Atos 20
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs NTLH
1 Kua̱ꞌ pachíwiꞌya iga mokuejkueso̱lo̱ꞌ, Pablo kino̱tzaꞌ yej kitokaj Jesucristo iga kino̱no̱tzkej. Iwá̱n kinajna̱paloj tokni̱wa̱n iga monawatijkej, iwá̱n yájkiya estado de Macedonia.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Kipaxa̱lowili̱toj a̱ltepe̱mej yej onokej Macedonia iga kita̱tapo̱wijtinemiꞌ yej kitokaj Jesús iga amo makikajte̱waka̱n iyojwi Dios, iwá̱n asito ipan país de Grecia.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Ompa onoya tres meses, ayꞌya ke̱ꞌ poliwiá iga majki̱ltia̱ya pan weyi á̱ka̱l iga yawi Siria, kua̱ꞌ kimatiꞌ iga sekin judiyojmej kinekiáj makiki̱tzki̱ka̱n. Inó̱n iga ayoꞌ yajki Siria, ikxinejnen iga yajki sej Macedonia.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Íwa̱n senyajkij ini̱mej tajta̱gaꞌ: Sópater yej icha̱n Berea, iwá̱n Aristarco iwá̱n Segundo yej icha̱mej Tesalónica, Gayo yej icha̱n Derbe, iwá̱n Timoteo iwá̱n yajkij no̱ Tíquico iwá̱n Trófimo yej cha̱ntitokej ipan íta̱l Asia.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Ini̱mej tokni̱wa̱n tayaka̱nkej iga yajkij ne̱chatoj ipan a̱ltepe̱ꞌ Troas.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Nejemej, kua̱ꞌ pánoja iyilwi kua̱ꞌ mokua pa̱n yej akipiá levadura, nimajki̱ltijkej Filipos ipan weyi á̱ka̱l. Iwá̱n este ipan cinco días nikasitoj ipan a̱ltepe̱ꞌ Troas tokni̱wa̱n yej ompí ne̱chatoj. Ompa nikajkej siete días.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Ipan achto día de la semana nimonechkojkej wa̱n tokni̱wa̱n yej kitokaj Jesús iga seka̱n nikuajkej la Santa Cena. Pablo kimachtijtoya tokni̱wa̱n. Eꞌ como kimatiá iga yawi ki̱sati mo̱stapa, inó̱n iga ta̱tapojtoya este tajkoyówal.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Ompa ajko ipan seꞌ piso ka̱n ninechkatoyaj, paré̱j taxojxo̱tatoya.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Iwá̱n se̱ chokotzi̱n ito̱ka̱ꞌ Eutico e̱watoya ipan ventana este ipan tercer piso. Eꞌ como Pablo pox wejkaj iga ta̱tapojtoya, chokotzi̱n pox kochisnekiá iwá̱n mokochkui̱lij iwá̱n wetziꞌ. Iwá̱n kua̱ꞌ kiketzajtoj, míktoꞌya.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Iwá̱n Pablo temoj, kina̱ꞌtechoj wa̱n kina̱paloj. Iwá̱n kijtoj:
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Iwá̱n Pablo tejkaj sej ajko iwá̱n kikuiꞌ pa̱n wa̱n kita̱tajkoloj, iwá̱n kimajmáꞌ tokni̱wa̱n, iwá̱n tamachtijtoya este ijkó̱n tane̱siꞌ, iwá̱n yájkiya.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Eꞌ inó̱n chokotzi̱n yej wetziꞌ, kiwi̱gakej ícha̱n isatiajki, iwá̱n nochi pa̱kikej.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Nejemej nitapanojkej iwá̱n niajkij ipan weyi á̱ka̱l este ipan a̱ltepe̱ꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Asón iga ompa nikuite̱waskej Pablo, iga yéj kineꞌ mata̱lnejnémipa, áchtoya ijkó̱n nimojlijkej.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Iwá̱n ompígaya Asón, nimasikej wa̱n Pablo, ómpaya tejkaj ipan weyi á̱ka̱l iwá̱n niajkij este ipan a̱ltepe̱ꞌ Mitilene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Ompa niki̱skej, iwá̱n ipan seꞌya día nipanojkej ite̱noj tajkóta̱l yej ito̱ka̱ꞌ Quío. Iwá̱n ipan seꞌ día nasikej ipan a̱ltepe̱ꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Samos, ompa ka̱n moketza a̱ka̱lmej. No̱ nimoketzkej a̱ltepe̱ꞌ Trogilio, iwá̱n ipan seꞌya día nasitoj a̱ltepe̱ꞌ Mileto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Ijkó̱n nikchijkej iga Pablo ayá̱ꞌ kineꞌ mawejka̱wa poxsan ipan ta̱jli yej ito̱ka̱ꞌ Asia, ayá̱ꞌ kineꞌ mayawi Éfeso iga kinekiá maguiꞌ maásiya Jerusalén iga maono ompa siga wel kua̱ꞌ mochi̱was ilwiꞌ yej kijliáj Pentecostés.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Kua̱ꞌ asikej Mileto, Pablo tati̱tan iga mawi̱tzeka̱n yej tayaka̱ntokej yej kitokaj Jesucristo yej cha̱ntitokej Éfeso.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Kua̱ꞌ asikej, Pablo kijtoj:
