Atos 20
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs NVT
1 Kua̱ꞌ pachíwiꞌya iga mokuejkueso̱lo̱ꞌ, Pablo kino̱tzaꞌ yej kitokaj Jesucristo iga kino̱no̱tzkej. Iwá̱n kinajna̱paloj tokni̱wa̱n iga monawatijkej, iwá̱n yájkiya estado de Macedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Kipaxa̱lowili̱toj a̱ltepe̱mej yej onokej Macedonia iga kita̱tapo̱wijtinemiꞌ yej kitokaj Jesús iga amo makikajte̱waka̱n iyojwi Dios, iwá̱n asito ipan país de Grecia.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Ompa onoya tres meses, ayꞌya ke̱ꞌ poliwiá iga majki̱ltia̱ya pan weyi á̱ka̱l iga yawi Siria, kua̱ꞌ kimatiꞌ iga sekin judiyojmej kinekiáj makiki̱tzki̱ka̱n. Inó̱n iga ayoꞌ yajki Siria, ikxinejnen iga yajki sej Macedonia.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Íwa̱n senyajkij ini̱mej tajta̱gaꞌ: Sópater yej icha̱n Berea, iwá̱n Aristarco iwá̱n Segundo yej icha̱mej Tesalónica, Gayo yej icha̱n Derbe, iwá̱n Timoteo iwá̱n yajkij no̱ Tíquico iwá̱n Trófimo yej cha̱ntitokej ipan íta̱l Asia.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ini̱mej tokni̱wa̱n tayaka̱nkej iga yajkij ne̱chatoj ipan a̱ltepe̱ꞌ Troas.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Nejemej, kua̱ꞌ pánoja iyilwi kua̱ꞌ mokua pa̱n yej akipiá levadura, nimajki̱ltijkej Filipos ipan weyi á̱ka̱l. Iwá̱n este ipan cinco días nikasitoj ipan a̱ltepe̱ꞌ Troas tokni̱wa̱n yej ompí ne̱chatoj. Ompa nikajkej siete días.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ipan achto día de la semana nimonechkojkej wa̱n tokni̱wa̱n yej kitokaj Jesús iga seka̱n nikuajkej la Santa Cena. Pablo kimachtijtoya tokni̱wa̱n. Eꞌ como kimatiá iga yawi ki̱sati mo̱stapa, inó̱n iga ta̱tapojtoya este tajkoyówal.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Ompa ajko ipan seꞌ piso ka̱n ninechkatoyaj, paré̱j taxojxo̱tatoya.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Iwá̱n se̱ chokotzi̱n ito̱ka̱ꞌ Eutico e̱watoya ipan ventana este ipan tercer piso. Eꞌ como Pablo pox wejkaj iga ta̱tapojtoya, chokotzi̱n pox kochisnekiá iwá̱n mokochkui̱lij iwá̱n wetziꞌ. Iwá̱n kua̱ꞌ kiketzajtoj, míktoꞌya.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Iwá̱n Pablo temoj, kina̱ꞌtechoj wa̱n kina̱paloj. Iwá̱n kijtoj:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Iwá̱n Pablo tejkaj sej ajko iwá̱n kikuiꞌ pa̱n wa̱n kita̱tajkoloj, iwá̱n kimajmáꞌ tokni̱wa̱n, iwá̱n tamachtijtoya este ijkó̱n tane̱siꞌ, iwá̱n yájkiya.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Eꞌ inó̱n chokotzi̱n yej wetziꞌ, kiwi̱gakej ícha̱n isatiajki, iwá̱n nochi pa̱kikej.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Nejemej nitapanojkej iwá̱n niajkij ipan weyi á̱ka̱l este ipan a̱ltepe̱ꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Asón iga ompa nikuite̱waskej Pablo, iga yéj kineꞌ mata̱lnejnémipa, áchtoya ijkó̱n nimojlijkej.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Iwá̱n ompígaya Asón, nimasikej wa̱n Pablo, ómpaya tejkaj ipan weyi á̱ka̱l iwá̱n niajkij este ipan a̱ltepe̱ꞌ Mitilene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Ompa niki̱skej, iwá̱n ipan seꞌya día nipanojkej ite̱noj tajkóta̱l yej ito̱ka̱ꞌ Quío. Iwá̱n ipan seꞌ día nasikej ipan a̱ltepe̱ꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Samos, ompa ka̱n moketza a̱ka̱lmej. No̱ nimoketzkej a̱ltepe̱ꞌ Trogilio, iwá̱n ipan seꞌya día nasitoj a̱ltepe̱ꞌ Mileto.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Ijkó̱n nikchijkej iga Pablo ayá̱ꞌ kineꞌ mawejka̱wa poxsan ipan ta̱jli yej ito̱ka̱ꞌ Asia, ayá̱ꞌ kineꞌ mayawi Éfeso iga kinekiá maguiꞌ maásiya Jerusalén iga maono ompa siga wel kua̱ꞌ mochi̱was ilwiꞌ yej kijliáj Pentecostés.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Kua̱ꞌ asikej Mileto, Pablo tati̱tan iga mawi̱tzeka̱n yej tayaka̱ntokej yej kitokaj Jesucristo yej cha̱ntitokej Éfeso.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Kua̱ꞌ asikej, Pablo kijtoj:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Nochipa nonoya amowa̱n iwá̱n nikchij ken ne̱tekimaka toTe̱ko, iwá̱n ayá̱ꞌ nimoweyimati. Ne‑ikno̱chijkej wa̱n este ne̱mikti̱jnekiáj sekin judiyojmej.