Atos 20
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs VC
1 Kua̱ꞌ pachíwiꞌya iga mokuejkueso̱lo̱ꞌ, Pablo kino̱tzaꞌ yej kitokaj Jesucristo iga kino̱no̱tzkej. Iwá̱n kinajna̱paloj tokni̱wa̱n iga monawatijkej, iwá̱n yájkiya estado de Macedonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Kipaxa̱lowili̱toj a̱ltepe̱mej yej onokej Macedonia iga kita̱tapo̱wijtinemiꞌ yej kitokaj Jesús iga amo makikajte̱waka̱n iyojwi Dios, iwá̱n asito ipan país de Grecia.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Ompa onoya tres meses, ayꞌya ke̱ꞌ poliwiá iga majki̱ltia̱ya pan weyi á̱ka̱l iga yawi Siria, kua̱ꞌ kimatiꞌ iga sekin judiyojmej kinekiáj makiki̱tzki̱ka̱n. Inó̱n iga ayoꞌ yajki Siria, ikxinejnen iga yajki sej Macedonia.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Íwa̱n senyajkij ini̱mej tajta̱gaꞌ: Sópater yej icha̱n Berea, iwá̱n Aristarco iwá̱n Segundo yej icha̱mej Tesalónica, Gayo yej icha̱n Derbe, iwá̱n Timoteo iwá̱n yajkij no̱ Tíquico iwá̱n Trófimo yej cha̱ntitokej ipan íta̱l Asia.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Ini̱mej tokni̱wa̱n tayaka̱nkej iga yajkij ne̱chatoj ipan a̱ltepe̱ꞌ Troas.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Nejemej, kua̱ꞌ pánoja iyilwi kua̱ꞌ mokua pa̱n yej akipiá levadura, nimajki̱ltijkej Filipos ipan weyi á̱ka̱l. Iwá̱n este ipan cinco días nikasitoj ipan a̱ltepe̱ꞌ Troas tokni̱wa̱n yej ompí ne̱chatoj. Ompa nikajkej siete días.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ipan achto día de la semana nimonechkojkej wa̱n tokni̱wa̱n yej kitokaj Jesús iga seka̱n nikuajkej la Santa Cena. Pablo kimachtijtoya tokni̱wa̱n. Eꞌ como kimatiá iga yawi ki̱sati mo̱stapa, inó̱n iga ta̱tapojtoya este tajkoyówal.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Ompa ajko ipan seꞌ piso ka̱n ninechkatoyaj, paré̱j taxojxo̱tatoya.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Iwá̱n se̱ chokotzi̱n ito̱ka̱ꞌ Eutico e̱watoya ipan ventana este ipan tercer piso. Eꞌ como Pablo pox wejkaj iga ta̱tapojtoya, chokotzi̱n pox kochisnekiá iwá̱n mokochkui̱lij iwá̱n wetziꞌ. Iwá̱n kua̱ꞌ kiketzajtoj, míktoꞌya.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Iwá̱n Pablo temoj, kina̱ꞌtechoj wa̱n kina̱paloj. Iwá̱n kijtoj:
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Iwá̱n Pablo tejkaj sej ajko iwá̱n kikuiꞌ pa̱n wa̱n kita̱tajkoloj, iwá̱n kimajmáꞌ tokni̱wa̱n, iwá̱n tamachtijtoya este ijkó̱n tane̱siꞌ, iwá̱n yájkiya.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Eꞌ inó̱n chokotzi̱n yej wetziꞌ, kiwi̱gakej ícha̱n isatiajki, iwá̱n nochi pa̱kikej.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Nejemej nitapanojkej iwá̱n niajkij ipan weyi á̱ka̱l este ipan a̱ltepe̱ꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Asón iga ompa nikuite̱waskej Pablo, iga yéj kineꞌ mata̱lnejnémipa, áchtoya ijkó̱n nimojlijkej.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Iwá̱n ompígaya Asón, nimasikej wa̱n Pablo, ómpaya tejkaj ipan weyi á̱ka̱l iwá̱n niajkij este ipan a̱ltepe̱ꞌ Mitilene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Ompa niki̱skej, iwá̱n ipan seꞌya día nipanojkej ite̱noj tajkóta̱l yej ito̱ka̱ꞌ Quío. Iwá̱n ipan seꞌ día nasikej ipan a̱ltepe̱ꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Samos, ompa ka̱n moketza a̱ka̱lmej. No̱ nimoketzkej a̱ltepe̱ꞌ Trogilio, iwá̱n ipan seꞌya día nasitoj a̱ltepe̱ꞌ Mileto.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Ijkó̱n nikchijkej iga Pablo ayá̱ꞌ kineꞌ mawejka̱wa poxsan ipan ta̱jli yej ito̱ka̱ꞌ Asia, ayá̱ꞌ kineꞌ mayawi Éfeso iga kinekiá maguiꞌ maásiya Jerusalén iga maono ompa siga wel kua̱ꞌ mochi̱was ilwiꞌ yej kijliáj Pentecostés.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Kua̱ꞌ asikej Mileto, Pablo tati̱tan iga mawi̱tzeka̱n yej tayaka̱ntokej yej kitokaj Jesucristo yej cha̱ntitokej Éfeso.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Kua̱ꞌ asikej, Pablo kijtoj:
