Atos 27
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs NVI
1 Kua̱ꞌ motajto̱ltíjkeja iga ne̱ti̱tanískeja Italia, Pablo iwá̱n sekin pre̱sojmej kiti̱tankej iwá̱n se̱ capitán yej ito̱ka̱ꞌ Julio yej kimanda̱rowaj sekin isolda̱dojmej rey César.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Nitejkajkej ipan weyi á̱ka̱l ka̱n moketzaj a̱ka̱lmej, inó̱n a̱ltepe̱ꞌ ito̱ka̱ꞌ Adramitio. Inó̱n weyi á̱ka̱l némiya ki̱saya iga yawi a̱te̱n Asia. Tejkaj nowa̱mej se̱ yej ito̱ka̱ꞌ Aristarco yej icha̱n Tesalónica, yej onoꞌ ipan estado de Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ipan seꞌya día nasikej se̱ a̱ltepe̱ꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Sidón ka̱n moketza weyi a̱ka̱lmej ompa inó̱n capitán yej ito̱ka̱ꞌ Julio, kiye̱ꞌitaꞌ Pablo, kimáꞌ permiso iga makipaxa̱lowili̱ti iyami̱gojmej, iga yejemej maki‑o̱mema̱wi̱ka̱n.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Después niki̱skej Sidón, iwá̱n nipanojkej na̱ꞌ tajkóta̱l Chipre iga ompígapa ayá̱ꞌ niki̱xtajmakaj ejekaꞌ yej paré̱j tajpalej.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Nipanojkej ipan láma̱r, ite̱noj a̱ltepe̱mej yej ito̱ka̱ꞌ Cilicia iwá̱n Panfilia. Iwá̱n nasitoj ipan a̱ltepe̱ꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Mira yej onoꞌ ipan íta̱l Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Iwá̱n yej kimanda̱rowa solda̱dojmej kasiꞌ se̱ weyi á̱ka̱l de Alejandría yej yawi Italia. Iwá̱n ipan inó̱n ne̱tejkawi̱ltijkej.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Miaꞌ días noyo̱lpamej niajkij. Wa̱n nasikej Gnido eꞌ ijko̱nya í̱ꞌpasan niajkij iga poxsan ejekataj. Eꞌ como niki̱xnamikiajpa ejekaꞌ inó̱n iga nipanojkej iyi̱xtaj a̱ltepe̱ꞌ Salmón, nikyawalojkej tajkóta̱l yej ito̱ka̱ꞌ Creta.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Iwá̱n ijkó̱n i̱ꞌsan niajkij, nikweyaꞌkuikej a̱te̱n este que nasikej ipan se̱ a̱ltepe̱ꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Buenos Puertos, yej onoꞌ ite̱noj a̱ltepe̱ꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Eꞌ como nikpolojkej miaꞌ tiempo iga i̱ꞌsan niwa̱lkej ayꞌya wel má̱j niawij ipan weyi á̱ka̱l iga asitiwi̱ꞌ invierno kua̱ꞌ poxsan ejekataj. Inó̱n iga Pablo tano̱no̱tzaꞌ,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 ijkí̱n kijtoj:
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Eꞌ capitán yej kimanda̱rowa solda̱dojmej akitajto̱lkui̱lij Pablo, má̱j kitajto̱lkui̱lij yej ite̱ko weyi á̱ka̱l iwá̱n capitán yej kinentia̱ya á̱ka̱l.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Iwá̱n ompa Buenos Puertos ka̱n moketza a̱ka̱lmej, kitakej iga awel onoskej kua̱ꞌ pox ejekataj. Iwá̱n nochi kijtojkej iga anka má̱j ye̱kti iga maki̱saka̱n ompa iwá̱n maya̱ka̱n a̱ltepe̱ꞌ Fenice ka̱n moketza weyi a̱ka̱lmej. Fenice onoꞌ ipan tajkóta̱l Creta wa̱n kipiá o̱me ka̱n wel ki̱saj a̱ka̱lmej, se̱ al noroeste iwá̱n se̱ al suroeste iwá̱n ompa wel kipano̱lti̱skej kua̱ꞌ ejekataj wa̱n sektaj.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Iwá̱n nemi pe̱waya se̱ to̱nalejekatzi̱n, inó̱n iga kijtojkej welja sej ojkuiáj. Ojkuikej, yajkij a̱te̱n yej onoꞌ Creta.