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Nochipa nonoya amowa̱n iwá̱n nikchij ken ne̱tekimaka toTe̱ko, iwá̱n ayá̱ꞌ nimoweyimati. Ne‑ikno̱chijkej wa̱n este ne̱mikti̱jnekiáj sekin judiyojmej.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Eꞌ ayá̱ꞌ nikajtej iga nimitzne̱xtiliáj nochi yej mitzpale̱wiáj. Nimitzmachtijkej tajkoa̱ltepe̱ꞌ ka̱n anmiakejmej anntakaktoyaj iwá̱n no̱ amochajcha̱mej.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Nikne̱xtilia̱ya judiyojmej iwá̱n no̱ yej ayéj judiyojmej iga makikajte̱wáka̱nya iga kichi̱waj yej aye̱kti wa̱n makina̱ꞌtecho̱ka̱n Dios iwá̱n makicre̱do̱ka̱n toTe̱ko Jesucristo.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Iná̱n ne̱tekimaka el Espíritu Santo iga maniá Jerusalén, eꞌ nej ayá̱ꞌ nikmati te̱ yawij ne̱chi̱wili̱tij ompiga.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Nikmátisan iga el Espíritu Santo ne‑ijliá iga ipan nochi a̱ltepe̱mej ka̱nsan nia̱ti yawij ne̱pre̱sojwi̱tij iwá̱n yawij ne‑ikno̱chi̱watij.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Eꞌ nej nité̱ ayá̱ꞌ ne̱yo̱lmiktiá malej iga manimiki; san nikneki manikye̱ꞌtami notekipáno̱l yej toTe̱ko Jesús ne̱máꞌ. Inó̱n tekipáno̱l iga manikpowa ye̱ꞌnoti̱ciaj yej te̱ne̱xtiliá iga Dios te̱poxcho̱kiliá, iwá̱n nipa̱ki iga inó̱n nikchi̱wa.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 ’Iwá̱n iná̱n nikmati iga nisé̱ de amejeme̱n yej nimitzpowilijkej ken reina̱rowa Dios, nike̱man ayoꞌ anne‑itaskej.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Inó̱n iga nikneki manimitzijli̱ka̱n iga ayéj nej notechko siga agaj ayá̱ꞌ kicre̱doj.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Nej nochi nimitzijlijkej ken Dios kineki iga xikmatika̱n, nité̱ ayá̱ꞌ i̱ya̱ntika̱wiꞌ.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Inó̱n iga xikitaka̱n ken iga xiye̱ꞌnemika̱n. Ijko̱nsan no̱ xikitaka̱n iga maye̱ꞌnemika̱n tokni̱wa̱n yej kitokaj Jesucristo. Porque amejeme̱n el Espíritu Santo mitzta̱lkej iga xikitaka̱n tokni̱wa̱n yej toTe̱ko Jesucristo kikowaꞌ iga iyesyo.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Pues nej nikmati iga kua̱ꞌ nimitzkajte̱wáskeja, wi̱tzeskej sekin yej kinekiskej mamitzpojpolo̱ka̱n amejeme̱n yej ankitokaj toTe̱ko. Ayompa mitzmachti̱skej iga xiki̱saka̱n pan ye̱ꞌojti, ken tikita mitzkua̱jnekij ken lo̱bojmej kikuaj borre̱gojmej.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Iwá̱n onoskej de amejéme̱nsan yej yawij mitzmachti̱tij, eꞌ takajka̱ya̱wáskejpa ka̱nsan makitokaka̱n tokni̱wa̱n yej kitókaja Cristo.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Inó̱n iga ximocuida̱ro̱ka̱n iwá̱n xikejla̱mikika̱n iga e̱yi años, semilwiꞌ iwá̱n senyówal este nicho̱kaya iga nimitzno̱no̱tztoyaj sejsé̱ de amejeme̱n.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 ’Iná̱n nokni̱wa̱n nimitzta̱liáj ipan ima̱ꞌ Dios iga mamitzo̱mema̱wi̱ka̱n iga yéj poxsan mitzcho̱kiliáj. Amo xike̱lka̱waka̱n itájto̱l yej te̱pale̱wiá iwá̱n te‑ijliá iga Dios poxsan te̱cho̱kiliá iwá̱n mitzmakaskej yej ye̱kti kua̱ꞌ tonoskej seka̱n wa̱n nochi tokni̱mej yej yéj kitapejpen.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Ayí̱ꞌ nikneꞌ manikui̱li agaj itomi̱n niga itzótzol.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Ma̱jwaꞌ, amejeme̱n ankimatij iga nej nitekipanoj iga wel manikpiá yej ne̱polowa iwá̱n iga yej íwa̱n nisenemiáj.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Ijkó̱n nochipa nimitzne̱xtilijkej iga se̱ matekipano. Ijkó̱n wel tikpale̱wiáj yej akipiáj nité̱, amo matike̱lka̱waka̱n itájto̱l toTe̱ko Jesús, ka̱n kijtoj: “Má̱j pa̱ki yej tamaka, que yej kimakaj.”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Kua̱ꞌ tamiꞌ inó̱n kijtoj, Pablo motankua̱ketzaꞌ, iwá̱n sen‑ora̱dojkej iwa̱mej.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Nochi cho̱kakej, kikechna̱palojkej, iwá̱n kipipitzojkej Pablo.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Iwá̱n poxsan mokno̱matikej iga Pablo kijtoj iga ayoꞌ má̱j kitaskej. Iwá̱n kojmakatoj este ka̱n tejkaj ipan weyi á̱ka̱l.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.