Atos 22
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs ARC
1 —Nokni̱wa̱n iwá̱n te̱tajwa̱n, xikakika̱n ken iga nia nimotajtowili̱ti amo‑i̱xtaj.
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Kua̱ꞌ kikakikej iga nemi tajtowa ipan hebreo, ayꞌya nokta semi te̱ kijtojkej, san takaktikajkej. Iwá̱n Pablo kijtoj:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 —Nejwaꞌ nijudiyoj. Ninace̱roj a̱ltepe̱ꞌ Tarso yej onoꞌ ipan íta̱l Cilicia, eꞌ nimoskaltij nigaj Jerusalén iwá̱n ne̱machtij Gamaliel. Ijkó̱n nimomachtij ken iga motoka la ley yej Dios tamáꞌ, kimáꞌ to‑ikyapatajwa̱n. Nochipa nikyo̱lmaka iga manikchi̱wa ken kineki toDio̱s, ijkó̱n kensan iná̱n amejeme̱n ankichi̱waj.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Ikya nej nikte̱mojtinemiáj iga nikmiktia̱yaj yej kitokaj iyojwi Jesús iwá̱n nikpre̱sojwia̱yaj tajta̱gaꞌ iwá̱n siwa̱tkej.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Ije̱fej sacerdo̱tejmej iwá̱n we̱wetkej yej tayaka̱ntokej ipan topaí̱s kimelaꞌmatij iga iní̱n nikchi̱waya. Yejemej ne̱makakej a̱maꞌ iga manikui̱guili yej manda̱rowaj Damasco. Niajki ompiga iga nikte̱mo̱to yej kitokaj Jesús iga manikuajligaka̱n Jerusalén iga manikikno̱chi̱waka̱n.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 ’Eꞌ kua̱ꞌ nemi nia ipan ojti iwá̱n nasitia̱yay Damasco, ken tajkodía ne̱we̱jta̱wi̱ko se̱ tiꞌti yej wa̱laj ipan cielo.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Iwá̱n niwetziꞌ este ta̱lpan. Iwá̱n nikaguiꞌ a̱ꞌpa ijkí̱n ne‑ijlij: “Saulo, Saulo, ¿te iga tine̱te̱mojtinemi iga tine‑ikno̱chi̱wa?”
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Iwá̱n nej niktajtan: “¿A̱ꞌyéj in tej, noTe̱ko?” Iwá̱n ne‑ijlij: “Nej niJesús de Nazaret yej nemi tine‑ikno̱chi̱wa.”
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Yej íwa̱n nisenya̱yaj kitakej inó̱n tiꞌti iwá̱n majmawikej; eꞌ ayá̱ꞌ kikakikej itájto̱l yej ne̱no̱tzaꞌ.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Iwá̱n niktajtan: “¿NoTe̱ko, te̱ nikchi̱was?” Iwá̱n toTe̱ko ne‑ijlij: “Ximoketza, iwá̱n xaj Damasco. Ompiga yawij mitzijli̱tij nochi te̱ tia tikchi̱wati.”
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Eꞌ como inó̱n tiꞌti ne̱pachatilij, yej íwa̱n ninemiáj ne̱wila̱ntiajkij este Damasco.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 ’Ompa onoya se̱ ta̱gaꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Ananías, yéj nochipa kichi̱wa ken kijtowa iley Moisés, nochi judiyojmej yej ompa icha̱mej Damasco ye̱ꞌtajtowa̱yaj iga inó̱n Ananías.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ananías wa̱laj ne‑itako. Kua̱ꞌ asiꞌ ne‑ijlij: “Nokni̱n Saulo, sejya xitachá.” Iwá̱n íkua̱ꞌsan sej nitacháꞌ, iwá̱n nikítaꞌya Ananías.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Iwá̱n ne‑ijlij: “IDio̱s to‑ikyapatajwa̱n mitztapejpen ikyay iga xikmati te̱ kichi̱wasneki iwá̱n tej, iwá̱n iga xiki̱xmati Jesús yej ayí̱ꞌ kichi̱wa yej aye̱kti iwá̱n iga xikaki ima̱tika tajtowa.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Porque tej tia titajto̱ti de yéj iyi̱xtaj nochi gente iwá̱n tikpowas yej tikitaꞌ iwá̱n yej tikáꞌ.”
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ne‑ijlij: “¿Teoꞌ má̱j tikchá? Ximoketza iwá̱n ximobautiza̱ro, xiktajtanili toTe̱ko Jesús iga mamitze̱lka̱wili yej tikchij yej aye̱kti.”
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 ’Kua̱ꞌ niájkiya Jerusalén, niajki weyitio̱pan iga ni‑ora̱do̱to, iwá̱n nikitaꞌ se̱ visión.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Nikitaꞌ toTe̱ko iwá̱n ne‑ijlij: “Xikí̱saya nimaní̱n Jerusalén, porque ayá̱ꞌ mitztajto̱lkuiskej kua̱ꞌ titajto̱j de nej.”
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Nej nikijlij: “NoTe̱ko, yejemej kimatij iga nej nia̱ya ipan nochi itio̱pamej iga nikpre̱sojwia̱yaj iwá̱n nikmagayaj yej mitzcre̱dojtokej.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Iwá̱n kua̱ꞌ kimiktijkej Esteban yej kipowaya motájto̱l, ompa nonoya iwá̱n no̱ nikijtowa̱ya iga makimikti̱ka̱n. Iwá̱n ino̱mej yej tamiktijkej, nej nicuida̱rowilijtoyaj itzotzolmej.”
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Eꞌ toTe̱ko ne‑ijlij: “Xaja, porque nia nimitzti̱taniti wejka iga xikta̱tapo̱wi̱tij yej ayéj judiyojmej.”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Ompa tamatiꞌ iga santakaktoyaj la gente, pe̱ꞌ tzajtzikej iga kijtojkej:
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Ma̱jsan tzajtziáj, kitzejtzelowa̱yaj itzotzolmej iwá̱n kipata̱naltia̱yaj ta̱lpíno̱l.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Comandante tatekimáꞌ iga Pablo makaki̱ka̱n ipan iwé̱kal solda̱dojmej, iwá̱n tatekimáꞌ iga makimagaka̱n iga wel makijto te íga nokta ijkó̱n kitzajtziliáj.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Eꞌ kua̱ꞌ kilpitókeja in Pablo iga yáwija kimagatij, kijlij capitán yej kimanda̱rowa sekin solda̱dojmej:
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Kua̱ꞌ inó̱n kikaguiꞌ capitán, yajki kitato comandante, iwá̱n kijlij:
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Entonces inó̱n comandante yej má̱j manda̱rowa yajki kitajtanito Pablo, kijlij:
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Entonces inó̱n comandante kijtoj:
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Iga inó̱n kijtoj, yej kimagayaj Pablo kikajtéjkeja iwá̱n este inó̱n comandante momajtij iga kimatiꞌ iga Pablo cuidadano romano iwá̱n iga kilpitoyaj iga cadena.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Ipan seꞌya día, comandante kinekiá makimati te íga judiyojmej kite̱lwijkej Pablo, iwá̱n kixiton ka̱n ilpitoya iga cadena, iwá̱n kinechkoj yej kimanda̱rowa sacerdo̱tejmej iwá̱n nochi judiyojmej yej manda̱rowaj. Entonces kiki̱xtij Pablo ka̱n ilpitoya, iwá̱n kiwi̱gakej ka̱n nechkatokej.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.