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Eꞌ ayá̱ꞌ nikajtej iga nimitzne̱xtiliáj nochi yej mitzpale̱wiáj. Nimitzmachtijkej tajkoa̱ltepe̱ꞌ ka̱n anmiakejmej anntakaktoyaj iwá̱n no̱ amochajcha̱mej.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Nikne̱xtilia̱ya judiyojmej iwá̱n no̱ yej ayéj judiyojmej iga makikajte̱wáka̱nya iga kichi̱waj yej aye̱kti wa̱n makina̱ꞌtecho̱ka̱n Dios iwá̱n makicre̱do̱ka̱n toTe̱ko Jesucristo.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Iná̱n ne̱tekimaka el Espíritu Santo iga maniá Jerusalén, eꞌ nej ayá̱ꞌ nikmati te̱ yawij ne̱chi̱wili̱tij ompiga.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Nikmátisan iga el Espíritu Santo ne‑ijliá iga ipan nochi a̱ltepe̱mej ka̱nsan nia̱ti yawij ne̱pre̱sojwi̱tij iwá̱n yawij ne‑ikno̱chi̱watij.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Eꞌ nej nité̱ ayá̱ꞌ ne̱yo̱lmiktiá malej iga manimiki; san nikneki manikye̱ꞌtami notekipáno̱l yej toTe̱ko Jesús ne̱máꞌ. Inó̱n tekipáno̱l iga manikpowa ye̱ꞌnoti̱ciaj yej te̱ne̱xtiliá iga Dios te̱poxcho̱kiliá, iwá̱n nipa̱ki iga inó̱n nikchi̱wa.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 ’Iwá̱n iná̱n nikmati iga nisé̱ de amejeme̱n yej nimitzpowilijkej ken reina̱rowa Dios, nike̱man ayoꞌ anne‑itaskej.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Inó̱n iga nikneki manimitzijli̱ka̱n iga ayéj nej notechko siga agaj ayá̱ꞌ kicre̱doj.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Nej nochi nimitzijlijkej ken Dios kineki iga xikmatika̱n, nité̱ ayá̱ꞌ i̱ya̱ntika̱wiꞌ.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Inó̱n iga xikitaka̱n ken iga xiye̱ꞌnemika̱n. Ijko̱nsan no̱ xikitaka̱n iga maye̱ꞌnemika̱n tokni̱wa̱n yej kitokaj Jesucristo. Porque amejeme̱n el Espíritu Santo mitzta̱lkej iga xikitaka̱n tokni̱wa̱n yej toTe̱ko Jesucristo kikowaꞌ iga iyesyo.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Pues nej nikmati iga kua̱ꞌ nimitzkajte̱wáskeja, wi̱tzeskej sekin yej kinekiskej mamitzpojpolo̱ka̱n amejeme̱n yej ankitokaj toTe̱ko. Ayompa mitzmachti̱skej iga xiki̱saka̱n pan ye̱ꞌojti, ken tikita mitzkua̱jnekij ken lo̱bojmej kikuaj borre̱gojmej.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Iwá̱n onoskej de amejéme̱nsan yej yawij mitzmachti̱tij, eꞌ takajka̱ya̱wáskejpa ka̱nsan makitokaka̱n tokni̱wa̱n yej kitókaja Cristo.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Inó̱n iga ximocuida̱ro̱ka̱n iwá̱n xikejla̱mikika̱n iga e̱yi años, semilwiꞌ iwá̱n senyówal este nicho̱kaya iga nimitzno̱no̱tztoyaj sejsé̱ de amejeme̱n.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 ’Iná̱n nokni̱wa̱n nimitzta̱liáj ipan ima̱ꞌ Dios iga mamitzo̱mema̱wi̱ka̱n iga yéj poxsan mitzcho̱kiliáj. Amo xike̱lka̱waka̱n itájto̱l yej te̱pale̱wiá iwá̱n te‑ijliá iga Dios poxsan te̱cho̱kiliá iwá̱n mitzmakaskej yej ye̱kti kua̱ꞌ tonoskej seka̱n wa̱n nochi tokni̱mej yej yéj kitapejpen.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Ayí̱ꞌ nikneꞌ manikui̱li agaj itomi̱n niga itzótzol.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Ma̱jwaꞌ, amejeme̱n ankimatij iga nej nitekipanoj iga wel manikpiá yej ne̱polowa iwá̱n iga yej íwa̱n nisenemiáj.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Ijkó̱n nochipa nimitzne̱xtilijkej iga se̱ matekipano. Ijkó̱n wel tikpale̱wiáj yej akipiáj nité̱, amo matike̱lka̱waka̱n itájto̱l toTe̱ko Jesús, ka̱n kijtoj: “Má̱j pa̱ki yej tamaka, que yej kimakaj.”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Kua̱ꞌ tamiꞌ inó̱n kijtoj, Pablo motankua̱ketzaꞌ, iwá̱n sen‑ora̱dojkej iwa̱mej.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Nochi cho̱kakej, kikechna̱palojkej, iwá̱n kipipitzojkej Pablo.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Iwá̱n poxsan mokno̱matikej iga Pablo kijtoj iga ayoꞌ má̱j kitaskej. Iwá̱n kojmakatoj este ka̱n tejkaj ipan weyi á̱ka̱l.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.