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Eꞌ aya wejka yawij kua̱ꞌ tzi̱ntiꞌ se̱ ejekaꞌ yej poxsan tajpalej yej ito̱ka̱ꞌ Nordeste wa̱n kitopej á̱ka̱l.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Iwá̱n como inó̱n weyi á̱ka̱l ki̱xna̱miktiá̱yapa ejekaꞌ, ayꞌya wel má̱j niajkij, niájkijsan ken iga ejekaꞌ kitopejtiá weyi á̱ka̱l.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Nipanojkej iyi̱ka̱n se̱ tajkota̱ltzi̱n yej ito̱ka̱ꞌ Clauda. Ompa weyi á̱ka̱l ayá̱ꞌ poxsan kiwi̱tekiá ejekaꞌ. Weyi á̱ka̱l kitila̱ntiwi̱tziaya se̱ a̱ka̱ltzi̱n ka̱n se̱ wel moma̱nawiá iwá̱n yo̱liꞌ nikakijkej a̱ka̱ltzi̱n a̱ka̱lijtiꞌ iga amo maa̱wetzi a̱ka̱ltzi̱n.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Kua̱ꞌ nikakíjkeja in inó̱n a̱ka̱ltzi̱n, kitajko‑ilpijkej inó̱n weyi á̱ka̱l iga maréja̱l amo makitapa̱na. Iwá̱n kitemowilijkej tzotzolmej yej ajko pajpatajtia̱yaj ipan weyi á̱ka̱l iga amo poxsan makitope̱wa ejekaꞌ iga majmawíkeja iwá̱n iga amo kuaka̱witi weyi á̱ka̱l ipan xa̱lyoj yej ito̱ka̱ꞌ Sirte. Iwá̱n yajkij san ken inó̱n weyi á̱ka̱l kitopejtiajki ejekaꞌ.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Ipan seꞌya día, nentóyasan ejekaꞌ yej tajpalej iwá̱n pe̱waꞌ iga kipajpata̱naltijkej ipan láma̱r yej kiwi̱gaya weyi á̱ka̱l.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Ipan e̱yi días, nejemej nikijki̱xtilijkej inejkiyomej weyi á̱ka̱l iwá̱n nikpata̱naltijkej ipan láma̱r.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Miaꞌ día tamixtzaktoya anikitáyajoꞌ to̱nati̱ꞌ niga si̱talimej, iwá̱n ayoꞌ nikmatiáj siga nimoma̱nawia̱yaj iga póxsanya nentoya ejekaꞌ iwá̱n tiawa̱ꞌ.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Kua̱ꞌ kiwí̱gaya miaꞌ días iga ayoꞌ nitakua̱yaj, Pablo moketzaꞌ tajkoya̱n ka̱n onolo̱ꞌ, kijtoj:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Iná̱n nimitzijliáj iga amo ximajmawika̱n, ayagaj yawi mikiti, weyi á̱ka̱l, kena yawi xi̱xiti̱niti.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Pues yowa̱n ne‑i̱xne̱xtili̱ko̱ya se̱ iyá̱ngel Dios, inó̱n Dios yej noTe̱ko yej niktoka.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Iwá̱n el ángel ne‑ijlij: “Amo ximajmawi Pablo, iga tia̱ti ite̱noj el rey César, iwá̱n iga tej Dios yawij kima̱nawitij no̱ ino̱mej yej mowa̱n amonokej ipan weyi á̱ka̱l.” Ijkó̱n ne‑ijlij el ángel.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Inó̱n iga nimitzijliáj xipa̱kika̱n, nej nimoconfia̱rowa ipan Dios iga yawi mochi̱wati ijkó̱n ken ne‑ijlij.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Eꞌ ejekaꞌ yawi te̱tajkalitij ipan se̱ tajkóta̱l.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Nikui̱gáyaja catorce días iga nemi niawij. Nonoyaj ipan láma̱r yej ito̱ka̱ꞌ Adriático, nijnijiga ne̱wi̱gayaj ejekaꞌ. Tajkoyówal yej tekipanowaj ipan weyi á̱ka̱l kitakej iga na̱ꞌya kiwi̱ga ta̱lte̱n.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Kimo̱takej ipan láma̱r yej iga wel makimedi̱ro̱ka̱n iwejkatanka; kipiaya treinta y seis metros. Achi má̱j nejnenkej sej kimedi̱rojkej. Ompa sí kipiáyasan veintisiete metro.