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Nochipa nonoya amowa̱n iwá̱n nikchij ken ne̱tekimaka toTe̱ko, iwá̱n ayá̱ꞌ nimoweyimati. Ne‑ikno̱chijkej wa̱n este ne̱mikti̱jnekiáj sekin judiyojmej.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Eꞌ ayá̱ꞌ nikajtej iga nimitzne̱xtiliáj nochi yej mitzpale̱wiáj. Nimitzmachtijkej tajkoa̱ltepe̱ꞌ ka̱n anmiakejmej anntakaktoyaj iwá̱n no̱ amochajcha̱mej.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Nikne̱xtilia̱ya judiyojmej iwá̱n no̱ yej ayéj judiyojmej iga makikajte̱wáka̱nya iga kichi̱waj yej aye̱kti wa̱n makina̱ꞌtecho̱ka̱n Dios iwá̱n makicre̱do̱ka̱n toTe̱ko Jesucristo.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Iná̱n ne̱tekimaka el Espíritu Santo iga maniá Jerusalén, eꞌ nej ayá̱ꞌ nikmati te̱ yawij ne̱chi̱wili̱tij ompiga.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Nikmátisan iga el Espíritu Santo ne‑ijliá iga ipan nochi a̱ltepe̱mej ka̱nsan nia̱ti yawij ne̱pre̱sojwi̱tij iwá̱n yawij ne‑ikno̱chi̱watij.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Eꞌ nej nité̱ ayá̱ꞌ ne̱yo̱lmiktiá malej iga manimiki; san nikneki manikye̱ꞌtami notekipáno̱l yej toTe̱ko Jesús ne̱máꞌ. Inó̱n tekipáno̱l iga manikpowa ye̱ꞌnoti̱ciaj yej te̱ne̱xtiliá iga Dios te̱poxcho̱kiliá, iwá̱n nipa̱ki iga inó̱n nikchi̱wa.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 ’Iwá̱n iná̱n nikmati iga nisé̱ de amejeme̱n yej nimitzpowilijkej ken reina̱rowa Dios, nike̱man ayoꞌ anne‑itaskej.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Inó̱n iga nikneki manimitzijli̱ka̱n iga ayéj nej notechko siga agaj ayá̱ꞌ kicre̱doj.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Nej nochi nimitzijlijkej ken Dios kineki iga xikmatika̱n, nité̱ ayá̱ꞌ i̱ya̱ntika̱wiꞌ.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Inó̱n iga xikitaka̱n ken iga xiye̱ꞌnemika̱n. Ijko̱nsan no̱ xikitaka̱n iga maye̱ꞌnemika̱n tokni̱wa̱n yej kitokaj Jesucristo. Porque amejeme̱n el Espíritu Santo mitzta̱lkej iga xikitaka̱n tokni̱wa̱n yej toTe̱ko Jesucristo kikowaꞌ iga iyesyo.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Pues nej nikmati iga kua̱ꞌ nimitzkajte̱wáskeja, wi̱tzeskej sekin yej kinekiskej mamitzpojpolo̱ka̱n amejeme̱n yej ankitokaj toTe̱ko. Ayompa mitzmachti̱skej iga xiki̱saka̱n pan ye̱ꞌojti, ken tikita mitzkua̱jnekij ken lo̱bojmej kikuaj borre̱gojmej.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Iwá̱n onoskej de amejéme̱nsan yej yawij mitzmachti̱tij, eꞌ takajka̱ya̱wáskejpa ka̱nsan makitokaka̱n tokni̱wa̱n yej kitókaja Cristo.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Inó̱n iga ximocuida̱ro̱ka̱n iwá̱n xikejla̱mikika̱n iga e̱yi años, semilwiꞌ iwá̱n senyówal este nicho̱kaya iga nimitzno̱no̱tztoyaj sejsé̱ de amejeme̱n.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 ’Iná̱n nokni̱wa̱n nimitzta̱liáj ipan ima̱ꞌ Dios iga mamitzo̱mema̱wi̱ka̱n iga yéj poxsan mitzcho̱kiliáj. Amo xike̱lka̱waka̱n itájto̱l yej te̱pale̱wiá iwá̱n te‑ijliá iga Dios poxsan te̱cho̱kiliá iwá̱n mitzmakaskej yej ye̱kti kua̱ꞌ tonoskej seka̱n wa̱n nochi tokni̱mej yej yéj kitapejpen.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Ayí̱ꞌ nikneꞌ manikui̱li agaj itomi̱n niga itzótzol.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ma̱jwaꞌ, amejeme̱n ankimatij iga nej nitekipanoj iga wel manikpiá yej ne̱polowa iwá̱n iga yej íwa̱n nisenemiáj.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Ijkó̱n nochipa nimitzne̱xtilijkej iga se̱ matekipano. Ijkó̱n wel tikpale̱wiáj yej akipiáj nité̱, amo matike̱lka̱waka̱n itájto̱l toTe̱ko Jesús, ka̱n kijtoj: “Má̱j pa̱ki yej tamaka, que yej kimakaj.”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Kua̱ꞌ tamiꞌ inó̱n kijtoj, Pablo motankua̱ketzaꞌ, iwá̱n sen‑ora̱dojkej iwa̱mej.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Nochi cho̱kakej, kikechna̱palojkej, iwá̱n kipipitzojkej Pablo.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Iwá̱n poxsan mokno̱matikej iga Pablo kijtoj iga ayoꞌ má̱j kitaskej. Iwá̱n kojmakatoj este ka̱n tejkaj ipan weyi á̱ka̱l.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.