Atos 27

Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kua̱ꞌ motajto̱ltíjkeja iga ne̱ti̱tanískeja Italia, Pablo iwá̱n sekin pre̱sojmej kiti̱tankej iwá̱n se̱ capitán yej ito̱ka̱ꞌ Julio yej kimanda̱rowaj sekin isolda̱dojmej rey César.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Nitejkajkej ipan weyi á̱ka̱l ka̱n moketzaj a̱ka̱lmej, inó̱n a̱ltepe̱ꞌ ito̱ka̱ꞌ Adramitio. Inó̱n weyi á̱ka̱l némiya ki̱saya iga yawi a̱te̱n Asia. Tejkaj nowa̱mej se̱ yej ito̱ka̱ꞌ Aristarco yej icha̱n Tesalónica, yej onoꞌ ipan estado de Macedonia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Ipan seꞌya día nasikej se̱ a̱ltepe̱ꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Sidón ka̱n moketza weyi a̱ka̱lmej ompa inó̱n capitán yej ito̱ka̱ꞌ Julio, kiye̱ꞌitaꞌ Pablo, kimáꞌ permiso iga makipaxa̱lowili̱ti iyami̱gojmej, iga yejemej maki‑o̱mema̱wi̱ka̱n.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Después niki̱skej Sidón, iwá̱n nipanojkej na̱ꞌ tajkóta̱l Chipre iga ompígapa ayá̱ꞌ niki̱xtajmakaj ejekaꞌ yej paré̱j tajpalej.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Nipanojkej ipan láma̱r, ite̱noj a̱ltepe̱mej yej ito̱ka̱ꞌ Cilicia iwá̱n Panfilia. Iwá̱n nasitoj ipan a̱ltepe̱ꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Mira yej onoꞌ ipan íta̱l Licia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Iwá̱n yej kimanda̱rowa solda̱dojmej kasiꞌ se̱ weyi á̱ka̱l de Alejandría yej yawi Italia. Iwá̱n ipan inó̱n ne̱tejkawi̱ltijkej.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Miaꞌ días noyo̱lpamej niajkij. Wa̱n nasikej Gnido eꞌ ijko̱nya í̱ꞌpasan niajkij iga poxsan ejekataj. Eꞌ como niki̱xnamikiajpa ejekaꞌ inó̱n iga nipanojkej iyi̱xtaj a̱ltepe̱ꞌ Salmón, nikyawalojkej tajkóta̱l yej ito̱ka̱ꞌ Creta.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Iwá̱n ijkó̱n i̱ꞌsan niajkij, nikweyaꞌkuikej a̱te̱n este que nasikej ipan se̱ a̱ltepe̱ꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Buenos Puertos, yej onoꞌ ite̱noj a̱ltepe̱ꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Eꞌ como nikpolojkej miaꞌ tiempo iga i̱ꞌsan niwa̱lkej ayꞌya wel má̱j niawij ipan weyi á̱ka̱l iga asitiwi̱ꞌ invierno kua̱ꞌ poxsan ejekataj. Inó̱n iga Pablo tano̱no̱tzaꞌ,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 ijkí̱n kijtoj:
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Eꞌ capitán yej kimanda̱rowa solda̱dojmej akitajto̱lkui̱lij Pablo, má̱j kitajto̱lkui̱lij yej ite̱ko weyi á̱ka̱l iwá̱n capitán yej kinentia̱ya á̱ka̱l.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Iwá̱n ompa Buenos Puertos ka̱n moketza a̱ka̱lmej, kitakej iga awel onoskej kua̱ꞌ pox ejekataj. Iwá̱n nochi kijtojkej iga anka má̱j ye̱kti iga maki̱saka̱n ompa iwá̱n maya̱ka̱n a̱ltepe̱ꞌ Fenice ka̱n moketza weyi a̱ka̱lmej. Fenice onoꞌ ipan tajkóta̱l Creta wa̱n kipiá o̱me ka̱n wel ki̱saj a̱ka̱lmej, se̱ al noroeste iwá̱n se̱ al suroeste iwá̱n ompa wel kipano̱lti̱skej kua̱ꞌ ejekataj wa̱n sektaj.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Iwá̱n nemi pe̱waya se̱ to̱nalejekatzi̱n, inó̱n iga kijtojkej welja sej ojkuiáj. Ojkuikej, yajkij a̱te̱n yej onoꞌ Creta.