱n tajkóta̱l yej we̱titokej, asikej ka̱n onoꞌ Pablo iwá̱n achitiakej.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 ‑
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Nonoyaj e̱yi me̱j ipan inó̱n tajkóta̱l. Iwá̱n pox ne̱ye̱ꞌitakej, iwá̱n kua̱ꞌ niáwija nimajki̱lti̱tij, ne̱majmakakej nochi yej niknekiskej ipan ojti. Nikuikej weyi á̱ka̱l yej no̱ ompa onoya kua̱ꞌ sektaj. Inó̱n weyi á̱ka̱l wa̱laj a̱ltepe̱ꞌ Alejandría wa̱n moto̱ka̱wij Cástor iwá̱n Pólux.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
12 Iwá̱n nasitoj ka̱n moketza a̱ka̱lmej, ito̱ka̱ꞌ Siracusa, ompa nika̱wikej e̱yi día.
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Iwá̱n niajkij tate̱n tate̱n este que nasikej ka̱n moketzaj a̱ka̱lmej, ompa ito̱ka̱ꞌ Regio. Ipan seꞌya día, nentoya to̱nalejekaꞌ, iwá̱n ipan seꞌya día nasítoja ipan a̱ltepe̱ꞌ Puteoli.
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Ompa nimasikej iwá̱n sekin yej kitokaj Jesucristo. Yejeme̱n ne‑ijlijkej iga manika̱wika̱n iwa̱mej se̱ semana. Iwá̱n despué̱j niájkija Roma.
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Yej kitokaj Jesucristo yej icha̱mej Roma ne‑i̱xna̱mikikoj ipan ojti, iga kimatitóyaja iga niawij nasitij. Ne‑i̱xna̱mikitoj iwa̱mej ka̱n kijliáj Foro de Apio iwá̱n Tres Tabernas. Kua̱ꞌ Pablo kitaꞌ tokni̱wa̱n, pa̱guiꞌ iwá̱n kimáꞌ gracias Dios.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
16 Kua̱ꞌ nasíkeja Roma, el capitán kentrega̱roj pre̱sojmej ije̱fej yej tacuida̱rowaj. Eꞌ Pablo kiyokatijkej, kita̱lkej se̱san soldado yej makitzto.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Kua̱ꞌ kiwí̱gaya e̱yi día iga nasikej, Pablo kinechkoj judiyojmej yej ompa icha̱mej Roma yej má̱j tayaka̱ntokej iwá̱n kijlijkej:
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Iwá̱n kua̱ꞌ ne̱tajtajtankej, kinekiáj mane̱majka̱waka̱n iga ayá̱ꞌ neasilijkej tejté̱ yej kajasi iga mane̱mikti̱ka̱n.
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
19 Eꞌ judiyojmej akinekikej mane̱majka̱waka̱n, inó̱n iga niktajtan, mane̱juzga̱ro el rey César, malej iga nej anikpiá nité̱ yej nikijtowa ico̱ntraj noge̱ntej.
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
20 Inó̱n iga nimitzno̱tzkej. Niknekiá manimitzitaka̱n iwá̱n manimitzta̱tapo̱wi̱ka̱n iga tikmatij iga tejemej yej ti‑israeli̱tajmej tikchi̱xtokej iga timoma̱nawi̱skej kua̱ꞌ wi̱ꞌ toTe̱ko, inó̱n nikpowa, iwá̱n inó̱n iga ne‑ilpitokej iga cadena.
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
21 Iwá̱n kijlijkej:
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Niknekij manikakika̱n te̱ tikijtowa tej iga nikmatij iga nó̱ya̱nsan ma̱ltajtowaj de iní̱n nuevo grupo yej nemi tikchi̱wa.
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
23 Ijkó̱n iga kita̱lkej se̱ día iga yawij monechko̱tij. Iwá̱n poxsan asilo̱ꞌ ka̱n Pablo onoya, iwá̱n desde yowaltiꞌ iwá̱n este tio̱taꞌ tajtojtoya ken iga Dios reina̱rowa. Kinekiá makiyo̱lyama̱naka̱n ipan iley Moisés iwá̱n yej kijkuilojkej profe̱tajmej iga makicre̱do̱ka̱n Jesús.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Iwá̱n sekin kitajto̱lkuikej Pablo iwá̱n sekin ayá̱ꞌ.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Iwá̱n como ayá̱ꞌ se̱san iya̱lmajmej kipiayaj, pe̱wakej iga kijki̱skej. Iwá̱n Pablo kijtoj:
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
26 Xaj xikijli̱tij ino̱mej gente:
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
27 Iga ini̱mej poxsan moyo̱ltakua̱wilijkej,
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
28 Iná̱n sí, xikmatika̱n iga yawi mopowili̱ti itájto̱l Dios iga mamosalva̱ro̱ka̱n yej ayéj judiyojmej. Yejeme̱n kena yawij kikakitij.
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Kua̱ꞌ Pablo tamiꞌ kijtoj inó̱n, judiyojmej poxsan mosepankuesojtiajkij.
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
30 Pablo ka̱wiꞌ o̱me años ipan inó̱n kajli yej kita̱kejtoya iwá̱n yéj ki‑o̱mema̱wia̱ya nochi yej yawi kitatij.
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
31 Iwá̱n ayagaj te̱ kijlia̱ya iga kipowaya ken iga reina̱rowa Dios iwá̱n tane̱xtilia̱ya itájto̱l toTe̱ko Jesucristo.
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.