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Iga majmawiáj iga wel motawi̱tekitij ipan teꞌti, kimajka̱wilijkej na̱wi anclas itzi̱nkóbapa weyi á̱ka̱l iga ayoꞌ manejnemi. Iwá̱n ijkó̱n majmatoyaj, kichakej este que matane̱si.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Marine̱rojmej kinekiáj macholo̱ka̱n. Inó̱n iga pe̱waꞌ iga kitemowiáj a̱ka̱ltzi̱n ka̱n moma̱nawilo, kichi̱chijtoyaj ken kua̱ꞌ yawij kimajka̱watij ancla ikua̱pan weyi á̱ka̱l.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Eꞌ Pablo kijlij capitán yej ito̱ka̱ꞌ Julio iwá̱n isolda̱dojmej:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Iwá̱n solda̱dojmej kitekilijkej rea̱tajmej yej iga ilpitoya a̱ka̱ltzi̱n iga mawétziya ipan a̱ꞌti.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Isajpa kua̱ꞌ tane̱stíwi̱ꞌoꞌ, Pablo tano̱no̱tzaꞌ iga nochi matakua̱ka̱n, kijtoj:
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Inó̱n iga nimitzijliáj iga xitakua̱ka̱n, iga ijkó̱n wel anmoma̱nawi̱skej. Nimitzijliáj iga nisé̱ amotzónkal yawi poliwiti.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Kua̱ꞌ inó̱n kijtoj, Pablo kikuiꞌ se̱ pa̱n iwá̱n kimáꞌ gracias Dios iyi̱xtaj yej ompa onokej, kiposteꞌ iwá̱n pe̱ꞌ iga takuaj.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Iwá̱n nochi moyo̱lkuikej iwá̱n takuajkej no̱.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Iga nochi yej nonoyaj ipan weyi á̱ka̱l doscientos setenta y seis.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Kua̱ꞌ ixwíkeja, kimojmo̱takej trigo lama̱rijtiꞌ iga maajkatiá weyi á̱ka̱l.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Kua̱ꞌ tane̱siꞌ, marine̱rojmej ayá̱ꞌ ta‑i̱xta̱lijkej. Kitakej iga onoꞌ playa ka̱n xomo̱ltitoꞌ láma̱r. Iwá̱n kijtojkej siga ompa wel kinejmaꞌwi̱gayaj weyi á̱ka̱l.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Kitekilijkej ancla irrea̱tajyo iga welya mayawi weyi á̱ka̱l, a̱nclajmej ómpaya ka̱wikej, iwá̱n kikaxa̱nilijkej re̱mojmej yej iga kite̱nkuepaltiájpa weyi á̱ka̱l. Kitejkawi̱ltilijkej weyi á̱ka̱l itzotzolyo yej yawi ikua̱pan. Ijkó̱n iga niktechojtiajkij playa.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Nasitoj ka̱n má̱j tajpalej iga moseka̱ntiá o̱me corriente iwá̱n weyi á̱ka̱l kuaka̱wito itzontekon ipan xa̱lyoj yej onoꞌ a̱tampa. Niga weljoꞌ mo̱li̱n. Iwá̱n yej itzi̱nkóbapa, pe̱ꞌ xi̱xiti̱niꞌ iga tajpalej maréja̱l.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Solda̱dojmej kimikti̱jnekiáj pre̱sojmej iga amo agaj maa̱pata̱nticholo.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Eꞌ yej kimanda̱rowa solda̱dojmej akineꞌ iga makimikti̱ka̱n Pablo. Inó̱n iga tatekimáꞌ iga amo makimikti̱ka̱n pre̱sojmej, ma̱jwaꞌ tatekimáꞌ iga yej wel a̱pata̱ni, yejeme̱n achto mamomo̱taka̱n a‑ijtiꞌ iga wel maasíka̱nya ipan ta̱jli.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Iwá̱n sekin, majki̱ltijkej ipan ta̱blajmej o ipan ita̱tajkolka weyi á̱ka̱l. Ijkó̱n nochi asikej ipan tate̱n.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.