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Eꞌ aya wejka yawij kua̱ꞌ tzi̱ntiꞌ se̱ ejekaꞌ yej poxsan tajpalej yej ito̱ka̱ꞌ Nordeste wa̱n kitopej á̱ka̱l.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Iwá̱n como inó̱n weyi á̱ka̱l ki̱xna̱miktiá̱yapa ejekaꞌ, ayꞌya wel má̱j niajkij, niájkijsan ken iga ejekaꞌ kitopejtiá weyi á̱ka̱l.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Nipanojkej iyi̱ka̱n se̱ tajkota̱ltzi̱n yej ito̱ka̱ꞌ Clauda. Ompa weyi á̱ka̱l ayá̱ꞌ poxsan kiwi̱tekiá ejekaꞌ. Weyi á̱ka̱l kitila̱ntiwi̱tziaya se̱ a̱ka̱ltzi̱n ka̱n se̱ wel moma̱nawiá iwá̱n yo̱liꞌ nikakijkej a̱ka̱ltzi̱n a̱ka̱lijtiꞌ iga amo maa̱wetzi a̱ka̱ltzi̱n.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Kua̱ꞌ nikakíjkeja in inó̱n a̱ka̱ltzi̱n, kitajko‑ilpijkej inó̱n weyi á̱ka̱l iga maréja̱l amo makitapa̱na. Iwá̱n kitemowilijkej tzotzolmej yej ajko pajpatajtia̱yaj ipan weyi á̱ka̱l iga amo poxsan makitope̱wa ejekaꞌ iga majmawíkeja iwá̱n iga amo kuaka̱witi weyi á̱ka̱l ipan xa̱lyoj yej ito̱ka̱ꞌ Sirte. Iwá̱n yajkij san ken inó̱n weyi á̱ka̱l kitopejtiajki ejekaꞌ.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Ipan seꞌya día, nentóyasan ejekaꞌ yej tajpalej iwá̱n pe̱waꞌ iga kipajpata̱naltijkej ipan láma̱r yej kiwi̱gaya weyi á̱ka̱l.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Ipan e̱yi días, nejemej nikijki̱xtilijkej inejkiyomej weyi á̱ka̱l iwá̱n nikpata̱naltijkej ipan láma̱r.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Miaꞌ día tamixtzaktoya anikitáyajoꞌ to̱nati̱ꞌ niga si̱talimej, iwá̱n ayoꞌ nikmatiáj siga nimoma̱nawia̱yaj iga póxsanya nentoya ejekaꞌ iwá̱n tiawa̱ꞌ.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Kua̱ꞌ kiwí̱gaya miaꞌ días iga ayoꞌ nitakua̱yaj, Pablo moketzaꞌ tajkoya̱n ka̱n onolo̱ꞌ, kijtoj:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Iná̱n nimitzijliáj iga amo ximajmawika̱n, ayagaj yawi mikiti, weyi á̱ka̱l, kena yawi xi̱xiti̱niti.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Pues yowa̱n ne‑i̱xne̱xtili̱ko̱ya se̱ iyá̱ngel Dios, inó̱n Dios yej noTe̱ko yej niktoka.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Iwá̱n el ángel ne‑ijlij: “Amo ximajmawi Pablo, iga tia̱ti ite̱noj el rey César, iwá̱n iga tej Dios yawij kima̱nawitij no̱ ino̱mej yej mowa̱n amonokej ipan weyi á̱ka̱l.” Ijkó̱n ne‑ijlij el ángel.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Inó̱n iga nimitzijliáj xipa̱kika̱n, nej nimoconfia̱rowa ipan Dios iga yawi mochi̱wati ijkó̱n ken ne‑ijlij.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Eꞌ ejekaꞌ yawi te̱tajkalitij ipan se̱ tajkóta̱l.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Nikui̱gáyaja catorce días iga nemi niawij. Nonoyaj ipan láma̱r yej ito̱ka̱ꞌ Adriático, nijnijiga ne̱wi̱gayaj ejekaꞌ. Tajkoyówal yej tekipanowaj ipan weyi á̱ka̱l kitakej iga na̱ꞌya kiwi̱ga ta̱lte̱n.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Kimo̱takej ipan láma̱r yej iga wel makimedi̱ro̱ka̱n iwejkatanka; kipiaya treinta y seis metros. Achi má̱j nejnenkej sej kimedi̱rojkej. Ompa sí kipiáyasan veintisiete metro.