Atos 22
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs NTLH
1 —Nokni̱wa̱n iwá̱n te̱tajwa̱n, xikakika̱n ken iga nia nimotajtowili̱ti amo‑i̱xtaj.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Kua̱ꞌ kikakikej iga nemi tajtowa ipan hebreo, ayꞌya nokta semi te̱ kijtojkej, san takaktikajkej. Iwá̱n Pablo kijtoj:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 —Nejwaꞌ nijudiyoj. Ninace̱roj a̱ltepe̱ꞌ Tarso yej onoꞌ ipan íta̱l Cilicia, eꞌ nimoskaltij nigaj Jerusalén iwá̱n ne̱machtij Gamaliel. Ijkó̱n nimomachtij ken iga motoka la ley yej Dios tamáꞌ, kimáꞌ to‑ikyapatajwa̱n. Nochipa nikyo̱lmaka iga manikchi̱wa ken kineki toDio̱s, ijkó̱n kensan iná̱n amejeme̱n ankichi̱waj.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Ikya nej nikte̱mojtinemiáj iga nikmiktia̱yaj yej kitokaj iyojwi Jesús iwá̱n nikpre̱sojwia̱yaj tajta̱gaꞌ iwá̱n siwa̱tkej.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Ije̱fej sacerdo̱tejmej iwá̱n we̱wetkej yej tayaka̱ntokej ipan topaí̱s kimelaꞌmatij iga iní̱n nikchi̱waya. Yejemej ne̱makakej a̱maꞌ iga manikui̱guili yej manda̱rowaj Damasco. Niajki ompiga iga nikte̱mo̱to yej kitokaj Jesús iga manikuajligaka̱n Jerusalén iga manikikno̱chi̱waka̱n.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Eꞌ kua̱ꞌ nemi nia ipan ojti iwá̱n nasitia̱yay Damasco, ken tajkodía ne̱we̱jta̱wi̱ko se̱ tiꞌti yej wa̱laj ipan cielo.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Iwá̱n niwetziꞌ este ta̱lpan. Iwá̱n nikaguiꞌ a̱ꞌpa ijkí̱n ne‑ijlij: “Saulo, Saulo, ¿te iga tine̱te̱mojtinemi iga tine‑ikno̱chi̱wa?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Iwá̱n nej niktajtan: “¿A̱ꞌyéj in tej, noTe̱ko?” Iwá̱n ne‑ijlij: “Nej niJesús de Nazaret yej nemi tine‑ikno̱chi̱wa.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Yej íwa̱n nisenya̱yaj kitakej inó̱n tiꞌti iwá̱n majmawikej; eꞌ ayá̱ꞌ kikakikej itájto̱l yej ne̱no̱tzaꞌ.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Iwá̱n niktajtan: “¿NoTe̱ko, te̱ nikchi̱was?” Iwá̱n toTe̱ko ne‑ijlij: “Ximoketza, iwá̱n xaj Damasco. Ompiga yawij mitzijli̱tij nochi te̱ tia tikchi̱wati.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Eꞌ como inó̱n tiꞌti ne̱pachatilij, yej íwa̱n ninemiáj ne̱wila̱ntiajkij este Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Ompa onoya se̱ ta̱gaꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Ananías, yéj nochipa kichi̱wa ken kijtowa iley Moisés, nochi judiyojmej yej ompa icha̱mej Damasco ye̱ꞌtajtowa̱yaj iga inó̱n Ananías.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ananías wa̱laj ne‑itako. Kua̱ꞌ asiꞌ ne‑ijlij: “Nokni̱n Saulo, sejya xitachá.” Iwá̱n íkua̱ꞌsan sej nitacháꞌ, iwá̱n nikítaꞌya Ananías.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Iwá̱n ne‑ijlij: “IDio̱s to‑ikyapatajwa̱n mitztapejpen ikyay iga xikmati te̱ kichi̱wasneki iwá̱n tej, iwá̱n iga xiki̱xmati Jesús yej ayí̱ꞌ kichi̱wa yej aye̱kti iwá̱n iga xikaki ima̱tika tajtowa.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Porque tej tia titajto̱ti de yéj iyi̱xtaj nochi gente iwá̱n tikpowas yej tikitaꞌ iwá̱n yej tikáꞌ.”
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Ne‑ijlij: “¿Teoꞌ má̱j tikchá? Ximoketza iwá̱n ximobautiza̱ro, xiktajtanili toTe̱ko Jesús iga mamitze̱lka̱wili yej tikchij yej aye̱kti.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Kua̱ꞌ niájkiya Jerusalén, niajki weyitio̱pan iga ni‑ora̱do̱to, iwá̱n nikitaꞌ se̱ visión.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Nikitaꞌ toTe̱ko iwá̱n ne‑ijlij: “Xikí̱saya nimaní̱n Jerusalén, porque ayá̱ꞌ mitztajto̱lkuiskej kua̱ꞌ titajto̱j de nej.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Nej nikijlij: “NoTe̱ko, yejemej kimatij iga nej nia̱ya ipan nochi itio̱pamej iga nikpre̱sojwia̱yaj iwá̱n nikmagayaj yej mitzcre̱dojtokej.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Iwá̱n kua̱ꞌ kimiktijkej Esteban yej kipowaya motájto̱l, ompa nonoya iwá̱n no̱ nikijtowa̱ya iga makimikti̱ka̱n. Iwá̱n ino̱mej yej tamiktijkej, nej nicuida̱rowilijtoyaj itzotzolmej.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Eꞌ toTe̱ko ne‑ijlij: “Xaja, porque nia nimitzti̱taniti wejka iga xikta̱tapo̱wi̱tij yej ayéj judiyojmej.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Ompa tamatiꞌ iga santakaktoyaj la gente, pe̱ꞌ tzajtzikej iga kijtojkej:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ma̱jsan tzajtziáj, kitzejtzelowa̱yaj itzotzolmej iwá̱n kipata̱naltia̱yaj ta̱lpíno̱l.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Comandante tatekimáꞌ iga Pablo makaki̱ka̱n ipan iwé̱kal solda̱dojmej, iwá̱n tatekimáꞌ iga makimagaka̱n iga wel makijto te íga nokta ijkó̱n kitzajtziliáj.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Eꞌ kua̱ꞌ kilpitókeja in Pablo iga yáwija kimagatij, kijlij capitán yej kimanda̱rowa sekin solda̱dojmej:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Kua̱ꞌ inó̱n kikaguiꞌ capitán, yajki kitato comandante, iwá̱n kijlij:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Entonces inó̱n comandante yej má̱j manda̱rowa yajki kitajtanito Pablo, kijlij:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Entonces inó̱n comandante kijtoj:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Iga inó̱n kijtoj, yej kimagayaj Pablo kikajtéjkeja iwá̱n este inó̱n comandante momajtij iga kimatiꞌ iga Pablo cuidadano romano iwá̱n iga kilpitoyaj iga cadena.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ipan seꞌya día, comandante kinekiá makimati te íga judiyojmej kite̱lwijkej Pablo, iwá̱n kixiton ka̱n ilpitoya iga cadena, iwá̱n kinechkoj yej kimanda̱rowa sacerdo̱tejmej iwá̱n nochi judiyojmej yej manda̱rowaj. Entonces kiki̱xtij Pablo ka̱n ilpitoya, iwá̱n kiwi̱gakej ka̱n nechkatokej.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.