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Iga majmawiáj iga wel motawi̱tekitij ipan teꞌti, kimajka̱wilijkej na̱wi anclas itzi̱nkóbapa weyi á̱ka̱l iga ayoꞌ manejnemi. Iwá̱n ijkó̱n majmatoyaj, kichakej este que matane̱si.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Marine̱rojmej kinekiáj macholo̱ka̱n. Inó̱n iga pe̱waꞌ iga kitemowiáj a̱ka̱ltzi̱n ka̱n moma̱nawilo, kichi̱chijtoyaj ken kua̱ꞌ yawij kimajka̱watij ancla ikua̱pan weyi á̱ka̱l.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Eꞌ Pablo kijlij capitán yej ito̱ka̱ꞌ Julio iwá̱n isolda̱dojmej:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Iwá̱n solda̱dojmej kitekilijkej rea̱tajmej yej iga ilpitoya a̱ka̱ltzi̱n iga mawétziya ipan a̱ꞌti.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Isajpa kua̱ꞌ tane̱stíwi̱ꞌoꞌ, Pablo tano̱no̱tzaꞌ iga nochi matakua̱ka̱n, kijtoj:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Inó̱n iga nimitzijliáj iga xitakua̱ka̱n, iga ijkó̱n wel anmoma̱nawi̱skej. Nimitzijliáj iga nisé̱ amotzónkal yawi poliwiti.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Kua̱ꞌ inó̱n kijtoj, Pablo kikuiꞌ se̱ pa̱n iwá̱n kimáꞌ gracias Dios iyi̱xtaj yej ompa onokej, kiposteꞌ iwá̱n pe̱ꞌ iga takuaj.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Iwá̱n nochi moyo̱lkuikej iwá̱n takuajkej no̱.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Iga nochi yej nonoyaj ipan weyi á̱ka̱l doscientos setenta y seis.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Kua̱ꞌ ixwíkeja, kimojmo̱takej trigo lama̱rijtiꞌ iga maajkatiá weyi á̱ka̱l.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Kua̱ꞌ tane̱siꞌ, marine̱rojmej ayá̱ꞌ ta‑i̱xta̱lijkej. Kitakej iga onoꞌ playa ka̱n xomo̱ltitoꞌ láma̱r. Iwá̱n kijtojkej siga ompa wel kinejmaꞌwi̱gayaj weyi á̱ka̱l.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Kitekilijkej ancla irrea̱tajyo iga welya mayawi weyi á̱ka̱l, a̱nclajmej ómpaya ka̱wikej, iwá̱n kikaxa̱nilijkej re̱mojmej yej iga kite̱nkuepaltiájpa weyi á̱ka̱l. Kitejkawi̱ltilijkej weyi á̱ka̱l itzotzolyo yej yawi ikua̱pan. Ijkó̱n iga niktechojtiajkij playa.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Nasitoj ka̱n má̱j tajpalej iga moseka̱ntiá o̱me corriente iwá̱n weyi á̱ka̱l kuaka̱wito itzontekon ipan xa̱lyoj yej onoꞌ a̱tampa. Niga weljoꞌ mo̱li̱n. Iwá̱n yej itzi̱nkóbapa, pe̱ꞌ xi̱xiti̱niꞌ iga tajpalej maréja̱l.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Solda̱dojmej kimikti̱jnekiáj pre̱sojmej iga amo agaj maa̱pata̱nticholo.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Eꞌ yej kimanda̱rowa solda̱dojmej akineꞌ iga makimikti̱ka̱n Pablo. Inó̱n iga tatekimáꞌ iga amo makimikti̱ka̱n pre̱sojmej, ma̱jwaꞌ tatekimáꞌ iga yej wel a̱pata̱ni, yejeme̱n achto mamomo̱taka̱n a‑ijtiꞌ iga wel maasíka̱nya ipan ta̱jli.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Iwá̱n sekin, majki̱ltijkej ipan ta̱blajmej o ipan ita̱tajkolka weyi á̱ka̱l. Ijkó̱n nochi asikej ipan tate̱n.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.